Np NM nui Digitized by the Internet Archive in 2009 with funding from University of Toronto https://archive.org/details/operagraeceetlatO3luciuoft AOTKIANO2Z. LUCIANI SAMOSATENSIS O PL SA GRALEGEs; ET LATINE P-QU/S-E TIBERIUM HEMSTERHUSIUM ET JOH. FREDERICUM REITZIUM DENUO. CASTIGAT4A CUM VARIETATE LECTIONIS, SCHOLIIS GRAECIS, ADNOTATIONIBUS ET INDICIBUS BID IBI JOHANNES THEOPHILUS LEHMANN. V e TOMUS TERTIUS. — q/Qn V/v LEPSIAE . v IN LIBRARIA WEIDMANNIA MDCCCXXII. IMPRESSIT BENEDICT COTTIILF TEUDNEM. $^. Mey AeOU L2 DAR : P "uh. HA e E! : Ó EM ERU ari Ἧι λα Ti /303A49 Uu IDE Ross ES P "Mreowbunasdgsvewdu MULZ d : | yt DUK mel oU MOISTIS UEM P iertps Hot. ἢ E A Ὧν κότα δ ὃ Hr de ΠΡ ΚΑΘ 21610002 m EtUL vi RE (oo os CERERI Ἐπ᾿ ESUTPOT RPG «b.23 MMVMNEELA δ ΠΟ, ΘΑ Ne o WESS c COMETE | Mo RE TUUM δον x : ᾿ 5 ἢ E». y Lr T K , NM ^ - E. i GA. D b bé» MÀU eie doti MO Mtv ue UK uS) E y d UNT TAE A^ $ - j E on MAREA. RES LAE ΓΝ ὌΝ ; ᾿ 212309 »ogt , / ; 8 $1. ' ye : Lo ad "— OP EL Bh En SAMOSATENSIS Ó | / Lucian. Fol. IIT. A M ENIIITIIO x ΟΡ τῆ H NEKTOMANTE I A. ?*) MENIHIOX KAI 91AXNIAHS. -"rgum. Amico narrat Menippus ex Orco redux, quibus ar- tibus usus ad inferos descenderit, quid ibi viderit audieritque, . quaque tandem via ad superos redierit. Perstriuguntur auttm poetarum fictiones de deorum moribus iudignae, philosophorum vita cum ipsorum praeceptis pugnans, et magorum artes arcanae; gravissime inprimis petuntur divites ac potentes; eorumque sors . olim exspectanda tamquam miserrima depingitur. De auctore libelli quae conjicere licet, viie in limine Adnctt, v b ^ , , 4: D e , 2 πῶ MEN. |l P) ) χαῖρε μέλαϑρον προπυλὰ 0 forieg ἐμῆς" 1 e » , 2 E , , 77 : δὲς ἀσμενὸς σ΄ ἐςεῖδον ἐς φαος uolov. Eurip. 5 , E y δ $5 Ld » Herc. f. O14. Ov Μένιππος ovrog ἔστιν ὁ κύων; ovurvovv GÀ- v. 525. | , M E , “ἢ ΄ er c , 24 ΕΞ - τὶ λος, & μὴ ἐγὼ παραβλέπω᾽ Μένιππος ὁλος ^). τί δ΄ “) αὐτῷ. 456. VARIAE LEGTIONES, a) NEKTOMANTEIA] Sic 71. In reliquis Νεκυομαντία, quas caussa non erat, cur sequeremur, licet in Hesych:o ióem scri- bendi vitium reperiatur. Semper apud T7Aom. Mag. Nzxvo- μαντεία in ᾿“πεστής" “ιαβόητος" Κάϑοδος. b) $] dees: in Par. cod. 1428. c) παραβΆλ. — ὅλος Vulg. παραβλέπω ἹΜενίππους ὅλους. d) τέ δ᾽ τί ovv P. 7. et marg. A. 1. W, nec non Par, 2957. M'E-AN.I RP OUS SIVE, ORACULUM MORTUORUM CONSULTUM. MENIPPUS ET PHILONIDES. Men. Salve domus, aedis- Phil. Nonne hic Menip- que vestibulum meae! ut pus estille canis? non her. te lubens adspexi Juci red- «cle alius, nisi hallucinor: ditus! plane Menippus ipse est, A2 ^ 4 ὶ ποτ ΑΜ Υ " ^ 9.4 F ^- ΄ ^ Ρ. 456. βούλεται τὸ ciÀozovov τοῦ σχήματορ, πῖλος, καὶ λύρα, καὶ ^ », Voc - 3 λεοντῆ $95 ἘΘΘΕΙΤΕΟΣ δὲ ὁμῶς χαῖρε, ὦ Μένιππε, καὶ πόϑεν ἡμῖν ἀφῖξαν 8); πολὺν γὰρ χφόνον. οὐ πέφηνας ^) ἐν τῇ πόλει. 5 ^ αὐτῷ ἊΣ - e - - : Furip. MEN. “πω νεκρῶν πευϑμῶνα, καὶ δμότου πύλας Fecub. 1 etu " E ἊΣ vu Ahurwv, tv Jiqg χωρὶς L^ dps ϑεῶν.. ec , $4 a^ ΦΙΖ. Hodzing, ἐλελήϑενι Méívimmog ἡμᾶς ἀποθανών" z z cM T: zcv ἐξ ὑπαρχῆς ἀναβεβίωπεν; d 'U ? 553 "᾿ 9 5n Eurip. MEN. Ovx, ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἔμπνουν !) Ling w^ ἐδέξατο. H "3 e 915 ς » - , OIA4. Τίς δ᾽ ἡ αἰτία *) σου τῆς καινῆς καὶ παραδόξου 3 ταύτης ἀποδημίας; M ", 5 E En LI Eurip. MEN. Νεύτης μ᾽ ἐπῆρε, xol ϑράσος τοῦ νοῦ |) πλέον. Andr. P Ὁ , ^ 1 ^ [d , Fr. XL. OLA. Παῦσαι, μακάριε, τραγῳδῶν, καὶ λέγε οὑτωσί e) λεοντ] λεοντὴ Ἐ. A. 1. 5.7. pro more veterum edd. Ea- dem alibi variabo. 1) zoosiréov — αὐτῷ} πλὴν ἀλλὰ προριτέον yr αὐτῷ codd. 1428. 5017. et ed, ScAum. Sic et 2054. T omissa tamen partic. πλήν. £) égi£íat] ἀφίξαε Ἐ. ἀφῖξε J. Verum recte ἀφῖξαι A. 1. 2.; quod reliquae secutae. h) 7 0- ,λὺν — πέφηνας πολὺς «γὰρ χρόνος οὗ πέφῃνος uatuor Pariss. Unde Ben. ἐξ οὗ πέφ. aut χρόνιος γὰρ πεφηνας. Hae sunt exercitationes ingenii, nullius quidem ad genuinum iextum restituendum preti. Vide modo Timon. c. 9. πολὺν ἤδη χρόνον οὐδ᾽ ἀνέβλεψα εἰς τὴν ᾿Δττιπήν. i) ἔμπνουν] ζώντα P. margo A. 1. W. " Est interpretatio genuinae vocis. Sequentem vocem conj. Guyetus metri caussa leg endam ^ 4rào- vsvg. k) Tíg δ᾽ ἡ αἰτία] Τίς ἂν. αἰτία cot ced. 2957. Τίς ài ἡ vult Helin, l1) τοῦ νοῦ] Ita G. P.L. J, V.2. In ceteris - edd. τοῦ νοῦ, nisi quod in P. Bourdelotius dederit ze v£ov. Pro ϑράσος S:obaeus habet σϑένος. Quid autem ipsi vult inso- dem! nobis ignaris mortem - lens habitus, pues lyra, Menippvs obierat; tumque leonina pellis ? quippe ad- denuo redüt in vitam? eunduin est ad illum. '"Sal- Men. Non: sed etiam me ve, Menippe: et unde tu spirintem inferna regio re- nobis advenisti? jam enim repit. multo abhinc tempore non visus es in urbe, Men; Venio, mortuorum recessu, calipinisque infer- nae portis relictis, ubi Or- cus procul a Diis sedem na- civs est, Phi, Hercules tuam fi- DA. At quae caussa tibi fuit novae et fidem superan- tis hujus peregrinationis ? lMen. Juveutus me impu. lit, atque audacia magis | quam prudens nientis con- silium. LA4. Desine, vir bone, A. 5 πῶς ἁπλῶς καταβὰς ὠπὸ τῶν ἰαμβείων. τίς ἡ στολη; τέ Got p. 456. τῆς κάτω πορείας ἐδέησεν ; ἄλλως γὰρ οὐχ ἡδεῖα τις, οὐδὲ ἀσπάσιος ἡ ὁδός. ΝΕ ΟΣ ΘΜ ΤΆΑΥΝΙΝΟΙ ΜΕΝ. ἾΩ φιλότης, P: 457- χρειώ μὲ κοτήγαγεν εἰς ᾿Αἴδαο, MHomer. vpn ii Bat Nc. . Od. XI, υχῇ qonoousvov Θηβαίου Τειρεσίαο. 165. QIA. Οὗτος, ἀλλ᾽ 4j") παραπαίεις " ov yo ἂν οὕτως ἐμμέτρως *) ἐῤῥαψῴδεις πρὸς ἄνδρας φίλους. MEN. Μὴ ϑαυμάσῃς, ὦ ἑταῖρε" νεωστὶ γὰρ Εὐριπίδῃ καὶ “Ομήρῳ συγγενόμενος, οὐκ οἵδ᾽ ὅπως ἀνεπλήσϑην τῶν 3 ἊΝ - LI 24 , , J ^ , ^ * ἑπῶν, παι CUTOUCTC μοι TG μετοῦ cz τὸ στομὰ eoyseret. Zo - AP 6 - εἰπέ μοι, 'πῶς τὰ υπὲρ γῆς 1 QIA4. Kawóv οὐδὲν, LU RIS Ξὰ CAT AT TMNL ΨΕΗ, ξχει, καὶ vL ποτοῦσιν £v τῃ πόλει; 214^ ME AN 1 E c , CA^ OLC GL πρὸ TOU, αρπαξοῦσιυνγ ἐπιορκοῦσι, τοκογλυφοῦσιν, ὁβολοστοτοῦσιν. 2 MEN. "Aoi, καὶ κακοδαίμονες οὐ γὰρ ἴσασιν oix") » , ' -" , * , a ἔναγχος κεκύρωταν παρὰ τοῖς κατῶ, καὶ οἷα κεχειροτονηταύῦ Vot τὰ) ἀλλ᾽ ἢ] Ita L.et J. ἀλλ᾽ ἢ ceteri omnes, ἄλλως marg. A. 1. 2 , , , t " W. *)éupscoos) ἀμέτρως conj. Sec2er. 40s] ὅσα £v. eonj. Belin. tragicos numeros recitare, et dic ita simpliciter pede- stri sermone, ubi descende- ris a jambis, quis ille sit ornatus ? quid tibi itinere ad inferossuscipiendo opus fuerit? est enim alioquin haud jucunda, neque expe- tenda via. ει. Amicorum suavis- sime, negotium me neces- -sarium deduxit ad Orci do- mos, umbram ut consule- rem 'Thebani Tiresiae. Phil. Attu plane deliras: aliter enim non ita modu- latos versus occentares ho- minibus amicis, Nen. Ne mirere, mi soda- n) οἷα ἔν αἀγ- lis: nuper enim Euripidem et Homerum cum convene- rim, nescio quo pacto re— pletus sum versibus, εἴ sponte sua mihi numeri ia osveniunt. Verum dic mi- hi, ut se res in terris ha- beant, et quid faciant in urbe? Phil. Nihil quidem novi, sed perinde atque antehac rapiunt, pejerant, sordide foenerantur, usuras esten- dunt, IMen. Miseros atqueinfe- lices! ignorant enim, qua- lia nuper admodum sancita sint apud inferos, et qua- lia sint peilata cunctis sut- o ^ 6 LUCX*XANSE . ἼΡ.457. ψηφίσματα 5) κατὰ τῶν πλουσίων, ἃ, μὰ τὸν Κέρβερον, οὐ- p- 458. δεμία μηχανὴ τοῦ P) διαφυγεῖν αὐτούς. QIA. Τί φῇς; δέδοκταί τι νεώτερον τοῖς κάτω id VOV ἐνθάδε; MEN. Νὴ Δία καὶ πολλά γε V). ἀλλ᾽ οὐ ϑέμις ἐκφέρειν αὐτὰ πρὸς ἅπαντας, οὐδὲ τὰ ἀπόῤῥητα ἐξαγορεύειν, μὴ καί τις ἡμᾶς γράψεται ") γραφὴν ἀσεβείας ἐπὶ τοῦ ᾿Ραδαμάνϑυος. QIA4. Μηδαμῶς 5), ὦ Πῆένιππε, πρὸς τοῦ Διὸς, μὴ φϑονήσῃς τῶν λόγων φίλῳ ἀνδρί 1). πρὸς γὰρ εἰδότα σιωπᾶν ἐρεῖς" τατ᾽ ἄλλα καὶ πρὸς μεμυημένον "). ΜῈΝ. Χαλεπὸν μὲν ἐπιτόττεις τοὐπίταγμα, καὶ οὐ πᾶν- τη ἀσφαλές “)᾽ πλὴν ἀλλὰ σοῦ γε ἕνεκα τολμητέον. ἔδοξε δὴ τοὺς πλουσίους τούτους. καὶ πολυχρημάτους, καὶ τὸ χρυσίον κατακλειστον, ὥςπερ τὴν Ζανάην, φυλάττοντας Y) — —- ο) τὰ ψηφίσματα] Omittunt articulum codd. 1428-, 2954. et 5011. nec nou ed. Schm. p)co9] “τὸ P. marg. A. 1, W. Modo ov δὲ μία F. ut fieri saepe solet in primis edd. 4) πολλά ys] ys € tribus codd, Pariss. et ed. Scl. Vulg. ab- est. r) γράψεται)] γράψηται P. A. τ. W. codd. Pariss. qua- tuor et hinc Schm. Vid. ad Diall. Mortt. X, 1. s) ἥηδα- p à g] μὴ δῆτα codd. ,1428. 2954. et 5011. Belin. et Schm. 1) τῶν λόγων φίλῳ ἀνδρὶ] ἀνδρὲ φίλῳ v. à. mutato ordine codd. 2954. et 5011. Belin. et Schm." Ὁ) psuvguéivov] με- pvmuivóv vitiose in Β. 2. P. et Lips. Vid. Navig.c.11. x) &- σφαλὲς] εὐσεβές codd. 1428. etzo11. probante Belino, injuria. y) φυλάττοντας] Nondum íinitam orationem vulgo non indicarunt signo suo. fragilis scita. adversus divi- Phi. Ne tu, Menippe, quae sane per Cerbe- per Jovem, ullo pacto in— rum nullis machinis effuge- videas hosce sermones ho- re licebit. mini amico: ad eum, qui Phil. Quid ais? novum- tacere sciat, dixeris; prae- ne aliquod factum est ab tereaque ad initiatum. inferis decretum de supe- ris. qui hic sunt ? Men. Difficile quidem lMen. Per Jovem sa»e mandas mandatum, neque multa: verum fas non est usque quaque tutum; atta- illa efferre ad omnes, neque men tui gratia audendum arcana evulgare, mne quis est. Visum igitur est divi- etiam nobis dicam scribat tes illos, ac pecuniosos, ümpietatis apud Rhadaman- qui aurum occlusum, tan- &hum, quam Danaén, servant — N-cH 8 Y 02M. ΑΝ. ἘΞ Ὶ A. 1 QIA. Μὴ πρότερον εἴπῃς» ὦ ᾽γαϑὲ, τὰ δεδογμένα, πρὶν p. 458. ἐκεῖνα διελϑεῖν, ἃ μάλιστ᾽ ἂν ἡδέως ἀκούσοιμί σου, τίς ἡ ἐπί- 7 σοι 5) τῆς καϑόδου ἐγένετο, τίς δὲ € τῇ ίας ἣἧγε (ore σοι ) τῆς «αϑύδου ἐγένετο, τίς δὲ Ὁ τῆς πορείας ἦγε- er 3) 2 3 - μών᾽ εἶθ᾽ ἑξῆς ἅτε εἶδες, ἅτε ἤκουσας παρ᾽ αὐτοῖς ^). εἰπὸς γὰρ δὴ φιλόκαλον ὄντα σε μηδὲν τῶν ἀξίων ϑέας ἢ ἀκοῆς πα-- ραλιπεῖν. ΜΕΝ. “Ὑπουργητέον καὶ ταῦτά σοι. τί γὰρ ἂν καὶ πάϑοι τις, ὁπότε φίλος ἀνὴρ βιάζοιτο; καὶ δὴ πρῶτά cor δίειμι τὴν , ' 3 D c , b 1 ' , γνώμην τὴν ἐμὴν, καὶ o9cy ὠρμήϑην ^) πρὸς τὴν κατάβασιν. ἐγὼ γὰρ, ἄχοι μὲν ἐν παισὶν qv, ἀκούων “Ομήρου καὶ “Ησιό- p. 459. ὃ λέ 1 , - ó , , ds - ρ oz ov, πολέμους καὶ στάσεις διηγουμένων ov μόνον τῶν ἡμιϑέων, 2 ι ' 3 ew. ΟΣ - - 2! 1 1 , ye 1 ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἤδη τῶν ϑεῶν, ἔτι 03 καὶ μοιχείας αὐτῶν, καὶ c ι , βίας, καὶ ἁρπαγὰς, καὶ δίκας, καὶ πατέρων ἐξελάσεις, καὶ , -" - e , - ἀδελφῶν γάμους, πάντα ταῦτα ἡγούμην “) εἶναι καλὰ, καὶ οὐ H 2 y d ' JE V. USNTAAS. CF - παρέργως ἐπνώμην “) πρὸς avro. ἐπεὶ δὲ εἰς ἀνδρας τελεῖν 2) τίς ἡ ἐπίνοιά cox] Vulg. ἥτις αἰτία σοι. Thom. Mag. s. Κάϑοδος laudat verba: τίς ἡ ἐπίνοιά σου. Sic et codd. 2054- 5011. et 1428. probante Schm, Nos .Hemsterhusii judicium secuti, retinuimus tamen go. ex vulgata. Cf. Icarom. c. 5. a) zoo αὐτοῖς] παρ᾽ αὐτῶν cod.1428. b) ὡρμήϑην! δρμήϑην F.et Lips. c) ἡγούμην] ἐνόμιζον Ies codd. Pa- riss. et Schm. d) £xvo uv) Sic tres codd. Pariss, et Schi. Vulg. ἐκινούμην. Phil, Ne prius dixeris, o bone, quae decreta sunt, quam ista fueris persecutus, quae libentissime audiverim ex te; quae caussa tibi de- scensus constiterit, quis- que fuerit itineris dux? tum deinde quae visu, quae- que auditu acceperis apud eos: quippe credibile est, te hominem elegantem nihil eorum, quae videri audiri- .que merebantur, praetermi- sisse. Men, Haec etiam opera tibinavandaest: quid enim aliquis faciat, quando blan- de vir amicus cogit? Jam- que primum tibi enarrabo consilium meum, et unde impetum descendendi ad in- feros ceperim, | Equidem dum adhuc in pueris eram, audiebamque Homerum et Hesiodum bella et factio- nes narrantes non solum semideorum, sed ipsorum etiam Deorum, praeterea- que eorum adulteria, vim, raptus, judicia, parentum expulsiones, fratrum nu- ptias, cuncta illa ducebam esse honesta, nec medio- criter ad ea commovebar (titillabar). Ubi vero viri- lem aetatem ingredi coepi, 8 LUC. ΑΝ : 9 , , * E P - , 3 », - p.459: ἡἠρξαάμην, παλιν αὐ ἐνταῦϑα ἤκουον τῶν νόμων τἀναντία τοῖς ES , , 1 , ποιηταῖς κελευόντων, μήτε μοιχεύειν, μήτε στασιάζειν, μητξ e "- 3 ’ cn : , c 3 , 3. 0N αρπαζειν. ἐν μεγάλῃ ovv καϑειστήκενν “) ἀμφιβολίᾳ, οὐκ ) ' e J 7 w " U ^ y » ^" εἰδὼς Ὁ, τι χρησοίμην ἐμαυτῷ. οὔτε yuQ τους ϑεους ἂν — e , - ' ἡγούμην μοιχεῦσαν καὶ στασιάσαι πρὸς ἀλλήλους 9), εἰ μὴ ὡς περὶ παλῶν τούτων ἐγίνωσκον ")" οὔτ᾽ ἂν τοὺς νομοϑέτας , , LS δ , τἀναντία τούτοις παραινεῖν, εἰ μὴ λυσιτελεῖν ὑπελάμβανον. , , “ p ᾿ 4 ᾿Επεὶ δὲ διηπόρουν 1), ἔδοξέ μοι ἐλϑόντα F) παρὰ τοὺς καλου- μένους τούτους φιλοσόφους, ἐγχειρίσαι τε ἐμαυτὸν, καὶ δεη-π- ϑῆναν αὐτῶν χρῆσϑαΐ μοι 0, τι βούλοιντο, καί τινα 000v ἁπλῆν 1) καὶ βεβαίαν ὑποδεῖξαν ") τοῦ βίου. ταῦτα μὲν δὴ - , 213 ; , 31.1.5 M 2 3 M φρονῶν προρῆειν αὐτοῖς" ἐλεληϑειν δ΄ ἐμαυτὸν ἐς αὐτο, φασι» ᾿ E ^ E Á Ῥ. 480. τὸ πῦρ ix τοῦ καπνοῦ βιαζόμενος. παρὼ γὰρ δὴ τούτοις μᾶλι- e? e , , στὰ εὕρισκον ἐπισκοπῶν τὴν ἄγνοιαν, καὶ τὴν ἀπορίαν πλείο- e , - 3 D E - vc* Gore μοι τάχιστα χρυσοῦν ") ἀπέδειξαν οὗτον τὸν τῶν €) καϑειστ qnxsu-] καϑιστήπειν 7: et Arg. καϑεστήπειν Lips. Mox ὅτι E.et Lips. f) ovx | μηδὲ codd. 1425. et 5011, g) ἡγούμην -- πρὸς ἀλλήλους] alio ordine μοιχεῦσαι *. στ. πρ. ἀλλ᾽ ἡγούμην. Codd. ires Pariss. ΠῚ) ἐγίνωσκον] ἐγίγνωσκον F. codd. 2957. et 5011. et hinc Schm, 1) δεηπό- Qovv] ἠπόρουν codd. 1428. et 2954. k) ἐλϑόντα] &9év- τὶ conj. Belin. praecipitanter. Cf. paullo post c. 6. καί uot — ἔδοξεν ἐς Βαβυλώνα ἐλθόντα δεηϑῆναι οἴο, 1) ἁπλῆν] ἁπλὴν Arg. ect Lips. ἁπαλὴν ires codd. Pariss. m) ὑποδεῖ- ξαι παραδεῖξαε C. et Sch. G. n) χρυσοῦν] χρυσὸν conj. e contrario tum leges audie- visum mihi fuit, ut δά eos, bam, quae pugnantia poé- quos vocant, philosophos tárüm praeceptis jubebant, accederem, meque ipsum non moechari, neque sedi- traderem, ac rogarem, me tiones excitare, nec rape- quo vellent modo uteren- το. In magna igitur versa- tur, et viam aliquam vitae bar hzesitatione, ignarus simplicem ac tutam mihi quid me facerem: neque praemonstrarent. Hoc ani- enim Deos unquam arbitra- mo adibam eos, minime bar moechatos fuisse, mu— prospiciens fore, ut in ip. tuisve seditionibus collisos, sum, quod ajunt, ignem nisi has res honestas esse ex fumo me inferrem: et- judicassent; nec rursusle- enim apud hosce maxime gislatores his contraria inveniebam, re considera- praecipere, nisi ea condu- ta, inscitiae dubitationisque cere ^ putassent. uoniam plus; adeo ut cito aurum itaque incertus haerebam, (aureum) esse persuaderent NECYOMATN TI A. 9 -— ld - - “ ἐδιωτῶν βίον. ἀμέλει ὁ μὲν αὐτῶν παρήνει τὸ πᾶν ἥδεσθαι, καὶ p. 460; - - ' * A] μόνον τοῦτο ἐκ παντὸς μετιέναι" τοῦτο γὰρ εἶναι τὸ εὔδαιμον. c , m cid 1 ^ M , ' - ^ A - X ὁ δέ τις ξίπαλιν, πονεῖν τὰ πᾶντα, καὶ μοχϑεῖν, xci τὸ σῶμα - 2c - 2 - - χαταναγκάξζειν,) δυπῶντα, καὶ οὐχμῶντα, καὶ πᾶσι Ovgagc- » , m- ^ στοῦντα, καὶ λοιδορούμενον, συνεχὲς ἐπιῤῥωψωδῶν τὰ ?) , , - - C Ld. V * - 5? - ^" * A πανδημὰ ἐκεῖνα τοῦ Ἡσιόδου περὶ τῆς ἀρετῆς 8), καὶ τὸν p.461. S Pu €- bI ' 9. 1 Xo ? ^o 2 ) 23 ἱδοῶτα, xoi τὴν ἐπὶ τὸ &zgov ἀνάβασιν. cÀlog καταφρονεῖν , , * 5 , p ;! Ἁ - χρημάτων παρεχελευετο, καὶ ἀδιάφορον ἢ) οἴεσθϑαν τὴν κτῆ- 3 δ , X , q 2 1 5 1 ' - σιν αὐτῶν. ὁ δέτις αὖ πάλιν 5), ἀγαϑὸν εἶναι xat τὸν πλοῦ- Ἁ -» , , ι TOV αὐτὸν ἀπεφαίνετο. περὶ μὲν γὰρ τοῦ κόσμου τί χρὴ καὶ λέ- e 3 23.37 ^ 1 ytw; ὃς γε ἰδέας, καὶ ἀσώματα, καὶ ἀτόμους, xol κενὰ, καὶ v 7 » 3 ΄ c , 2 25€ 3 , τοιοῦτον τινὰ οχλον ὀνομάτων οσημέραν παρ΄ αὐτῶν ἀπουῶν ^ r 1 ' , mg , , e 3 ἐναυτίων "). καὶ v0 παντῶν δεινῶν 5) ἀτοπώτατον, Ort περῦ - , , t rer 2 - , , - τῶν ἐναντιωτάτων ') ἕκαστος αὐτῶν λέγων, σφοδρα νικῶντας Hemst. Sed χουσοῦς βίος simili sensu de Mort. Peregr. c. 55. 0) ἐπιῤῥαψφῳδῶν τὰ] ἐῤῥαψῳδοῦντα πάνδ, cod. 1428. vi- iiosius, quam Z«elino visum. p) αδιάφο 907) διάφορον Ἐς In reliquis edd. bene Sus ociMrE. q) «v πάλιν] ἔμπαλιν Schmiederus ; seductus lectione cod. 2957. et temerario Jelinz judicio. cf. supra c.5. Piscat. c. 45. Vid. Schaefer. Mcletemm. p.59. r) évevríov) In cunctis edd. ἐναντίων. Benedictus praeterea ἀκούων imutaverat in ἤκουον structurae juvandae caussa. Ego certissimam emendationem reposui. 7. M. Con- firmata cod. 2954. et recepta a Schm. s) δεινῶν] Suspe- ctum Jacobsio, quod aut ejiciendum, aut Tata in ἐκεί- TOV. At vid. adnot. t) ὅτι msol τῶν iw.] περὶ μὲν ydo TOL τῶν iv. FE. et codd. 2954. et 1428. : idiotarum vitam, Ecceenim sum: alius despicere opes hic eorum praecipiebat om- nino voluptati indulgere, idque solum omni modo persequi; nam ea in re si- . tam esse felicitatem: ille contra, in labore perpetuo versar1, corpusque contun- dere sordidum et squalen- tem, cunctis offensum et convicia ingerentem, dum continuo inenlóst illa per- vulgata Hesiodi de virtute carmina, sudoremque, et insummum verticem adscen- adhortabatur, et indifferen- tem putare possessionem ea- rum: at alius iterum in bo- nis etiam esse divitias de- cernebat: nam de mundo quid attinet dicere ? Siqui- dem ideas, incorporea, in- dividua, spatia vacua, ta- lenque turbam vocabulo- rum quotidie ab iis dum au- diebam, nausea mihi orie- batur, At omnium illud absurdissimum, quod de re- bus plane contrariis eum 10 τσ ΟΣ AM p- 462. καὶ πιϑανοὺς λόγους ἐπορίξετο "), dare μήτε τῷ ϑερμὸν ἢ σὸ αὐτὸ πρᾶγμα λέγοντι, μήτε τῷ ψυχρὸν, ἀντιλέγειν ἔχειν, καὶ ταῦτα, εἰδότα σαφῶς, ὡς οὐκ ἄν. ποτε ϑερμόν τι [εἴη Y) καὶ ψυχρὸν ἐν ταὐτῷ χρόνῳ, ἀτεχνῶς οὖν ἔπασχον τοῖς νυστά- ξουσι τούτοις 5) ὅμοιον, ἄρτι μὲν ἐπινεύων, ἄρτι δὲ ἀνανεύων ἔμπαλιν. Ἔτι δὲ πολλῷ τοῦτο ἐκείνων ἀτοπώτερον 3)" τοὺς γὰρ αὐτοὺς τούτους εὕρισκον ἐπιτηρῶν ἐναντιώτατα τοῖς αὑτῶν λόγοις ἐπιτηδεύοντως. τοὺς γοῦν καταφρονεῖν παραινοῦντας χρημάτων, ξώρων ἀπρὶξ ἐχομένους αὐτῶν, καὶ πεοὶ τόκων διά- φερομένους, καὶ ἐπὶ μισϑῷ παιδεύοντος, παὶ πάντα ἕνεκα τού- Ῥ. 465. τῶν ὑπομένοντας. τούς τε τὴν δύξαν ἀποβαλλομένους, αὐτῆς ταύτης χάριν τὰ πάντα καὶ πράττοντας καὶ λέγοντας ἢ)" ἦδο- u) ἐπορίξετο] ἀπορίξετο Α. 5. χ) τῷ DET μὸν] τὸ $to- ἰὸν codd. χ4.58. et 50:1. y) ϑερμωόν τε εἔη καὶ ψυχρ.] Q'egu. εἴη τι καὶ ap, cod. 2957. z) τοὐτοις] τοῦτο Con]. Hemst. ΑἹ vid. adnot. a) ἔτι δὲ — ἀτοπώτερον] πολ- λῷ δὲ τούτων ἐκεῖνο γελοιότερον cod. 2957. γελοιότερον habent eiiam P. IL. margo A. 2 W.. b) αὐτῆς ταύτης -- ÀÉ- γοντας} Vulg. αὐτῆς ἕνεκα πόντα ἐπιτηδεύοντας. Ad quae Hemsterhusrus haec notavit : »»αὐτοῖς F. vitiose. Major varia- tio in P. αὐτοῦ ταύτον (τούτου) χάριν τὼ πάντα καὶ πράττον- τὰς καὶ λέγοντας" cum quibus fere consentiunt Excerpta L. αὐτῆς ταύτης χάριν τὰ πάντα καὶ λέγοντας καὶ πράττοντας. Poterant haec Luciano non indigna videri, si certa vetusta- rum membranarum fide niterentur: formula loquendi sole- mnis πάντα λέγειν καὶ πράττειν, omnem movere lapidem, nihil- que intentatum relinquere. Atqui exhibent codd. 1428. et 5011. αὐτῆς ταύτης ἕνεκο, quod recepit Schm. et in cod. 2957- le- gitur: αὐτῆς ταύτης χάριν τὰ πάντα καὶ πράττοντας καὶ λέ- unusquisque eorum diceret, vice versa renuerem. Prae- valde praestantes probabi- terea vero longe hoc istis lesque rationes suppedita- erat absurdius: mam illos bat; sic ut nequé ei, qui ipsos inveniebam observan- calidum esse idem adürma- do valde contrariam suis ret, neque alteri, qui fri- sermonibus ac doctrinae vi- gidum, contradicere posses; tae rationem instituere, Eos idquelicet scires perspicue, itaque, qui contemnere prae- nunquam rem eandem etca- cipiunt Opes, animadverte- lidam 6586 οἱ frigidameodem bam illum in modum iis ad- tempore: prorsus ergo si- baerere, ut inde divelli non , mile quiddam accidebat mi- possent, de usuris litigare, hi, atque dormitantibus, pacta mercede docere, ni- nunc ut adnuerem, mox hil non pecuniae caussa NECYOIMSZA! T 4. 11 - E ' e - "87 1 , ; , γῆς τε ev σχεδὸν ἁπαντὰας κατηγοροῦντας, ἰδίᾳ δὲ μονῃ ταύτῃ P- 465. 3 , » στιροςηρτημένους. Σφαλεὶς οὖν καὶ ταύτης ^) τῆς ἐλ-τίδος ἔτι 6 - , , 2... , , ' D d μᾶλλον ἐδυςχέραινον, ἠρέμα παραμυϑούμενος éuavrov, oz, “) μετὰ πολλῶν, καὶ σοφῶν, καὶ σφόδρα ἐπὶ συνέσει διαβεβοημέ- 2 , , U 3 - vov, ἀνύητός τέ εἶμι, καὶ τἀληϑὲς ἔτι ἀγνοῶν περιέρχομαι. , * - , er 2! , - καί μοι ποτὲ διαγρυπνοῦντι vzovvQv ἕνεκα ἔδοξεν ἐς Βαβυλῶνα ἐλθόντα δεηϑῆναί τινος τῶν μάγων, τῶν Ζωροάστρου μαϑη- - , , 2 2 " - τῶν καὶ διαδόχων" ἤκουον ὃ αὐτοὺς ἐπῳδαῖς τε καὶ τελεταῖς 2 , - δ , ^^ τισιν ἀνοίγειν τε τοῦ ὥδου τὰς πύλας, καὶ κατάγειν, Ov ἂν p.454. , 3 - 3 5 , βούλωνται, ἀσφαλῶς, καὶ ὀπίσω αὖϑις ἀναπέμπειν. ἄριστον Ψ e z E 3 οὖν ἡγούμην civat παρά τινος τούτων διαπραξάμενον τὴν xc— , 5. , ^ , a , - » ταβασιν, ἐλϑοντὰ παρὰ Τειρεσίαν τὸν Βοιώτιον, μαϑεῖν παρ 3 - e - αὐτοῦ, ἅτε μάντεως καὶ σοφοῦ, τίς ἐστιν ὁ ἄριστος βίος, καὶ « 4 e 3 n e 1 ὃν ἄν τις ἕλοιτο εὖ φρονῶν. καὶ δὴ ἀναπηδήσας, ὡς εἶχον τά- χους ἔτεινον εὐθὺ Βαβυλῶνος. ἐλϑὼν δὲ συγγίνομαί *) τινα - , - 3 - τῶν Χαλδαίων σοφῷ ἀνδρὶ, καὶ ϑεσπεσίῳ τὴν τέχνην, πολιῷ γοντας. Ergo tot testimonia non duximus reprobanda. c) ταύτης] τῆς δὲ cod. 2957. probante Belino. d) ὅτε] ἐπεὶ codd. 1429. et 4011. et hine Schz. *) συγγίνομαι) ovy- γίγνομαι in codice Par. nescio quo: e Belin; enim nota non certo patet. perpeti: illos porro, qui cujusdam magorum, Zoroa- gloriam abjiciendam putent, hujus ipsius caussa cuncta et agere et dicere; volu- ptatem denique paene om- nes criminantes, at priva- tim huic soli adfixos. Fru- stratus igitur hac spe magis etiam moleste ferebam, sen- sim tamen me consolans, quod cum multis, iisque sa- pientibus et valde ob pru- dentiam celebratis. demens sim, et veri hactenus igna- rus circumvager. Jam mi- bi insomnem aliquando no- ctem horum caussa ducenti .visum fuit Babylonem pro- fectum implorare auxilium stris discipulorum et suc- cessorum : fama autem cog- noveram, eos incantatio- nibus et sacris quibusdam aperire Orci fores, et de- mittere, quem velint, tuto, iterumque rursus reducere, Optimum igitur factu du- cebam, ab eorum aliquo comparata mihi descenden- di copia, adire ad Tiresiam Boeotum, ab eoque disce- re, quippe vate et sapiente, quae sit optima vita, quam- que sibi quis deligat bene prudens, Atque adeo re- pente exsiliens quam pote- ram celerrime tendebam rec- 19 L p. 464. μὲν τὴν κόμην, γένειον δὲ μάλα σεμνὸν παϑειμένῳ " τοὔνομα δὲ ἦν αὐτῷ Μιϑροβαρξάνης. δεηϑεὶς δὲ, καὶ παϑικετεύσας, - pole *) ἔτυχον παρ᾽ αὐτοῦ τοῦ ), ἐφ᾽ ὅτῳ βούλοιτο μισϑῷ, P- 465. ido A μοι τῆς ὁδοῦ. αφαλαβὼν δέ με ὁ ἀνὴρ πρῶτα 2 μὲν ἡμέρας ἐννέα καὶ εἴκοσιν, eue τῇ Σελήνη ἀρξόμενος, ἔλουε, κατάγων ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ξἕωϑεν 8), πρὸς ἀνατέλλοντα ὮΝ U-CX-A NI κ (7145 e"- δ 1 , 7 T T 3 , T τὸν ἤλῖον δῆσίν spa: giakouy ST ἧς ) ov σφοδφα κατ- ἤκουον" ὥςπερ ad ἡρ οὗ uer τῶν iv τοῖς ἀγῶσι κηρύκων, ἐπίτροχόν τι καὶ ἀσαφὲς ) ἐφϑέγγε ἐπίτροχόν τι x φὲς φϑέγγετο᾽ in πλὴν & ξῴπει 1) yé - - Ἁ τινας ") ἐπικαλεῖσϑαι δαίμονας. μετὰ γοῦν ") τὴν ἐπῳδὴν Y » o Y ' , 3 ͵ 2 Δ p τρὶς ἄν μου ^) πρὸς τὸ πρύφωπον ἀποπτύσας, ἐπανήειν Ὁ) * 5 - 2 ; πάλιν, οὐδένα τῶν ἀπαντώντων *) προρβλέπων. καὶ σιτία μὲν Ὃ e) μόλις μόγις εἰ ἐπέτυχον pro ἔτυχον tres codd. Pariss. et hinc Sceàm. £$) αὐτοῦ τοῦ] Articulum vulgo praetermis- sum inseruimus mouitu Homsterhusii. 5) ἐπὶ τ. Evg. ἕω- S εν alio ordine ἕωϑεν ἐπὶ τ. Evqg.tres codd. Pariss. ἢ) πρὸς ἀνατέλλοντα, Seenti sumus V.2. B. 2. S. et A. In ceteris edd. prave προςανατέλλοντα. In tribus codd. Pariss.- πρὺς ἀνίσχοντα, quod recepit ScÁmied. 1) 5s] ἣν sola F. k) ἀσαφὲς} Sic legitur in quatuor codd. Pariss., ed, J, et 8. In reliquis edd. ἀσφαλὲς, quod margo A. 1. W. itidem in ἀσαφὲς mutavit, | Pessime Bourdelotius addiderat in B. οὐκ ἀσφαλές. 1) πλ ἣν ἀλλ᾽ ἐῴπει] πλὴν ἑῴχει. 2957. m) yé τινας] addit ἁγίους cod.2957. n γοῦν] δ΄ οὖν ires codd. Pariss,et Sehm. 0) gov] uorconj. Belin. temere. p) ἐπαν- ἠειν}] Hanc Hemsterhusit emendationem — confirmat cod. 2011.; recepit et Schn. Olim ἐπανῇει. *) ἀπαντώντων] : ,Hünc in modum recte J. V. 2. B. 2. S. In F. «mávzov' in pluribus accentu (spirizu) perverse posito ἀπαντώντων.“ Hemnst. 4) μὲν] 59v ires codd, Pariss. et Schm. facto, lavabat deducens ad Euphratem summo mane, et ad orientem solem carmen aliquod longum effatus, quod equidem non admo- dum exaudiebam: wt enim mali, qui sunt in ludis, praecones, volubile quid- ta Babylonem. 101 con- venio quendam Chaldaeo- -rum virum sapientem, et arte divinum, qui canus erat coma, barbamque pla- ne venerabilem promitte- bat,: nomme Mithrobarza- nem: eum anultis precibus obtestatus vix exorayi, ut, qua vellet, mercede se mi- hi ducem praeberet viae. Tum me adsumtum ille vir primum dies novem et vi- ginti, a luna noya initio dam etinconditum profere- bat; nisiquod videretur ge- nios aliquos invocare. At post incantationem,cum ter in faciem meam inspuisset, redibam rursus neminem ob- N E C:YS0.M: Ἂν N 2X A 18 - 25 , M , ^ ἡμῖν τὰ ἀκρόδρυα, ποτὸν δὲ γάλα xol μελίκρατον καὶ τὸ τοῦ p.465. 3 M D. - , Χοάσπου ὕδωρ, εὐνὴ δὲ ὑπαίϑριος ἐπὶ τῆς πύας. ἐπεὶ δὲ ἅλις 5. - Z. M 2; , 22594 τ , 66 afe τῆς Supra quiemds ne μέσας νύχτας ἐπὶ TOV ipee P : ποταμὸν ἀγαγὼν ἐκάϑηθε τέ us, καὶ ἀπέμαξε, καὶ περιήγνισε δαδὶ 7), καὶ σκίλλῃ, καὶ ἄλλοις πλείοσιν, ἅμα καὶ τὴν ἐπῳδὴν , " , ἐκείνην ὑποτονϑορύσας " εἶτα ὅλον ps καταμαγεύσας καὶ πε- ' e 1 ^ t, 6. -" , 5 2 ριελϑὼν, ἵνα μὴ βλαπτδίμην ὑπὸ τῶν φαντασμάτων 5), ἐπ- £ * ἀνάγειν ἐς τὴν οἰκίαν, ὡς εἶχον, ἀναποδίζοντα ᾿ καὶ τολοιπὸν 3 - 49 2 Ej , ἀμφὶ πλοῦν "εἴχομεν. “ὐτὺς μὲν ovv μαγικήν τινα ἐνέδυ ἴ) ὃ - 1 U -“ - - , στολὴν, τὰ πολλὰ ἐοικυῖαν τῇ ΜΜηδικῇ" ἐμὲ δὲ τούτοισι φέρων , C v - - a P ἐνεσχεύασε τῷ πίλῳ, καὶ τῇ λεοντῇ, καὶ προςέτι τῇ λύρα" D , u » N , p , καὶ παρεκελεύσατο "), ἣν τις ἔρηταί us vovvoua, JMeévinzov [d m2 μὲν μὴ λέγειν, " Hoaxife δὲ, ἢ ᾽Οδυσσέα, 1] Ορφέα. p. 467. c - 3 3 1 QIA. “Ὡς δὴ τί τοῦτο, ὦ Πένιππε; οὐ γὰρ συνίημι τὴν ^ ^ 5 αἰτίαν οὔτε τοῦ σχήματος, οὔτε τῶν ὀνομάτων. E x Ἐς 3 2d MEN. Καὶ μὴν πρόδηλον yc τοῦτο *), καὶ οὐ παντελῶς r) δᾳδὲὶ] δαδίέοις iidem, s) φαντασμάτων φασμάτων ires codd. Pariss, et ϑοῖσα, Sed redolet alumnum "AÀomae Mag., qui φαντάσματα negat Attice de spectris recte dici posse. Cod. 2957. σφαλμάτων, ridiculum σφάλμα. 1) ziv ἐνἐδυ] Sic tres codd, Pariss., quibus commendatur jam Hem- sterhusii conjectura , a Schmiedero quoque recepta. Praeterea cod. 1428. μαντικὴν pro μαγιπήν. τι} παρεπελεύσατο)] παρεσκευάσατ ΤῸ BR qua merito omnes reliquae discesserunt, χΧ) πρύόδηλύν γε τοῦτο͵] πρόδηλον τοῦτο γε codd. 1428. viorum intuens. Cibus au- trocedentem: tum porro na- tem nobis arboreae nuces; vigationi parandae intenti potus lac, mulsum et Choa- eramus, Ipse quidem ma- spis aqua; lectus sub divo gicam quandam induebat in berba, Postquam vero stolam, persimilem Medi- satis erat praeparationis, cae: me vero istis omnino circa mediam noctem ad instruxit, pileo, leonina Tigrim fluvium deductum pclle, itidemquelyra: prae- lustrayit me, detersitque, cepitque, si quis rogaret et circümtulit toda, scila, me nomen, Menippum ut alisque pluribus; simul ct τὸ dicerem, sed Herculem, istam incantationeom sub- aut Ulyxem, aut Orpheum. murmurans: dcinde me to- PA. Quorsum illud, Ve- tum cum artenagica incan- nmippe? neque enim intelli- tasset, et circumiisset, ne go caussam vel habitus, vcl laederer a spectris, reducit nomiuum. me domum, ut eram, re— ÀMen. Atqui perspicuum 14 LUCIANIià. M z [SUO $ p.467. ἀπόῤῥητον" ἐπεὶ γὰρ οὗτον πρὸ ἡμῶν ζῶντες ἐς “Αἰδοὺ κατ- ληλύϑεσαν 7), ἡγεῖτο, εἴ us ἀπεικάσειεν αὐτοῖς, ῥαδίως ἂν ἑληλυῦὲ ». ἢ p ES c7 1 $5 Q6 g - - - 9 - τὴν τοῦ «Αἰακοῦ φρουρὰν διαλαϑεῖν, xol ἀκώλυτως παρελϑεῖν, ὅτε συνηϑέστερον τραγικῶς μάλα παραπεμπόμενον ὑπὸ τοῦ σχή- 9 ματος. ' a * 2 V , F TOV ποταμὸν περὶ ἀναγωγὴν $ywyvopuseQe* ΟΡ δον και Ἤδη δ᾽ οὖν ὑπέφαινεν ἡμέρα" καὶ κατελθόντες ἐπὶ 3 παρεσκεύαστο ὃ αὐτῷ καὶ GzGgog, καὶ ἱερεῖα, καὶ μελίκρατον ^), καὶ ἄλλα, 68. tY 1 ' " , 2 , 3A ἰὸν ' P- 498- ogo προςτὴν cius χθήσιμα: ἐμβαλόμενοι ovv ἀπανταὰ za παρ- εσκευασμένα οὕτω δὴ καὶ αὐτοὶ καὶ μέχου μέν τινος ὑπεφερύμεϑα ἐν τῷ ποταμῷ" Βαίνομεν ἀχνύμενοι, ϑαλερὸν κατὰ δάπρυ χέοντες. εἶτα δ᾽ ἐς- ἐπλεύδαμεν ἐς τὸ ἕλος, καὶ τὴν *) λίμνην, ἐς ἣν ὁ Εὐφράτης ἀφανίζεται. περαιωϑέντες δὲ καὶ ταύτην ἀφικενούμεϑα ἔς τι χωρίον ἔρημον, καὶ ὑλῶδες, καὶ ἀνήλιον" ἐς 0") ἀποβάντες 9. 459. (ἡγεῖτο δὲ ὃ Μηιϑροβαρζάνης ) βύϑρον τε ὠρυξάμεϑα, καὶ τὰ εἰ δοιι, et Schm. y) κατεληλυϑεσαν κατεληλύϑεισαν cod. 2954. 2) μελίκρατον; μελίκρατα vulg., error haud dubie e proximis Pluralibus ortus, quid (uid ad defeadendam vulgatam lectionem proferat Pierson. ad 7Mo«r. Attic. p. 255. Singularem flagitat usus solemnis, habet JJomerus l. c., qui a nostro auctore exprimitur, et exhibeant codd, 1428. et 5011. Unde jure eum et $c lanus desideravit, et Sehmzederus recepit. a) καὶ τὴν] καὶ εἰς τὴν tres codd. Pariss. b) ἐς 0] ἐς ὃ δὴ ἀπ. codd. 1428. et 5011. et hinc Sez. ilud quidem est, nec pror- sus arcanum: quandoqui- dem enim hi ante nos vivi ad inferos descenderunt, existimabat, si me illis ad- similasset, fore ut facile custodiam Aeaci fallerem, et sine impedimento transi- rem, utpote consuetior, tragiceque plane commen- datus ab ipso habitu. Jar igitur illucescebat dies, cum descendentes ad fluvium sol- -vendo navigio operam da- bamus : comparata enim ipsi fuerant et scapha, et vic- timae, et mulsum, ct quae- cunque alia ad sacri ratio- nem conducebant, Ergo im- positis in navim, quae fue- rant parata, cunctis, sic demum et ipsi ingredimur tristes, largasque lacrimas effundentes. Tum ad ali- quod tempus deferebamur in flumine: post invectisu- mus in paludem et lacum, in quem Euphrates immer- gitur: eo trajecto deveni- mus in locum desertum, silvestrem et sole carentem: quo ubi escensum est, (viam autem praeibat Mithrobar- zanecs) foveam efiodimus, NECYOMAN TI A. 15 μῆλα ἐσφάξαμεν *) καὶ τὸ αἷμα περὶ τὸν βύϑρον 5) ἐσπείσα-Ῥ- 469. μεν. ὃ δὲ μάγος ἐν τοςούτῳ δᾷδα καιομένην ἔχων οὐκ ἔτ᾽ ἠρε- μαίᾳ τῇ φωνῇ, παμμέγεϑες δὲ, ὡς οἷός τε ἦν *), ἀνακραγὼν, δαίμονάς τε ὁμοῦ πάντας ἐπεβοᾶτο, καὶ Ποινὰς, καὶ ᾿Εριννύας, Pirodin καὶ νυχίαν ' Exdvgv, καὶ ἐπαινὴν 1) Περσεφόνειαν, 1 Hom. 1. παραμιγνὺς ἅμα βαρβαρικά τινα καὶ ἄσημα ὀνόματα, καὶ 1 πο- y. C λυσύλλαβα. Εὐθὺς οὖν πάντα ἐκεῖνα ἐσαλεύετο 5), καὶ 9m010 - τῆς ἐπῳδῆς τοὔδαφος ἀνεῤδήγνυτο, καὶ ἡ ὑλακὴ τοῦ Κερβέρου πόῤῥωθεν δ) ἠκούετο, καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερκάτηφες ἦν, καὶ σχυϑρωπόν !). "Εδδεισεν δ᾽ ὑπένερ 9:v ἄναξ ἐνέφων ᾿Ἵϊδων εύς. Homer. H. X κατεφαίνετο ydo ἤδη τὰ πλεῖστα, καὶ ἡ λίμνη, καὶ ὁ llvgi-6;. τ φλεγέϑων, καὶ τοῦ Πλούτωνος τὰ βασίλεια. κατελϑόντες δ᾽ c) ἐσφάξαμεν] πατεσφάξοχιεν codd. 1428. εἴ 5011.» quod mi- ze placuit Belino, quippe rato, πατασφάττειν proprie de sa- cris infernalibus " adhiberi, Sed vid. modo de Sacrif. c. 12. | Sehmiederus tamen recepit. d) περὶ τὸν gó99oov] περὶ αὐτὸν codd, 2954. et 5011. et hinc Sehm. €) εἰς οἷός cs zv] ἧς οἷόν τε ἤν ed, Fl. et codd. 1428. et 5011. Mox δαίμο- vog ὁμοῦ τι πάντας vult J. Seazerus in Class. Journ. N. XI. a. 1812. p. 155. quamobrem , non conjicio. f) ἐπαινὴν] ot- σεινὴν in plerisque edd, καιπεινὴν P. ἐπεινὴν F. quod proxime ad veram lectionem accedit, quam etiam cod. 5oir. tuetur. g) πᾶντα ἐκεῖνα ἐσαλεύξετο] Contra Hemst. conjectu- ERANT πάντα τὰ Éxti ἀνεσαῖ, jure suo vulgata tuetur Covrier, ad Asin. p. 285. laudatis.locis. De Merc. Cond. c. 18. et Quom. hist. conscr. c. 22. Pro πάντα in 1428. et $011. est ἅπαντα, quod recepit ScÀz. 8) πόῤῥδωϑεν] καὶ πόῤῥωθεν cod. 5011. Belin. explicat quoique de loin. i) ὑπερκάτηφες ἣν, καὶ σκυϑρωπόν.] πατηφὲς καὶ σκυϑρωπὸν ἦν tres codd. Pariss. et hinc ScÀm. minus graviter ac rotunde. oves mactavimus, et san- que nominibus, et multa- uinem circa scrobem ad- rum syllabarum. Statimigi- spersum libavimus. Magus tur omniaibi quassabantur, interea tedam ardentem te- potentique carmine solum nensnon jam sedata voce, fissum discedebat, latratus sed quam poterat maxima Cerberi procul audiebatur, exclamans, daemones si- adeo ut res valde formido- fnul omnes invocabat, Poe- 1osa foret, ac truculenta. nas et Furias, et nocturnam Tpse pertimuit in inferna Hecaten, et tremendam Pro-. regione rex manium T'luto: serpinam, admixtis etiam adparebant enim jam plera- barbaris quibusdam ignotis- que, lacus, Pyriphlegethonu, 1 ^ , (s , fj P. 470. ὕμως διὰ τοῦ χώσματος τὸν μὲν ᾿ Ραδάμανϑυν εὕρομεν τεϑνεώ- e AO": RA - c Y τὰ μικροῦ δεῖν Ε) ὑπὸ τοῦ δέους !). ὁ δὲ Κέρβερος ὑλάκτησε μέν τι 1), καὶ παρεκίνησε᾽ ταχὺ δέ μου κρούσαντος τὴν λύραν, LUCIANI - f c x - 1 παραχρῆμα ἐκηλήϑη ") ὑπὸ τοῦ μέλους. ἐπεὶ δὲ πρὸς rry x o DES META ΝΣ T C Bc: Y “ νην ἤλϑομεν ^), μιπροῦ μὲν οὐδ ἐπεραιώϑημεν᾽ ἣν γὰρ πλῆ- ee δὴν "à ΡΠ er ARES ^o ἀνάπλ . / ρες ἤδη ? ) τὸ πορϑμεῖον, καὶ οἰμωγῆς ἀναπλεων᾽ τραυματίαε δ 1 ἢ c ' ΕἾ δ Ρ. 471. δὲ πάντες ἐπέχιλεον, ὃ μὲν τὸ σκέλος, ὁ δὲ τὴν κεφαλὴν, o δὲ " A: , ἄλλο τι συντετριμιένος, ἐμοὶ δοκεῖν, ἔν τίνος πολέμου magov- Dd à 3 s LA! A [d 5c ' s ^ vec. ὁμῶς δ᾽ οὖν o βέλτιστος Χάρων, oc εἶδε τὴν λεοντῆν, 5 ^ c * E , g , οἰηϑείς pz vov ᾿Ηροκπκλέα εἶναι, ἐςεδέξατό 5) με, καὶ διεπόρϑ- , NT 2 - A , μευσὲ τε ἄσμενος "), καὶ ἀποβῶσι διεσήμηνε 5) τὴν ἀτραπόν. ^ EI . - , ΄ δ δ 11 ᾿Επεὶ δὲ ἦμεν ἐν τῷ σκύτῳ, ngos μὲν ὁ ᾿νϑροβαρζάνης, k) μικροῦ δεῖν) Recte sic habent P. L. margo A. 1. W. et S. perperam in plerisque edd. μικρῷ, 1) τοῦ δέου ς] τοῦ φύβου. codd. 1458. et 5011. m) μέν τι] Sic 7. V. 2. codd. 2954. δὲ 2957. et hinc Schm. elegantius certe, quam vulg. μέντοι. m) ἐκηλή 9 m] ἐκοιμήϑη vulg. Genuinam vocem ex- hibent tres codd. Pariss. et recepit Sc; ^ Est autem pro- prium vocabulum κηλεῖν de vi Musicae, inprimis Orphicae, ut Imagg. c. 14. adv. Indoct. c. 12. etiam de Sirenum cantu, ut de Dom. c. 19. et Musarum, Diall. Deor. XIX, 2. 0) 7à- ὅομεν} ἀφικόμεθα tres codd. Pariss. et Schm. p) πλῆρες ἤδη] Sic iidem codd. Vulg. ἤδη πλῆρες. 4) ἐβξεδέξατοῇῖ ἐκδέξατο F. pro simplici, ut videtur, ἐδέξατο, r) καὶ δεε- πόρϑμευσέτε ἄσμενος] Cod. 2957. égs0. μὲ ἄσμενος, omissis negligenter verbis καὶ διεπόρϑιμευσέ τε. Plene cod. 2954. sed pro ἄσμενος habet ἀσμένως. 5) διεσήμηνε] Sic codd. 2957. et 5011. et Sc/un. pro vulg. διεσήμαινε. Pro dm 0- βῶσι cod. 5o11. exhibet ἀποβάς. Plutonisque regia. Nosta- que plena; quippe saucii men ubi descénderamus per hiatum, Lhadamanthum in- venimus mortuum propemo- dum prae metu; Cerberus autem latravit ille quidem, ac nonnihil se commovit, verum me cito pulsante ly- ram illico sopitus (delinitus) esta cantu. Postquam ve- ro ad lacum venimus, pro- pe fuit, ut non trajicere- mur: Jam enim onusta pore titoris erat cymba, cjulatu- omnes in ea navipabant, hic crus, caput ille, iste aliud quiddam contusum ha- bens, sic ut mihi videren- tur ex bello aliquo advenis- se. Verumtamen optimus Charon, ut vidit leoninam pelem, opinatus me Her- culem esse, recepit me, lubensque transvexit, at— .que etiam egressis demon- stravit semitam, Cum au- tem eramus in caligine, 17 εἴπόμην δ᾽ ἐγὼ κατόπιν ἐχύμενος αὐτοῦ, ἕως πρὸς λειμῶνα p. 471. μέγιστον ἀφικνούμεϑα, τῷ ἀσφοδέλῳ κατάφυτον. ἔνϑα δὴ *) περιξπέτοντο ἡμᾶς τετριγυῖαι τῶν νεκρῶν αἱ σκιαί. κατ᾽ ὀλίγον δὲ προϊόντες παρεγενόμεϑα πρὸς τὸ τοῦ Μίνω ") δικαστήριον" ἐτύγχανε δὲ ὁ μὲν ἐπὶ ϑρόνου τινὸς ὑψηλοῦ καϑήμενος᾽" παρ- εἱστήκεσαν 5) δὲ αὐτῷ Ποιναὶ, καὶ ἀλάστορες, καὶ 'Eoww— νύες. ἑτέρωϑεν Y) δὲ προςήγοντο πολλοί τινες ἐφεξῆς ἁλύσει μαϊρᾷ δεδεμένοι" ἐλέγοντο δὲ εἶναι μοιχοὶ, καὶ πορνοβοσοὶ, καὶ τελῶναι, καὶ κόλακες, καὶ συκοφάνται, καὶ τοιοῦτος 5) χωρὶς δὲ οἵ τερ. 472, ὠχροὶ, NECYYOSNM . AN/|T I A, L4 -" ΄ , ? - , QuiÀOG τῶν z«vzc κυκώντων ἐν τῷ io. πλούσιοι, καὶ τοκογλύφοι προςήεσαν, ' 2. nd , γάστορες, καὶ ποδαγροὶ, κλοιὸν ἕκαστος αὐτῶν, καὶ κόρακα") » τῇ c - - διτάλαντον ἐπικείμενος. ἐφεστῶτες ovv ἡμεῖς ἑωρῶμέν τε τὰ , - γιγνόμενα, καὶ ἠκούομεν τῶν ἀπολογουμένων. κατηγόρουν δὲ - , , αὐτῶν καινοί τινες καὶ παράδοξοι ξήτορες. καὶ προ- 1) δὴ δὲ Arg. u) τοῦ Mívo] forma Attica. Vid. Π7αϊ{-- taire de dialectt, p. 19. et 570. Fragm. Lexici graeci in Her- zanni libro de emendanda ratione Gr. Gramm. P. I. p. 551. Lectionem trium codd, Pariss. Μίνωος non debebat, opinor, Schmiederus recipere, quantumvis allectus locis Lveiaz. Anach. €. 29. et Philops. c. 20. x) παρειστήπκεσαν] Sic codd, 2957. et 5011. et Schm. "Vulg. παρειστήκεισαν. Supra c. 8. vulgo κατεληλύϑεσαν. y) ἑτέρωϑεν]) ἑτέρωθϑε tres codd. Paris. 2) τοιοῦτο ς] ὁ τοιοῦτος, praefixo articulo, codd, 1428. et 5011., quos inconsiderate secutus Schm. a) κόρα- κα] σκύλακα conj. Hemst. Sed vid. adnot. praeibat M ithrobarzanes,se- quebar ego pone illi adhae- rens, donec ad pratum in- gens pervenimus asphodelo consitum : ibi tum circum- volitabant nos stridulae mortuorum umbrae. Sen- sim autem progressi accessi- mus ad Minois tribunal, qui quidem in solio quodam sublimi sedebar: adstabant autem ipsi Poenae, scele- rum vindices genii, et Fu- riae. Ab alia vero parte ad- ducebantur ordine multi sa- ne longa catena vincti, qui Lucian. Fol. III. dicerentur esse adulteri, le- nones, publicani, adulato- res, sycophantae, talisque turba hominum cuncta per- miscentium in vita, Seor- sim porro divites sordidique foeneratores accedebant pal- lidi, ventre projecto, po- dagra capti, ;boiam singuli canemque ( corvumque ), qui bina talenta pendat, impo- situm ferentes. Nos igitur prope stantes videbamus, quae fierent, audiebamus- que caussam suam agentes, dum adcusarent eos novi b 18 p.472. TO LVUSlcCHoaUW N ? ΦΙ4. Τίνες οὗτοι, πρὸς Διός; μὴ γὰρ ὀκνήσῃς καὶ τοῦ- εἰπεῖν. : MEN. Οἰσϑέ που ταυτασὶ τὰς πρὸς τὸν ἥλιον ἀποτελου- μένας P) σχιὰς ἀπὸ τῶν σωμάτων; QA Πάνυ piv ovr. MEN. «Αὗται τοίνυν, ἐπειδὰν ἀποϑάνωμεν, κατηγοροῦ- οἱ vs καὶ καταμορτυροῦσι, καὶ διελέγχουσι τὰ πεπραγμένα iRY- , ? - b ἡ ῖν παρὰ τὸν βίον" ael σφόδρα (τινὲς αὐτῶν *) ) ἀξιόπιστον 12 p. 475- δοκοῦσιν, ὅτε ἀεὶ ide dna i «ol μηδέποτε ἀφιστάμεναι τῶν σωμάτων. *Q δ᾽ οὖν Μίνως 2 πεν ἕκαστον -ἐς τὸν τῶν ἀσεβῶν χῶρον, δίκην ὑφέξοντα κατ᾽ ἀξίαν TOV τετολμημένων. καὶ μάλιστα ἐκείνων ἥπτετο, τῶν ἐπὶ πλούτοις 5) τε «el ἀρχαῖς τετυφωμένων, xol μονονουχὶ ἐπιμελῶς ἐξετάζων ἀπέπεμ- * - , - 9 ΄ 3 καὶ προρκυνεῖσϑαι περιμενόντων, τὴν rs ολιγοχρόνειον ἀλαζο- - ^ ' νείαν αὐτῶν *), xoi τὴν ὑπεροψίαν μυσαττόμενος " καὶ ὅτι (b) ἀπο τελουμένας] ἀποτεινομένας. conj. Hemst. vel, si &- ποτελουμένας retineatur, vult ὑπὸ τῶν σωμάτων pro ἀπὸ τ. 6. JBelinus mavult ἀποτεταγμένας. Sed emendatione non opus. Vid. adnot. ") τενὲς αὐτῶν] Schmiedero haec corrupta esse videbantur, praeeunte Guyeto, qui conjiceret καὶ σφόδρα τε αὐταὶ «£o. Mihi vero omnino suspectae sunt voces τινὲς ; αὐτῶν ; quippe hue translatae e prioribus κατηγόρουν δὲ «v- τῶν καινοί τενὲες καὶ παράδοξοι ῥήτορες. Uncinis itaque inclusi. c) cvvovcat] ξυνοῦσαι codd. 2954. et 5011. d). σ“λούτοεις] πλούτῳ tres;codd. Pariss. et hine Sch. Infra tamen idem retinuit πλούτους, quamquam unus cod. Par. ex- hibet πλοῦτον. Vid. quae ftei/zius disputat ad Hermot. c. 9. e) ἀλαζονείαν αὐτῶν] αὐτῶν ἀλαζονείαν cod. 1428., jn quidam atqueinopinati ora- vitam sunt acta; et valde x tores. Phil. Quinam hi, quae- so per Jovem? iind enim quoque ne dicere rcfugias. Men. Nostin illas ad so- lem projectas a corporibus uinbras ? Phil. Ütique. ει. Hae igitur ipsae, postquam mortui sumus, adcusant, testimonium ad- versus nos dicunt, et ar- guunt, quae a nobis per videntur (earum quaedam) esse fide dignae, quippe quae semper adsint, neque unquam absistant d corpo- ribus. Minos ergo cum cu- ra singulos explorans able- gat .ad impiorum sedes, poenas subituros ridet As pro facinoribus patratis. Maxime vero acerbius eos tractabat, qui ob divitias et imperia fuerant inflati, et tantum. non adorari se HR CO RD M.AIN.JT EA. 19 ! 1 : ] uj ἐμέμνηντο ϑνητοί τε ὄντες αὐτοὶ, χαὶ TUE ἀγαθῶν τε- p. 472. "τυχηκότες: οἱ δὲ, ᾿ἀποδυσάμενοι τὰ λαμπρὰ ἐκεῖνα πάντα, | ᾿ς zÀosrovg!) λέγω, καὶ γένη, καὶ δυναστείας, γυμνοὶ, κάτω | γενευκότες παρειστήκεσαν 5), ὥςπερ τινὰ ὄνειρον ἀναπεωπα- ξόμενοι τὴν παρ ἡμῖν εὐδαιμονίαν" ὥςτε ἔγωγε ταῦϑ'᾽ ") ὁρῶν ὑπερέχαιρον, καὶ εἴ τινὰ γνωρίσαιμι αὐτῶν, προςιὼν ἂν ἥσυ- | χῇ πως, ὑπεμίμνησκον οἷος ἣν παρὰ τὸν βίον, καὶ ἡλίκον | ἐφύσα 1) τότε, ἡνίκα πολλοὶ μὲν ἕωϑεν ἐπὶ τῶν πυλώνων F) παρειστήκεσαν, τὴν πρόοδον αὐτοῦ περιμένοντες, ὠϑούμενοί bi *, ' - - τε, καὶ ἀποκλειόμενον ᾽) πρὸς τῶν οἰκετῶν. ὁ δὲ μύγις ")p.4z4. » P 4 - κι ἄν ποτὰᾷ ἀνατείλας αὐτοῖς πορφυροῦς τις, ἢ περίχρυσος, ἢ quo ordine quid insit suavius, non equidem sentio cum Beli- no. f) πλούτους πλοῦτον cod. 2957. 8) παρειστήπε- σαν} παρειστήπεισαν vulg. Quod nos recevimus, reperitur in codd, 2954. et 5011. ut et paullo inferius iu 1428. et 5011. h)ze$39'] Sic vulgo. In editionem ZHezz. et hinc in Pi- pont. per errorem haud dubie typographicum irrepsit ταῦτ΄. Schm. ταῦτα e cod. 5011. 1) ἐφύσα τότε] Vitium R. 9. Bourdelotius expresserat in Ῥὶ Etiam Schmiederus, fidem, ut ait, trium codd. Pariss, et duarum insurer edd. secutus. Sed illi, Belino quidem testante, habent ἐφυσῶτο ΤΌΤΕ; Et in Lips. reperio ἐφύσειτό τε, manifesto errore sic scriptum. Nec scite Sc/umiederus ad defendendam pravam lectionem suam provocavit ad c. 18. ubi zd. τοῦ Σωκράτους σπέλη ἐπεφύσητο nulla ratione convenit cum formu!a nosira, cui ilia noissima subest μέγα φυσῶν, non φυσᾶσϑαι. ΚΕ) zv νων] PE. Margo A. 1. W. προϑύρων, quae interpretatio est. Sic et cod. 2957. Vid.adnot. 1) cz 0xitiÓutvot) ἀποσειόμενος P. margo A. 1. W. et J. male, m) μόγες] una Lips. μόλις. postulabant, ostentationem. eorum brevissimi temporis inanem, et fastum detesta- tus; itidemque quod non meminissent, se unortales esse, ac bona mortalià sor- titos. Hi autem, exutis splendidis istis. omnibus, divitiis inquam, genere et inperiis, nudi demisso in terram vultu adstabant, qua- si somnium aliquod secum retractantes, quam apud nos habuissent, felicitatem. Quare ego ista cum vide- rem, impense gaudebtam, et, si quem agnoscerem eo» rum, leuiter accedens com- monefaciebam, qualis fuis- setin vita, et quantos spi- ritus iunc gessisset, cum multi mane vestibulis ad. stabant egressum cjus ex— spectantes, impulsi exclu- sique a vernulis: hicce ve- ro vix tandem exortus ipsis in veste purpurea, vel au- τὸ praetexta, vel vario co- B2 20 LUCIANI A Ἐ "^ LI ) ? p. 474. διαποίκιλος , εὐδαίμονας ὥετο «ob μακαρίους ἀποφαίνειν τοὺς προςειπόντας, ἣν τὸ στῆϑος, ἢ τὴν δεξιὸν προτείνων δοίη 18 καταφιλεῖν. ἐκεῖνοι Ὁ) Wer οὖν ἠνιῶντο «x :ούοντες. Τῷ δὲ Mivo? μία τις καὶ πρὸς χάριν ἐδικάσϑη δίκη τὸν γάρ vot Σικελιώτην Διονύσιον, πολλὰ καὶ ἀνόσια 5) ὑπό τε Δίωνος φπατηγορηϑέντα, καὶ ὑπὸ τῆς σπιᾶς Ὁ) παταμαρτυρηϑέντα,, παρελϑὼν ᾿Δρίστιππος ὁ Κυρηναῖος (ἄγουσι δ᾽ αὐτὸν ἐν τιμῇ, | δύναται 4) μέγιστον ἐν τοῖς κάτω ) μικροῦ δεῖν τῇ Χιμαΐί xot δύναται 1) μέγ ἐν τοῖς κάτω) μικροῦ δεῖν τῇ Χιμαί- Qv προςδεϑέντα *), παρέλυσε τῆς καταδίκης, λέγων πολλοῖς αὐτὸν τῶν πεπαιδευμένων *) πρὸς ἀργύριον γενέσθαι δεξιόν. 14 ἀποστάντες δὲ ὅμως ἴ) τοῦ δικαστηρίου πρὸς τὸ χολαστήριον Ῥ. 475. ἀφικνούμεϑα. ἔνϑα δὴ, ὦ φίλε, πολλὰ καὶ ἐλεεινὰ ἣν ἀκοῦ- , Y S.T ; ΟΕ Ἢ Ὁ m EUM HR x σαΐ τε, καὶ lOciv* μαστίγων τε γὰρ *) ὁμοῦ ψόφος ἠκούετο "), n) ἐκεῖνοι Hemst οἱ Bipont. ἐκεῖνο, haud dubie invito edi- iore Batavo, quum vertat: ez z/li quidem etc. et omnes edd, et praeterea quatuor codd. Pariss, habeant ἐκεῖνοι. 0) m04- Ac καὶ voca) πολλά vt καὶ δεινὰ xol ἀνόσια tres codd, Pariss. et. Schm. ingrate et languide. Cod. 2957. deinceps ὑπὸ τοῦ 4iavog, omissis, quae sequuntur, καὶ ὑπὸ T. 6X. καταμαρτυρηϑέντα. p) extis] Ineptam cunctarum edd, lec- tionem στοᾶς mutavit Jemsterhusius ex emendatione J.' Km. Gronovii certissima. 4) καὶ δύναται py.) καὶ δ. καὶ usy. Argent. non male. r) προς δεϑέντα] Solan. conj. παρα- δοθέντα. Propius accesserit παρατεϑέντα. Sed vid. adnot, 8) πολλοῖς αὐτὸν TV πεπαιδευμένων] πολλ. αὔτ. στεπαιδευμένοις cod. 2957. t) ὅμως] Jacobs. conj. ὀψέ πως, valde improbabiliter. Vult, opinor, auctor: quamquam mul- zum delectabamur judicio sio (ὑπερέχαιρον C. 12.) famen etc, u)et x) γὰρ et ἠκούετοΊ ejicienda putat Abresch. Dilu- lore distincta,. felices pu- dium progressus Aristippus tabat beatosque se redditu- Cyrenaeus (eum in honore rum salutatores, si pectus, habent, multumque pollet aut dextram porrectam de- apud inferos) jam jam Chi- derit osculari; Etill qui- maerae adligatum exsolvit dem pungebantur his audi- pocna, dum diceret, in tis. A Minoé vero unum multis eruditorum pecunia quoddam in gratiam disce- juvandis cum dextre fuisse ptatum est judicium: et- versatum. Digressi tamen enim Siculum Dionysium, ἃ tribunali ad supplicii lo- multorum ac nefariorum a cum pervenimus: ibi enim- | Dione criminum insimula- vero, amice mi, muita mi- tum, umbraeque suae te- serandaque erat audire ac $timonio pressum, in mce- videre; nam simul ct flagel- —--— ,, ὅν. NEGYO.MA N TI A. 21 ^ 3 ^ - ' - ANO , E] , Hi zo οἰμωγὴ τῶν ἐπὶ τοῦ πυρὸς ὑπτωμένων , καὶ στρέβλαι, «cl p. 475- χύφωνες, καὶ τροχοί. καὶ ἡ Χίμαιρα ἐσπάραττε,. καὶ ὁ Κέρ- βερος ἐδάρδαπτεν 5)" ἐχολάζοντό τε ἅμα πάντες, βασιλεῖς, δοῦλοι, σατράπαι, πένητες, πλούσιοι, πτωχοί ^)* καὶ μετέ- μελε πᾶσι τῶν τετολμημένων. ἐνίους δὲ αὐτῶν 3) κοὶ ἐγνωρίς- σαμεν ἰδόντες, ὁπόσοι ἦσαν τῶν ἔναγχος τετελευτηκότων. οἵ δὲ ἐνεκαλύπτοντο, καὶ ἀπεστρέφοντο᾽ εἰ δὲ καὶ προςβλέποιεν, μᾶλα δουλοπρεπές τι b), καὶ κολαχκευτικόν᾽ xoi ταῦτα, πῶς οἴει βαρεῖς ὄντες, καὶ ὑπερόπται παρὰ τὸν βίον; τοῖς μέντοι πένησιν ἡμιτέλεια τῶν κακῶν ἐδίδοτο 5), xcl διαναπαυόμε- voi *) πάλιν ἐκολάζοντο. καὶ μὴν κἀκεῖνα εἶδον và γυϑώδη, ' , τὸν ᾿Ιξίονα *), καὶ τὸν Σίσυφον, xoi τὸν Φούγα Tüvrolov p.476. χαλεπῶς ἔχοντα 5), «cb τὸν γηγενῆ Τιτυόν" Ἥρόνχλεις ὅσος" cidd, Thucyd. p. 726. quippe ab emendatrice manu invecta. Sic scilicet multa quoque alia ejici possent, praesertim in hoc libello. y) ἐδάρδαπτεν Sicintribus codd, Pariss.et ϑοληις pro vulg. ἐδάρδαπτε, 2) πτῷ κοΐ] καὶ xrogoí iidem , mi- nime vero recte, a) ἐνέους δὲ αὐτῶν] ἐνίους δὲ κατε- γνωσμένων ἵἴτο5 codd. Pariss. οὐ Sc/uz. e glossemate, Deinceps καὶ ἐγνωρίσαμέν γε ἰδόντες. codd. 1429. et 2011. importune. b) δουλοπρεπὲς τι] Sic L. margo A. 1. W. et J, In ce- ieris ve. 7. H. Praeter Argent, et Lips., ubiiiidem re. Le^m. c) ἐδέδοτοἝ,Ί Sic tres codd, Pariss. et Schol. unde et $cÀ. Vulg. ἐδέδοτο, d) δεαναπαυόμενοι, Restitui lectionem | P. J. Ald. 2., Arg., Lips. et quatuor codd. Pariss., quam nec JHemsterhusius improbavit, et SeAiederus recepit. e) "I£íovo]| Excepta 8., quam sequi solet Amst., (et Lips.) omnes edd. 'H£íovc. $) ἔχοντα 1 Neque feniio cum So/azo lorum sonitus exaudieba- tur, et ploratus eorum, qui in igne torrebantur, et tor- menta, et cippi, et rotae: Chimaera discerpebat, Cer- beruslaniando vorabat: una autem omnes puniebantur, regés, servi, satrapae, pau- peres, divites, mendici; cunctosque poenitebat pa- tratorum ; nonnullos agno- - vimus etiam conspicati, eo- rum de numero scilicet, qui nuper vitam finierant: illi vero prae pudore vultus te- gebant, séseque avertebant: quod si forte respicerent, valde: quidem servilem in modum, atque adulatorie, ili ipsi, qui fueraht quam putas graves,' et superbi aliorum contemtores in hec vita: at pauperibus pro di- midia parte malorura immu- nitas erat concessa; et cum interquievissent, denuo poe- nis adficiebantur. Porro illa etiam vidi fabulQgsa, Ixio- nem, Sisyphum , Phrygem JTautalum male se habentem, 22 b Ue. ANE γ΄ , m ,F Ρ. 476. ἔκειτο γὰρ 8) τύπον ἐπέχων ἀγροῦ. Διελϑόντες δὲ καὶ τού- τους, ἐς τὸ πεδίον ἐςβάλλομεν τὸ ᾿Αἀχερούσιον᾽ εὑρίσκομέν τε 27 4 E : LA αὐτόϑι τοὺς ἡμιϑέους τε, xol τὰς ἡρωΐνας, καὶ τὸν ἄλλον e - - d * OjMÀOV τῶν νεκρῶν κατὰ ἔϑνη καὶ κατὰ φῦλα ἢ) διαιτωμένους , 3 - à τοὺς μὲν παλαιούς τινας, καὶ εὐρωτιῶντας, καὶ, ὥς φησιν γ 3 : m. ὃ , 3 Ὅμηρος, ἀμενηνούς᾽ τοὺς δὲ νεαλεῖς 1), καὶ συνεστηκότας ENS ΄ ' ; » 3 ᾽ν. 3 ἃ á 1 - ^c, μαλιστὰ τοὺς Αἰγυπτίων αὐτοὺς *) διὰ τὸ πολυαρκὲς τῆς ὶ , 53 ταριχείας. τὸ μέντοι διαγινώσκειν ') ἕκαστον οὐ πάνυ τι ἣν n . ι , m ua f , n d ^s ῥαδιον᾽ ἅπαντες ydo ἀτεχνῶς ἀλλήλοις yivovrot ") ὅμοιοι, - 3 ΄ ' 1 - τῶν ὀστέων γεγυμνωμένων" πλὴν μόγις, καὶ διὰ πολλοῦ ") 3 - E 1 , o m s 30 Àn ἀναϑεωροῦντες, αὐτοὺς ἐγινώσκομεν 5), ἔχειντο δ᾽ ἐπ᾽ ἀλλὴς- frigus orationis, neque, quid opus sit Jfemsterhusii emenda- tione ἔχοντας, video. Cf. adnot. Geterum χολεπῶς zs ἔχον- vc habent tres codd. Pariss. 9) ydo] γοῦν πάρι, Pro ὅσος autem J. Gronov. maluit ὅσον, non male. Sed correctione non opus est, h) καὶ κατὰ φῦλα] Sic in tribus codd, Pariss. et ScÀm. sonis ac numeris Homericis adcommodate. Vulg. κατὰ omissum. 1) τοὺς δὲ νεαλεῖς} τοὺς δ᾽ ἔτε vsoltig tres codd, Pariss.et Schm. ΕΚ αὐτοῖς) Solan. αὔους conjecit, JHemisterh, ἀλύτους, utrumque adauodum ingeniose. Vid. tamen adnot. Praeterea vero in tribus codd. Pariss, le- gitur: καὶ μάλιστα τοὺς Αἰγυπτίους αὐτῶν, perperam. Traug. Freder, Benedict in Observatt. ad Lucianum Torgaviae scrip- tisa. 1814. conj. τοιούτους pro αὐτούς. J. Seager. τοὺς Ai- γυπτίους αὐτῶν. 1) διαγινώσκειν] διαγιγνώσκειν cod. 5011. et hinc Schm. m) γίνονται 7γ γίγνονται Schm. ex suo arbitrio. n) πλὴν μόγις, καὶ δεὰ πολλοῦ] πλὴν ἀλλὰ μόγις τε καὶ διὰ πολλοῦ dv. tres codd. Pariss, et ϑεἶμη, satis verbose ad fastidium usque. 0) ἐγενωσπομεν] ἐγιγνώσχο- qe» ires codd. Pariss, et Sch. Ἵ terrigenam Tityum: Hercu- Je, quantus. erat! jacebat enim spatium occupans a- gri. His quoque praeteritis, in campum: nos inferimus Achlerusium, invenimusque ."ibi semideos, et heroidas, "Ceteramque mortuorum in populos et tribus disperti- 'tam turbam ibi commoran- tem; veteres alios situque mucidos, et, ut ait ILome- rus, roboris expertes; alios recentes et compactos, il. losque inprimis Aegyptio- rum fere insolubiles (i»pri— mus vero illos 2egyptiorum ipsos)ob condituree durabi- litatem.: Quamobrem unum- quemque dignoscere non admodum erat facile: om- nes enim plane sibi invicem : fiunt similes ossibus nuda- - tis: vix tamen (ac) permul. tum tempus contemplati eos noscitabamus. Jacebant au- NOE E OD ON ASI S IA. 238 2 - - ; λοις ?) ἀμαυρυὶ, καὶ ἄσημοι, καὶ οὐδὲν ἔτι τῶν παρ᾽ ἡμῖν Ὁ. 477. LJ 2 Á , — - καλῶν φυλάττοντες. ἀμέλει 3), πολλῶν ἐν ταὐτῷ σπελετῶν ; ’ 1 , c , r , 5 1 , χειμένων, καὶ παντῶν ομοίων ), φοβερὸν τι), καὶ διάκε- M ' 32 , , vov δεδορχύτων, καὶ γυμνοὺς τοὺς ὀδόντας προφαινόντων, ἠπόρουν πρὸς ἐμαυτὸν, ᾧ τινι διοκρίναιμι τὸν Θερσίτην ἀπὸ i - - T M" 7S 37 3 - , τοῦ καλοῦ Νιρέως, ἢ τὸν μεταίτην loov ἀπὸ τοῦ Φαιάκων , "^ ^r ' , 3. .δϑ -2 , , βασιλέως, ἡ Πυῤῥίαν rov μάγειρον ézo vov Ayoapénvovog* ov- - - , - δὲν γὰρ ἔτι τῶν παλαιῶν γνωρισμάτων αὐτοῖς παρέμενεν, 214^ 0 !t 2 TUAE ὕδηλ καὶ ene CP δλ..5 ἀλλ᾽ ὅμοια τὰ ) ὀστῷ ἣν, ἄδηλα, καὶ ἀνεπίγραφα, xol ὑπ , U " - - οὐδενὸς ἔτι διακρίνεσθο: δυνάμενα. Τοιγάρτοι ἐκεῖνα δοῶντι 10 , - 3 , - - ἐδόχεν μοι ") ὃ τῶν ἀνθρώπων βίος πομπῇ τινε μακρῷ *) í , “ ' vy 1 , e c , προοςεοικέναν, χορηγεῖν δὲ 5) καὶ διαταττειν ἕκαστα 5 Tvym, διάφορα καὶ ποικίλα τοῖς πομπεύουσι ἵν σχήμοωτοα *) προς- ἁπτουσα᾽ τὸν μὲν γὰρ ἡρευθῦο, εἰ τύχοι ), βασιλικὸς διε- p. 478. Ῥὴ) ἐπ᾽ ἀλλήλοις iz ditor, καὶ Gu. καὶ «6. codd. 1428. et $5011. q) égu£Asi] ὥςτε P .,L.J. margo A. 1. W. est inter- pretamentum, A. 2, ese ἀμέλει. τῇ ὁμοίων ὁμοίους F. s). φοβερόν ri] καὶ φοβερόν τι καὶ cod, 2957. t) ὅμοια τὰ] idem Articulum non habet, 1) ὁρῶντι ἐδόπει uoti δρώντέ uot ἐδόκει codd. 5011. et 1423. , qui ordo minus debe- bat Belino placere, quam placuit. x) μακρᾷ] μιπρῷᾷ tres codd. Pariss. inepte. y) δὲ] rs iidem. 2) τοῖς πομπεύ- ovcr| τοῖς πομπευταῖς P. L. J. margo A. 1. W. et cod. 2957. In Ald. 2, πομπεύταις, in Argent. et Lips. itidem πομπενταῖς. a) 627 ματαὶῖ τὰ ὄχήματα tres codd. Pariss. non male. b) εἰ τύχο εἼ Sic iidem unice recie pro vulg. ἡ Τύχη. Proba- runt iliam et Belinus ac Sclunied. (tem acervatim obscurijigno- memnone; nihil enim! ani- tique, et.nibil eorum, quae plius pristinorum indicio- apud. nos pulchra videban- rum ipsis adbaerebat, .sed tur, servantes. Quin imo, consimilia ossa erant, in- "multis eodem in loco scole - certa, nullisque notis in- is jacentibus, cunctisque scripta, sic ut a nemine ;similibus, qui terribile quid- amplius distingui possent. dam per vacuos oculorum Tum vero ista videnti vide- orbes intuerentur; nudos- .batur mibi hominum vita .que dentes ostenderent, me- pompae. cujusdam longae si- cum haesitabam, quo signo .militudinem habere ; admi- discernerem Thersitenafor- .nistrare vero atque ordinare moso Nireo, aut mendicum .singula, Fortuna, diversos Jrum a Phaeacum rege, aut ac varios pompam ducenti- JPyirhiam coquum ab Aga- bus habitus adüibuens: 24 *tENI p.478. σκεύασε ^), τιάραν vs ἐπιθεῖσα, καὶ δορυφόρους παραδοῦσα, ! αὶ τὴν κεφαλὴν στέψασω τῷ διαδήματι" τῷ δὲ οἰκέτου σχῆμα περιέθηκε" τὸν δέ τινὰ καλὸν εἶναν ἐκόσμησε" τὸν δὲ ἄμορφον παὶ γελοῖον παρεσπεύασε' παντοδαπὴν γὰρ οἶμαι δεῖν γενέ- σϑαι “) τὴν ϑέαν. πολλάκις δὲ 5) διὰ μέσης τῆς πομπῆς μετέ- βαλε τὰ ἐνίων σγήμοτα, οὐκ ἐῶσα ἐς τέλος διαπομπεῦσαι, δ sro LI " n E ΠΥ ες ἐτάχϑησαν, ἀλλὰ μεταμφιέσασα τὸν μὲν Κροῖσον ἠνάγκασε τὴν 1) οἰκέτου καὶ αἰχμαλώτου σκευὴν ἀναλαβεῖν, τὸν δὲ Mot- ὄνδριον, τέως ἐν τοῖς οἰχέταις πομπεύοντα, τὴν τοῦ Πολὺ- κράτους 5) τυραννίδα μετενέδυσε P). καὶ μέχρι μέν τινος εἴασε - » f. ; D Ng t - ' χροῆσϑαι τῷ σχηβατι" ἐπειδὰν δ΄ ') ὁ τῆς πομπῆς καιρὸς πὰρ- ἔλθῃ, τηνικαῦτα ἕκαστος ἀποδοὺς τὴν σκευὴν, καὶ ἀποδὺδά- μένος τὸ σχῆμα μετὰ τοῦ σώματος, ὥςπέερ ἦν πρὸ τοῦ ἢ); 71- "nd €) διεσκεύασε] ἐσκεύασε P. A. 1. W. d) παντοδαπὴν γὰρ οἶμαι δεῖν ysvécd au] δεῖν γίνεσθαι A. 3.W. mave, γὰρ, οἶμαι, δεῖ γενέσϑαι edit. P. et cod. 2957. non male, e) σολλάκις δὲ] addunt zoi quatuor codd, Pariss. et Schm, 1) τὴν oixétov] praeeuntibus tribus codd. Pariss. et ScÁm, ejeci τοῦ ante οἰκέτον, quippe prorsus alienum. Cf. paullo superius τῷ δὲ οἰκέτου σχῆμα. 5) τὴν τοῦ IloAvzocrovs] Easdem auctoritates secutus praefixi Polycratis nomini Arti- culum. Cf, infra τὸ τοῦ Κέκροπος ἢ Ἐρεχϑέως σχῆμα. h) μετενέδυσε] ,Juresic repositumin B. 1.2. P. S. A. cum in vetustis foret usrsviümo:./ Sic notatum in Aeitz, edit. At B.i. habet prcsviógos. i) ἐπειδὼν δ᾽] ἐπειδὰν δὲ cod. 5011, k) ὥρπερ ἣν πρὸ τοῦ] E codd. tribus Pariss, Schmiederus hunc locum sic dedit: — σώματος, ἐγένοντο, οἷοί- πὲρ ἤσαν πρὸ τοῦ γενέσθαι, μηδὲν. τοῦ πλησ. διαφέροντες, in hunc enim oblatum regali (s? casus ita ferret) cultu in- struxit, tiara imposita, sa- tellitibus additis, et capite diademate: coronato: alteri servilem schemam circumde- dit: alium quendam formae decore ornavit: illum de- formem acridiculum finxit : ex omnigenis enim, puto, formis decet componi hoc spectaculum. Saepe vero per mediam pompam immu- tare solet nonnullorum ha- bitus, haud sinens ad finem usque pompae interesse, quo collocati fuerant ordi- ne: atque adeo detracto priore vestitu Croesum coé- git servi captivique orna- tum suscipere; Maeandrio contra, qui hactenus in pompa servis erat iminix- tus, Polycratis tyrannidem induit, eoque ad aliquod tempus permisit uti habitu. "Verum ubi pompae tempus praeteriit, tuünc unusquis- que, reddito ornatu, ex- utoque habitu cum corpore, N-E B Y ON ACNCE ΤἊΝ 25 ;visd e 5 γνεται, μηδὲν τοῦ πλησίον διαφέρων. ἔνιοι ὃ 1) ὑπ᾿ ἀγνω- p. 478. 4, , Ἁ 3 - ' 7 2 - ec , »Ἤ μοσύνης, ἐπειδὰν ἀπαιτῇ τὸν κόσμον ἐπιστᾶσα ἢ Tvyn, ἄχϑον- mw € E" ταί γε "), καὶ ἀγανακτοῦσιν, ὥςπερ οἰκείων τινῶν στερισκύ- p« 479- , 3. x τω T μενοι, xol οὐχ, ἃ πρὸς ὀλίγον ἐχρήσωντο, ἀποδίδύντες. Οἷ- E ^ M - , por δέ 68?) καὶ τῶν ἐπὶ τῆς σκηνῆς πολλάκις ξωραπέναι τοὺς ' f - τραγικοὺς ὑποκριτὰς τούτους ?), πρὸς τὰς χρείας τῶν δραμά: τῶν ἄρτι μὲν Κρέ ἐνίοτε δὲ Πριᾶ! 1 ἢ p ἄρτι pL ρέοντας, ἐνίοτε δὲ Προιάμους γιγνομένους, ἢ 2 , (UR C30. ὦ , L] ἢ ΄ “Ζγαμέμνονας" καὶ ὁ αὐτὸς, εἰ τύχοι. μικρὸν ἔμπροσθεν μᾶλα " - ὸ E nd hs A ^2 , ὡς " "ἂν , ? σεμνῶς τὸ τοῦ Kéxoomog ἡ Εἰρεχϑέως σχῆμα μιμησαμενος, usc ? - - - ὀλίγον οἰκέτης προῆλϑεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ πεκελευσμένος. ἤδη - , d - δὲ πέρος ἔχοντος τοῦ δράματος, ἀποδυσάμενος ἕκαστος αὐτῶν ' , € ES τὴν χρυσόπαστον ἐκείνην ἐσϑῆτα, καὶ τὸ προςωπεῖον ἀποϑέ- μένος, καὶ καταβὰς ἀπὸ τῶν ἐμβατῶν, πένης καὶ ταπεινὸς á . 3 3 s “περιέρχεται Ὁ), οὐκ ἔτ᾽ ᾿Δἡγαμέμνων ὁ ᾿Δτρέως, οὐδὲ Κρέων ὁ 3 ^. - 5 PA ἹΜενοικέως, ἀλλὰ IidAog Xegwfovg Σουνιεὺς ὀνομαζόμενος, quibus multa offendunt, mexime vero verbum γενέσθαι bis deinceps positum diverso significatu. Nihil mutandum vide- batur, nisi quod auctor οἱόςπερ pro ὥςπδρ scripsisse existi- mandus sit. Eandem lectionis varietatem vidimus supra in Sommnio c. 17. in simili syntaxi, 1) ἔνεοι δ᾽] ἔνιοι 05 cod, 1428. m) ys] vs codd, quatuor Pariss. et Schmied. ex in- sScitia ortnm. n) Οἶμαι δέ cs] Hoc loco ex A. 1. W. ca inserui: R. subjectum habebat post ξωρακέναι. Hemst. 0) ὑποκριτὰς τούτους τούτους ὑποκριτὰς cod. 1428. P) πὲριἐῤχεται] περίεισιν tres codd. Pariss. et ScAm, qualis erat ante, fit, nihil aut Abamemmnones: idem- ab alio quolibet diversus. que, si forte, qui paullo Sunt autem, qvi prae de- mentia, quando repetit or- natum insíans ipsis Fortu- na, graviter ferunt, atque indignantur, quasi propriis suis rebus orbati, non ea reddentes, quae ad parvum tempus mutua sumserant, Opinor autem, eorum, qui versantur in scena, saepe te vidisse tragicos actores istos, qui, prout usus fa- bularum poposcerit, nunc Creontes, alias Priami fiunt, ante valde magnifice Cecro- pis aut Erechthei personam sustinuit, confestim servus prodire solet apoéta jussus : at finito jam dramate, cum exuerit eorum quisque auro sparsam illam vestem, per- sonam posuerit, et descen- derit a cothurnis, pauper et humilis obambulat, non 'amplius Agamemnon Atrei filius, neque Creon Monoe- cei, sed Polus Chariclis Su- niensis nomine nuuc suo 26 LU £A P-479.5] Σάτυρος ὃ Θεογείτωνος ἹΜαραϑώνιος. τοιαῦτω καὶ τὰ τῶν | ἀνθρώπων πράγματά ἐστιν. ᾽ ὡς τότε μὸν ὁρῶντι ἔδοξεν. ΦΙΖ. Εἰπέ") μοι; ὦ Μένιππε, oí δὲ τοὺς πολυτελεῖς τοὐτοῦς καὶ ὑψηλοὺς τάφους jt) ἔχοντες ὑπὲρ γῆς, καὶ στήλας, καὶ εἰκύνας, καὶ ἐπιγράμματα, οὐδὲν τιμιώτεροι παρ᾽ αὐτοῖς εἶσι τῶν ἰδιωτῶν. vexQdv ; ΜΕΙ͂Ν. Δηρεῖς, ὦ οὗτος. εἰ γοῦν 5) ἐϑεάσω τὸν Μαυ- σωλὸν αὐτὸν (λέγω δὲ τὸν Κάρα, τὸν ix τοῦ τάφου περιβόη- τον) εὖ οἶδα ὅτι οὐκ ἂν ἐπαύσω γελῶν οὕτω ταπεινὸς ) ἔῤ- διπτο ἐν παραβύστῳ που, λανθάνων ἐν τῷ λοιπῷ δήμῳ τῶν νεκρῶν, ἐμοὶ δοκεῖν, τοροῦτον ἀπολαύων τοῦ μνήματος, παρ΄. NI p. 480. 17 q) E£mé uot] sin$ δὲ uoc cod. 5011. quod probatum Belino Schmiedegrus recepit nimia facilitate. Nam quum satis crebro occurrat εἰπὲ δὲ, ita tamien, misi cum magna offensione, oc- currere non potest, ut statim aliud δὲ sequatur, ut h. L. An forte Dial!, Deor. XXII, 4. in. Lucianum. credamus scri- bere potuisse: Εἰπὲ δέ μοι, γεγάμηκας δὲ ἤδη; vel Diall. Marinn. llL, 2. ἐκεῖνο δέ μοι. εἰπὲ, ποῦ δὲ τὴν ᾿Αρέϑουσαν εἷ- 626; Minime. Scripsit auctor: εἰπέ μοι, — oi δὲ, ratio- ne ea, quae cum dialogi natura plane.conveniat, E, g. Char, . .8.. Contempl, c. 12. Solon ad Croesum: EZmé uos, σίδηρος δὲ querat. ἐν AvOíg; et Diall. Deor, IV, 2. in. vulgo recte legi- tur: Emi μοι; Διὸς δὲ οὐκ ἤκουσας ὄνομα etc. neque debe- bat δὲ eidem SceAmiedero suspectum videri, quod in. uno cod. Paris, non reperirevur, | Praeterea cf. Somn. s. Gall. c. 24. in. Anachars. c. 2i. Diall. Mortt. III, 3. r) τάφους]. omis- sum in cod, 5011. et καὶ ante ὑψηλοὺς abestaB.1. 5) γχὼρ] γοῦν P. L. Hae particulae in codd, inter se crebro permu- tantur. 7: H. Ego γοῦν eo minus dubitabam scribere, quum etiama in Ald, 2. "legatur. Lohm. ^ V) cattivo] τἀπεινὸὺς P.L. margo A. 1. W. quod vulgata lectione non est deterius, dictus, aut Satyrus Theo- JMen. Deliras, ὁ bone: gitonis Marathonius. Per- inde atque ista hominum res sunt, ut mihi tum vi- denti adparuit., PÀil.. At dic mihi, quae- 50. Menippe, qui sumtuo- 8ἃ ree sepulcrorum et celsa monumenta habent in ter- ris, columnas, imagines, atque inscriptiones, nihil- ne sunt honoratiores apud .€0s , quam plebeji mortui? quod si conspexíssés . Mau- solum ipsum; Carem illum dico, cujus ex monumento late End circumfertur, id quidem bene scio, te δος: saturum non fuisse a riden- do; tam humiliter abjectus erat in angulo quodam re- moto, latens in reliqua mor- tuorum gente, tantum, opi- nione mea, fructus capiens, ex monumento, quantum NESG XO M.AJNUT d A. 21 ὅσον ἐβαρύνετο τηλικοῦτον ἄχϑος ἐπικείμενος. ἐπειδὰν ydo, c p.480. ἑταῖρε, ὁ “Αἰακὸς ἀπομετρήσῃ ἑχάστῳ τὸν τύπον (δίδωσι δὲ τὸ μέγιστον οὐ πλέον ποδὸς) ἀνάγκη & γαπῶντα κατακεῖσθαι πρὸς τὸ μέτρον συμερκηλμέναν. πολλ(ᾷ δ᾽ ἂν οἶμαν μᾶλλον ἐγέλα. σας "), εἰ ἐϑεάσω τοὺς παρ᾽ ἡμῖν βασιλέας *), καὶ σατράπας πτωχεύοντας παρ᾽ αὐτοῖς, παὶ ἦτοι ταριχοπωλοῦντας ὑπ᾽ ἀπο- οίας, ἢ τὰ πρῶτα διδάσκοντας γράμματα, καὶ ὑπὸ τοῦ τυχόν- P: 48:, τὸς ὑβριζομένους, καὶ κατὰ πόῤῥ πόῤῥης παιομένους, ὥςπερ τῶν 2 3 - , ἀνδραπόδων τὰ ἀτιμότατα. Φίλιππον γοῦν τὸν Meziüovc y 3 - - 1 LÁ ἐγὼ ϑεασάμενος οὐδὲ κρατεῖν ἐμαυτοῦ δυνατὸς ἣν ἐδείχϑη δέ 2 L ' - ..3 , x ' 3 - e μον ἐν γωνιδίω τινὶ Mig: ἀκούμενος : τὰ σαϑοὰ τῶν vzo- ^ ^ - , δημάτων. πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλους ἣν ἰδεῖν iv ταῖς τριόδοις ucr- αἰτοῦντας, Ξέρξας λέγω, zal posui xci Πολυποάτεις ^). T. H. Exhibetur etiam a cod, 5o11, Unde cum Se/mied, re- siitui, Pro ἔῤῥδιπτο autem codd, 1428. et 2954. habent ἔκει- το, manifestum interpretamentum, Lehm. ἃ} ἐγέλασας Sic recte tres codd, Pariss, et hinc Sch. Sensni suo obsc- cutus, aut veteribus versionibus, Hemsterhusius reddidit: r;- sisses, tanquam legisset ἐγέλασας. Contra ἐγέλας esset: rid» res, Frequens autem est in libris Imperfectorum et Aoristc- rum permntatio, etiam in his Lucianeis. x) βασελέας] βα- σιλεῖς tres codd. Pariss, et Se/unied, Sed formam plenam s. ionicam vid. in Charon. c. 18. Ver. Hist. 11, 54. Saturn, €: 9» quamquam et τοὺς βασιλεῖς reperias iu Navig. fin. y) &xoi υ-- μενος} ἀσκούμενος cod.1428. pererrorem. 2) Πολυπο ὅ- '7ométs) Πολυκράτας idem cod., si recte vidit 7 οδήπιιθ. | Forsi- tan J[olvxoérsag scriptum ab isto librario, neque vero, opi- nor, ab hujus libelli auctore. gravabatur tam grandi one- re pressus: nam, amice, postquam Aeacus admensus est suum singulis locum, (tribuit autem ad summum non plus pede) eo necesse est contentos decumbere corpore ad modulum spatii contracto. Jam porro mul- to magis, puto, risisses, si.speciasses illos, qui re- .gesapud nos et satrapae fue- rant, mendicantes ibi, et vel salsamentarios ex ino- pia, vel elementa prima do- centes, tiuntur, dum a quolibet ex vulgo contumelias, et ala- pas in caput impactas pa- perinde ac man- cipiorum vilissima. Phi- lippum ergo Macedonem quando contemplabar, pla- ne me continere non pote- ram: scilicct monstrabatur mibi in angulo quodam mercede resarciens adtritos calceos. Multos praeterea alios videre licebatin triviis stipem petentes, Xerxas in- quam, Darios et Polycrates. .98 LveszdXwN-« 18 ΦΙΔ. "Arona διηγῇ τὰ περὶ τῶν βασιλέων, καὶ μικροῦ δεῖν ἄπιστα. τί δὲ ὁ Σωκράτης ἔπραττε, xol 4wyévyg y zal εἴ τις ἄλλος τῶν σοφῶν; ΜΕΝ. Ὃ n Σωκράτης κἀκεῖ περιέρχεται 5) διελέγχων ἅπαντας" σύνεισι P) δ᾽ αὐτῷ Παλαμήδης, καὶ ᾽Οδυσσεὺς, καὶ Νέστωρ, καὶ εἴ τις ἄλλος λάλος νεβρός. ἔτι μέντοι ἐπεφύση- το *) αὐτῷ, καὶ διωδήκει ἐκ τῆς φαρμακοποσίας τὰ σκέλη. ὃ δὲ βέλτιστος Διογένης παροικεῖ ^) μὲν Σαρδαναπάλῳ τῷ ᾿4σ- συρίῳ, καὶ Μίδα τῷ Φρυγὶ, καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν πολυτελῶν. P. 492- ἀκούων δὲ οἰμωζόντων αὐτῶν, καὶ τὴν παλοιτὰν τύχην 5) ἀνα- μετρουμένων 5), γελᾷ τε καὶ τέρπεται, καὶ τὼ πολλὰ ὕπτιος κατακείμενος ἄδει μάλα τραχείᾳ καὶ ἀπηνεῖ τῇ φωνῇ, τὰς οἶ- poyés αὐτῶν ἐπικαλύπτων, ὥςτε ἀνιᾶσϑαι τοὺς ἄνδρας, καὶ διασκέπτεσϑαν μετοικεῖν. οὐ φέροντας τὸν Διογένην. a) περιέρχεται] περίεισε codd, 1458. et 2954. et hino Schm, Eadem variatio; quae c. i6. b) σύ ᾿» seoc] σύνεστι CO, 2954. probatum ZEeíino, temere. c) ézsgvconvo]| Hoc no- tatum ad oram A. 1. W. probavi, quod mihi juxta cum H, Stephano rectius videtur, quam ἐπεφρύσσητο omninm Edd, ex- cepta J. et V. 2. (nec non B. 4. Lehm.) Aristoph. Plut. v, 699. — ἡ γαστὴρ γὰρ ἐπεφύσητό pov. 7. H. d) zxa«oo ἐκεῖ] συμπαροιπεὶ Belin. et Schm, codd. 1428. et 2954. GV uat oO Ei Retinui vulgatam ob similitudinem loci Diail. Mortt. II. in. e) τὴν zaAeicv cogqv]tüv τύχην τὴν πάλαι conj. Belin. Sie mutatur quidem textus, neque vero emendatur, nedum restituitur. 8) ἀναμετρουμένων ἀναμετρούντον ACER. 7. H. Sic et Ald. 2. , quum Ald. 1. habeat ἀναμετρουμένων, Phil. Absurda narras de genes habitat juxta Sarda- regibus, et parum abest, quiu incredibilia, Quid au- tem Socrates agebat et Dio- genes, et si quis alius sa- ientum ? IMen. Socrates ibi quo- que obambulat redarguens omues: adsunt autem ipsi Palamedes, Ulysses, Ne- stor, et 81 quae alia est um- bra garrula: adhucdum ve- ro inflata illi erant, atque extumuerant e veneni potu crura, Optimus autem Dio- napalum Assyrium, Midam Phrygem, et alios quosdam - hominum . splendidorum; eos cum audit plorantes, pristinamque fortunam ani- mo remetientes, ridet ac delectatur; tum plurimum eupinus recumbens cantat, 'valde aspera ac; dura voce ejulatus eorum abscondens; quod illi adeo moleste pa- tiuntur, ut consilia volvaut migrandi, non ferentes Dio- genem, N ER ΟΥΧ ΟΥΑΙ T I A. ἀρχῇ ἔλεγες κεκυρῶσϑαι κατὼ τῶν πλουσίων ; MEN. Evys ὑπέμνησας" 5 A 7e? (0C LT x oU γὰρ otÓó ὑπὼς; περὶ του“ , 5 - zov 8) λέγειν προϑέμενος, πάμπολυ ἀπεπλανήϑην τοῦ Àóyov. , 2 - 2 διατρίβοντος γάρ μου παρ᾽ αὐτοῖς, προὔϑεσαν οἵ πρυτάνεις ΕῚ ὅν Hi A - , sie h 3 τ ἐκκλησίαν περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων. ἰδὼν ") οὖν πολλοὺς συνθέοντας, ἀναμίξας ἐμαυτὸν τοῖς νεκροῖς, εὐϑὺς εἷς καὶ αὐτὸς ἦν τῶν ἐκκλησιαστῶν. διῳχήϑη μὲν οὖν καὶ ἄλλα, τε- λευταῖον δὲ τὸ περὶ ) τῶν πλουσίων. ἐπεὶ γὰρ *) αὐτῶν κατ- ηγόρητο πολλὰ καὶ δεινὰ, βία, καὶ ἀλαζονεία, καὶ vmtQo- p.495. δι... , , 3 , - - 3, apíe , xol ἀδικία, τέλος ἀναστὰς τις τῶν δημαγωγῶν evéyvo ψήφισμα τοιοῦτον. ΦΗΦΙΣ.Ὶ 4. ᾽Επειδὴ πολλὰ καὶ παράνομα of πλούσιοι δρῶσι παρὰ τὸν 90 , δ , 1 , 1 , ΄ » βίον ἁρπάζοντες, καὶ βιαζόμενοι, καὶ πάντα τρόπον τῶν πε- γήτων καταφρονοῦντες, 4έδοεται ᾽) τῇ βουλῇ, καὶ τῷ δήμῳ, Vid. infra Adnot, Lehr, 8) περὲ τούτου] addunt codd. 1428. ei 2954. ἐν ἀρχῇ, ex antecedenti quaestione huc dela- tum. hh) iàov] ὁρῶν cod. 1423. rectum in Α. 1. quam reliquae sequuntur. conj. J/ems!, ἐπεὶ γοῦν. Vid. Adnot, 0079 codd. 1428. et 2954. Phil Ista quidem satis: sed quid erat illud plebisci- tum, quod initio dicebas perlatum esse adversus di-— vites? lMen. Bene vero submo- nuisti: nescio enim quomo- do, cum de eo dicere pro- posuissem, longissime ab- errarim ab instituto sermo- ne. Ergodum versaber apud inferos, edixerunt pryta- nes comitia de rebus ad communem utilitatem per- tinentibus: ego, qui mul- tos viderem concurrentes, immixtus umbris statim u- nus eram ilorum, quibus 1) zsgi] F. Fils cor- k) ἐπεὶ joo] 1) “ἐδοπκπται[ δε- in concionem veniendi jus erat : tum igituretalia sunt administrata, et denique quod ad divites spectabat negotium. Itaque cum cri- minum adcusati essent mul- torum et gravium, violen. tiae, adrogantiae, super- biae, injustitiae, tandem sur- gens aliquis populi mode- ratorum praelegit scitum tale. PSEPHISMA. Quandoquidem multa et injusta divites perpetrant in vita rapiendo, vim inferen- do, omnibusque modis pau- peres despicatui habendo, 20 QIA. Ταυτὶ μὲν ἱκανῶς. τί δὲ τὸ ψήφισμα ἦν, ὅπερ ἐν 19 1 30 Lh WS ΘΑ Ὁ. * , 7 ' , ? .»»ν p. 485. ἐπειδὰν ἀποϑάνωσι, và plv σώματα αὐτῶν κολάξεσϑαι, καϑ- p. ' -“ Ld LP ' t ' 2 ἅπερ καὶ vc τῶν ἄλλων πονηρῶν" τὰς δὲ ψυχὰς, ἀναπεμ- * r " φϑείσας ἄνω ἐς τὸν fiov, xereüvsG0n,") ἐς τοὺς ὄνους, - , , , X * ἄχρις ἂν ἐν τῷ τοιούτῳ διαγάγωσι μυριάδας ἐτῶν πέντε καὶ εἴ- * D " , ? - «octv, ὄνοι ἐξ ὄνων γιγνόμενον ^), καὶ ἀχϑοφοροῦντες, καὶ δ * -- ri E , ^ 3 - ᾿ ew duo τῶν πενήτων ἐλαυνόμενον" τοὐντεῦϑεν δὲ λοιπὸν ἐξεῖναι - 2 Ὁ αὐτοῖς ἀποϑαν εἶν. Εἶπε τὴν , » γνώμην Κρανίων Σκελετίωνος ἹΝεκυσιεὺς, φυλῆς ᾿Αλιβαντίδος ? ). Τούτου ἀναγνωσϑέντος τοῦ ψηφίσματος ἐπεψήφισαν μὲν , , h] Aw e p.484 of &gyol, ἐπεχειροτόνησε δὲ τὸ πλῆϑος, καὶ ἐνεβοιμήσατο ἡ ec τς "n" * — Boise, zo ὑλάκτησεν ὁ Κέρβερος" οὕτω γὰρ ἐντελῆ γίγνεται, i 5 καὶ κύρια Ὁ) τὰ ἀνεγνωσμένα. Ταῦτα μὲν δή aoi 5) τὰ ἐν € 3 ^ τῇ ἐκκλησίᾳ. ἐγὼ δὲ, οὗπερ ἀφίγμην ἕνεκα; τῷ Τειρεσίᾳ 9 - προςελϑὼν ἱκέτευον αὐτὸν, τὰ πάντα διηγησάμενος, εἰπεῖν , -P [s - i] A , c Hi , πρός με, Ποῖόν τινὰ ἡγεῖταν τὸν ἄριστον βίον. o δὲ γελάσας , ? * (ἔστι δὲ τυφλόν τι. γερόντιον, καὶ ὠχρὸν, καὶ λεπτόφωνον) m) καταδύεσθαι!) Ex A. J. V. 2. quibus adsentitur Margo Α. 1. W. Ceterae Edd. F. in qua παταλύεσϑαι, sequuntur, T. H. Vid. Aduot. Lehm. n) γιγνόμενοι) γινόμενοι cod. 1428. ora A. 1. W. Cunctae Edd. o) ᾿Δλιβαντίδος A. P. idemque adscriptum in ᾿Δλιβαντιάδος. T. H. Sic et cod. 1428. ergo ceteri Pariss., nt opinari licet, ᾿Δλιβαντίδος. Cf. Adnot. Lehm. p)xvorc] κυρία, ut paroxytonon. uiraque Ald, et Bas. 1. et 5: 4) 60:7] σον cod. 1428. visum est Senátui Populo- que, ut, cum Oobierint, eorum corpora poenas sub- eant, non secus atque alio- rum improborum; animas autem sursum remissas in vitam demergi in asinos, usque dum in tali statu trans- egerint bis centum et quin- quaginta mille annos, asi- ni ex asinis prognati, one- raferentes, atque a paupe- ribus acti: exinde demum ut liceat ipsis mori. Dixit sententiam Cranion Scele- tionis F. Necysiensis, tri- bu Alibantide. Hoc lecto psephismate suffragia dant magistratus, scivit plebs, infremuit Bri- mo, et latravit Cerberus: nam eo pacto firma fiunt et rata, quae lecta fuerunt, Atque haec tibi sunt acta in concione, Ego porro, cu- jus gratia eo veneram, Ti- resiam adii, eumque sup- plex rogavi, re tota narra- ta, ut exponeret inihi, qua- lem tandem ducat optimam vitam. Tum ille risu sub- lato, (est autem captus o- culis seniculus, pallidus, et tenuissima voce) fili, N'"EUVUE τ ΔΕ ΝΕ ΤΑΣ 91 ὯΩ τέκνον, φησὶ, τὴν μὲν αἰτίαν oló& cov') τῆς ἀπορίας, ». 484. ὕτι παρὰ τῶν σοφῶν ἐγένετο, οὐ τὰ αὐτὰ ^) γιγνωσκόντων ξαυτοῖς" ἀτὰρ οὐ ϑέμις λέγειν πρὸς σέ" ἀπείρηται γὰρ ὑπὸ p. 485. τοῦ Ῥαδαμάνθυος. μηδαμῶς, ἔφην, ὦ πατέριον, ἀλλ᾽ εἰπὲ, καὶ μὴ περιΐδης us σοῦ τυφλότερον ') περιϊόντα ἐν τῶ βίῳ. ὃ δὲ δή με ἀπαγαγὼν "), μα προςκύψας πρὸς τὸ οὖς φησὶν. 'O τῶν ἰδιωτῶν ἄριστος βίος, καὶ σωφρονέστερος᾽" ὡς τῆς ἀφροσύνης παυσάμενος τοῦ μετεωρολογεῖν, καὶ τέλη καὶ ἀρχὰς ἐπισκοπεῖν, καὶ καταπτύσας καὶ πολὺ τῶν ἄλλων ἀποσπάσας, ἠρέ- τῶν σοφῶν τούτων συλλογισμῶν, καὶ τὰ τοιαῦτα λῆρον ἡγη- σάμενος, τοῦτο μόνον ἐξ ἅπαντος ϑηράσῃ, ὕπως, τὸ παρὸν εὖ θέμενος *), παραδράμῃς γελῶν τὰ πολλὰ, καὶ περὶ μηδὲν p.485. ξοπουδακώς. r) σον] cor P. Margo A. 1. W. Defendi poterat: sed longe melior vulgata. s) τὰ αὐτὰ] ταὐτὰ cod:.1428. t) τυ φλό- τερον] Sic non paucae Edd. in his Ald. 1. 2. Arg. et Lips. pro vulg. τυφλώτερον, quam ego improbam habeo scriptu- ram: recte scriptum μεχρότερον Charen. c. 16. Prom. s. Cauc, €. 15. Calumn. N. Tem. Cred. c.5. σφοδρότερον Adv. Indoct. €. 9. Pisc. c. 25. ϑερμότεροι Nigr. c. 5. τερπνοτέρὰ Amorr. c.12. σεμνότερα Diall. Mortt. XI, 5. de Sacriff. c. 15. Pisc. €. 59. €t σεωνότατος Prometh. in Verbb. c. 6. Nigr. c. 21. Vit. Auct. c. 2. Pise. €. 25. 25. etc. u) ἀπαγαγῶν] ἀγαγὼν codd. 1428. et2954. x) sv ϑέμενος svü£usvog uno verbo in Arg. et Lips, quemadmodum paullo anie ἐξάπαντος, etiam in Ald. utraque. inquit, caussam novi tvae fluctuationis a sapientibus esse ortam, qui secum ipsi dissident: at fas non est haec ad te proloqui; inter- dictum enim a Rhadaman- tho. Nullo pacto, inquam, suavissime pater: quin elo- quere, neque me asperne- ris, qui te ipso caecior ob- errem in vita. Tlle enim- vero, cum me seduxisset, longeque ab aliis (a ceteris) abstraxisset, leniter incli- natus ad aurem, Idiotarum, ait, optima est vita, et prudentissima, Quare tu, posita dementia rimandi coelestia, et fines ac prin- cipia rerum inspiciendi, de- spues solertes illos syllogis- mos, et haec talia pro nu- gis ducens illud ex omni- bus unum modo venabere, ut eo, quod in manibus est, sapienter usus praetercurras ridendo pleraque, nec quic- quam serio studio consec- Par. H. e.g. Od. XI, 558. 572.etc. 22 LUCIANI NECXOMANTIA. $2 - 3 9» - ὡς εἰπὼν πάλιν ὥρτο κατ᾽ ᾿Αἀσφοδελὸν λειμῶνα. ἣ Σ θῖν, , 3 2 $ r ᾿Εγὼ δὲ, (uel γὰρ ἤδη ὀψὲ v), ἄγε δὴ, ὦ Mi9pofeotevy, , , a. 9 EX 3 : ; € $t φημὶ, τί διαμέλλομεν, καὶ οὐκ ἄπιμεν αὖὐϑὲς ἐς τὸν βίον; o δὲ πρὸς ταῦτα, ϑάῤῥει, φησὶν, ὦ βζένιστπε᾽ ταχεῖαν γάρ Got καὶ ἀπράγμονα ὑποδείξω ἀτραπόν" καὶ δὴ ἀπαγαγών με πρός σι χωρίον τοῦ ἄλλου ξοφερώτερον, δείξας τὴ χειοὶ πόῤῥωθεν το M Ml e ^ , , y - ἀμαυρόν τι καὶ λεπτὸν ὥςπερ διὰ πλειϑρίας icofov Y) φῶς, ᾿Εκεῖνο, ἔφη, ἐστὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Τροφωνίου, πἀκεῖϑεν κατέρ- Ζ δ᾽ DONA , :: , m LAE SS 1 3 ον χονται ^) οἱ ἀπὸ Βοιωτίας" ταύτην οὖν ἄνιϑι, καὶ εὐϑὺς ἔσῃ » ς -“ , " ἐπὶ τῆς Ελλάδος. ᾿Ησϑεὶς δὲ τοῖς εἰρημένοις ἐγὼ, καὶ τὸν , - - μάγον ἀσπασάμενος, χαλεπῶς μάλα διὰ τοῦ στομίου ἀνερπύ- 5. σας, οὐκ οἶδ᾽ ὅπως 3) iv “εέβαδείᾳ γίγνομαι. y) ἐςρέον φῶς] φῶς εἰςρέον codd. 1428. et 2954. 2) κατ- ἔρχονται κατιᾶσιν tres codd. Pariss. et hinc Schm. De iidem in eandem speluncam descendentibus idem verbum κατέρχεσϑαι in Diall Mortt. IIl, 1- δ) οὐκ οἶδ᾽ ὅπως] οὐκ οἶδα ὅπως conj. Belin. paene pueriliter. teris. Haec ubi dixit, re- ostendensque manu procul cepit se inasphodelo consi- tum pratum. Átque ego, (etenim jam serum erat,) Age vero, Mithrobarzanes, in- quam, quid ultra moramur, et non abimus iterum in vi- tam ? Ad haec ille, bono, inquit, esto animo, Menip- pe: brevem equidem tibi et minime molestum ostendam iramitem: simul abduxit me ad quendam locum reli- quis (a/tero) caliginosiorem, obscurum aliquod et tenue tanquam per fenest:iam in— fluens lumen, Illud, ait, est Trophonii fanum, atque inde descendunt Boeoti, Hac igitur enitere, et sta- tim eris in Graecia, Ego vero dictis delectatus, salu- tatoque mago, cum difficul- ter admodum per angustum Ostium erepsissem, nescio quomodo in Lebadia adsum. Ih ouf ILIAD UN. 5) BÉ BIIIDZNXOUJOTNYREZX EPMHZ KAI XAP.QN. -rgum. Fingit Lucianus Charonem, venia in unum diem cymbae relinquendae impetrata, ad res superas escendisse, ibique Mercurio forte obviam factum, hujusque vetere amicitia et insig- ni solertia rerumque humanarum cognitione usum, ex edito quo- dam loco multiplicem hominum paene omnium tum stultitiam, tum miseriam, partim cum risu, partim cum aliqua misericor- dia, contemplari. Iugeniosissime et artificiosissime compositum opus, abundans verae sapientiae decretis et praeceptis, nec desti- tutum humanitatis cujusdam vere christianae vestigiis, quantum quidem id per satyrae licentiam licebat. Forma est illa Luciani propria, quam constat dramatica et dialogica mixta contineri. Tempus, quo haec acta finguntur, est aetas Cyri majoris, Croe- si et Solonis, circa annum a Ch, sexcentesimum, Locus, unde - contemplatio vitse terrestris fit, Phocidis et Thessaliae confinium. - 3 ? τ - , EPM. d i γελᾶς, ὦ Χάρων; ἢ τί τὸ πορϑμεῖον ἀπολιπὼν - , ΄ 53 δ b , , δεῦρο ἀνελήλυϑας, ἐς τὴν παροῦσαν ἡμέραν ^) οὐ πᾶνυ εἰω- ι x6 , Qog ἐπιχωριάζειν τοῖς ὥνω πράγμασιν; a) XAPQ ΝῚ Sic A. 1. et 2. et recentiores. In B. 1. et 5. pro- lixius inscriptum : Ἑρμοῦ, “Δάρωνος, Κροίσου καὶ Σόλωνος, ἢ Ἐπ. Ἐὴ) ἐς τὴν παροῦσαν ἡμέραν] ἐς τὴν ἡμετέραν CHAR ON | SIVE CONTEMPLANTES. MERCURIUS ET CHARO NN. Merc. Quia turides, Cha- sentem usque diem non val- ron? quidve navicula dere- de solitus frequentare res licta huc evasisti, ad prae- superas? Lucian. Fol. IIl. C 84 τα ΣΝ ΕΝ εν τ Ν P. 487. XAP. ᾿Επεϑύμησα, ὦ Ἑρμῆ, ἰδεῖν ὁποῖά ἔστι τὰ ἐν τῷ ; βίῳ, καὶ ἃ πράττουσιν oi ἄνϑρωποι ἐν αὐτῷ, ἢ) τίνων στερού- μένοι πάντες. οἰμώζουσι κατιόντες παρ᾿ ἡμᾶς “)" οὐδεὶς γὰρ αὐτῶν ἀδακρυτὶ διέπλευσεν. αἰτησάμενος οὖν παρὰ τοῦ “Διδου καὶ αὐτὸς, ὥςπερ «καὶ ὁ. Θέτταλος ἐκεῖνος νεανίσκος, μίαν Ῥ.488. ἡμέραν λειπόνεως γενέσϑαι, ἀνελήλυϑα ἐς τὸ que καΐ μοι δοκῶ “) ἐς δέον ἐντετυχηκέναὶ cot: ξεναγήσεις γὰρ εὖ ὖ οἶδ᾽ ὅτι ξυμπερινοστῶν, xol δείξεις ἕκαστα ), ὡς ἂν εἰδὼς ἄ- παντα. μὲ à : ς EPM. Οὐ σχολή μοι, ὦ πορϑμεῦ" ἀπέ ἔρχομαι γάρ τι δια- , "fy ov STIS o 508 toy mgogevos TO ) evo Zh τῶν ἀνϑρωπικῶν" ὁ. δὲ ὀξύϑυ- p. 489. μός τέ ἐστι, καὶ δέδια μὴ βραδύναντά 5) με ὅλον ὑμέτερον ἐάσῃ εἶναι, πρθυδοὺμ τῷ ξόφω" fj, ὅπερ τὸν “Ἥφαιστον. πρώην cheer " ἐποίησε, δίψῃ κἀμὲ τεταγὼν P) τοῦ ποδὸς ἀπὸ τοῦ ϑεσπεσίου BEL 599. eq. : codd. Pariss. 1428. 2954. 5011. ,,minus bene', ait Belinus Geterum veram distinctionem restituit "Hemsterhusit acumen; quum olim distinctum fuisset post up Modo pro δεῦρο ἀνελήλυϑας in.cod. 2957. legitur às? ἐλήλυϑας. c) ἡμᾶς ὑμᾶς F. ἀ) δὸκὦ | Ooxzi vitiose S. Era e) ἕκαδτα] ἅπαντα 1428., si recte vidit retulitve Belinus, per errorem e sequen- tibus ortum. f) c9] Sola F. τῶν male. g) βραδύναι: ταὶ] βραδύνοντα 1428. h) τεταγῶν ἴα exZIomero rescrip- simus cum Sce. e Schol. et codd. 1428. 2954. 5011. Gorl. pro vulg. τεταγώς. In Gorl. voces τοῦ ποδὸς omissae. Pro p Οἰνεῖ conj. χακιαί. Char. Desideravi, Mer- quin hospitem amice du- curi, inspicere, qualia sint, quae versantur in vita, quae- que ibi agant taped deinde quibus privati om- nes plorent, ubi deorsum venerint ad nos : nullusenim eorum sinelacrimis trajecit. Quare postulata ab Orco, non secus ac Thessalus ille juvenis, ed unum diem lin- queudae navis venia, escen- di in lucem; mihique vi- deor in te peropportune in- cidisse: non enim dubito, cturus sis, Ἰδοῦ obeum- do singula monstrandoque, ut qui noris omnia, Merc. Non sane vacat, Portitor: etenim propero curaturus supero Jovi quid- dam negotiolihumani: hic- ce vero, quippe facilis ira». 801, metuo ne me cessantem vestrae ditionis esse totum sinat traditum 1n tenebras; aut, quod Vulcano nuperri- . me fecit, me quoque pro- jiciat pede correptum desa- . / » τ CH A KR O N. VUE PIE PCR TRUSN, SPECTAT z TS M UR WR á βηλοῦ, ὡς vxoczatov ') γέλωτα παρέχοιμε xot οὐτὸς oivo-p.489. χοῶν. 35 -- Α - M s XAP. Περιόψεν ovv us ἄλλως πλανώμενον ὑπὲρ γῆς, - ms , καὶ ταῦτα ἑταῖρος, καὶ ξυμπλους, καὶ ξυνδιάκτορος 5 καὶ μὴν καλῶς εἶχεν, N P4 2p. j ὧν; P 1 , - παῖ Μαίας ), ἐκείνων γοῦν σε μὲ- Ὁ. 490. hnc? er ὃ , [EU ls 3. 0b qr. nue pvc €L, Οτὸ μηθεπῶποτὲ σὲ ἢ ἀντλειν &ZcAtUGGO, 47) 7:QO06 C207 σον εἶναι" ic ' x 4 ^ 3x3 ς Ae αλλὰ GU uev θεέγκεις ἐπι TOU , XacccTQ euezosg Éra- CTUESOUMENET QE τον ἐσ ον ΡΟ ΤΣ ὁ κά ETAT ᾿ εἰς, ὥμους OUTO καρτεροὺς ἔχων" ἡ εἰ τίνα λᾶλον " ) νεχρὸν e 3.0 - M ^ εὕροις» ἐκείνῳ παρ᾽ ὅλον τὸν πλοῦν διαλέγῃ 2). ἐγὼ δὲ πρες: βύτης ὧν, τὴν δικωπίαν ἕλκων, ἐρέττω μόνος. ἀλλὰ πρὸ πατρὸς, ὦ φίλτατον "Lgpíütov 5), μὴ κατολίπῃς με" περιή- - 1 - er e B "i γησαι δὲ τὰ iv τῷ βίῳ ἅπαντα, ὡς τι καὶ ἰδὼν ἐπανέλϑοιμει" ec") ἦν με σὺ ἀφῇς, οὐδὲν τῶν τυφλῶν διοίσω" καϑάπερ ' - , - e γὰρ ἐκεῖνοι σφάλλανταν διολισϑαίγοντες Ἵ) ἐν τῷ 6xóro , οὔ- i) ὑποσκάξῶν] ὑποσκάζοντα 5011. per errorem librarii. o ξυνδιάκτορος] lta Schm. e 2950. et 5011. pro συνδ. vu In B. 5. συνδιάτορος, quod Palmerius, non consulis olii edd., sua rat ione emendare conatus est. “παῖ Μαίας) ὦ Μαίας παῖ 1428. 2954. 5011. ex emendatione Benedicti et Drod. Deinceps εὕρῃς 5011. o) 'EeuíOuLov] Sic. Solan. , Hemst. receperunt pro vulg. ἄλλον. λέγῃ ] διελέγχῃ 5011, 1 Vid. Adnot. 1) ὦ m ) λάλον] ei recentt, n) à c- ; quam Hemst. et recentt. Vulg. ᾿Βρμήδιον. Marg. A. QU W. et codd. quatuor Pariss. et Go. Ἑρμάσδιον. Paullo post ἀφεὶς 2954. cro coeli limine, ut subclau- do gressu risum et ipse prae-- beam vinum ministrans. Char. Ergo te nulla mei cura tanget temere oberran- tis in terra, idque cum so- dalis sis, mecumque simul naviges et umbras transve- has. Atqui non indecorum erat, IMajae fili, eorum qui- dius ut meminisses, quod nunquam te antliam ducere jussi, nec remis admovi: quin stertis in transtris por- rectus tu, qui humeros ha- bes tam. validos;. nisi si garrulam aliquam umbram p) ὡς 6g conj. T. Fr. Benedict, 4) Droits Qeivovrsg] διολισϑέ- inveneris, quacum per to- tum cursum confabuleris: ego interea vetulus binos remos agens solus remigo. At per patrem te obsecro, suavissime Mercuriole, ne me destituas: imo age, per. partes, in hominum vita quae sint, omnia mihi de— monstra, ut fructum ali- quem ex ea contemplatione referam. Quod si tu me deserueris, nihil inter me et caecos intererit; quem- admodum enim hi vacillant frustratis per lubrica vesti- güs in caligine, similiter 032 36 P.491.v0 δὴ κἀγώ σοι ἔμπαλιν 5) ἀμβλυώττω τι ΝΑ Ὁ ^ Ex ^" 5 * πρὸς τὸ φῶς. ἀλλὰ 5 3 δὸς» ὦ Κυλλήνιέ, μοι ἐς ἀεὶ μεμνησομένῳ *) τὴν χάριν. EPM. Tovi τὸ πρᾶγμα πληγῶν αἴτιον δρῶ γοῦν ἤδη τὸν μισϑὸν τῆς περιηγήσεως ovx ἀκόνδυ- uot. (AES ? [i λον παντάπασιν ἡμῖν ἐσομενὸν" ὑπουργητέον δὲ ὁμῶς" , παταστησεταΐ τί γὰρ ἂν καὶ πάϑοι *) τις» ὁπότε φέλος τις ὧν βιάζοιτο: Πάντα μὲν οὖν σε ἰδεῖν καϑ' ἕκαστον ἀκριβῶς ἀμήχανόν ἐστιν, ὦ πορϑμεῦ. πολλῶν γὰρ ἂν ἐτῶν ἡ διατριβὴ γένοιτο. εἶτα ἐμὲ 1 " , , , 3 , (EC - F3 μὲν κηρύττεσθαι δεησει, καϑάπερ ἀποδράντα, vxo τοῦ Ζιος Y P! 1 NN 7 2 - y - , 2 1 P. 492. σε δὲ καὶ αὑτον κολυσεῖι ἐνεργεῖν τὰ του Θανατοῦυ eoye xut * , 3 ' » - v 2 - ΡΝ τὴν Πλούτωνος ἀρχὴν ζημιοῦν, μὴ νεπκρογωγοῦντα πολλοῦ E , » 'nu e , , ' 3 , 2:x τοῦ χούνου" xoi") ὁ τελώνης Αἰακὸς ἀγανακτήσει, μηδ΄ ὁβο- λὸν ἐμπολῶν *)' ὡς δὲ τὰ κεφάλαια τῶν γιγνομένων ἴδοις Y), τοῦτ᾽ ἤδη σκεπτέον. ψοντες F. In P. J. et A. 1428. 2954. 5011. A. 2. καὶ διολεσϑαίνουσι, r) ἔμ ππαλεν]ὔ Sic cum Schzs, et suadente Mox σκότει Jo. Seagero in Class. Journ. Ν, XI, a. 1812. p. 154. edidimus e codd. 1428- 2954. et 2957. pro vulg. πάλιν, pro quo Hem- sterhusio Phosperen πάλαι. μὠεμνημένῳ B. lano, e codd. ELUD Pariss. et Gorl., Vid. Adnot. t) πάϑοι) Sic Schm., praeeunte 5o- 5) μεμνησομένῳ Long. Exc., et edd. B. 2. et 5. pro vulg. πάϑῃ; quod Tod injuria ,geque pro- bum judicavit, sane et ego tibi conira acie sum ad lucem hebetata. Ve- rum fac mihi, Cyllenie, semper memori futuro hanc gratiam, Merc. Hocce negotium mihi non sine plagis abibit : jamque video mercedem praestiti officii praesentibus pugnis omnino persolutum iri: neque tamen eo minus opera tibi danda est: quid enim facias, ubi vir amicus blanda vi cogit? Ergo om— nia quidem ut videas sin- gulatim et adcurate , nulla arte fieri potest; multorum atque Optativum. codd. 1428. 2954. 5011. nullo jure. 1428. minus Attice, £elino judice. u) x«i] κᾷτα Schm. e x) ἐμπολῶν)] ἐμπωλὼν y) ἔδοις Sic Schm. et enim haec annorum foret mora. Tum me quidem o- portuerit praeconio citàr!, tanquam fugitivum, a Jove: te sane ipsum idem impedi- : verit, ne administres mor- tuale tuum munus: Pluto- nis imperio certe damnum adtuleris, si nullos mor- tuos deducas longo tempo- ris intervallo: et publica- nus Aeacus indignabitur, ne obolum quidem lucrifa- ciens, Ut verosumma rerum, quae geruntur, capita spec- tes, id jam nunc dispicien- dum est. CHA R O.N. 37 τὸ τ ET , ' 5 ' XAP. Αὐτὸς, ὦ Ἑρμῆ, ἐπινόει τὸ βέλτιστον" ἐγὼ δὲ. 495. AX E - E ; 7 οὐδὲν οἶδα τῶν ὑπὲρ γῆς, ξένος àv. Dd $* ἊΝ - ἘΠ Ἂν EPM. Τὸ μὲν ὅλον, ὦ Χάρων, ὑψηλοῦ τινος ἡμῖν ἔδει 5) E ' A ' χωρίου, ὡς dm ἐκείνου πάντ᾽ ἴδοις σὺ δὲ ^), εἰ uiv ἐς τὸν , * , ΡῈ ^ 3 3. ^" 2 * 5 b 4 -. οὐρανὸν ἀνελϑεῖν δυνατὸν ἦν, ovx av ἔκαμνομεν ")' ὃ» πε- - “ , , 3 οιωπῆς γὰρ ἂν ἀκριβῶς ὅπαντα παϑεώρας. ἐπεὶ δὲ ov ϑέμις Ρ' 495. : z s 1 L εἰδώλοις ἀεὶ ξυνόντα ἐπιβατεύειν τῶν βασιλείων τοῦ Zhi09, ὠρα e ow c , - 1 ἡμῖν ὑψηλόν τι ὄρος περισκοπεῖν *). e * 5 » eu , 3 a XAP. Οἶσϑα, ὦ Ἑρμῆ, ἅπερ εἴωϑα λέγειν ἐγὼ πρὸς 8 FU ὦ 2 ' , GEM ' ' - , ὑμᾶς, ἐπειδὰν πλέωμεν;; ὁπόταν γὰρ TO πνεῦμα καταιγίσαν 2 , " - M 3 - , πλαγία τῇ 090vq ἐμπέσῃ, καὶ τὸ κῦμα ὑψηλὸν ἀρϑὴ dieses QUE » £ 2 , - H ὑμεῖς μὲν ὑπ᾽ ἀγνοίας πελεύετε τὴν ὀθόνην στεῖλαι * ) , ἡ &v- Matih., a Belino moniti, e codd. 2954. 2957. 5011. scripse- rnnt pro vulg. ἔδῃς. Imagg. c. 1. ἀτὰρ εἰπέ μοι, τίς ἡ λιϑο- ποιὸς αὕτη Πέδουσα ἡμῖν ἐστι, καὶ πόϑεν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἴδοι- μεν; Et similem in modum crebro. 2) ἔδει] δεῖ ex iisdem et Gorl.'iidem, Αἱ cf. sápra καλῶς εἶχεν. Diall. Deor. I, 1. ἐγρῆν. Diall. Morti. VII, 2. ipsum ἔδει. Mox κατέδοις pro ἴδοις iidem ex iisdem et Gorl. praeterquam quod in 2954. est κατίδῃς, quod recepit Mazihiae, a) σὺ δὲ] ,.»σοὲ Ald. Ita notari in ora Α. 1. W. tradit Hems:. At in utraque Ald. est οὐ δέ, Σοὶ δὴ Schm. e codd. 1428. 2954. 5011. col δὲ Math. Vid. Adnot. 58) ἐκάμνομεν] Sic Schm. e Mss. Pariss. et Gorl. pro vulg. ἔκαμνον. In 1428. δυνατὸν ἡμῖν ἀνελϑεῖν, οὐκ dv ἐκάμνομεν. Belinusvult: σοὶ δὲ εἰ μὲν ἐς τ. ovg. ἀνελϑ'. δυν. εἴη, οὐκ dv ἐπάμνομεν. perperam. c) περισκοπεῖν ἢ ἐπισποπεῖν 5011. e) στεῖλαι] συστεῖλαι 501r. et Gorl. Char. Ypse tu, Mercuri, quid optimum sit, excogi- ἴα: quandoquidem ego eo- rum ignarus sum, quaesunt in terra, quippe hospes. Merc. Ut paucis dicam, Charon, eminente quodam nobis opus eratloco, ut inde cuncta contempleris: quod 8i in.coelum adscendendi jus tibi foret, non laboraremus: ex hac enim specula exacte cuncta despiceres; nunc, quoniam fas non est, te, qui cum umbris semper versaris, pedem ponere in regia Jovis, id scilicet agendum nobis, ut montem aliquem altuia circumspiciamus. ; Char. Scinne, Mercuri, quae soleam dicere vobis, quando navigamus? cum enim ventus turbine impul. sus in obliquum (ex obliquo in) velum incidit, fluctus- que tumidi tolluntur, tum vos prae imperitia jubetis velum contrahere, aut laxa- 88 κυ ἘΝ f P. 495. δοῦναι ὀλίγον τοῦ ποδὸς, ἢ συνεκδραμεῖν τῷ πνέοντι 7)" ἐγὼ a ^ [ul , EA f A 3 κε ι “ ἐ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν παρακελεύομαι ὑμῖν᾽ αὐτὸς γὰρ εἰδέναε . * , A ^ 4 , 5 , - τὰ βελτίω 5). κατὰ ταὐτὰ ἢ) δὴ καὶ σὺ πρόττε, ὁπόσα καλῶς P. 494. ἔχειν νομίζεις, κυβερνήτης νῦν γε ὦν. ἐγὼ δὲ, ὥςπερ ἐπιβά- » - , ταις νόμος, σιωπῇ καϑεδοῦμαι, πάντα πειϑόμενος 1) κελεύον- zi 60r. EPM., ᾿Ορϑῶς λέγεις, αὐτὸς γὰρ εἴσομαι τὸ F) ποιητέον, πἀξευρήσω τὴν ἱκανὴν σκοπήν. ἀφ᾽ οὖν ὁ Καύκασος ἐπιτή- δειος, ἢ ὁ Παρνασσὸς ὑψηλότερος, ἢ ἀμφοῖν ὃ "OAvumog ξχεινοσί 1); καίτον οὐ φοῦλόν vv") ἀνεμνήσϑην ἐς τὸν "O- λυμπον ἀπιδών: συγκαμεῖν δέ τι καὶ ὑπουργῆσαι καὶ σὲ δεῖ, XAF. Iloócvavz ω , A! et , €' ὑπουργήσω yog ὁ6α δυνατά. ; EPM. "Oyugoog 0 ποιητής φησι τοὺς ᾿“ἡλωέως υἱέας, δύο N , 1 " » -- »4 - n ' » κοὶ αὐτοὺς ὄντας, ἔτι παῖδας, ἐθελῆσαί ποτε τὴν ἤΟσσαν ἔπ βάϑοων ἀνασπάσαντας ἐπιϑεῖναι và Ολύμπῳ, εἶτα τὸ Πήλιον 1) τῷ πνέοντι͵ ta C. et Schol. pro vulg. τοῦ πνεύματι. Vid. " Adnot. ad Schol. et Schaefer. ad L. Bos P. 82. h) ταὐτὰ] ταῦτα P. 2954. JMatih. e 2957. P. J. pro vulg. τί ποιῆτε. zím] τὸ βέλτιον 1428. pevoc] πεισόμενος 1428. B) τὰ βελ- : 1) πειϑό- k) có sorqrtdv] Sic Pro ποιητέον margo A. 1. W. habet πον} ἡτέον, neutrum bene, judice quidem ZJem- sterhusio. ΑἹ vid. jecit ὅ,τι aout. ποιητέον, nescio, an 1428. et 2954. re paullulum pedem, aut obseoundare vento rapien- tis ego vero vos, ut quie- tem agatis, sdiiouébt me enim ipsum optime Péiteü quid facto sit opus. Simi. lem in modum tu, qui nunc vicem gubernatoris geris, fac, quodeunque putaveris e re esse: ego, ut vecto- rum est officium silentio sedebo, per omini morem gerens imperanti tibi. Merc. Recte mones:' nam ipse scivero, quid fieri con- veniat, et invenero ido— neam speculam. lum igi- Adnot. sd Diall. Deor. IV, 5. Belintts con- Ceterum mira-esi À. 2. ex ὅ,τι orta. 1) ὁ n) φαῦλόν τι] φαῦλον 0 iidem et 5011. le etio εἴσομαι διὸ τί ἐκεινοσί] οὑτοσί tur Caucasus opportunus? an Parnassus altior, an u- trisque Olympus iste? At. enim non inscitum aliquid mihi in mentem venit ad O- lympum respicienti: verum te quoque operam mecumn, laboremque consociare o- portet. Char. Tmpera modo: ad- juvabo quod in me est. JMerc. Homerus poéta A- loei filios, et ipsos duos, ait adhucdum pueros voluis- se aliquando Ossam ex fun- damentis revulsam impone- re Olympo, tum Pelion Os- :$9 3:558 NT PM . ἐπ᾿ αὐνῇ, ἱκανὴν ταύτην κλίμακα ἕξειν οἰομένους καὶ πρόςβα:Ῥ. 494: ἐκείνω μὲν ovv τὼ μειρακίω, ( ἀτασϑά- ὍΗ A R ON. ^ ' u Loss σιν ἐπὶ τὸν οὐρανον. Ào γὰρ ἤστην,) δίκας ἐτισάτην. vo ^) δὲ, (οὐ γὰρ ἐπὶ κακῷ T. ^ 8 »" ΄ , 4. ἃ , - ᾿ τῶν ϑεῶν ") ταῦτα βουλεύομεν ) τί οὐχὶ οἰκοδομοῦμεν καὶ Ρ. 495- 3 4 3 - fas 2 αὐτοὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐπικυλινδοῦντες ἐπάλληλα τὰ ὕρη, ὡς ἔχοι- 3 ace 3 M , pev ἀφ΄ υψηλοτέρου ἀκριβεστέραν τὴν σκοπὴν.- P , 3.0 - , XAP. Καὶ δυνησύμεϑα, ὦ Eowü, δυ᾽ ὄντες ἀναϑέσϑαι 4 9 , A , ^ X 3) &ocusvo, τὸ Πήλιον, ἡ τὴν Occav; 5 5 /4 JEPM. Διατί δ᾽ ovx ἂν, ὦ Χάρων; Ῥεστέρους εἶνον τοῖν iv βρεφυλλίοιν ἐκείνοιν, καὶ ταῦτα. ϑεοὺς ^ e - e ὦ 2 ἡ ἀξιοῖς ἡμᾶς ἀγεν- ὑπάρχοντας; XAP. Οὔκ" ' f » τὴν μεγαλουργίαν ἔχειν. , m , ' : * , EPM. Εἰκότως ἰδιώτης γὰρ εἶ, ὦ Χάρων, καὶ ἥκιστῳ Ca 4 , rr 3 ^ ES € gy 0 δὲ γεννάδας Ομηρος ἀπὸ δυοῖν στιχοῖν αὐτίκα , ^ EO 5 ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα δοκεῖ μον ἀπίϑανόν τινα , πονητικος. ἜΝ ERE) 1 ' 3 ' δ A ἡμῖν ἀμβατὸν ἐποίησε) τὸν οὐρανὸν, οὕτω ῥοδίως συνϑεὶς 1) n) và) ΕἸ. νῦν, quod cur mutaretur, nulla erat caussa; nisi ,,vetusti Codd. alterum stabiliant.* Henst. ΑἹ personarum est h. l. comparatio, non temporum: ἐκείνω uiv οὖν TO μει- ρακίω — νὼ δὲ etc. νῦν δὲ sequi non facile potuit, nisi prae- cedens ποτὲ vim aliquam habcat, quam non habet. . Lectio νῦν per errorem videtur in Florentinam Ed. migrasse. o) τῶν ϑεῶν]) τῷ ϑεῶν ead. FI. Ρὴ) αὐτέκα ἡμῖν ἀμβα- τὸν. ἐπ.] ἀμβατὸν αὐτίκα ἡμῖν ἐπ. 9954. q) συνϑ'εὶς] Ita e Gorl. scripsimus: ante legebatur συντιϑεὶς, pro quo tollere levatum Pelium aut sae, illamque se scalam ido- Ossam 2 neam habituros putasse, et adscensum in coelos, llli lMerc. Quidni, Charon? quidem utrique adolescen- an nos statuis ignaviores tuli, utpote perditissime esse puerulis istis? idque, improbi, poenas luerunt: ubi Dii sumus, nos autem, quibus in Deo- Char. Non quidem: ve- rum fraudem baec consilia non capiuntur, cur non Structuram et ipsi similem adornamus convolutis aliis super alios montibus, ut nanciscamur ab altiore loco adcuratiorem prospectum ? Char. Et poterimus, Mer- curi, nos duo in altum ex- rum res mihi videtur im— probabilem quandam habe- re operis adgrediundi ma- gnitudinem. Merc. Sane; quippe lite- rarum imperitus es, o Cha- ron, minimeque poética fa» cultate praeditus: atanimor sus llle Homerus binorum 40 τσ. EN x NE P-495- τὰ ὄρη. καὶ ϑουμάξω, εἴ σοι ταῦτα τεράστια εἶναι δοκεῖ, τὸν Ἴάτλαντα δηλαδὴ εἰδότι, ὃς τὸν πύλον αὐτὸν, εἷς ὧν, φέρει, ἀνέχων ἡμᾶς ἅπαντας. ἀκούεις δέ γε") ἴσως καὶ τοῦ ἐμοῦ ἀδελφοῦ πέρι, τοῦ ᾿Ηρακλέους 5), ὡς διαδέξαιτό *) ποτε αὖ- τὸν ") ἐκεῖνον τὸν ΄τλαντα, καὶ ἀναπαύσειε πρὸς ὀλίγον τοῦ ἄχϑους, ὑποϑεὶς ἑαυτὸν τῷ φορτίῳ; XAP. ᾿Ακούω καὶ ταῦτα εἰ δὲ ἀληϑῆ icu), σὺ ἂν, ὦ Ἑρμῆ, καὶ οἵ ποιηταὶ εἰδείητε Y ). ἘΡΜ. ᾿“ληϑέστατα, ὦ Χάρων. ἢ τίνος γὰρ ἕνεκα σοφοὶ ἄνδρες ἐψεύδοντο ἄν; ὥςτε ἀναμοχλεύωμεν τὴν "Οσσαν πρῶ- P- 496. er C n c » ^ » & c , , [r4 vOv, ὥςπερ ἡμῖν ὑφηγεῖται vo ἔπος, καὶ ὁ ἀρχιτέχτων Ο- μήρος, -- — --- αὐτὰρ ἐπ᾽ "Οσσῃ — 0 — Πήλιον εἰνοσίφυλλον" Hemst. maluit συνετίθει. — v) δέ ye) Posteriorem interjeci- mus praeeuntibus$ codd. 1428. 2954. 5011. et Gorl. et Edd. Schm. et Matth, $) Ἡρακλέους Sic ex iisdem codd. Pa- Yiss. probante Belino, rescripsit Schm. pro vulg. ᾿ἩΗρακλέος. t) δεαδέξαιτο͵Ί lectio ab. Hemst. commendata, iisdem codd. et Gorl. confirmata, et recepta a Schm. et Matth, in locum να]σεῖδο διαδέξοστο. u) αὐτὸν] αὐτὸς maluit Herast., omnino ejici voluit Scyb., nec non sequentia τὸν " Ariavza, in quibus Articulus abest a B. 1. ets. — x) ἐστι] abest a 5011. Deinceps Belinus malito) δ᾽ dv, euphoniae scilicet gratia, - quam equidem non audio. |y) s/Ósígrs] Sic ScÀm. e codd. tribus Pariss. pro vulg. εἰδῆτε. Optativo scilicet hic est lo- cus, ut Diall, Deor. IV, 5. αὐτὸς ἂν εἰδείης, et saepius. versnum opera statim nobis aditum in coelos confecit: tam ex facili componebat montes, Equidem miror, si 1sta tibi esse portentosa videantur, quem Atlas sci- licet non fugit, qui polum ipsum unus fert, sustinens nos simul omnes. Etiam inaudiveris forte de fratre meo Hercule, utsuccesserit aliquando in vicem ipsius ilius Atlantis, — eumque recrearit interquicscentem tantisper, dum ipse subdi. tis humeris onus coeli ge- staret. Char. Audivietista: sint- ne vera, tu, Mercuri, poé- taeque sciveritis. lMerc. Verissima, Cha- ron: nam quam ob rem sa- ientes viri falsum dice- rent? taque emoliamur Ossam primum, uti nobis raemonstrat carmen, et. ar- chitectus Homerus; dein super Ossam tremulum ar- boribus Pelion. Viden, € H AR O N. ^ - e . , v H NE T uw τὸν ΤΣ , ὁρᾷς, ὅπως ógüiog ἅμα καὶ ποιητικῶς ἐξειργάσμεϑα * ); φέρεν. 496. E Ἁ T" - εἰ xal ταῦτα ἱκανὰ). ἢ ἐποικοδομεῖν ἔτι οὖν ἀναβὰς ἴδω, δεήσει. 41 1 , » 3 HI 2 a .Ὦ , - 2 -. Jlomol, κάτω ἔτι ἐσμεν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τοῦ οὐρανοῦ 2$: 1 ' - LE d , ? 28 , HI 4 δί "n » στο μεν γὰρ τῶν éoOv Woyts QVic, XüaL voc qeu ἐτῶν - 32 * , 5 * - ἀπὸ δὲ τῆς ἑσπέδας οὐ πλέον ᾿Ιταλίας καὶ Σικελίας" ἀπὸ δὲ τῶν , M -N , 3 - e - , ἀρκτῴώων, τὰ ἐπὶ τάδε ^) τοῦ Ἴστρου μόνα" καἀρεῖϑεν, ἡ Κρή- 2 , CLEA P. x s - NAE. » τὴ οὐ πάνυ σαφῶς" μετακινητέα uiv, ὦ πορϑμεῦ, καὶ ἡ OL- ς 5 ς - τή; ὡς ξοικεν᾽ εἶτα ὁ Παρνασσὸς ^) ἐπὶ πᾶσιν. XAP. Οὕτω ποιῶμεν. y , ὅρα μόνον, μὴ λεπτύτερον 9) -- " ^ , , , £- E ἐξεργασώμεϑα τὸ ἔργον ἀἁπομηκύνοντες πέρα τοῦ πιϑανοῦ" : 5, bd b mb LI d εἶτα συγκαταῤῥιφϑέντες 5) αὐτῷ πικρᾶς τῆς Ounoov oixodo- gusti) πειραϑῶμεν, ξυντριβέντες τῶν κρανίων 5). EPM. Θάῤδει" 4) ἐξειργάσμεϑια)]Ἵ Sic Matth. e conj. Solan. ἀσφαλῶς γὰ n) ἕξει ἅπαντα " μετατίϑει In Edd. pris- cis legitur vitiosa — ἐξειργασόμεϑα., pro qua Memst. et plerique recentt, e B. τα ἱπανὰ χοδομεῖν ἔτι δεήσει, reliquis omissis, 5011. c) Παρνασσὸ s] Παρνασὸς eliam in sqq. 2954. Modo pro ἡμῖν vitiose in Ed. Fl. uiv. & 5011. λεπτότατον 2011. . S. Ἀν δὲ marg. A. 1. W., quibus et B. 5. addi potest, ediderunt ἐξειργασάμεϑα. 1] εἰ καὶ αὐτῇ ἔτι ἱκανὰ 1428. et 2954. εἰ αὐτῷ ἐπο:- δ) Ἐ 3 καὶ ταῦ- abest b) τάδε d) λεπτότερον] e) συγπαταῤῥιφϑέντες] συγκατοαῤῥε- φέντες 2954. 5011.) quo cerle non eani ob caussam, quam in- xit Beinus, opus erat, quo scilicet reciius sic responderetur sequenti ξυντριβέντες. 1428.2954. 5011. e Scholio. conj. Guyet. quam facile simul et poétice rem perfecerimus ? Ageigi- tur adscendam videamque, istane sint satis idonea , an plura insuper adcumulare deceat, Papae! infra su- mus adhnc in radicibus O- lympi: etenim ab Orientali laga vix lonia et Lydia adparet; ab Occidente nou plus, qvam [talia et Sici- lia; a Septentrionali regio- he, quae cis Istrum sunt 50- la: ab ista. vero parte Cre- ta non admnoduin dilucide. f) οἰκοδομητικῆς} οἰκοδομῆς 4) τῶν κρανίων τὸ κρανίον Sedibus suis emovenda no- bis, Portitor, etiam Oeta, sicui videtur(par esi) ; tum Parnassus super omnes im- 3? ponendus, Char. Ita faciamus; vide modo, ne subtilius elabore- mus opus producendo ultra verisimilitudinem: deinde ne cum ipsa mole devoluti ainaram nobis Homcii ai— chitecturam — experiamur, contritis cranais, Merc. Bono sis animo; periculo nobis vacabunt P- 496. P: 497- LL Uc 42 τὴν Οἴτην᾽ ἐπικυλινδείσϑω xol") ὁ Παρνασσός. ἰδοὺ δὴ *), ἀνάβαινε ἤδη καὶ σύ. 4ACUN E $t A 2. Ξ "ἡ " , C wy ἐπάνειμι ἐῶ “εὖ ἔχει παντὰ Μὴν: XAP. "Oos£ov, ὦ Eowi], τὴν χεῖρα. οὐ γὰρ ἐπὶ μικράν με ταύτην τὴν μηχανὴν ἀναβιβάζεις. ᾿ 3 EPM. Εἴγε καὶ ἰδεῖν ἐθέλεις k), à Χάρων, ἅπαντα" m 8 XJ 2 - / - οὐκ ἔνι δὲ ἄμφω, καὶ ἀσφαλῆ, καὶ φιλοϑεάμονα εἶναι" ἀλλ᾽ ἔχου μου 1) τῆς δεξιᾶς, καὶ φείδου μὴ κατὰ τοῦ ὀλισϑηροῦ Roto * 5 , ^ VAR Le] ᾽, , n σατεῖν᾽ εὖγε, ἀνελήλυθας καὶ συ" καὶ ἐπείπερ δικορυμβος ὁ Παρνασσός ἐστι. μίαν ἕκάτερος ἄκραν ἐπιλαβόμενοι " ) παϑε- , ^ δέ 2 ? f Q;/ , L [χὰ ζωμεϑα. συ δὲ μοι ἤδη ἐν κυκλῳ περιβλέπων ἐπισκοόπει ἀπαντας XAP. “Ορῶ γῆν πολλὴν, καὶ λίμνην τινὰ μεγάλην πε- ροιῤῥέουσαν, καὶ ὕρη, καὶ ποταμοὺς τοῦ Κωκυτοῦ καὶ Πυρι- , 2 κεῖ 2:22 , , ι φλεγέϑοντος μείζονας ")* καὶ ἀνθρώπους movv σμιξροῦυς, καί τίνος φωλεοὺς αὐτῶν. EPM. Πόλεις ἐκεῖναί εἰσιν, oUc φωλεοὺς εἶναν νομίξεις. h)x et] ,,Hac particula non plane necessaria caret F.* Iemst. 1) δὴ] insertum ἃ AMa:h,, auctoribus codd. 1428. 5011, et probante Belino. ^k) ἐϑέλεις ἐθέλοις 1428 1) 0v] uot conj.B«in.inepta. ma) ἐπιλαβόμενοι) ἐπιλαβόμενος Gorl. ἀπολαβόμενος " ;011. ἀπολαβόμενοι 1458. n) καὶ ποταμοὺς — μείξ ovag] καὶ ποταμοὺς ustove τοῦ K. καὶ τ. Tive. Gorl. lectio nihili, casui, opinor, EBBSES quam consilio alicui, iribuenda. .di cupidum esse. haec omnia. "Transfer Oc- tam: subvolvatur etiain Parnassus, En iterum e- scendo: recte habet; cun- cta video: jam tu quoque huc subi. Char. Porrige, Mercuri; manum: haud enim in par- vam istàn me machinam elevas. JMerc. Siquidem contem- plari velis, Charon, om- nla: etenim non licetutrum que, et tutum, ct spectan- At tu te- ne dextram meam firmiter, et parce pedem in lubrico ponere, ^ Euge,: tu etiam huc evasisti: quandoqui- dem vero biceps est Parnas- sus, ubi alterum uterque verticem — occupaverimus, consideamus. Tu vero jam mihi in orbem circumspi- ciens, contuere omnia. Char. Video terram ame plam, eamq.e lacum quen- dam magnum circumfluen. tem; tum montes, et flu- vios Cocyto ac Pyriphlege- thonte majores: deinde ho- mines valde parvos, eorum- que quasi lustra quaedam. lMerc. Suut 1186 urbes, quas tu lustra putas. /, 'C H'ARO N. 43 ' KAP. Οἶσϑα οὖν 5), ὦ “Ἑρμῆ, ὡς οὐδὲν ἡμῖν πέτρα: Ρ. 497- χται; ἀλλὰ seh τὸν Παρνασσὸν αὐτῇ Ej KavoMe , καὶ τὴν Οἴτην, καὶ τὼ ἄλλα ὄρη μετεκινήσαμεν. - EPM. “Ὅτι τί; E , 3 L3 - - XAP. Οὐδὲν 1) ἀκριβὲς ἔγωγε ") ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ὁρῶ’ ᾽ " ἐδεό v 5) δὲ ov πόλεις καὶ ὄρη αὐτὰ μόνον ὥςπερ ἐν γρα- μ , yo ciini δοᾶν, ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς, χαὶ ἃ πράττουσι, . χαὶ οἷα *) λέγουσι" ὥςπερ ὅτε μὲ τοπρῶτον ἐντυχὼν εἶδες γε- λῶντα, καὶ ἤρου με, 0, tu") γελῴην" ἀκούσας γάρ τινος ( E δ , , )j090v ἐς ὑπερβολὴν. EPM. Τί δὲ τοῦτ᾽ ἦν; XAP. 'Enxi δεῖπνον, οἶμαι, κληϑεὶς 5) ὑπό τινος τῶν ο) οὖν] addidi cum Schm. e codd. 1428. 5011. et. Gorl. — p) αὐτῇ! αὐτοῖς 1428. vitio. In Gorl. ambae voces evr, Kar. omissae. 4) Οὐδὲν] .»Οτι adscriptum est ad oram marg. A. 1. W. Hic credo voluisse praeponi, ὅτι οὐδέν. ut in Pla- 1one solet sequi post ὅτι zí;'* JTust. ΟΥ̓ Catapl. c. 15. Fu- git. c. 52. Sed in responsione ὅτι etiam omitti RM docet reinatura, omissum etiam nonnunquam esse, testatur iuter alialocus Demosth. Encom. c.22. r) ἔγω neus γὼ γοῦν ΣΉ) δ: 2964- $011. S) ἐδεόμην] Sic rescripsi ABUSE codd. iisdem tribus Pariss. pro vulg. ἐβουλόμην, cui glossematis no- ta impressa. Quod deinde pro ὄρη αὐτὰ μόνον Fr. Jacobsius Σ΄ Animadvy. ad Achill. Tat. p. 697. suspicatur scribendum ὄρη αὐτὸ μόνον; caussam, ob quam id fieri debeat, equidem non perspicio. t) o£«] ὃ Go: u) 0,7:] Sic praeter Fl. etiam B.5. In reliquis vetustis minus acc urate ὅτι. X) xÀq- ϑεὶς} πληϑέίς τις 1428. Omissi Subject vig exempla: vid. Plat. Gorg. c. 46. Sophocl. Oed. Tyr. v. 514. Of. Hermann, ad Viger. p. 725. not. 111, et Schaefer, ad L. Bos p. 476. Char. Scin' tu, Mercuri, mines, quaeque agant, et nihil esse nobis actum? qualia loquantur: "t πόαν quin frustra Parnassum cum mihi primum obviam factus ipso fonte Casíalio, et Oe- conspexisti ridentem, quae- tam, et alios montes loco rebasque, quid riderem ; emovimus. etcnim re quadam obiter Merc. Quid ita? audita mirificum in modum Char. Nihil equidem ad- fui delectatus. curate distinctum ex alto : : d : JMerc, Quid autem illud video: volebam enimvero 9 | ^ eratí Tn urbes, nec montes so- lostantum, velut in pictu- Char. Ad coenam aliquis, zis, videre; sed ipsos ho- opinor, vocatus a quodam 1 A ;N καὶ 44 T UC P.497. φίλων ἐς τὴν ὑστεραίαν, μάλιστα ἥξω, ἔφη καὶ μεταξὺ λέ- 3 ^ » 3 5. | yovroc, ἀπὸ τοῦ τέγους xsQepig ἐπιπεσοῦσα, ovx oid ὅτου » 7 κινήσαντος Y), ἀπέκτεινεν αὐτόν. ἐγέλασα ovv, οὐκ ἐπιτελέ- ἢ * (9 , Ls Ῥ- 498. σαντος ^) τὴν ὑπόσχεσιν. ἔοικα δὲ xoi νῦν ὑποκαταβήσεσϑαι, Δ 5 ὡς μᾶλλον βλέποιμι, καὶ ἀκούοιμι. Jp 2 02 - 7 EPHM."Ey ἀτρέμας *)* καὶ τοῦτο γὰρ ἐγὼ ἰάσομαέ σοι, 3 ὃ 2 à P - FI , * καὶ ὀξυδερκέστατον ἐν βραχεῖ ἀποφανῶ, παρ᾽ Ὁμήρου we, * 3 - 2 M AEN 3 ' P à o» , «oL πρὸς τοῦτο ἐπῳδὴν LcoBov' xemaóev εἴπω τὰ ἔπη, μέ- £ 3 , τ 3 x - , ν᾿ e ΣΝ poco μηκέτι ἀμβλυωττειν, ἀλλὰ σαφῶς πάντα ὁρᾶν "). XAP. Ζέγς μόνον. ΤΣ P] ' 3 Ἧς , - 9 Rog EPM. ᾿ἀχλὺν Ó αὖ τοι ἀπ’ ὀφθαλμῶν ἔλον, 7 ποὶν liad,V, xps 127. Sq. emnusv, 3 4) , 3, "Ogg tv γινώσκῃς “) ἠμὲν ϑεὸν, ἠδὲ καὶ ἄνδρα. XAP. Τί ἐστιν “); y) ἐπιπεσοῦσα, οὐκ οἶδ᾽ ὅτου κινήσαντος] ἐμπεσοῦ-- σα, οὐκ οἷδ᾽ ὅπως, τοῦ “οὐκήματος 1428- 2954. 5011. Unde Belinus edi vult οὐκ οἶδα ὅπως, ἐκ τοῦ οἰκήματος. quippe ob- fitus praegressi ἀπὸ τοῦ τέγους. Nihil omnino mutandum vi- detur. 2) ἐπιτελέσαντος] ἐπιτελέσοντος conj. Belin. in- commoda. a) ἀτρέμας ἀτρέμα notatur in inarg. A. i. W. et reperitur in cod. 1428. Utrumque habet JVoszer, ἀτρέμας Imagg. C. 10., ἀτρέμα Hermot, c. 41. Vid. Etymol. -Magn., qu utrumque probat. b) ὁρᾷν) ,,ὔρα P. L. Idem in marg. A. 3. W. scriptum; sed per errorem, ut auguror, refertur adó du quod paullo inferiusexstat,^ Jfemst. c) γινώσπῃς] γινώσκεις Fl. yuróoxotg 2954. d) Tí ἐστιν; Haec Aíat- ihiae Mercurio adscribit, JHemsterhusii conjecturam secutus, amicorum in posterum diem, condixit; dumque loqueba- tur, de tecto in caput te- gula delapsa, nescio quo impelleate, eum interemtit ; quare risi, quod ad consti- tutum Es venerit, Videor autem nunc etiam inferius descensurus, ( descendendum censeo) ut magis videam et audiam. Merc. Ne te moveas; e- quidem et huic malo reme- dium tibi adferam, teque visu aàcutisimum brevi reddam, ab Homero qua- dam ad hunc usum incanta- tione sumta; tu vero, si- mulac pronuntjiavero ver- sus, sic tibi persuade, te non amplius esse hebeti o- culorum acie, sed plane cuncta perspicere. Char. Dic modo, Merc. Caligivem etiam tibi ab oculis abstuli, quae prius inhaerebat, ut bene dignoscas Deum et homi. nem. Char. Quid est? : € HAX'/R-O:swN. EPM. "ἤδη ὁρᾷς ; XAP. “Ὑπερφυῶς yt τυφλὸς ὃ Δυγχεὺς ἐμέ. ὥςτε σὺ τὸ ἐπὶ τούτῳ προδίδασκέ ὅ) με, xoi ἀποκρίνου ἐρωτῶντι. ἀλλὰ βούλει κατὰ τὸν Ὅμηρον κἀγὼ ἔρωμαί σε 1), ἀὐτὸν ἀμελέτητον 5) ὄντα μὲ τῶν ᾿Ομή- Ῥ. 498, ἔχε ξἔνοβ, ὡς πρὸς e , 3 ὡς μάϑῃς οὐὸ h . ρου ^); , i] - , EPM. Καὶ πόϑεν σὺ ἔχεις τὶ τῶν ἐκείνου εἰδέναι, vov- 3 τῆς ἀεὶ καὶ πρόςτωπος 1) ὦν; τ". δ - , DH - , 1 ΄ 1 XA P. “Ορᾶς, ὀνειδιστικὸν τοῦτο ἐς τὴν τέχνην. ἐγὼ δὲ, e , , 3 - ὁπότε διεπόρϑμευον αὐτὸν ἀποθανόντα, πολλὰ ῥαψωδοῦν-- 3 Α e ὦ τος Ὁ) ἀχδύσας, ἐνίων ἔτι μέμνημαι. καίτοι χειμὼν ἡμᾶς 1) 5 4.8 1 DAS z , , Enti γὰρ ἤρξατο cÓcw οὐ za- P: 499. 3 οὐ μικρὸς τότε κατέλαβεν "" ). , - e - , vv αἴσιύν τινα ὁδὴν τοῖς πλέουσιν, ὡς *) ὁ Ποσειδῶν συνή- quam etiam JZiclandius in versione amplexus est. Vid. Adnot, €) προδίδασκε)] προςδίδασκε P. du ree. , Seyboldo , et Schmiedero receptum. ΑἹ vid. Adnot. f) κατὰ τὸν “Ὅμη- ρον κἀγὼ ἔρωμαί σε] κἀγὼ κατὰ τὸν “Ὅμηρον ἐρήσομαί σὲ 1428. κἀγὼ τῶν "Ouzoov ἐρήσομαι Gorl. g) ἀμελέτη- τον] Sic P. L. J. nec non marg. A. 1. W. unde Zems:. et recentt,. 2. legitur ἀμελίτατον, per errorem, h) τών Ομήρου] "riüs Ὁμήρου Gorl. ἀμελέτητον. πρόςπωπος]ὔ πρόκοπος F. παραραψῳδοῦντος 1428. 2054, 5011. m) κατέλαβεν κατελάμβανεν 3428. 5011. volunt Vieer. de ldiott. p. 571. ( ed In prioribus fuerat dus , praeterquam quod in A. scriptum pro i) k) πολλὰ φαψῳδοῦντος 1) ἡμᾶς] ὑμᾶς Τ᾽ 5- *] ὡς] ὡς . Zeun.) et ibi Hoogeveen., opinor, sed merito castigati ab ΤΣ ΞΈΣΣΣ ibid. p. 8o8. Ed. 1. Herm. lMerc. Jamne liquide vi- des ? Char. Mirum in modum, ut nihil supra: caecus fue- rit Lynceus ille prae me. Itaque tu nunc porro doce me, ac responde roganti, Sed vinne ex Homero et ego te rogem, ut discas, in Ho meri carminibus me quoque non esse non versatum ? lMerc. Unde vero tibi sit, eorum quicquam ut scias, qui nauta semper remoque adfixus fueris ? Char. Ecce autem, quam hoc probrose dicitur in ar- tem! neque tamen eo mi- nus, quando illum trajicie- bam fato functum, cum mul- ta canentem audiverim, quo- rundam adbuc memini, Et tempestas quidem nos non mediocris tunc deprehendit: postquam enim occoepit cantando recitare nescio quam non valde naviganti- bus auspicatam cantilenam, scilicet Neptunum condu- xisse nubes, turbasse pon- P-499-. 8 Kfom.1l. 111,226. 227. p. 500. 46 L U,CUI ANE γαγε τὰς νεφέλας, καὶ ἐτάραξε τὸν πόντον, ὥςπερ τορύνην ct- νὰ ἐμβαλὼν τὴν τρίαιναν, καὶ πάσας τὰς ϑυέλλας dgOOvvs"), καὶ ἄλλα πολλὰ, κυκῶν τὴν ϑάλασσαν 5). ὑπὸ τῶν ἐπῶν, qti pov ἄφνω καὶ γνόφος ἐμπεσὼν ὀλίγον δεῖν πεφιέτρεψεν ἡμῖν τὴν ναῦν" ὅτεπερ καὶ ναυτιάσας ἐκεῖνος ἀπήμεσε τῶν ζαψῴ- διῶν τὰς πολλὰς T) αὐτῇ προς καὶ Χαρύβδει, καὶ Κυ- AOL. EPM. Οὐ χαλεπὸν οὖν 4) ἦν ἐκ vogovzov ἐμέτου ὀλίγα γοῦν διαφυλάττειν. XAP. Εἰπὲ γάρ μοι" Τίς yàg") 99' ἐστὶ πάχιστος ἀνὴρ, ἠῦς vt, μέγας τε, ."E&oyoe ἀνθρώπων κεφαλὴν καὶ εὐρέας ὥμους; EPM. Μίλων οὗτος ὁ ἐκ Κρότωνος ἀϑλητής. ἐπικρο- τοῦσι δ᾽ αὐτῷ οἵ “Ἑλληνες; ὅτι τὸν ταῦρον ἀράμενος φέρει διὰ τοῦ σταδίου μέσου. , *?A 9 * I3 - , XAP. Καὶ πόσῳ ?) δικαιότερον ἂν ἐμὲ, ὦ “Ἑρμῆ, ἔπαι- " " , ' 2 t γνοῖεν, ὃς αὐτόν δοι vov Milovo μετ΄ ὀλίγον ξυλλαβὼν iv94- ; , Xx ᾿ CUL [4 CON σομαν ἐς τὸ σκαφίδιον, Omovuv ἥκῃ πρὸς ἡμᾶς ὑπὸ τοῦ ἀμα- n) ὠρόϑυν εἼ] ὀρόϑυνε Solan. ex Homer. i boldus in nota in- vertit Solart consilium perversum. 0) $ θάλασσαν] ϑάλατ- τον Schm. 62954. p) τὰς πολλ ὡς] τὰ πολλὰ conj. Belin. q) ὃν] abesta Gorl. r) ydo] δ᾽ 1428. 5) πόσῳ; zo0- σον 1429. Char. At dic mihi, quae- S0, - quis hicce crassissimus est vir, fortis magnusque,. qui éminet super alios ho- mines capite, ac latis hu-. meris? IMerc. Milon Crotone o- riundus, athleta: plausus. ipsi dant Graeci, quod tau- rum sublatum ferat per sta- tum, velut tndicula ( rudi- cul) quadam -ipjecto tri- dente, omnesque procellas concitasse, atque alia mnl- , dum inare miscet versi- bus, tanta tempestas subi. to caligoque ingruit, ut parum abesset, quin navim nobis everteret. Tum ille nausea correptus evomuit xhapsodiaruin plerasque cum ipsa Scylla, Charybdi et Cyclope. Merc. Haud arduum igi- tur erat|ex tanto vomitu paucula certe conservare. ,, dium medium, Char. Et quanto justius: me, Mercuri, laudent, qui. ipsum tibi. Milonem haud multo post comprehensum , C.H. A RB QNM 41 gorérov τῶν ἀνταγωνιστῶν καταπαλαισϑεὶς, τοῦ GOanvrov,p.500. Ah 2 ' e E 2 * δ , 7 9 , 1 μηδὲ ^) ξυνεὶς, ὁπῶς αὐτὸν υποσκελίζει: κατα οἰμωξεταιημῖν - , - δηλαδὴ, μεμνημένος τῶν στεφάνων τούτων, καὶ τοῦ κρύτου " νῦν. δὲ μέγα φρονεῖ, ϑαυμαξύμενος ἐπὶ sg τοῦ ταύρου φορᾷ. τί ovv "); οἰηϑῶμεν ἄρα ἐλπίζειν αὐτὸν καὶ τεϑνήξεσϑαξ ποτὲ: ἜΡΜ. Ilo9cv ἐκεῖνος θανάτου νῦν. στ cpi ὧν ἐν ἀκμῇ τοῤοιύτῃ p. 501. ^ 3 mS XAP. "Eo τοῦτον *) οὐκ εἰς μακρὰν γέλωτα ἡμῖν. παο- , rf Kcd TN , «€ 3 , y n 2 nz] - “ἕξοντα, omoz, «v πλέῃ, μηδὲ ἐμπίδα Y) ἡμῖν, οὐχ ὁπῶς ταῦν- ρον, ἔτι ἄρασϑαι δυνόμενος. Σὺ. δέ μοι ἐκεῖνο ^) εἰπὲ, |... 52379 τίς v ἄρ᾽ 00 ἄλλος ὁ σεμνὸς ἀνήρ; οὐχ Ἕλλην, ὡς ἔοικεν, ἀπὸ γοῦν τῆς στολῆς. t) μηδὲ] μὴ δὲ F. A. 1, pluresque, prout ΒΑΘΡΘΙΞΌΪΕΣ in νοξιτα stis codd. et edd. distincte scribi. jems/. Sic etiam in Β. 1. g.et Α. 2. uj in 2954. u) τί οὖν; τί δ᾽ οὖν 1429. 5011. probante Be//^o. Nexum verborum Edd. B. 1. A. 1. 2. sié exhibent: τί οὖν οἰηϑώμεν, ἄρα etc. eL commate omisso ad eundem modum B. 5. M.lius distinxit Hemst, Sed Zg& quo- que scribendum e um ut infra C. 10. itidem vitiose scriptum fuerat: Tí ὥρα ὁ Σόλων ἐρεῖ. Vid. ad. Timon. c-452. 'i'. I. Ῥ- 4535. X) £a τοὔτον écvrOv τὸν 50:1. miro errore. y) ἐμπίδα)Ί,, ἐλπίδα B. 2. menuduin nianifestumi , quemadmo- dum m solius A7 ᾿Εμπίδα, quae ad manns sunt, vetustae dd. omnes: nihil hic Bourdeloiio debemus.'* 7 IPM] Etiam ἘΠῚ δὲ 5. eodem mendo laborant. (δ᾽ ἔστι addidimus ἡμὲν e codd. 4485 2954: 5011. quod B-/ino probatum recepit fat, 2) ἐκεῖνο] ἐκεῖνον 2954. quam formam Neutrius Atticam imponamin cymbulam,cum . Jerc. Qui fieri potest, veniet ad nos, a Morte ad- mortis ut ille meminerit in versarioruminvictissimo de- tanto roboris vigore? jectus, ne quidem intelli— Char. Mitte istum, qui gens, quo pacto se supplan- non longe post risum nobis tatum prosternat: deinde praebiturus est, quando na- nobis gemitus edet scilicet, vigio meo vectabitur , cuin recordatus coronarum ista- ne culicem quidem ( nobis ), rum et plausus: nunc vero nedum taurum, snstinere magnum spirat, dum om- poterit. "Tu porro id mihi nes eum admirantur ob tau- dic, quis hic alius sit ve- rum gestatum. Quid ergo? nerabili iforma vir | prae- ilumne existimabimus spe- stans? non Graecus, ut vi- rare, se quandoque moritu- detur, quantum e "vestita rum esse? quidem adparet... 7... 48 E δ᾽. ΚΑ ΝΣ τ ἘΝ] died s - » δυ» ; P. 501. EPM,. Κῦρος, ὦ Χάρων, ὁ Κυμβύσου, ὃς, τὴν ἀρχὴν , £^e ἊΝ BANI 3 πάλον Μήδων ἐχόντων *), νῦν Περσῶν ἤδη ἐποίησεν εἶναι. 3 ἜΤΙ b 2/ e - καὶ ᾿Δσσυρίων ^) ἔναγχος οὗτος ἐκράτησε, καὶ Βαβυλῶνα , e 1 - 2 ? e D , c παρεστήσατο καὶ νῦν ἐλασείοντι 5) ἐπὶ zvüiov ἔοικεν, ὡς M ' - A d f Lf h φαϑιλῶν τὸν Κροῖσον ἀρχοῦ“) ἀπαντῶν. € - - » XAP. 'O Κροῖσος δὲ ποῦ ποτε κἀκεῖνός ἐστιν; * 2 - 3 : ? EPM. Ἐκεῖσε ἀπόβλεψον ἐς τὴν μεγάλην ἀπρόπολιν, p. 502. τὴν τὸ τριπλοῦν τεῖχος *)' Σάρδεις ἐκεῖναι, καὶ τὸν Κροῖσον 2... Com nó 3 εξ Al a 9q Σόλ ES αὐτὸν ορᾶς ἤδη ἐπὶ πλίνης χρυσῆς καϑήμενον, Σόλων: τοῦ 3 - ᾿4ϑηναίῳ sy iion βούλει ἀκούσωμεν ) αὐτῶν, 0, τι xoi λέγουσι ; XAP. Πάνυ μὲν οὖν. 10 KPOIZ. 9) Eve A9qvoiz , ( εἶδες γάρ μου τὸν πλοῦτον. xol τοὺς θησαυροὺς, καὶ ὅσος ἄσημος χρυσός 5) ἐστιν ἡμῖν, 4 1 » , CER , δ᾿, ἐν - ΄ h : «oi τὴν ἄλλην πολυτέλειαν.) sins μοι, τίνα ἡγῇ τῶν πάντων ") ἀνθοώπων εὐδαιμονέστατον εἶναι; fingit Belinus. ἃ) ἐχόντων] ἔχων ποιι. b) καὶ '46cv- (ov) addit δ᾽ 5011. c) ἐλασδείοντι) ἐλάσοντι Gorl. λασείων τε B. 1. d) ἄρχοι] addi vult Belinus ὧν, aut cum cod. 5011. legi ἄρχειν, uirumque sine idonea caussa. e) τεῖ- qo c] ἔχουσαν addit 5011. e WO ae manifesto. f) c x0 9- 6 c t&v | ἀκούσομεν. 1428. οἱ B. 3... €) ἄσημος χρυσὸς] ἄσημος καὶ χρυσός 1428. per error em, opinor, καὶ insertum. h) πάντων) ἁπάντων 1428. 2954- 5011. PR Cs quod, quum Merc, Cyrus, Charon, sunt: ipsumque jam Croe- Cambysae filius, qui impe- sum conspicis in aureo lecto rium, quod Medi dudum sedentem, cumque Solone tenebant, nunc ad Persas Atheniensi confabulantem: transtulit: Assyrios idem vin'auscultemus, quidnam hicce nuper devicit, suam — dicant? ! que Inigetestntqu Babylo- Char, Lubentissime qui- nem redegit: nunc nihil d : A em. prius existimes, quam ex- peditionem eum ineditari in Croes. Hospes Athenien- Lydiam, ut, Croeso sub- sis, (nam vidisti divitias acto, potiatur omnium. meas, et thesauros, quan- Char. Croesus autem ubi tumque nobissit rudis auri, tandem et ille est ? ceterarumque rerum ]lautis- lMerc. Eo respice ad ma- sinum adparatum) dic mi- gnam illam arcem, triplici hi, quem ducas omnium muromunitam: Sardesistae hominum felicissimum esse, tC CH A R Ὁ N. 49 XAP. Τί ἄρα 1) ὁ Σόλων ἐρεῖ; EPM. Oádóu: οὐδὲν ἀγεννὲς, ὦ Χάρων. ΣΟ... ἾΩ Κροῖσε, ὀλίγοι μὲν οἵ εὐδαίμονες" ἐγὼ δὲ, ὧν οἶδα, μοι ἧς καὶ Βίτωνα ἡγοῦμαι εὐδαιμονεστάτου υς γενέ- σϑαι, τοὺς τῆς ἱερείας oet: τῆς “49γύόϑεν t) XAP. Φησὶν ovrog vovg ἅμα πρώην ἀποθανόντας, ἐπεὶ τὴν μητέρα ὑποδύντες εἵλκυσαν ἐπὶ τῆς ἀπήνης ἄχρι πρὸς τὸ ἱερόν. KPOIZX."Ecro* ἐχέτωσαν τὰ πρῶτα ἐκεῖνοι 1) τῆς εὖ- p.502. c p 43 ἢ M δαιμονίας " ὁ δεύτερος δὲ, τίς ἂν εἴη ") ; P- 505- ZOA. Tfog") ὃ ᾿Αϑηναῖος, ὃς εὖτε ") ἐβίω, καὶ ἀπέϑανεν ὑπὲρ τῆς πατρίδος. ΚΡΟΙΣ. ᾿Εγὼ δὲ, ὦ κάϑαρμα Ῥ., οὔ cor δοκῶ εὐδαί- pev εἶναι; 20.4. Οὐδέπω οἶδα, ὦ Κροῖσε 1), ἣν μὴ πρὸς τὸ τέλος olim nimium mihi placuisset, nunc rejicio: cunctorum quippe h. 1. sensu laborat. i) ἄρα Emendavi sic vulgatum ἄρα; quemadmodum etiam Diall. Mortt. XX, 4. k) τεῆς 40yo- ἅγλ εν} vulgo tribuunt Charoni. Nos cum .Schmzedero secuti codicem 5011., cui etiam Gorlitiensis auctoritas accessit, ad Solonis ser ionem retraximus. S$olanus, istoruin ducum igna- rus, verba τοὺς τῆς ἱερείας παῖδος cum sequentibus Charonis verbis conjungi voluerat. 1) τὰ πρῶτα x. l, ἐκεῖνοι τὼ πρ. 1428. 2954. 5911. m) ὁ δεύτερος δὲ, τίς ἂν ξζη;] δεύ-- TtQUG τίς ἂν εἴη; ὅοιι. m) Τέλλος] Τέλος F. et $ 9) εὖ τε) εὖ T 1428.2954. ovr 5011.ridiculo errore. p) ὦ x«- $cou«] ὦ vulgo omissum cum Schmiedero recepimus e tribus codd. Pariss. et Gorl. q) ὦ Kgoics] idem factum iisdem Char. Quid. ergo Solon jugo succedentes traxissent respondebit? in carpento usque ad tem- lMerc. Hac de re securus plum. esto: nihil, Charon, quod Croes. Sitita: primas illi animum maguum dedeceat. ferant felicitatis: at secun- Sol. Croese, pauci feli- das quis obtineat? ce$: eorum autem, quos Sol. ''ellus Atheniensis, ego novi, Cleobin et Bito- qui et bene vixit, et pro nem statuo felicissimos ex- patria mortem oppetiit. stitisse, illos inquam sacer- Croes. Ego vero, pur- dotis filios Argivae. gamentum hominis, non ti- Char. Eos hic dicit, qui bi videor esse felix? una nuper admodum sunt Sol. Necdum mihiliquet, mortui, postquam matrem Croese, nisi ad finem per- Lucian, Fol. 11]. D p. 503. 11 p. 594. ANE 50 ἀφίκῃ τοῦ βίου" ὃ γὰρ ϑάνατος ἀκριβὴς ἔλεγχος τῶν τοιούτων, καὶ τὸ 7) ἄχρι πρὸς τὸ τέρμα εὐδαιμόνως ian aera XAP. Κάλλιστα, ὦ Σύλων, ὅτε ἡμῶν ovx ἐπιλέλησαι, ἀλλὰ τὸ πορϑμεῖον ) αὐτὸ ἀξιοῖς γενέσϑοι τὴν περὶ τῶν τοιούτων κρίσιν. ᾿Αλλὰ τίνας ἐκείνους *) ὁ Κροῖσος ἐκπέμ- πει, ἢ τί καὶ ἐπὶ τῶν ὥμων φέρουσι; EPM. Πρμύϑους; τῷ Πυϑίῳ χρυσᾶς “) ἀνατίϑησι, μι- σϑὸν τῶν χρησμῶν, ὑφ᾽ ὧν xci ἀπολεῖται μικρὸν ὕστερον" φιλόμαντις δὲ 0 ἀνὴρ *) ἐκτόπως. XAP. ᾽Εκεῖνο γάρ ἐστιν ὁ χρυσὸς τὸ λαμπρὸν, ὃ dmo- στίλβει; τὸ ὕπωχρον uiv ἐρυϑήματος; νῦν γὰρ πρῶτον εἶδον, ἀκούων ἀεί. ἘΡΙΜ. ᾿Εκεῖνο, ὦ Χάρων, τὸ ἀοίδιμον ὄνομα Y), καὶ περιμάχητον. XAP. Καὶ μὴν οὐχ ὁρῶ, 0, τι ἀγαϑὸν αὐτῶ πρόύςεστιν, μυῶτ ducibus. Modo pro οἶδα legitur οἶδας i in Gorl. et οἶσϑα in F. guod quidem in sequentibus Edd. sine certa membranarum auctoritate mutari non debuisse judicat Hemszerhusius. r) τὸ] τοῦ conj. Hcmst., quam, Seyboldo probatam, Gor]. exhibet. Vid. iamen Adnot. s) ἀλλὰ τὸ πορϑμεῖον!] ἀλλὰ παρὰ τὸ π- 1428. 2954. 5011. Bel. Schm. deinceps αὐτὸς Gor. 1) ἐκεί- τ wovg] ἐκεῖνος Ξοιι. u) χρυσᾶς] χρυσοῦς id. x) ὁ ἀνὴ 9] Arüculum vulgo omissum dederunt 5011. Gorl. et Schm. y) «o ἰδιμον o v opa) Sulunus voluit do(O. πρᾶγμα, vel πάντιμον ὄνομα. Hemst. maluit ἀοίδι γρῶμα (χρῆμα ;:}), vel κτῆμα, si- quidem corrigendum esset. Vid. Aduot. veneris vitae: mors enim exactissimus index ejusmo- di rerum, et vita ad metam usque feliciter peracta. Char. Pulcherrime, Solon, quod nostri non oblitus sis, sed cymbulam nostram esse censeas de talibus bene ju- dicandi normam, Sed quos- nam istos Croesus ablegat? aut quid id est, quod in hu- meris ferunt? JMerc. Lateres Apollini Pythio aureos consecrat, mercedem oraculorum, per quae etiam pessumibit bre- vi post tempore: est autem vatibus vir deditus supra modum. Char. Yllud nimirum splen- . didum est aurum, quod re- fulget? subpalliduim ἐμά rubore tinctum ? nuncenim primum vidi, quod semper audio praedicari. Merc. Hoc illud est, Cha. ron, decantatissinum no- men, et maguis omnium contentionibus expetitum. Char. Equidem | nullus video, quid boni ipsi adsit, LI CHARON 51 εἰ μὴ ἄρα ἕν τοῦτο μόνον, ὅτι 2) βαρύνονται οἵ φέροντες p. 504, αὐτό. ἘΡΜ. Οὐ γὰρ οἶσϑα, ὅσοι πόλεμοι διὼ τοῦτο, καὶ ἐπι- βουλαὶ, καὶ λῃστήρια, καὶ ἐπιορπίαι, καὶ φόνον 4), xol ὃὲε- ), καὶ δουλεῖαι ; ΧΑΡ, Διὰ τοῦτο, ὦ “Ἐρμῆ, τὸ μὴ πολὺ τοῦ χαλκοῦ διαφέρον; οἶδα γὰρ τὸν χαλκὸν, ὀβολὸν, ὡς οἶσϑα, παρὰ iJ - ' Gu&, καὶ πλοῦς μαπρὸς, xal ἐμπορίαν " » , n , ? , TOV καταπλξοντῶν ἑχαστου ἐπλεγῶν. EPM. ναί" ἀλλ᾽ ὁ χαλκὸς μὲν πολύς /,c c 5 , - 3 σπουδαζεταν vm αὐτῶν , ? , βάϑους of μεταλλεύοντες ἀνορύττουσι᾽ πλὴν dÀÀ' τοῦτον ^?) δὲ ὀλίγον er 9 , ὥςτε οὐ πάνυ ἐκ πολλοῦ τοῦ d - ) ἐκ τῆς γῆς καὶ οὗτος, ὥςπερ ὁ μόλιβδος *) , καὶ τἄλλα. P. - E XAP. δεινήν τινα λέγεις τῶν ἀνϑρώπων τὴν ἀβελτε- Ρ. 505. - 2 - 2 - , οίαν *), οἱ zoco)rov ἔρωτα ἐρῶσιν ὠχροῦ καὶ βαρέος ματος. 2) si μὴ ἄρα ἕν τοῦτο TO μόνον. ΕἸ. εἰ jur & 5) χτή- ὄνον, 071] Vulg. εἰ μὴ ἄ ἄρα τοῦ- toc ἔντιμὸν τι, et Gorl, ἢ εἰ “ἄρα “ἔντιμον. Sed 5011. ἢ εἰ ἄρα ἕν τι μόνον, et 2954. εἰ μὴ ἄρα ἕν τι μό- yov. Sic et Heinst. omnino despiciendam duximus. φϑόνοι 5 5011. 51: int. ó χρυσός. δος 5011. Vid. Adnot. gaiam formam ἀβελτηρίαν, βαρέος Sic Gorl. nisi forte hoc solum, quod, qui ferant, eo graventur. IMMerc. Nescis enim, quot propterea bella exsistant, et insidiae, latrocinia, per- juria, caedes, vincula, na- vigatio longinqua, merca- turae, servitutes denique. Char. Ob istud, Mercuri, quod non ἀνα είν ab, aere differt ? aes enim novi, ut qui obolum, ut scis, a ve- ctorum unoquoque exigam, * Merc, Sane: sed. aes qui- et recentt. omnes. b) ἐμπορίαι) ἐμπορείαι F. πορίαν nnlla variatione editum Scyth. C. 4. et Ver. Nos vulgatam non Vid. Adnot. a) φόνοι] Certe κατ΄ ἐμ- Hist, I, €) τοῦτον] τοῦτο 5011. quod conspiraret scilicet cum illis, quae bis praecedunt; δεὰ τοῦτο. d) ἀλλ᾽] ἀλλὰ 5011. Αἱ sequitur xol ovrog, e) μόλιβδος! μόλυβ- f) ἀβελτερίαν] Sic correxi vul- de qua vid. de Sacriff. c, 1. Vulg. βαρέως. g) dem abundat: eamque ob rem non valde magno stu- dio expetitur ab ipsis: ve- rum illud aurum ex profun- dis terrae visceribus metalli fossores eruunt; perindeta- men hoc etiam ex terra ori- tur itidem, ut plumbum ce- teraque metalla. Char. IYncredibilem quan- dam narras hominum de- mentiam, qui tanto amore capiantur rei pallidae ac ponderosae, D 9 82 LE UCHEAATNOE EPM. 4A οὐ Σόλων γε ἐκεῖνος, ὦ Χάρων, ἐρᾷν αὖ- τοῦ φαίνεται, ὡς δρᾶς" καταγελᾷ γὰρ τοῦ Κροίσου "), καὶ τῆς μεγαλαυχίας τοῦ βαρβάρου" κοΐ, μοι δοκεῖν ^), ἔρεσϑαΐ τι βούλεται αὐτόν ^)* ἐπακούσωμεν οὖν "). EZOA. Εἰπέ μοι, ὦ Κροῖσε, οἴει γάρ tw") δεῖσϑαι τῶν πλίνϑων τούτων τὸν Πύϑιον; | KPOILX. Νὴ 4" ov γάρ ἔστιν αὐτῷ iy Δελφοῖς dvá- ϑημὰ οὐδὲν τοιοῦτον. ᾿ ZOA. Οὐκοῦν μακόριον οἴει τὸν ϑεὸν ἀποφαίνειν; εἶ χτήσαιτο ἐν ") τοῖς ἄλλοις καὶ πλίνϑους χρυσᾶς; ΚΡΟΙ͂Σ. Πῶς γὰρ ov; ZOA. Πολλήν μοι λέγεις, ὦ Κροῖσε, πενίαν ἐν τῷ οὐ- ρανῷ,, εἶ ἐκ “υδίας μεταστέλλεσϑαι τὸ χρυσίον δεήσει αὐτοὺς, ἣν ἐπιϑυμήσωσι. Ῥ. 505. 12 h) Κροίσου] Xovco? conj. Seyb. non male quidem, si codi- ces addicerent. Nam quod in A. 2. legitur Xooícov, nihil confert ad conjecturam firmandam. Totus autem locus in 2954. et go11. paullo aliter exhibitus: — φαίνεται, ὃς, ὡς ὁρᾷς, καταγελᾷ τοῦ Κροίσου. Saltem et sie £ucianus scribere potuit 1) καί, μοι δοκεῖν z. u. δοκεῖ. et marg. A. 1. W.male: scribeudüm enim fuisset βουλόμενος, vel βούλεσθαι. JHemst. Defendit δοκεῖ .4bresch. Dilucc. Thuc. p. 5. et rece- pit $cniederus. Nihilominus retinui absolutum illud ἐμοὶ δοκεῖν, de quo F7ger. de [diott. p. 205. et Reitz. ad hunc Fi- geri locum p. 752. sq. ed. Herm., quodque, si quid aliud, vere Lucianeum est: vid. Adnot. ad Somn. Vol. I. p. 206. sq. k) αὐτόν͵ αὐτοῦ 5oi1. 1) ἐπακούσωμεν οὖν] Haec: Seyboldus, Hemsterhusii nutum secutus, Charoni tribui vo- luit. in B. i. ἐπακούσαμεν est. m) γάρ τι] γάρ cor sott. n) ἐν] σὺν Schm. cum codd. 1428. 5011. et Goil, At opti- donarium tale ullum dedi- catum. Merc. At Solon quidem ile, Charon, ejus amore duci non videtur, uti vi— dés: deridet enim Croesum, et jactabundam barbari glo- riationem. Verum , ni fal- lor, ex illo quaerere quid- iam vult: auscultemus ergo. Sol. Dic mihi, Croese, numnam. putas opus habere lateribus 1stis Pythium? Croes. lta per Jovem: non enim est 111 Delphis Sol. Ergo beatum arbitra- re te Apollinem esse reddi- turum, $i possideat in ce- teris etiam lateres aureos ? Croes, Quidni putem ? Sol. Maguam mihi nar- ras, QOCroese, paupertatem in coelo, quando Dii eored- acti sunt, ut aurum ipsis e Lydia sit petendum, si desiderarint, ' G/HoOx' m 0r 53 KPOIZ. Ποῦ yog τοφοῦτος ἂν γένοιτο χρυσὸς, ὅσος p.505. καρ᾽ ἡμῖν; ZOA. Εἰπέ μοι, σίδηφος δὲ φύεται ἐν “υδίᾳ ?); KPOIZX. Οὐ πάνυ τι. ZO.A. Τοῦ βελτίονος ἄρα ἐνδεεῖς ἐστε. Ῥ. 506. ΚΡΟΙ͂Σ. Πῶς ἀμείνων ὁ σίδηρος τοῦ χρυσίου ?); ZOA. "Hv ἀποκρίνῃ μηδὲν ἀγανακτῶν, μάϑοις ἄν. ΚΡΟΙ͂Σ. Ἐρώτα, ὦ Σόλων: ZOA. Πότερον ἀμείνους οἵ σώξοντες τινὰς, ἢ οἵ do- ξζόμενοι πρὸς 1) αὐτῶν; KPOIZX. Οἱ σώζοντες δηλαδή. ΣΟ... Ἶ49᾽ οὖν, ἣν Κῦρος, ὡς λογοποιοῦσί τινες, ἐπίῃ ") “υδοῖς, χρυσᾶς μαχαίρας σὺ ποι σῃ τῷ στρατῷ, 4) ὃ σίδηρος ἀναγκαῖος τότε; XPOILX. 'O olónooc nlbxl. XOA. Καὶ εἴ ys μὴ τοῦτον παρασκευάσαιο, οἴχοιτο ἄν σοι 0 χρυσὸς ἐς Πέρσας αἰχμάλωτος; ΚΡΟΙΣ. Εὐφήμει, ὦ ἄνϑρωπε. me habet ἐν τοῖς ἄλλοις, inter ceteras res. 0) υνδία] 4ι-: δίᾳ À.2. p) τοῦ χρυσίου Articulum, qui olim defuerat, ὦ restituit Schm. e cod. 2054. 4) πρὸς παρ᾽ 1428. r) ἣν Kégog — ἐπίῃ] εἰ Κῦρος — ἐπήει 501i. vix tolerabiliter. Croes. Ubinam tanta sit Croes. Qui servant vide- auri copia, quanta apud licet. nos? Sol. Num igitur, s1 Cy- rus, quos rumores nonnulli spargunt, adoriatur Lydos, aureos enses tu confici cu- Sol, Quaeso te, ferrumne etiam nascitur in Lydia? Croes. Non sane multum. Sol. Potiorisergo metalli dde i. rabis exercitui, an ferrum indigetis. t : ΓΕ tunc videbitur necessarium ? Croes. At quomodo prae- stet ferrum auro? Croes. Ferrum utique. Sol. Si respondeas nihil indignatus, discere licebit. Croes, Koga modo, 8ο- Sol, Hoc sane metallum nisi compararis, abeat tibi aurum in Persidem capti- lon. vum ? Sol. Utrum, qui servant ΤῊ ahquos, meliores, an qui Croes, Di meliora, mt ab iis servantur ? homo, 54 p. 506. P ERE MAMEME ZO A. Μὴ γένοιτο μὲν οὖν οὕτω *) ταῦτα" guvu δ᾽ οὖν ἀμείνω Ἷ, τὸν gu ὁμολογῶν. p.507. KPOIZX. Οὐκοῦν καὶ τῷ 9:0 κελεύεις $) "inp πλίν- ϑους ἀνατιϑέναι με, τὸν δὲ χρυσὸν ὀπίσω αὖϑις ἀνακαλεῖν; ZO A. Οὐδὲ σιδήρου ἐκεῖνός γε δεήσεται ἀλλ᾽ ἤν τε χαλ- κὸν, ἦν τε χρυσὸν ἀναϑῆς, ἄλλοις μέν ποτε κτῆμα, καὶ ἕρ- 2r 2 ^ - "^ - Ἢν - μανὸν ἔσῃ ἀνατεϑεικῶς, (Φωκεῦσιν, ἡ Βοιωτοῖς, ἢ “]ελφοῖς ? v E , XN - 4 LN EP , - αὐτοῖς, ἢ τινι τυράννῳ λῃηστῇ )' τῷ δὲ ϑεῶ ὀλίγον μέλει τῶν σῶν χρυσοποιῶν 5), KPOIX. ᾿Αεὶ 5) σύ μου τῷ πλούτῳ “) προρπολεμεῖς, καὶ φϑονεῖς. S) οὕτω] deest in Gorl., quod aegre desideres. v e] , in F. hunc in modum excusum est: ἀμείνω. K. τὸν σί- δηρον ὁμολογῶν. Kooi. οὔκουν etc. Cogitet aliquis scribi pos:e: Kg. τὸν σίδηρον ὁμολογῶν" οὐκοῦν etc. ac si Croesus, quod Soloni dicendum restabat, festinanter praeripuisset: sed multo probabilius in librum culpam depravatae lectionis conferemus.*^ Hems;. Hoc et mihi probabilius videtur; prae- seriim quum voces τοῦ yovcoo?, quae in codd. 1428. 2954. et ὅοτι. posi Gut ἔνω insertae leguntur, literae illius K; (an forte X.?) in Fl. originem satis certo prodant. Estautem τοῦ χρυσοῦ nihil nisi alienum supplementum , quo haec verba propius acceder ent ad quaestionem Croesi ipsam, supra propositam : Πῶς ἀμείνων ὁ σίδηρος τοῦ χρυσίου; Neque adeo, cur Sehmie- derus id reciperet, justa erat caussa. 11) κελ εὖ £:6] abest a 5011. et post πλίνϑους legitur O£Asig. Sic etiam in Goxl. X) τυράννῳ λῃστῇ) Hanc veterem et vulgatam lectionem revocavimus , adsentiente Jo. Seagero in Classical Journal a. 1814. num. XVIL p. 158. Hemst. et recentiores Edd. et inter- pretes praetulerant lectionem Junt. τυράννῳ, ἢ λῃστῇ, cui consentiunt P, L. marg. A. 1. W. et A. 2. Vid. Adnot. y) χουσοποιῶν] vocem pk vaxie tentarunt, vid. Adnot, z) 4si] αἰεὶ A. 1. 2, B. 3.5. a) τῷ πλούτῳ] τὸν t) ἀμεί- aliis quod in possessionem Sol. Absit, haec ut ita aliquando, ac praedam fa- contingant; videre tamen nunc auro melius esse fer— rum fateri, Croes, Quid? num igitur Apollini me jubes ferreos lateres dedicare, aurum ve- roO rursus repetere? Sol, ls ne ferro quidem opus habebit: at tu, sive 665, sive aurum consecres, cilem cedat, dedicaveris , Phocensibus inquam, aut Boeotis, aut ipsis Delphis, aut cuidam tyrannolatroniz Pythius certe parum curat tuos aucifices, Croes. Semper tn meis di- vitiis bellum indicis, et in- vides. ΘΟ Δ E QN. δῦ EPM. Οὐ φέρει 0 “υδὸς ἢ), ὦ Χάρων, τὴν παῤδησίαν, 18 zo τὴν ἀλήϑειαν *) τῶν λύγων, ἀλλὰ ξένον αὐτῷ δοκεῖ voP 557: πρῶγμα, πένης ἄνϑρωπος οὐχ ὑποπτήσσων, τὸ δὲ παριστά- μένον ἐλευϑέρως λέγων. μεμνήσεταν δ᾽ οὖν μικρὸν ὕστερον τοῦ » Σόλωνος, ὅταν αὐτὸν δέῃ ἁλόντα ἐπὶ τὴν πυρὰν ὑπὸ τοῦ KU- p.508. ρου ἀναχϑῆναι ")" ἤκουσα γὰρ τῆς Κλωϑοῦς πρώην ἀναγι» νωσχούσης τὰ ἑκάστῳ imu “ἐπλωσμένα" ἐν oig καὶ ταῦτ᾽ ἐγέ- γραπτο, Κροῖσον μὲν ἁλῶναι ὑπὸ Κύρου, Κῦρον δὲ αὐτὸν ὑπ᾽ ἐκεινησὺὶ τῆς Μασσαγέτιδος *) ἀποϑανεῖν. δορῶς viv Σχυ- ϑίδα, τὴν ἐπὶ τοῦ ἵππου τούτου ) λευκοῦ ἐξελαύνουσαν; XAP. Νὴ Δία. πλοῦτον 5011. Ῥιθοίθ Dativum praefert Belives, provocans ad Pisc. c. 17. b) Δυδὸς] Sic vocem scripsi secundum 4A, 1. 2. B. 1. 5. et usum solennem: paullo superius Zvóoic in om- nibuslibris scriptum. — //emsi. et Bip. et praeterea recentiores omnes vitium admiserunt ἀύδος. c) AA 7 αὖ 67 cíav καὶ τὴν dà ἡ ϑειαν] Inverso ordine τὴν ἀλήθειαν καὶ τ΄ π. 1428. 5011. d) ἄναχ ivo] ἀχϑῆναι 1428. €) Meacoyé- τιδος] Sic προπαροξυτόνως hanc vocem scripsi, secutus Edd, A. 1. 2. B, 1. 5. et normam aliorum Femininorum plus quam bisyllaborum, quae ex Masculinis primae declinationis, in --ης terminantibus, nascuntur, cujus generis exempla colle- git curiosa Jiseheri manus in Anim. ad JFeller. Vol. IT, p. 68. lu Hemsterh, et vecentt. Edd, nullo, opinor, jure scriptum -Μασσαγετίδος. Nihilominus recte deinceps Σηυϑίδα habet, quia e bisyllabo Σικύϑης aeque fit Σηυϑὶς, ac Περσὶς (mulier Persica, ut Xexop^. Cyrop. VIII, 5, 11.) e Πέρσης. neque ad- eo JPischerrs in ilo, quem modo dicebam, catalogo falsae formae Σικύϑις locum dare debuit, f) τούτου] olim repu- diatum nunc haud aegre recipio cum .SeA;z. e Codd, 1428. 2954. et5011. Sed Beni conjectura τουτουΐ, qua monotonia er ingrata repetitio vitaretur, faciie carere possumus. Ele- gautia aurium , cavendum, ne confundatur cum molli:ie, JMerc, Non fert Lydus, Etenim audivi ex Clothone o Cbaron, loquendi istam libertatem, verosque ser— mones: quin res ipsi vide- tur plane inusitata pauper homo, qui nullo metu se submittat, aninique cogi- tata libere proferat. Verum in memoriam non diu post redibit Solonis, cum teai- pus aderit, ut captus in ro- gum Cyri jussu imponatur, nuper praclegente, | quae cuique forent fato Foy e in quibus et haec erant con- eiguata, Croesum captum iri ἃ Cyro, Cyrum autem ipsum ab ista Massagetide occidendum esse, Viden' illam mulierem Scythicam, illam equo (Aoc) albo invec- inm ? Char. lta sane. 56 p. 508. τ ΠΟΥ A ONE EPM. Τόμυρις 5) ἐκείνη ἐστί. καὶ τὴν κεφαλήν γε ἀπο- τεμοῦσα τοῦ Κύρου αὕτη ἐς ἀσκὸν ἐμβαλεῖ πλήρη αἵματος. δρῶς δὲ καὶ τὸν υἱὸν αὐτὸῦ τὸν νεανίσκον; Καμβύσης ἐκεῖνός *$ p.509. ἐστὸν. οὗτος Rn μετὰ τὸν πατέρα, καὶ μυρία σφαλεὶς ἔν τὲ τῇ 4AuBón " 2, καὶ Αἰὐἰϑιοπίᾳ, τὸ τελευταῖον μανεὶς ἀπο- ϑαὰνεῖται. ἀποκτείνως τὸν mw. ᾿ XAP. ^9, πολλοῦ γέλωτὸς. ἀλλὰ νῦν τίς dv αὐτοὺς προς- βιέψειεν οὕτως ὑπερφρονοῦντας τῶν ἄλλων; ἢ τίς ἂν πιστεύ- σειεν, ὡς μετ᾽ gays ovrog uiv αἰχμάλωτος ἔσται, οὗτος δὲ 14 τὴν κεφαλὴν ἕξει ἐν ἀσκῷ αἵματος; ᾿Εκεῖνος δὲ τίς ἐστιν, ὦ Ἑρμῆ. ὃ "m πορφυρῶν ἐφεστρίδα ^) ἐμπεπορπημένος, ὁ τὸ διὰ: din ), ᾧ τὸν δακτύλιον ὁ μάγειρος ἀναδίδωσι, τὸν ! ) iy90v ἀνατεμὼν Νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ ")' βασιλεὺς δέ τις ") εὔχε- ται εἶναι; p.510. 8) Τόμυρις] Vulg. Τώμυρις. Restituendam duxi eam for- mam, qua Herodotus usus est, quem scriptor noster in nar- randa Cyri imorte sequitur. Con(irmat Gorl, Τόμυρις... h) ἔν τε τῇ Avg] Vulg. articulus omissus reperitur in tri- bus codd. Pariss., praeterquam quod iu 2954. et 5011. ἐν τῇ 4v; legitur, omissa particula τε. Recepit et Schm. 1) πορφυρᾶν ἐφεστρίδα j Priorem vocern, in vetustioribus Edd. πορφυρὰν scriptam , correxerunt Solanus et Graevius, qui posterior. etiam pro ἐφεστρίδα, invitus fortasse, scripsit ἐσθῆτα. Κ) ὁ τὸ διάδημ «) o τὸ ὃ. conj, Brod. imperite. 1)r07]abesta 5011. um) ἀμφιρύτῃ! Ita Hemsterh, et recentt, e F. ei P. In plerisque vett. ἀμφιῤῥύτῃ. n) δὲ τις] Ita scripsi e B. 5. in aliis vetustis δὲ τίς. Hecentt. ab -Hems!, δὲ τὶς. Merc. Ida Tomyris est, quae caput Cyri praecisuin in utrem injiciet plenum sanguinis, Viden' etiam fi- lium Cyri juvenem? iste Cambyses est, regnabitque post patrem: 1s rebus undi- quaque male gestis in L;- bya, et Aethiopia, tandem mente captus interibit, post- quam occiderit Apin, Char. Ὁ multam ridendi materiem! Át nunc quis eos adspicere sustineat tanto fastu elatos? avt quis in a- nimum inducat, paullo post hune fore captivum, illum caput habiturum ain utre sangüinis? Verum quis ille est, Mercuri, qui purpt- reum CECI TUE fibula sub- strictum gerit, diademate revinctus, cul annulum co- quus porrigit pisce dissecto, ininsula circumflua? regem plane videtur prae se feir e. δ o. 57 EPM. Εὖγε παρωδεῖς, ὦ Χάρων. ἀλλὰ Πολυκράτην δρᾷς τὸν Σαμίων τύραννον, πανευδαίμονα οἰόμενον 2) εἶναι" ἀτὰρ καὶ οὗτος αὐτὸς, ὑπὸ τοῦ παρεστῶτος οἰκέτου Mouav- δρίου προδοϑεὶς ᾿Οροίτῃ τῷ σατράπῃ, ἀνασκολοπισϑήσεται, ἄϑλιος P) ἐκπεσὼν τῆς εὐδαιμονίας ἐν ἀγαρεῖ τοῦ χρόνου €). καὶ ταῦτα γὰρ τῆς Κλωϑοῦς ἐπήκουσα. XAP. Εὖγε, ὦ Κλωϑοῖ, γεννικῶς ") καὶ αὐτοὺς ἀνα- σκολόπιξε, ὦ βελτίστη, καὶ τὰς κεφαλὸς ἀπότεμνε, ὡς εἰδῶσιν ἄνϑρωποι ὔντες. ἐν τοφούτῳ δὲ ἐπαιρέσϑων ἮΝ ὡς ἂν ἀφ᾽ , ὑψηλοτέρου ἀλγεινότερον 2 καταπεσούμενοι. ἐγὼ δὲ γελάσο- nes τύτε γνωρίσας αὐτῶν ἕκαστον γυμνὸν ἐν τῷ σκαφιδίω, μήτε. πορφυρίδα "), μήτε τιάραν, ἢ κλίνην *) 70." κομί- ζοντας ? ). 0o) οἰόμενον» ἡγούμενον 5011. p) ἄϑλιος] ὁ ἄϑλιος conj. Matth, At vid. Adnot. ad Diall. Deor. XVI, 2. 4) ἐν ἀκα- ρεῖ τοῦ χρόνου) ἐν ἀκαρεῖ χρόνῳ conj. Bel, secundum Zristoph, lut. v. 244. itidem corrigi vult Timon. c. 2i: igno- -rans utrumque bene Graece dici. ΟΕ. limon. c. ὅ. "ubi, si liceret, facilius eam teutare posses τὸ ἐν ἀκαρεῖ χρόνου. v) γεννεκῶς!] »» Obtemperamus J. in reliquis Edd. γενικῶς. 3GeertP . γενιγή" quasi voluissent ὦ Κλωϑοΐ γενική. sed alte- rum po'ius duco.** Jfemsterh, Cocd. 1428. 2954. 5011. ἀγω- μαι Κλωϑοῦς γεννικῆς᾽ καὶ αὐτοὺς ὦ β. καὶ τ. X. ἀπ. Ita vult D. modo ab!ecto καὶ ante x& gas. B. 5. γενικῶς καὶ αὐτοί g ὦ B.uA. 2. εὖγεν. [5i Κλ. ᾿. γεννικὴ καὶ αὐτοὺς ὠ β. δεγνό, conj. ysveixOS8 κατ᾽ αὐτοὺς, ὦ β. Jacobs. con]. καὶξ αὐτούς. Cor- ruptum locum qua raiioue restuevrimus, vid, in Adnot. 5) ἐπαιρέσϑ ων] ἔπα! ρέσϑωσον conj. Bourdel. et Jens, frustra. t) ἀλγεινότερον) ἀλγεινότεροι 5 codd, Ῥατίες, et Gorl. hine Schm. Sic etiam voluerat Hc, sed mu'ato simul κατα- πεσούμενοι in παταπέσωσι. u) πορῳφνρίδα]Ί τὴν πορφ. 2954. 5011. Belin. τὴν πορφύραν Gorl. x) xAív5v] χλαῖναν conj. Be. y) κομίζοντας} κομίξοντα Gorl. JMMerc. Bele versum Ho- temporis: etenim haecquo- meri huc inflectis, Charon. que ex Clotho percepi. Atenim Polycratem intue- Char. Euge, Clotho! for- ris Samiorum tyrannum, titer et ipsos, optima, pa- qui se omni ex parte feli- lo suffige, et capita praeci- cem esse putat: verum hic de, ut se Sciant homines ipse ab adstante familiari esse: interea in altum tol- servo Maeandrio proditus lantur, quippe ab excelsio- Oroetae Satrapae i incrucem re fastigio acerbius casuri, agetur miser, ejectus for- "Tum ego ridebo, siugulos tunis omnibus in puncto agnoscens nudos in cymbn- Ü p. 510. p.511. 58 LU OGGOSUE OX WDSI 15 , EPM Kol τὰ μὲν τούτων ὧδε ἔξει. τὴν δὲ πληϑὺν, ὦ P9! Χάρων, ὁρᾷς 5), τοὺς πλέοντας αὐτῶν, τοὺς πολεμοῦντας, τοὺς διπκαζομένους, τοὺς γεωργοῦντας, τοὺς δανείζοντας, τοὺς προραιτοῦντας ; ΧΑΡ. “Ορῶ ποικίλην τινὰ τὴν τύρβην *), καὶ μεστὸν ταραχῆς τὸν βίον, καὶ τὰς πόλεις γε αὐτῶν ἐοικυίας τοῖς σμή- γνεσιν, ἐν οἷς ἅπας μὲν ἴδιόν τι κέντρον ἔχει, καὶ τὸν πλησίον κεντεῖ" ὀλίγοι δὲ τινες, ὥςπερ σφῆκες, ἄγουσι καὶ φέρουσι τὸν ὑποδεέστερον. ὁ δὲ περιπετύμενος αὐτοὺς ἐκ τἀφανοῦς P) οὗτος ὄχλος τίνες εἰσίν; EPM. ᾿Ἐλπίδες, ὦ Χάρων, καὶ δείματα 5), καὶ ἄνοιαι “), A ὃ ι M À , Ἀν ΡΩΝ 1 ; ER ' Ρ. 512. καὶ ἡδοναὶ, zal φιλαργυρίαν, καὶ ópycl, καὶ μίση, καὶ τὰ τῷ , € eon , ; 3 τοιαῦτα. τουτῶν δὲ ἡ ἄνοια “) μὲν κάτω ξυναναμέμικται αὖ- 2) ὦ Χάρων, ὁρᾷς] ὁρᾷς, ὦ Χάρων 2954. 5011. a) τὴν τύρβην] Vul». sine articulo. Codd. 5 Pariss. et Gorl. στενὰ τὴν διατριβὴν, unde adsumsi articulum. Vocem διατριβὴν είϊπο reliqui, et Sehmuedero, utpote multo ininus imagini propositae convenientem , quam, quod egregie quadrat, τύρ- fuv. Οἵ. de Mort. Peregr. c.52, b)éx τἀφανοῦς] Sic vetustae Edd. Crasi certe tolerabili, quamquam Zzuciano ipsi non familiari, qui alias ἐξ ἀφανοῦς scribit, ut Vit. Auct. 21, Calumn. non temere cred, c. 9. et Diall. Deor. XX, 5. aut ἐκ τοῦ ἀφανοῦς bed C. 44. et ἐκ τοῦ προφανοῦς Calumm. n. t. cred. C. 9. Jemsi. et recentt., e F. et P. , minus recte ἐκ Té ἀφανοῦς. ο) καὶ δείμ, ure] absunt a Gorl In F. et P, δείγματα, perperam. d) ἄνοια} ἄγνοιαν 5011. Gorl. Solan. Schm. &vowF. e) ἄνοι αἹ Sicreposuimus pro vulg. ἄγνοια, la, nec purpuream vestem, ueque tiaram, nec xx As. ( dccfum) "Mudo secum fe- rentes. AMerc. Etiliorum quidem, quos dixi, talis erit sors. Multitudinem autem, Cha- ron, istam vides, navigan- tes, bellantes, in judiciis versantes, agros colentes, foenus exercentes, stipem petentes ? Char. Equidem video va- riam quandam turbam, ple- namque trepidi tumultus vi- tam; quin et urbes eorum persimiles alvearibus, in qvibus unusquisque pro- prium quendam aculeum ha- bet, proximumque pungit; at pauci nonnulli, tanquam vespae, agunt feruntque imbecilliores. Quod autem circumvolat eos ex occulto, agmen illud, quinam sunt ? Merc. Spes, Charon, et metus, et amentiae, volu- ptates, avaritia, irae, odia, atque ejusmodi plura: ex $0 numero amentia quidem eR Αἰπ ΣΝ. 59 a » T4 M ;^ T PS. ' - Yt τοῖς, xol ξυμπολιτευεταί yt, vr die ), «ei τὸ μῖσος, καὶ ἡ Ρ. 615. 3 V Ay ' 6Qy], καὶ ζηλοτυπία, καὶ ἁἀμαϑία, καὶ ἀπορία, καὶ φιλαργυ- , e , ' ' e [δ Ἑ c pé , δ ρία. ὃ φύβος δὲ, καὶ αἱ ἐλπίδες 5), ὑπεράνω πετόμενοι; ὁ hy y ; & μὲν ἐμπίπτων ἐγπλήττει, ἐνίοτε καὶ ') vaonryoGuv ποιεῖ" ei z Ξ ΄ c 3 - , δ᾽ ἢ ἐλπίδες ὑπὲρ κεφαλῆς αἰωρυύμεναι, ὁπότ᾽ ἂν μάλιστα , - , [/ L4 οἴηταί τις ἐπιλήψεσϑαι αὐτῶν, ἀναπτάμεναν ὥχοντο *). χε ΄ E] ' 2 4 - e k ' 1 , , χηνότας αὐτοὺς ἀπολιποῦσαι, ὁπερ ^) καὶ τὸν Τανταλον x«- , δ m δ Li ΤῊΝ ^ 3 3 , , τῷ πάσχοντα ὑρᾷς ὑπὸ τοῦ ὕδατος. .Hv à ατενίσης, κατό- 10 1 ^ ’ L4 2 , n , 1 E az, |) καὶ Moígeg «vo ἐπικλωϑουσὰς ξἕκαστῷ TOV ατραΐτον . E - - / e , - , ἀφ᾽ ov ἠρτῆσϑαι ξυμβέβηκεν " ) emovrac ἐκ λεπτῶν νημάτων. M ? , , , ὑρῷς ") καϑάπερ ἀράχνιά τινὰ καταβαίνοντα *) ἐφ᾽ ἕκαστον 3 - , | απὸ τῶν ἀνράκτων:; suffragante etiam ZJemsterhusio. f) καὶ ξυμπολιτεύεταί γε, νὴ dia] καὶ ξυμπολιτεύεται, xol νὴ 4ία καὶ τὸ μῖσος etc. 2954. 5011. corrupta genuina Mercurii sententia. 9) «£ ἐλπίδες Articulum, vulgo omissum, e cod. 2954., Be/ini judicium et Selmiederi exemplum secuti, revocavimus. h) ἐνίοτε καὶ} Varia est hujus loci distinctio, aut nulla a verbis ὁ μὲν — ποιεῖ, aut comma post ἐνίοτε, ut in B. 1. et 5., aut, ut in utraque Ald., ὁ uiv, ἐμπίπτων, ἐκπλήττει" ἐνίοτε καὶ etc. aut, quod eodem redit, ὁ μὲν ἐμπίπτων ἐκ- πλήττει, ἐνίοτε καὶ etc. Sic in Hems!:. et recentt, Pro ἐκ- πλήττει Thom. M. legisse videtur ἐχπλήττειν. i) «i 07] Sic A. 1. 2. Seyb. αἵδ᾽ B. 1. et 5. οὐδ᾽ Hemst. Bipont. et Schm, *) ὥχοντοΊ Sic.Schm. et Matth, praeeuntibus 1428. 5011. Gorl, pro vulg. οἴχονται. Ceterum duo illi Pariss. etiam ἀποπτά- μεναι habent, teste Be/ino, sient et Gorl.; nec hoc male. k) ὅπερ} ὥςπερ F. prave. Hemst, 1) κατόψει 7 exsulat a F, ἐπόψει 2954. 1428. in quo et ἀτενίσας, m) ξυμβέβηνεν] ἀφ᾽ οὗ καὶ ἠρϑῆσϑαι καὶ ξυμβ. 2954. mendose, n) ὁρᾷς] δρᾶσϑαν 1420. prave. 0) καταβαίνοντα] συμβαίνοντα infra ipsis adest immixta, in eademque, per Jovem, veluf civitate degit, item- que odium, ira, aemulatio, inscitia, perplexa haesita- tio, et avaritia; sed metus et spes superne volitantes, ile quidem incidens men- tem excutit, nounurnquaut et paventem contrahere se facit; hae vero capitibus immiaentes, ubi maxime quis putat se prehensurum eas, avolaruntrepente, hian- tesque destituerunt; quod ipsum et Tantalo vides ac— cidere apud inferos ab aqua fugiente. Quod $i aciem intenderis, conspicies etiam Parcas stamina singulis ver- sato dedacentes fuso, unde nexos pendere contingat omnes ex tenuibus filis: vi- denne quasi aranearum fila quaedam in singulosa fusis demissa ? p.512 p.515 17 60 ΟἿ A I J ^? e » , 1 , -Ὁ .. . XAP. ᾿Ορῶ πανυ λεπτὸν ἕκαστῳ P) νῆμα ἐπιπεπλεγμέ- ^ 4 b » ᾿ voy *) ys τὰ πολλὰ, τοῦτο μὲν ἐκείνω,, ἐκεῖνο δὲ ἄλλῳ. t , 3 E E EPM. Eixo:oc, ὦ πορϑμὲῦ" εἵμαρται γὰρ ixsivov") MI , " Y - $178. 9) Lp » ' μὲν ὑπὸ τούτου QovrvOTvat* τοῦτον δὲ vm ἄλλου" καὶ ingo- M - LI , , e? * 3 , M - νομῆσαί γε τοῦτον μὲν ἐκείνου, Orov ev ἢ μιερότερον TO vij- ἦς ΡΟ ji 3 , τ , , 8 C5 M ! μα" ἐκεῖνον δὲ αὖ τούτου vorovós γάρ L5) ἡ ἐπιπλοκὴ Ón- " ν 3 τατον A e - Aoi. δοᾷς δ᾽ ovv ἀπὸ λεπτοῦ χρεμαμένους ezovrog; καὶ οὗτος σ N .üàv ἀνασπασϑ εὶς t) ἄνω μετέωρός ἐστι, καὶ μετὰ μιπρὸν κα- ^ 3 ἀντέχῃ 24.5 ολίγον * 3 0 , - , 2 Y , ταπεσὼν, αἀποῤῥαγέντος TOU. λίνου, ἐπειδὰν μηκέτι 1 ' , , ;| d 2 , τ ᾿ πρὸς τὸ βάρος, μέγαν τὸν "pogov ἐργάσεται. οὗτος δὲ » , "A » , ἀπὸ γῆς αἰωρούμενος, ἣν xoi πέσῃ, ἀψοφητὶ κείσεται, μὸ- γις * ) καὶ τοῖς γείτοσιν ἐξακουσϑέντος τοῦ πτώματος. XAP. Παγγέλοια ταῦτα, ὦ “Ἑρμῆ. " M 5525 -" ?* Mi A , EPM. Kei μὴν οὐδ᾽ εἰπεῖν ἔχοις ἂν κατὰ τὴν ἀξίαν, 5. m7 Qo λαρῶν" hj e , Y p 1 , e v ὅπως ἔστι πατογέλαστα, καὶ μαλιστα αἱ ἀγὰν σπου- 5011. perperam. , p) ἑκάστῳ ἕκοστον 5011. — q) ἐπεπε- misymiívov)] ἐπιπεπλεγμένα P. 1. probante So/amo- πὲριπε- πλεγμένον 1428. 2951. non improbanie Zelino. r) ἐκεῖνον Sic 2011. et mox τοῦτον δὲ pro vuleg. ἐκείνῳ et τούτῳ, quae, etsi per se haud improba, taraen cum sqq. τοῦτον μὲν ---ἐκεῖ- vov δὲ non optime conveniebant. Unde jure Be/ino praepla- cuit nova lectio, et recepta Schmredero. Idem in Gorl., praeter- quam quod μὲν deficit, s) roróvés γάρ τιῇ τοῖον δὲ γάρ rot goii.corrupte, t) “ἀνασπασϑ' elg] ἀναπτὰς 1428. 2954. 5011. quod Belino mendum videtur, mibi vero glossema, u) μ᾽ ὁ-- γις uóMs 5011. Modo pro κείσεται Hemst. mallet πεσεῖται. Char. Cerno tenuissimum at paullo post praecipita- unicuique licium additum, implexumque ut plurimum hocili, iud alii, —— Merc, Ét jure quidem, Portitor: nam illi fatale est, ab isto ut occidatur; 5110 ut ab alio: huic vero, ut hereditatem adeat ejus, cu- jus brevius sit filum; isti contra, ut illius: tale enim quiddam mutuus implexus significat, Perspicisne vero jam à tenui filo suspensos omnes? is quidem sursum .adtractus sublimis adparet; tus, abrupto lino, quando non amplius oneri sustinen- do sulficiet, magnum edet sonitum: bic antem paullu- lum modo a terra levatus, etiamsi ceciderit, nullo ja- cebit excitato sonitu, sicut a vicinis vix casus ejus ex- audiaiur. Char. Sunt illa, Mercu- ri, omnino ridicula. AMeic. lino vero ne verbis quidem . consequi possis, prout dignum est, quanto sint risu excipienda, Cha- C.H.AR O N. ; 61 - t K4 3 δαὶ 5) αὐτῶν, καὶ τὸ μεταξὺ τῶν ἐλπίδων οἴχεσθαι, ἀἄναρ- . 515. δ “ὦ , 2r πάστους γιγνομένους Y) ὑπὸ τοῦ βελτίστου Θανάτου. ἄγγελοι * , - €. Ὁ. 4 ; YA. AA 1 e f T. 2 , À εις δὲ αὐτοῦ, καὶ ὑπηρέται μάλα πολλοὶ, ὡς ὁρᾷς, ἠπίαλοι, καὶ πυρετοὶ, καὶ φϑύαι, καὶ περιπνευμονίαι, καὶ ξίφη, καὶ λῃ- , καὶ τούτων ^, - UPS 3 , οὐδὲν ὅλως αὐτοὺς εἰςέρχεται, égv Gv ^) εὖ πράττωσιν" , a κι , ^ στήρια, καὶ κώνεια, καὶ δικασταὶ, καὶ τύραννον 3 ὅταν “ Y 79 - ^ E δὲ σφαλῶσι. πολὺ τὸ ὀὑττοτοῖ, καὶ ct αἱ, καὶ ὦμον μοι *). εὖ 3 2 1 95. 9 - δ΄ εὐϑυς ἐξ ἀργῆς DAL - - " ΦᾺΣ ἐπ ὃ , E - Ἂ 3 ἃ cr [ εὐτά τοῦτον χρύνον ἐπιδημήσαντες τῷ βίῳ ἀπίασιν, ὥςπερ ΄ r , 3 ἐνενόουν P), ὅτι ϑνητοί τέ εἶσιν αὐτοὶ, καὶ 7 p ^ ἐξ ὁ ὀνείρατος, πάντα ὑπὲρ γῆς ἀφέντες, ἕξων τὲ ἂν tog gose- —— καὶ ἧττον ἠνιῶντο ἀποθανόντες. νῦν δὲ ἐς ἀεὶ ἐλπί- σαντες χρήσεσθαι ^) τοῖς παροῦσιν, ἐπειδὰν ἐπιστὰς ὃ ὑπηρέ- m es N15 y , τῶ Ξ ^ - , της καλῇ») καὶ ἀπάγῃ; πεδησὰς TQ πυρετῷ, Ἢ τῇ φϑοῃ, x) αἱ ἄγαν σπουδαὶ] ,TG ἄγαν σπουδαῖα P. 1. idemque praefert margo A. 1, W.'* Hemst.. Sic etiam in A. 2. praepla- cet tamen vulgala. y) γιγνομένου s] “γινομένους 1428. 2954. omnino desideratur in Gorl. z) ἐφτ᾽ &v] ὅταν 5011. casu €x sequenti ὅταν huc delatum. 4) καὶ αὖ αἱ, καὶ ὦμοι μοι] καὶ τὸ αἱ αὐ. καὶ τὸ οἴμοι 1428. 5011. jejuna ar- ticuli repetitione, quom nimis laudatam Z2elino cupidius rece- pit Schm. In Gorl. οἴμοι. Sed duplex uoc magis etiam ridi- culum reddit stultorum hominum e;ulatum. b) ἐνενόουν] ἐννενόουν 5011. quod quid sit, non 1π|6 1150, neque adeo, qui hoc Belinus praeferre potuerit. c) χρήσεσϑ' αεῇ Ita 2954- 5011. Gorl. fortassis etiam Schol. et Edd, Sc/uz. et Matth. pro vulg. χρῆσθαι. ron: maxime sispectes eo- tim ab initio secum cogitas- rum contentissima studia, et quod inter medias spes intereant correpti ab opti- ma Morte. Ejus autemsunt nuntii ministrique valde multi, ut vides, frigora fe- brium et ardores, tabes, pulmonum adfectus, gladii, latrocinia, cicutae potiones, judices, tyrauni, Horum ipsis nihil ia mentem plane subit, dum felices agunt: simulatque offenderint, mox crebrum in ore ottotoe, ah, ab, hei mihi, Quod si sta- sent, (cogilarent) tum se esse inortales, tum, pau- xillum istud temporis in vi- tam quasi peregrinatione instituta, abituros tanquam ex somnio, omnibus supec terram relictis, vixissent (viverent) saue sapientius, minusque doloris morientes cepissent ( caperent mortui ) : nunc autem perpetuo cuni se sperent usuros esse rebus praesentibus, ubi praesto fuerit minister, citaverit- que et duxerit vinculis im— Lh ΟῚ ASN OR 62 , - ' M 3 Δ "ἢ E , Ῥ.514. ἀγανακτοῦσι πρὸς τὴν ἀγωγὴν 5), οὔ ποτε προςδοκήσαντες 2 , 2B 3.5 a μ᾿ , 1 5. 5 , f ἀποσπασϑήσεσϑαι *) αὐτῶν. ἢ τί γὰρ ovx ἂν ποιήσειεν ') ^ c ' - , ἐκεῖνος ὃ τὴν οἰκίαν σπουδῇ οἰκοδομούμενος, καὶ τοὺς ἐργά- , ? , e Ν᾿ H er. 2 4 rer ἪΝ τας ἐπισπέρχων, εἰ μαϑοι, ott ἡ μὲν ἕξει 8) τέλος αὐτῷ" ὁ ^ " Α ' » » h - , E δὲ, Govt ἐπιϑεὶς τὸν ὀροφον, ἄπεισι ), τῷ xÀmgovoup πα- ' 2 , 2 /- 3:.N e* d e , » ταλιπὼν ἀπολαύειν αὐτῆς, αὐτὸς μηδὲ ) δειπνήσας ἀϑλιος , 32. ὦ EET AED ETT k [4 M5»^v - E iv αὐτῇ; ἐκεῖνος μὲν γὰρ 0 χαίρων *), or, ἄῤῥενα παῖδα ἔτε- 1 3 -- C P ' 1 ' ni , ' - n - acp ἢ) αὐτῷ ἡ γυνὴ, xal rovg ") φίλους διὰ τοῦτο ἑστιῶν, Ξ - ' 5 καὶ τοὔνομα τοῦ πατρὸς τιϑέμενος, εἰ ἠπίστατο, ὡς ἕπτέ- n , 2 E c x dm 3 » “0 , της ) γενόμενος o παῖς τεϑνηξεται,άρα ἂν cov δοκεῖ ^) χαΐθειν, 2.» - 2 ι T , ἐπ᾿ αὐτῷ γεννωμένῳ Ῥ); ἀλλὰ τὸ αἴτιον, ὅτι τὸν μὲν εὐτυ- d) ἀγωγὴν ἀναγωγὴν 5011. probante Bel. temere. | €) ἀπο- , , μ᾿ ΄ σπασϑηήσεσϑαι] ἀπουσπαϑήσεσϑαι F. f) οὐκ ἂν ποεῆή- σειεν] ἂν ovx ἂν ποιήσειεν 1428. Belino haud improbante. p * * LÀ 5) ἡ μὲν ἕξει} εἰ μὲν ἕξοι 1428. insana lectio. — h) ἀπει- . 61] conj. Hemst., confirmata codd, 1428. 2954. 5011. Gorl. e 2. p . NM T x et recepta a Scu. pro ὠπέοι vulg. 1) μηδὲ! δὲ οὐδὲ P, et in ora A. 1. W. k) ó χαίρων] à Δάρων 2954. 5011. lectio nihili. 1) ἔτεκεν] τέτοκεν Gorl, | m) τοῦς] vulgo defi- cientem articulum reposuerat Schmied, e 2954. 2011. m) éz- τέτης} id. ἐπαίτης. Hoc notatum invenio ad marginem 5A. 1. W. ᾿Επτέτης et ἑπταἕτης utraque sunt in usu, nec scri- : 1 ^ E d &c ,,bendi modus, quem omnes Edd. habent, est reprehendendus. dlemst. Ἑπαίτης in 1428. neque vero in utraque -fíd., ubi clare ἑπτέτης. sed ἑπταέτης in 2954. quod , Belino probatum, adoptavit SeÁuniederus. | 0) δον» si | restituimus e 5011. mo— nente Schaefero Melett. p. 6o. et praeeunte Mat/^. pro vulg. M - ^! . "t . . δοκῇ. Nam ἂν ad Infinitivum pertinet, ut Prom. in Verbb. C. 3. Nigrin. c. 25. Diall. Deor. XX, 8. XXI; 2. Diall. Marr. I, i. Necyom. c. 5.8. et alibi. p) ysvveogusvo] Ita praeter ires codd. Pariss, etiam Gorl,, et ilUnc SeAmied. et. Matth. pro vulg. γενομένῳ, quod, etsi per se bonum, ex modo prae- tur, in qua ne semel qui- peditos febris tabisve, in- dem ipse miser coenaverit x dignantur se abduci, ut qui nondum exspectaverant fo. re, ut inde avellerentur. Quid enimvero non faciat iste, qui domum gnaviter aedificat, operariosque ur- get, si didicerit, hanc qui- dem esse sibi finiendam, at se, vixdum imposito tecto, decessurum, heredique re- licturum, ut ea domo frua. Ille porro, qui gaudet, quod masculum infantem uxor sibi pepererit, ideoque ami- cos prolixe accipit nomina- lia celebrans, si sciret sep- tennem puerum esse obitu- rum, num tibi videtur lae- taturus eo nato? sed hoc nimirum in caussa est, quod illum felicem filii sorte con- . € H.A R.O. iN, 63 χοῦντα 1) ἐπὶ τῷ παιδὶ 7) ἐχεῖνον ὁρᾷ, τὸν τοῦ ἀϑλητοῦ πα- τέρα τοῦ ᾿Ολύμπια νενικηκότος" τὸν γείτονα δὲ, τὸν ἐκκομί- ζοντα τὸ παιδίον, οὐχ ὁρᾷ, οὐδὲ οἶδεν ") ἀφ᾽ οἵας αὐτὸ *) Ἰρόκης, ἐκρέματο. τοὺς μὲν γὰρ περὶ τῶν ὕρων διαφερομένους ὁρᾷς, ὅσοι εἰσὶ, καὶ τοὺς δυναγείφοντας τὰ χρήματα, εἶτα, p. 515. πρὶν ἀπολαῦσαν αὐτῶν, καλουμένους ὑφ᾽ ὧν εἶπον ἐπιόντων τῶν ") ἀγγέλων τε, καὶ ὑπηρετῶν. m - ' A A] ^ XAP. “Ορῶ πάντα ταῦτα, καὶ πρὸς ἐμαυτὸν ἐγὼ ἐννοῶ, 18 puce. Mte 3 uu 5 y ' , 9$. AL UM e τί τὸ ἡδὺ ^) αὐτοῖς παρὰ Y) τὸν βίον, ἢ τί ἐκεῖνο ἐστιν, ov - - Ἃ - M στερούμενοι ἀγαναχτοῦσιν. ἣν γοῦν ^) τοὺς βασιλέας ἴδῃ τις - z - -2 αὐτῶν *), οὕπεο εὐδαιμονέστατοι εἶναι δοκοῦσιν, ἔξω τοῦ ἀβε- , ΝΗ je?) 2 jÀ - , À , - δέ βαίου, καὶ ὡς quc) ἀμφιβόλου τῆς τύχης, πλείω τῶν ἡδέων ᾽ δ , 3 - , A τὰ ἀνιαρὰ εὑρήσει ^) προςόντα αὐτοῖς, φύβους, καὶ ταραχὰς, cedenti γενόμενος ortum puto. $o)vr« complures vett, Edd. δίον 1428. substituta vulgata. t) αὐτὸ] Ita e conj. 4emst. pro αὐ- JMMatth. casu fortassis. τῷ vulg. Guyetus voluerat αὐτὸς et ἐκκρέμαται. In Gorl. scilicet pro ἐπεόντων legitur τῶν, nieo inserui. 0 εὐτυχοῦντα] εὖ τυ- τ) ἐπὶ τῷ παιδὲ] ἐπὶ τὸ παι-- 5) οἶδεν] εἶδεν Schm. et u) τῶν} ex quod cerium vestigium est antiquae et genuinae lectionis, x) καὶ πρὸς ἐμαυτὸν ἐγὼ ἐννοῶ, τί τὸ ἡδὺ] καὶ ri ztQ. ἐμαυτόν γε ἐννοῶ, ὅτι τὸ ἡδυ tres codd. Pariss. Gorl. Schm. F. et 7. ὅτι, numquam pro τι. «ὁ Hemst. vulgata τί τὸ ἡδὺ praeplacebat. Gor. τὼ τῶν ἰδιωτῶν ἂν εἴη, olim Mercurio tribuebantur. Bonum est ὅ,τι, ponique solet non- Ai mihi ob sequentia ἢ τί etc. y) παρὰ] περὶ 5011. z) av yov "ν} Haec et quae adnectuntur usquead, οἷα Charo- ni primus adscripsit J/ielandius, secutus Hemst. conjecturam, etiam Seyboldo illam probatam. b) ec φῇς] ὥς φασι L. 0 ἔφης conj. Hemst. €) Guvet. a ) αὖ z40v]| αὐτοὺς conj. 8007651) εὑρίσει A. 1. 2. εὐρίσκει B. 1. 5. templetur, athletae patrem Olympico certamine victo— ris; sed vicinum, qui ex- sequias it infanti, non cer- nit, neque novit, a quo stamine pependerit. Jam de finibus litigantium vides quantus sit numerus; item corum, qui coacervant pe- cunias, tum, antequam frui liceat, citantur ab iis, quos modo dixi, imminentibus nuntiis et ministris. Char. Haec omnia video, et apud animum meum co- gito, quid ipsis dulce sitin cursu vitae, quidve sit il- lud, quo privati indignan- tur. Porro si quis reges eorum iutueatur, qui esse felicissimi censentur, prae- ter instabilem eorum atque ancipitem, guam dicis, for- tunain, multo plura jucun- dis ingrata inveniet ipsis adesse, timores, perturba- P. 514. p.515: 19 p. 516. LcCUALOÓLLAIN A v 64 P x 3 ' καὶ μίση, καὶ ἐπιβουλὰς, καὶ ὁργὼς, καὶ κολακείας " τούτοις γὰρ ἅπαντες ξύνεισιν. ἐῶ πένϑη, τῇ " Y X x ἰσοτιμίας δηλαδὴ epo γηρὰ, λογίξεσϑαι καιρὸς, οἷα τὼ τῶν ἰδιωτῶν ἂν εἴη. ἐϑέλω καὶ νόσους, καὶ πάϑη, ἐξ αὐτῶν" onov *) δὲ τὰ τούτων πο- γοῦν cor, ὦ “Ἑρμῆ , εἰπεῖν, ᾧ τινι ἐοικέναι μοι ἔδοξαν οἵ ἄν- ϑοωποι, καὶ ὃ βίος ἅπας αὐτῶν. ἤδη ποτὲ πομφόλυγας ἐν ὕδατι ἐϑεάσω ὑπὸ προυνῷ τινι καταῤῥάττοντι *) ἀνισταμένας; τὰς φυσαλλίδας !) λέγω νῶν τοίνυν αἵ μέν τινες μικραί εἰσι, καὶ αὐτίκα ἐκραγεῖσαι 9 χὴν Who ^3 KE ἢ i , «p Qv ξυναγείρεται ὁ &ggog* ἐκεί- ἀπέσβησαν" αἵ δ᾽ 8) ἐπὶ πλέον διαρκοῦσι" καὶ προςχωρουσῶν αὐταῖς τῶν ἄλλων αὗται ὑπερφυσώμεναι Ὁ) ἐς μέγιστον ὄγκον αἴρονται" εἶτα 1) μέντοι πόκεῖναι πάντως ἐξεῤῥάγησάν ποτε" οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως γενέσϑαι. τοῦτό ἐστιν ὁ ἀνθρώπων ἢ) βίος. ἅπαντες ὑπὸ πνεύματος ἐμπεφυσημένοι, οἵ μὲν μείζους, d) ὅπου] οὔπω 5011. deinceps à7 conj. Guyet. pro δέ. e) κα- ταῤῥάττοντι καταράττοντι B. 1.5. f) φυσαλλίδας] φυσαλίδας 1428. 3011. Schm. At bufones, his bullis cog- nati, ab inflando vel φύσαλοι in Philops. c. 12., vel gv- σαλλοι de Dips. c. 5. dicti: unde nec h.l. ego vulgari scrip- turae resignare volebam. 54) αὲ δ᾽] Sic corrigebam vitium vulgatum of à. | h) 9zceoggvcoopgusvaot] ,»ὑπερφυσόμεναε prave J. Z/emst. Sic et À. 2., unde haud dubie propagatum vitium in Juntinam. 1) εἶτα] ἔπειτα Gorl. k) ἀνϑρώ- πον] ἀνθρώπου 1428. 2954. 5011. tiones, odia, insidias, iras, tasti sub scatebra violenter adulationes: in his enim praecipitante exsistentes ; inalis omnes versantur. Mit- bullas istas inquam inflatas, to luctus, morbos, adfec- undecogiturspuma : earum tiones, quae scilicet in cos aequali jure atque iu alios quosvis imperium exercent, Nunc ubi regum isrorum conditio misera est atque acrumnosa, exputare, com- ? modum, qualis privatorum sit hominum, Atenim expo- nere tibi volo, Mercuri, cuinam rei similes mihi visi fuerint homines, eorumque universa vita. Tu sane bul- las aliquando in aqua spec- quaedam parvae, quae sta- tim diruptae solent exstin- gui; aliae diutius perdu- rant, accedentibusque aliis mirifice inflatae maximum intumorem excrescunt: nec tamen et ipsae non tandem ruptae dilabuntur; haud enum aliter fieri potest. Id ipsum est hominum vita: cuncti a spiritu quodam in- tumuerunt, hi majores, illi minores; et nonnulli qui- / C H AR O N. 65 - , 2 , , , o£ δ᾽ 1) ἐλάττους " καὶ of μὲν ὀλιγοχρόνιον ἔχουσι, καὶ ὠνσύ- χά - 5 - , LI 5 μορον τὸ φύσημα᾽ of δὲ Gua τῷ ξυστῆναι ἐπαύσαντο. πῶσι ὃ 3 - 3 - οὖν ἀποῤ'ῇαγῆναι ἀναγκαῖον. - 1 -6 , c3 , EPM. Οὐδὲν χεῖρον σὺ τοῦ ᾿Ομήρου εἴκασας, ὦ Χάρων, ' 9 .- e € ὃς φύλλοις τὸ γένος αὐτῶν ὁμοιοῖ. - 3 Aue - "x T in; XAP. Καὶ τοιοῦτοι ὄντες, Q Eo, ὁρᾷς οἷα ποιοῦσι, καὶ ὡς ψιδόψιμηῦνεσι πρὸς ἀλλήλους μῶν, καὶ χ«τήσεων ἁμιλλώμενοι, ἅπερ ἅπαντα καταλιπόντας e ἂν , et DESTRDEUE- αὐτοὺς δεήσει, ἕνα ὀβολὸν ἔχοντας, 4 2 , 3 3 P λ - ' , $^ , 9 ovv, ἐπείπερ ip ὑψηλοῦ ἐσμὲν, ἀναβοήσας πομμέγεϑες παρ- 5 - , - - ΄ E ὦ αἰνέσω αὐτοῖς "), ἀπέχεσϑαι! μὲν τῶν Béfiidioy πόνων, δῇν yc Shod. μά- n). ἀρχῶν πέρι, καὶ τι- er 2 (y - Fa akt παρ΄ ἡμῶς. βουλεε 7 - δὲ ἀεὶ τὸν ϑάνατον πρὸ ὀφϑολμῶν ἔχοντας, à , - ταιοι. τί ἐσπουδάχατε περὶ ταῦτα; παύσασϑε κάμνοντες" ' 2 - γὰρ ἐς ἀεὶ ?) βιώσεσϑε᾽ οὐδὲν τῶν ἐνταῦϑα σεμνῶν ἀΐδιόν 1) 1) οἱ à'] οὐδ᾽ alii libri, alii etiam psi&vius οἵδ᾽. πι) καὶ ὡς φιλοτιμοῦνται πρὸς ἀλλήλους] Haec verba opera- οὐ. rum culpa desunt in Ed, Ateitz, et hinc etiam in Scyb. 1n ve- teribus omnibus, quas consului, reperiuntur. n) ze«gat- νέσω αὐτοῖς cQ. Cv αὖτ. Gorl, Vid. Adnot. 0) λέγων] λέγω 1428. 2954. 5911. satis aspere, p)ég ἀεὶ] og ἀεὶ 1428. vitiose. coíó.ov* adscriptum est Lu ora libri potuerit. ;;Mendose F. et A. 1. Wesselingiani: ἀΐδιον .4id.** Hemst. dem brevissimitemporis ha- bent et cito pereuntem in- flationem; alii, simulatque coaluerint, deficiunt: ve- rumtamen omnibus bullae mmodo ruptis interire neces- 8e est. 4Mcerc. Nulla quidem par- te deteriorem, | Charon, comparationem instituist], quam Homerus,:qui cum folus genus hominum con- fert, Char, Ejusmodi cum sint, Mercuri, vides, qualia de- signent, quamque ambitio- $a contentione inter se de magistratibus, — honoribus Lucian. Fol. IIT. ut tamen Belino probari q) ἀΐδιόν} Scilicet in Ald. 2. est et possessionibus decertent; quibus tamen omnibus re- lictis non. effugient, quin haud plus. uno ἜΠΗ ὦ ha- bentes veniant ad nos, Vin- ne ergo, quoniam in alto sumus, quanta potero màa- xima ded exclamem, ad- horterque eos, ut BLU. neaut se a vanis laboribus, eoque modo vivant, ut sem- per mortem sibi ante ocu- los habeant positam, siceos compellans: Inepti, quid studium istis in rebus abu- timini? desinite fatipari, non enim in perpetuum vi- vectis; nihil eorum, quae E p.516. 20 66 LUCIAN-.' ; d “ 3624 9. » , ᾿ 9. 3 $ p.517. ἐστιν, ov αν ἀπάγοι TIG αὐτῶν TL ξὺν αὐ Τῷ ezogdavov * “1 9. ? 9 , . ' A] M x ἀλλ΄ ἀνάγκη» τὸν μὲν γυμνὸν οἴχεσϑαι" τὴν οἰκίαν δὲ. καὶ ' 4 ᾿ ' , ? LA e τὸν ἀγρὸν, xal TO χρυσίον, ἀεὶ ἄλλων εἶναι, καὶ μεταβάλλειν εἶ , , Ὁ ^ τοὺς δεσπότας. εἰ ταῦτα, καὶ τὰ τοιαῦτα, ἐξ imqxóov ἐμβοή- 3 ἊΣ 3 ἫἋἋ -Ὁ , σαιμν αὐτοῖς, ovx ἂν ove, *) μέγα ὠφεληϑῆναν *) τὸν βίον, "^ καὶ σωφρονεστέρους ἂν γενέσϑαι παραπολύ; 5 7 , - , E δ EPM. $ μακάριε, οὐκ οἶσϑα, ὅπως αὐτοὺς ἡ ἄγνοια, $6092 5M ᾿ δ ἐπι , » καὶ ἡ ἁπατὴ διατεθείκασιν, ὡς μηδ᾽ ἂν τρυπάνῳ ἔτι διανοιχ- - ? - ^ 5 j^ 3 ϑῆναι αὐτοῖς τὰ ὦτα. τοφούτῳ κηρῷ ἔβυσαν αὐτὰ, οἷόν περ ᾽Οδυσσεὺς *) τοὺς ἑταίρους ἔδρασε δέει τῆς Σειρήνων ἀκροά- , 3 "^ - ^- ^ σεως. πύϑεν ovv «v ἐκεῖνοι δυνηϑεῖεν ἀκοῦσαι *), ἦν καὶ σὺ ᾿ - ^ m e , κεκραγὼς διαῤῥαγῇς; ὅπερ γὰρ ") παρ᾽ ὑμῖν ἡ «““ήϑη *) Óv- - , ναταιν, τοῦτο ἐνταῦϑα ἡ ἄγνοια ἐργάζεται. πλὴν ἀλλ᾽ εἰσὶν αὐ- - 3 t3 τῶν ὀλίγον, οὐ mopcürüsyuévor τὸν κηρὸν ἐς τὰ ὦτα, πρὸς * 5 , : 2 , y 25:28 , ? ^ , viv ἀληϑειαν ἀποκλίνατες 5), ὀξὺ δεδορκοτες ἐς τὰ πράγματας καὶ κατεγνωκότες οἷά ἐστιν. ἴδιον, in B. 1. vero ἀοίδιον. v) o?st] οἴῃ 2954. ab eadem, opinor, manu profectum, quae c. i7. δοκῇ pro δοκεῖ, ubi vidd. Varr. Deinceps μεγάλα ibid. pro μέγα. 5) eg ελη- $5va«t] ta recie F. et S. In ceteris plerisque ὀφεληϑῆ- vcL* Hemst, i) Ὀδυσσεὺς o Oó.5o011. *] δυνηθεῖεν ἀκοῦσα ε) ἀκοῦσαι δυνηθεῖεν id, n) y€0o] καὶ id. x) 9] 47595] scripsi majori initiali, re ipsa flagitante. y) &zo- patos teneat, ut ne terebra quidem perforari queant aures; tanta cerae copia eas obstruxerunt, quemadmo- dum Ulysses fecit sociis, metuens ne Sirenas auscul. tarent, Quae ergo spes est, ill ut audire possiut, etiam. si tu clamando dirumparis? Quod enim apud vos Lethe potest, idem hic ignorantia Attamen sunt eo- in terris maximi fiunt, sem- piternum est: nihil inde se- cum abstulerit, qui vita fun- gitur; quandoquidem ne- cesse est nudum abire ; do- mum vero, agrum, quic- quid est end aliorum ex aliis esse, ct mutare domi- nos. Haecatque ejusmodi 51 Sic, ut exaudiri possim, ipsis inclamem, non tu cen- ses magnos inde redundatu- ros ad vitam fructus, eos- que multo fore prudentio- res ? JMerc. I3 Charon, ne- £cis, quam ipsos ignorantia et fraudulentus error occu- perficit. rum pauci, qui ceram in au- res non receperunt, veritae tis partes secuti, acie men- tis ad pervidendas cognos- cendasque res liuididd plà- ne singulari, ὉΦΗ͂ ἀντ Qi πὲ 67 , es, - XAP. Οὐκοῦν ἐκείνοις γοῦν ἐμβοήσωμεν *). EPM. Περιττὸν καὶ τοῦτο ^), λέγειν πρὸς αὐτοὺς, ἃ ἴσασιν. ὁρᾷς, ὅπως ἀποσπάσαντες P) τῶν πολλῶν καταγελῶσι Ῥ. 517 - L ἈΕῚ 58 rp HUN A 2 - 3 Y τῶν γιγνομένων, πἀὶ οὐδαμῇ οὐδαμῶς eo£oxovrat αὑτοῖς, ἀλλὰ - o1! ' 3 -- ^ , 20 - C , ^ - , ἢλοί εἰσι δοασμον 1) £e 7l € n 3 τ δὶ δῆλοί εἰσι δρασμὸν ἤδη βουλεύοντες παρ΄ υμᾶς “) eso zov βίου ; p. 518, Ae a E DR Ut eI nibo ἘΠ ΡΘΕ ἡ. ἀμαϑίας 9 καὶ γὰρ καὶ “) μισοῦνται, ἐλέγχοντες αὐτῶν τὰς ἀμαϑίας *). E x 3 , 483 , 2 ΧΑΡ. Εὐγε, ὦ γενναδαι T): πλὴν πάνυ ὀλίγοι εἰσὶν, $t - . ὦ Egwj. i: e 3 ' , » EPM. “Ικανοὶ καὶ οὗτοι" ἀλλὰ κατίωμεν qm. ^ , C 3 fa - XAP. "Ev ἔτι 8) ἐπόϑουν εἰδέναι, ὦ “Ἑρμῆ "), (wal 09 μοι δείξας αὐτὸ ἐντελὴ ἔση τὴν περιήγησιν πεποιημένος Ἶ)), τὰς » , ἵνα κατορύττουσι, ϑεάσασϑαι. κλίναντες] ἀπορλίνοντες t res Pariss. et hinc ϑελ». At cf. de Merc. Conc. e. 4- 2) ἐμβοήσομ εν] conj. 5oiani, con- fixmata tribus Pariss. et Gorl. et re: 'epta jam a Seyb. et Sen. pro vulg. ἐμβοήσαιμεν. Delevi interrogationis signum, vulgo male adfixum. a) Περιττὸν καὶ τοῦτο;,]) καὶ inserui e Gorl. et distiixi post τοῦτο. b) ἀποσπάσαντες] ); 916 scripium in P. J. et V. 2. R-liquae Edd. ἀποστάντες. Paullo deterius ad marginem A. 1. W. ὁποσπόσοντες." * Hemst, Et- . am A. 2. et cod. 5011. praebent ἀποσπά (σαντες. c) δω ἃ 9} ,Consentiunt Edd. preeier Par. quae ἡμᾶς. JMosellanus etiam veriit: ad mos: improbanda lectio. Hemst. d) καὶ ydo x«i] Hoc alterum καὶ, nescio, quo cant in Hemst., et se- cutis Edd. omissum , restitui auctori.e B. 1. 5. A. 1.2. et cod, ? , —- , ἀποϑήπας τῶν σωμοτῶν , Gorl. 6] duco iac] ηαμαϑείας ἘΠῚ v. 2. Hemst. Sic et A. 2, T γεννάδαι) “γεννάδα Schol. g)' Ἕν £z1] Ev : ἔτι A2. ἢ) εἰδέναι; ὦ Ἕρμῆ,Ἵ ὦ Ἑρμῆ, εἰδέναι 2954. Pro εἰδέναι Jacobs. in Porson. Adverss. conj. εἰ δοκεῖ, inge- niose guidem, citra tamen necessitatem. i) πεποιημένος] » Char. Quinillis igiturin- Char. Euge, generosa clamamus. pectora! ve:um valde sunt JMMerc. Supervacuum (et pauci, Mercuri, hoc) fuerit, ad eos si dicas, ÁMMerc. Ἐπ hi sufficiunt, ut Sed jam descendamus, quae noverunt: viden, Char. Unum est adhuc, seducti a vulgo hominum t derident, quicquid agitur, nullaque ex parte probant? imo vero non obscure pate- faciunt, se aufugere jam conari ΚΞ vos ex vita; eo magis, quod (etin) odio sint, dum redarguunt isto- rum iuscitias, quod desiderem scire, Mer- curi: 1d si mihi ostendas, omnibus numeris res mihi humanas demonstrandi be- neficium absolveris: scili- ret conditoria cadaverum, ubi ea sepeliunt, ut spec- tem, D E? p. 518. p.519. 68 τυ C IL ἈΝ EPM. 'Hoía, ὦ Χάρων, καὶ τύμβους, καὶ τάφους κα- λοῦσε τὰ τοιαῦτα. πλὴν τὼ πρὸ τῶν πύλεων ἐκεῖνα τὰ χώματα ὁρᾷς, καὶ τὰς στήλας, καὶ πυρομίδας ; ἐκεῖνα πάντα νεκρο- , , δοχεῖα, καὶ σωματοφυλάκιά ἔστι ἢ). XAP. Ti οὖν ἐκεῖνοι στεφανοῦσι τοὺς λίϑους, καὶ χοί- , N A] Ld ovo, μύρῳ 1); o£ δὲ xol πυρὼν νήσαντες πρὸ τῶν χωμάτων, * , 8,9 , , , * ^ - e “καὶ βόϑρον τινὰ OgubavrtG, καίουσί vs ταυτὶ τὰ πολυτελῆ δεῖ- 2 * c - πνα, καὶ εἰς τὰ ὀρύγματα οἶνον καὶ μελίκρατον, ὡς γοῦν εἰ- «cor, ἐγχέουσιν; - 3 “- T7 - -— . EPM. Οὐκ οἶδα, ὦ πορϑμεῦ, τί ταῦτα πρὸς τοὺς Év . 2 5 5 “Διδου" πεπιστεύκασι δ᾽ οὖν ") τὰς ψυχὰς ἀναπεμπομένας , - LI e T! n , ο x κάτωϑεν δειπνεῖν μὲν og oiov r8?) περιπετομένας 5) τὴν 2 - 7 κ “νίσσαν, καὶ τὸν καπνὸν, πίνειν δὲ ἀπὸ τοῦ βόϑρου τὸ με-- λίκρατον. Ω $ XAP. '"Exsivovc ἔτι πίνειν, ἢ ἐσϑίειν, ὧν τὰ πρανία Jta cum JMat?h. scripsi ducibus 5011, et Gori, ποιησάμενος 2954- πεποιηκὼς vulg. k) ἐστι] εἰσι 8011. 1) μύρῳ] μῦρον 1ᾶ, m) δ᾽ οὖν] γοῦν tres Pariss. δ΄ εἶναι Β. 1. εἰ 5. Modo in B. 5 ita expressum : Ovx οἵἷδα, ὦ πορϑμεῦ. τί ταῦ- τα πρὸς τοὺς ἐν ὅδου; importuna interpunctione. n) ὡς οἷόν τεῖ ; P. L. J. V. 2. οἴονται, quod et in ora A. 1. W. Alibi locum habet talis niutatio; hic nullum.** Hemst. Etiam in 5011. est οἴονται, quod Belinus probat, sine idonea ratio- ne. ΟἹ) περεπετομένας)} 5,515 recte B. 2. (etiam B. 1. - etg.)iu pluribus exstat zsgQuzsvvoucvog* pejus in V. 2. et Par, περιπεπτομένας. JMerc. Monumenta, Cha- ron, tumulos, et sepulcra vocant, istiusmodi condi- toria. Ceterum, qui ante urbes sunt, aggestae terrae cumulos illos vides, Cip- posque et pyramides? ista omnia loci sunt mortuis re- cipiendis, servandisque ca- daveribus. Char. Quid autem illi co- ronant lapides, et perun- gunt unguento ? quidam et- iam rogo prae tumulis ex- structo, et scrobe quadain ellossa, comburunt suimtuo- sas istas coenas, atque in foveas vinum miülsumque, quantum conjectare licet, invergunt. JMerc. Equidem, o Por- titor, quid ista faciant ad eos, qui sunt in Orco, ignoro: hoctamen illis esse persuasum scio, animas sur- suimn emissas ab inferis coe- nare, qua licet, circumyo- litantes nidorem et fumum, atque haurire de scrobe mul- Bum, Char. ΤΠ utadhuc bibant, edantye, quorum crania sunt € HA R0. 69 X PW d - e ἢ ξηρότατα; πκαΐτοι γελοῖος εἶμί σοι λέγων ταῦτα, ὁσημέραι. κατ- P. 520. , » , E ? i , γεν 3 * ' t ἄγοντι αὐτούς. OiGÜ ovv, εἰ Üvvotvr ὧν ἔτι ἀνελϑεῖν ἅπαξ e , , P): 2 , oral Y. vzoj90viot γενόμενοι πύον «oui παγγέλοια ἄν, ὦ Ἑρμῆ, ἔπασχες 53 οὐκ ὀλίγα aqu; γματ᾽ ἔχων * μόνον αὐτοὺς, ἀλλὰ καὶ αὖϑις ἀνάγειν πιομένους. ὦ μόταιοι, ), εἰ ξδὲ ἐμὴ, πατόγειν τῆς ἀνοίας, οὐκ εἰδότες ἡλίκοις ὅροις διακέκριται τὰ ξηρῶν, M M , , ' τ ' j3-Je uu καὶ τὰ ζώντων πράγματα, xci οἷα τὰ παρ ἡμῖν ἐστι, καὶ Oct Κάτϑαν᾽ ὁμῶς 0, v ἄτυμβος ἀνὴρ, ὅς T ἔλλαχε ryl. IX, 519. 20, τύμβου, E 563. 9 s - 5,9 Ev δὲ ἰῃ 5) τιμῇ "Igoe, κρείων v ᾿Δγαμέμνων ἢ). 3 Θερσίτῃ δ᾽ ἶσος Θέτιδος παῖς ἠυκόμοιο. ἘΝ ὶ p.521. Πάντες δ᾽ εἰσὶν ὁμῶς νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα, Ody:s. X, 521. Γυμνοίτε, ξηροί τε, κατ ἀσφοδελὸν λειμῶνα. 1». ΧΙ, 559- ei 572. p) γενόμενοι) Ineptam interrogandi notam, post hanc vocem vulgo positam, delevi: ineptius euam post ὅπαξ ἰὴ compluribus vett. Edd. commate interpuncium reperiur. 4) ἔπασχες] Vulg. ἔπασχον. V. Adn. *) πράγματ᾽ ἔχων] Tradit δεί,, in 2954. et 5011. legi πράγματ᾽ ἔχων, quae non ect diversa lec!io: Voluitne πρόγματα; r) ἔλλαχεῖὶ ,,Sic B. 2. (eliam 5. ) e! Par. ex versus norma; in ceteris ἔλαχε" corruptiusin V. 2. Oz ἔλα- ys. Hemst, Correxit et Jens, supra ad c, 14. 8) Ἔν δὲ i9] Ita Barn. et Seyb, ex Hom. pro ἐν δ᾽ ἰῇ. τ) κρείων v Aya- - xum μέμνων] xüv Ayouéuvov: 5011. pessime depravata, aridissima? ridiculus enim- vero sim, haec tibi si di- cam, qui quotidie deducis eos: tu nimirum optime nosti, possintne remeare, ubi semel terram subierunt. lilud enimvero tibi, (JMer- curi), qui satis quod agas habes negotii, plane risu dignum accideret, si opor- tbret non deducere solum ad inferos, sed insuper eos ite. reducere potaturos, Yah dementiam! inanissimi mortales, qui nescitis, quam longinquo finium intervallo discreta sint mortuorum vi- ventiumque negotia, qua- lisque reium ratio; nec, mortuum esse simili modo e; qui tumulo careat, et qui sepulcrum fuerit sortitus ; que honoris esse gradu i- rum, regemque AÁgamemno- nem; "Thersitae parem The- tidis filium, pulchra coma conspicuae: omnes namque perinde umbrarum sunt in- firmae calvariae, nudi ari- dique per florentem aspho- delo campum. διῖΐ nostrarum ; uno eodem.. 23 p. 522. τ LOU:CYIY ANI EPM. Ἡράκλεις, ὡς πολὺν τὸν “Ὅμηρον ἕπαντλεῖς. ἀλλ᾽ ἐπείπερ ἀνέμνησάς ue "), ϑέλω σοι δεῖξαι τὸν τοῦ Agi" r - 2 , Β΄. " λέως τάφον δρᾷς τὸν ἐπὶ τῇ ϑαλάττῃ; Σίγειον μὲν ἐκεῖνο *) M PS 5 e * ^ τὸ Τρωϊκόν" ἀντιποὺ δὲ 0 Αἴας τέϑαπται ἐν τῷ Ῥοιτείῳ V). δ'..6 b , XAP. Q Ερμῆ, οἵ τάφοι. τὰς πόλεις δὲ Z 4 , L4 » t, - ἃ [41 , 5 , ) τὰς ἐπισημοῦὺξ ἤδη δεῖξύν μοὶ ^), ἃς xdv ἀκούομεν " τὴν INivov τὴν Σαρδανάπάλου, καὶ Βαβυλῶνα, καὶ Muwijvac, «ci Κλεωνὰς, καὶ τὴν lov αὐτήν. γ , "Ov pgeyolor, πολλοὺς γοῦν μέμνημαι διοεορϑμεύσας Piu, ὡς δέκα ὅλων ἐτῶν μηδὲ νεωλκῆσαι, μηδὲ P) δικχινύξαι τὸ σκαφί (otov. - 9 EPM.'H Νῖνος μὲν, ὦ πορϑμεῦ, ἀπόλωλεν ἤδη, “αἱ ὅς... c - z ' 3. "re riE 348? ^ ?» d e » οὐδὲν ^) ἴχνος ἔτι λοιπὸν αὐτῆς" οὐδ΄ «v εἴποις “) ὅπου ποτ 53 δ ' ὟΣ 2 , 9 ST c 3 1 e 1 ? ἣν. ἡ Βαβυλων δέ σον ἐκείνη ἔστιν. ἡ εὐπυργος, ἡ τὸν μέγαν u) με] omissum in 5011. et sequitur ἐθέλω. x) ἐκεῖν ΟἽ ἐστε adjuugunt tres codd. Pariss. Pro piv. autem in B. 1. et 5. éni legitur scriptum errore aliquo, ex compendio, opinor, scrip- turae, quod male ceperat librarius, nato. y) ἹΡοιτείῳ » ἱΡητείῳ F. vitiose.4 Iemst. 12) at] cum ScÁm. e cod.5o1i1. recepi. a) ἤδη δεῖξόν uoc] δεῖξόν μοι ἤδη tres Mss. Pa- riss. quem verborum ordinem equidem non adeo suaviorem vulgato habebam, ut is mihi aeque ac Be/ino et Sehmiedero prae illo eligendus videre'ur. b) μηδὲ vsoàáx. μηδὲ] ἐνήτε — μήτε conj. Belin. Temere factum. Alterum μηδὲ est, ne quidem S. eiiazn nion, alterum neque S. et non. Similiter Ti- mon. c. 8. οὐδὲ γνωρίξοντες ἔτι, οὐδὲ προςβλέποντες. In tri- bus Pariss. μὴ vsox. μηδὲ etc. c) οὐδὲν] οὐδὲ 5οιτι. οἱ B. 5. a Gorl. absunt καὶ etmox £z. d) εἴποις] Ita cum ScAm. JMerc. Hercules; quam napali, Babylonem, My- cenas, Cleonas, large nobis Homeri versus ingeris! Sed quandoquidem me commonefecisti, volo tibi monstrare ΠΕΡῚ se- pulcrum; viden' mari pro- pe adjacens? Sigeum est il- lud Troicum; e regione au- tem situs est Ajax 1n Rhoe- teo. Char. Non ingentia sunt, Mercuri, monumenta. Nunc urbes insigaes monstra mi- hi, quas ἰὴ γα celebrari au- dimus, Ninum illam Sarda- Iliou? multos equidem inde memini me trajecisse, adeo ut decem integris annis nec subducere, meque ventis exponere licuerit scapham. JMerc. Ninus jam, Porti- tor, interiit, neque ullum vestigium amplius est ejus reliquum ; sic ut dicere ne- queas, ubi olim fuerit. Ec- ce tibi Babylonem, turribus ornatam, quae magno moe- nium ambitu est cincta; illa ipsamque es ^ dEXEXE5N 71 περίβολον, οὐ μετὰ πολὺ καὶ αὐτὴ ζητηϑησομένη *), ὥςπερ p.522. ᾽ Νῖνος. Μυκήνας δὲ, καὶ Κλεωνὰς, αἰσχύνομαι δεῖξαί σοι". καὶ μάλιστα τὸ Ἴλιον. ἀποπνίξεις γὰρ εὖ οἵδ᾽ ὅτι τὸν “Ὅμηρον πατελϑὼν ἐπὶ τῇ μεγαλήγορίᾳ τῶν ἐπῶν. πλὴν ἀλλὰ πάλαι μὲν ἦσαν εὐδαίμονες, νῦν δὲ τεϑνᾶσι T) xol αὗται. ἀποϑνήσκουσι γὰρ, ὦ πορϑμεῦ, καὶ πόλεις, ὥςπερ ἄνϑρωποι" καὶ τὸ πα- φαδοξότερον 5), "αὶ ποταμοὶ ὅλον. ᾿Ινάχου γοῦν ἢ) οὐδὲ" 5325. τάφρος iv Ἄργει ἔτι καταλείπεται. XAP. liomo τῶν ἐπαίνων, “Ομηρε, καὶ τῶν ὀνομάτων, Ἴλιος ἱοὴ, καὶ εὐρυάγυια 1) καὶ ἐὐκτίμεναν Κλεωναί. ᾿Αλλὰ 24 μεταξὺ λόγων, τίνες εἰσὶν of pude: ἐχεῖνοι, ἢ ὑπὲρ τί- vog ἀλλήλους φονεύουσιν; : EPHM. iteiods ὁρᾶς, ὦ Χάρων, καὶ SetolisdadfloP laus; "rescripsi pro vulg. εἴπῃς secundum tres Pariss., quibus acce- dit eti&m Gorl. In illis etiam πότε scriptum , ut in plurimis Edd. πότ᾽, utrumque falso. 6) ξητηϑησομένη ζητηϑη- - μένη B. 1.5. mendose. f) τεϑν οι! lta Matth. e Schol. et ᾿ς 1428. 2954: Vulg. τεϑνήκασι.. £) παρ αδοξύτερο y) παρα- δοξότατον 1428-2954. h) γοῦν] ΤᾺ correxi non solum ob ingratissimeur verborum vuüuleatorum ᾿Ινάχου οὖν hiatum, sed maxime ideo, quod sensus repudist conclusivam, requi- rit limitativam pariicnlam. Deiueeps τάφρος a recentioribus Scriptum pro vete*i τάφος e certissima emeudatione 17΄. Faórr, uam nna ejus filia tradit ad Callimach. Hymn. in Del, v. 74. i) Ιλιὸς 107, x«i εὐρυάγνια)] Ita 2954. 5011. Sehm. Nec non Gorl. habet 197 καὶ εὐρυάγυια; omisso tamen nomi- ne Ἴλιος. vulgo legebatur Ἴλιον ἱρὴν καὶ εὐρυάγυιαν. Solanus. conjecerat εὐρυάγυια Μῖῆνπκήνη, írustra, quod ad hoc nomen attinet. ipsa quoque non diu post fluvii integri: certe Tnachi quaeretur , haud secus ac nealveus quidem Argis am- Ninus. Mycenas Cleonas- plius superest. que pudet me monstrare ti- Char. Papae, quae lau. bi, maxine vero Jüon: oífo- des, Kiomere! qu: nomi- cabis enim, sat scio, Ho- num splendor! [lion sacra, merum ad Orcum reversus ]latisque viisinsignis; Cleo- ob magniloquentiam' carmi- nae nitide conditae. Sed, num: attamen olim erant quod sine sermonis ἥν: felices; nunc vero totae tuti fraude fiat, quinam isti sunt xnortuae: moriuntur sunt belligerantes, aut cu- enim, ( Portitor,) quemad- jus rei caussa sese invicem modui homines, sio et ur- obtruncant? bes; quodque zuirabilius, JMsrc, Argivos cernis, Ῥ..525. pP. 524 72 καὶ τὸν ἡμιϑνῆτα ἐκεῖνον στρατηγὸν ᾿Οϑρυάδην, τὸν ἐπιγρά-" t). - : XAP. Tulo τίνος δὲ αὐτοῖς, e) Eoui, ὁ πόλεμος; EPM. “Ὑπὲρ τοῦ πεδίου αὐτοῦ, ἐν ᾧ μάχονται. LUCIANI . A , - 3 — "i govvo TO E. ἐν τῷ αὐτου αὕμοατι 5» * AS EL 2 , " i e" XAP. 4) τῆς ἀνοίας, οἵγε οὐκ ἴσασιν, ὅτι, κἂν ὅλην L] v * 9 τὴν. Τιελοπύννησον ἕχαστος αὐτῶν κτήσωνται, μόγις ἂν πο- , « ; - - διαίον λάβοιεν ) τόπον παρὰ τοῦ «Αἰακοῦ: τὸ δὲ 1) πεδίον κῃ LEE » , , 2 , A , τοῦτο ἀλλοτε αλλοι γεωργησουσι, πολλάκις ἐκ [4090 τὸ v90- 2 - σπαιον ἀνασπάσαντες ") τῷ ἀρότρῳ. 7 c : | , : EPM. Οὕτω μὲν ταῦτα ἔσταν 5). ἡμεῖς δὲ καταβάντες » ' ' , , , y Mox 3 ἤδη, xci κατὰ χώραν εὐθετήσαντες. αὖϑις τὰ ὄρη, ἀπαλλατ-. 2 , τώμεϑα, ἐγὼ uiv, xo9' QU) ἐστάλην, σὺ δ᾽. ἐπὶ τὸ πορϑ- ἜΠΟΣ Y: JANE ' δ ν ἡ τῇ "rae : μεῖον" qto δέ coi μετ΄ ὀλίγον καὶ αὐτὸς 4) νεκροστολῶν; XAP. Evys ἐποίησας, ὦ Eg: k) aZg ort) Ita L. et 5011, Ἡ εις. αὐτοῦ. Seybold.. εἰ ehm. sius sanguine ** δὲ B.'"5; Olim ὀνόματι. idem et Belino videbatur, et scripserunt sic At tuitus sum genuinam vocem: supra C. 20., intacto manseruut ἀπάγοι ξὺν αὐτῷ. 1) λάβοιεν] λάβῃ 5011. n) ἀνασπάσαντες ἀναστήσαντες 1428. .5011. εὐεργέτης ἐς dà") Pro αὐτοῦ maluit Vérte: ,,suo ip- m) τὸ δὲ] καὶ 0) ἐσται] ἔστω 5Ξοῖ!. p) παϑ' ἃ] Ita 2954. rei convenien- ter. nec non isterpretationi Latinae Herist:. judice etiam Belino. xci αὐτὸς] καὶ αὐτὸς μετ᾽ ὀλίγον 5011. minus conveniebat, Vulgatum καϑὰ 4) μετ᾽ ὀλίγον r) ἐς ἀεὶ} Ita 2954. 5011. Schm. εἰς ἀεὶ Goxl; Vulg. Praepositio male omissa. Charon, et Lacedaemonios, il'umque semianimem impe- ra: orem Othryaden, qui in- scribit tropaeum suo san- gine. Char. Pro qua re, Mer- cu:'j, bellum nter eos est ortum ? JMerc. Pro illo ipso cam- po. i9 quo pugna conseritur. Char. O i insignem demen- tiam! scilicet ignorant, se, licet vel totam Pelopoune- sum eorum q»isque posses derit, vix tamen unius pe- dis spatium ab Acaco accep- turos esse: campum autem illum alii atque alii usque colent, ac saepe funditus illud tropaeum eruentaratro, lMerc. Haec quidem ita fient: nos vero, ubi jam de- scenderimus, suisque mon- tes sedibus reposuerimus, discedamus, ego ad ea per- agenda, quorum gratia iter ingressus sum, tu ad cym« bulamtuam: neque diu erit, cum adventabo tibi mortuos deducens. Char. Bene de me meri- tus es, Mercuri; ego sem- € H AR ON. ἀναγεγράψῃ: ὠνάμην *) δέ τε διὰ σὲ τῆς ὑποδηρέσε: eu. Ὁ. 624. 74 οἷά ἐστι τὰ τῶν κακοδαιμόνων ἀνϑρώπων πράγματα! (βασιλεῖς, πλίνϑοι χρυσαῖ, ξκατόμβαι, μάχαι ))' Χάρωνος δὲ, οὐ- δεὶς ") λύγος. v s) ὁνἀμην] ὠνησάμην 5011. minus bene. t) βασιλεῖς, - μάχαι} Has quinque voces, Hemsterkusii Ἱμεῖς πἰπὶ et “71ε-- landii exemplum secu:us, et ego cum δεληείφετο imgrobita- l , tis nota insign dvi. -οὐρυδεὶς7᾿ Cf. Fugit. c C, 28. per Cin aeternum ) non vul- garis beneficii. auctorem in tabulas te meas referam; haud enim mediocris per te fructus ex isthac peregrina- tione ad me redundavit..... Solanus pro ἑχατόμβαι voluerat τύμβοι. u) οὐδὲ εἷς 2954: 5011. mus Belinus praefert, injuria. At qualiasunt hominum in-- faustorum negotia! (reges, lateres aurei, hecatombae, proelia:) Charontis vero nulla habetur ratio, p. 525- 1 74 ΟΝ ΦΕΟΣ ΠΕΡῚ OYEXIO9YN. ' Argum, . Dubitat auctor, sacrifieantium vulgus an ab igno- rantia magis miserandum, quam a stultitia deridendum sit, quum tot tamque absurdes ritus ac cerimonias observantes aperte osten- dant, ineptis se, et indignis, ac vere impiis, opinionibus de diis conceptis, regi ac duci. Argumenta et exempla e Graecorum po- tissimum, et Aegyptiorum, repetuntur religione, Scytharum quo- que, aliarumque gentium, sacris obiter commemoratis. Ejusdem. plane generis, indolis et formae est hic liber, ac qui de Luctu agit: uterque vindex sanae mentis Jurium puriorisque religionis acerrimus, neque adeo atheismi index, cujus quidem non pote- rant auctorem insimulare, nisi qui ipsi superstitionibus vanis pu- tide infixi haererent. Unde etiam JZie/andius has duas declamae tiones deinceps sese invicem excipere j:ssit in Versionis suae Vol, V. p. 201. et 215. Luciano autem si quis cum Jacobsio in Porson. Adverss. p. 290. abjudicare voluerit hunc de Sacrificiis librum, eum credo facilius etiam, an auctor egregii libri, Germanice scrip- ti: Rosaliens Nachlass, et editor “2ελ 5. (Tati? novissimus, idem Fridericus Jacobsius haberi possit, dubitaturum esse. es " W , , - Z4 μὲν γὰρ “) ἐν ταῖς ϑυσίαις οἵ μάταιον ztoerovot, καὶ ταῖς c - 1 ^e hb E - X- ΣΝ ᾽ - V 098 ἑορταῖς, καὶ προςύδοις ^) τῶν ϑεῶν, καὶ c αἰτοῦσι, καὶ ἃ a) γὰρ] abest à Gorl. omissum, opinor,a librario, quem oto disset γὰρ in libelli initio: quippe ignoravit Lucianum amasse non solum in dialogis et epistolis, sed etiam in declamatio- nibus passim lectorem statim in medias res abripere. Cff,ini- tia librorum: Adversus Indoctum, Pseudologistae, Je Do- mo, et Dispntationis cum Hesiodo. b) x«i προςὐδοες] zo "roig πρ. Gorl. ab eodem isto nasutulo profectum. Dk SACRIPIGOTIE In sacrificiis quae perpe- diebus festis, Ín salutatio- trant inepti homines, in nibus Deorum; quae porre Ὁ D E" εὐ πιο IIS 75 , ; - 2 T εὔχονται, καὶ ἃ ar deese diri 9) περὶ avtov, οὐκ οἶδα *), p. 555- εἴ τις οὕτω κατηφής ἔστι, xol λελυπημένος, ὅςτις οὐ γελάσε- ται τὴν ἀβελτερίαν *) ἐπιβλέψας τῶν δρωμένων. καὶ πολύ γε, - , - » ' δ M Ef E , 3 οἶμαι, πρότερον τοῦ γελᾶν πρὸς ἑαυτὸν ἐξετασει, πότερον εὐ- - 3 ' ᾿ - T - 4 σεβεῖς αὐτους χη) dni cia ἡ τοὐναντίον 4s ἐχθροὺς; καὶ κακοδαίμοναςγ οἵ γε οὕτω ταπεινὸν, καὶ ἀγενυὲ ie τὸ ϑεῖον ὑπειλήφασιν; ὥςτε εἶναν ἀνθρώπων ἐνδεὲς, καὶ κολακευύμε- e » Tw 2A - 3 ^ , U - , * vov ἥδεσθαι», καὶ ἀγανακτεῖν ἀμελούμενον. τὰ γοῦν ZAiroluxc πάϑη, καὶ τὰς τῶν Καλυδωνίων συμφορὰς, καὶ τοὺς vOcOU-P-5:5- , , 5 fi. τους φύνους, καὶ τὴν Μελεάγρου διάλυσιν, πᾶντα ταῦτα ἔρ- * v NU yu) φασὶν εἶναι τῆς ᾿Δρτέμιδος μεμιψιμοιρούσης, ὅτι μὴ παρ- λήφϑ' ὃς τὴν ϑυσίαν ὑπὸ τοῦ Οἰνέως" oU ἄρα βαϑὲ ελήφϑη πρὸς τὴν v ὑπὸ τοῦ Οἰνέως" ovroc ἄρα βαϑέως ΚΤ δ, 2 s 5 A. ?" L^ £) ὃ H { δοχῶ " καθίκετο αὐτῆς ἡ τῶν ἱερείων 9) διαμαρτία. καί μον δοκῶ ^) [ J Bee 71» » 3 - 5 - , , ἂν ἄν 9 -- , i ορᾷν αὐτὴν ἐν τῷ οὐρανῷ τότε pOvqv, τῶν ἄλλων ϑεῶν àv.) c) γιγνώσκουσι] γινώσπουσι 2954. 5011. 4) οὐκ οἶδα] οὐκ οἶδ᾽ 3011. e) ἀβελτερίαν] La corrigere placuit vul- £atam formam ἀβε λτηρίαν, utpote origini suae et naturae ad- versantem. Sic et Charon. c. τ Anonymus Grammaticus in Dekker. Anecdd. T. 1. p. 193. 22. ἀβέλτερος" ἀνόητος, μωρύς, ὁ τὸ βέλτιον μὴ γινώσκων. 1) ἔργα] deest in 5011. et Gorl. 8) ἱερεέων] ἱερῶν P. marg. A. 1, W. Deinceps δεαμαρτέα καὶ διαφορὰ 5011. et διαφορὰ loco vocis διεαμαρτία 2954. Unuin "certe superfluum est et alienae prp: alterum autem unde venerit, dubius haereo. h) δοκῶ] ,,δοκεῖ priores E.dd. al- terum (δοκῶ) et orationis siruciura poscit, et praestant G. P. L.* Beiz. i) iv] εἰς 2954. ig con). Du ker. ad Thuc. p- 242. "Abresch. Dilucc. Thuc. p. 417. et Jens, ad h. I. petunt, quae optant, quae gcat, ut gaudeat adulanti- de illis sentiunt; nescio an bas, negligi se indignetur. ita demissus quisquam aut ÉEtcnim Aetolicos illos ca. tristis sit, quin rideat, s! sus, et calamitates Calydo- quidem eorum, quae fiunt, niorum, et tot caedes, et perspicere stoliditatem pos- illam Me!cagri tabem, uni- sit. Verum ante aliquanto versa haec opera ajunt esse quam rideat, cum auimo Dia»ae, aegre ferentis, ad $uo exquiret, piosne prae- sacrificium $e non adbhibi- dicare illos fas sit, an con- tam (αὖ Oeneo). "Tam pro- tra ea hostes Deorum, et funde in animum il/ius de- ob id ipsum infelices; qvi scendit, quod sacrificiali- ita humilem, illiberalen bos epulis excidit! Ac vi- adeo divinam naturam opi- deor mihi illem videre in üentur, ut hominibus indi- coelo solam tunc relictam, 76 LUxC IuA-N I a L7 p.526. Οἰνέως πεπορευμένων, δεινὰ ποιοῦσαν, xol σχετλιάζουσαν, » , , ' ? 5 q^ 9 οἵας ἑορτῆς ὁπολειφϑήσεται. Τοὺς δ᾽ «v Αἰϑίοπας καὶ τρις- * 3 E] ^N 3 Ῥ- 527. εὐδαίμονας εἴποι τις ἂν, εἴγε ἀπομνημονεύοι ) τὴν χάριν 2 Ἂν on c ν᾿ eN 23-1 3 » - € , , ' αὐτοῖς ὁ Ζεὺς, ἣν [ἐν ἀρχῇ τῆς Ομήρου ποιήσεως πρὸς 27,4 E] ὃ t 1 ὃ ΄ ceo (NEA e UN Η͂ αὐτὸν ἐπεδείξαντο ), δώδεκα ἑξῆς ἡμέρας ἑστιασαντες, καὶ - , * E - x ταῦτα, ἐπαγόμενον καὶ τοὺς ἄλλους ϑεούς. οὕτως οὐδὲν, ὡς 5 - e ] -5 - ES ἔοικεν, ἀμισϑὺ ποιοῦσιν, ὧν ποιοῦσιν " ). ἀλλὰ πωλοῦσι τοῖς 3 , 3 4 ' ΗΝ ^. dA , 3 3 -— ' R3 ἀνϑοώποις vé yc Oc, παὶ £VEGTL πρίασϑαν πὰρ αὐτῶν τὸ μὲν ) e , , , [1] "m ' y» D^ e , ^ ὑγιαίνειν; εἶ τυχον 5), βοϊδίου" zo δὲ πλουτεῖν, βοῶν μού χε a L1 , , j - P. 528. τὸ δὲ βασιλεύειν, ξκατόμβης" τὸ δὲ σῶον ἐπανελϑεῖν i£ IMov ἐς , , , 1 - Πύλον, ταύρων ἐννέα" καὶ τὸ ἐκ τῆς Αὐλίδος ἐς" IAtov διαπλεῦσαι, , b c - παρϑένου βασιλικῆς. ἡ. μὲν γὰρ Excpi ἢ) τὸ μὴ ἁλῶναν τότε H , VES) ΤΣ E - τὴν πόλιν 5) ἐπρίατο παρὰ τῆς ᾿4ϑηνᾶς βοῶν δώδεκα, καὶ k) ἀπομνημονεύοι, ἀπομνημονεύε eb T. A) ἐπεδείξαντο ἐποιήσαντο 2954. 5011. ubi et ἣν ante πρὸς αὐτὸν collocatum, sicut in Gorl. unde Sc/uniedero verba iv ἀρχῇ τῆς ᾿Ομήφον ποιήσεως spuria vísa, Vid. Adeot. m) ὧν ποιοῦσεν] de- sunt in 2954. et 2011. unciaisque propterea inclusit Schm, in- juria. n) τὸ μὲν] In cunctis Edd. fuit τὸν uiv, et deinde τὸν δέ" quae vel sine libri ullius &uctoritate mutari dehe- bant. Se/an. Secuti Reitz. et Schum. 0) εἰ τύχοι] εἰ τύχῃ 5011. vitiose. p? ἢ μὲν ydo "Ex égn] ,»lnsulsa priorum Edd. lectio: ὁ μὲν γὼρ ἑκατόμβῃ verissimam impertiunt A. S. R. P. L. ἢ A. 1. W. iu qua tamen omiititur ydg. Zeitz, A. 2. itidem ἡ piv ydo ἑκάβη, et in meo exemplari B. 1. an- tiqua manus idem adscripsit margini; 4) τότε τὴν πό- reliquis Diis ad Oeneum absque mercede, ut videtur, profectis, adílictantem se, faciunt nihil, sed vendunt et conquerontein, quali, bona hominibus, estque ut quam ping gui, Sarrb abi iim emat ab illis hic quidem va- rendum sit. Ab altera par- letudinem forte bucula; di- te Aethiopes beatos ac ter vitias alius bubus quatuor; felices. aliquis dixerit, si alius .regnum hecatomba; gra'iam iis habeat Jupiter, alius ut salvus ab. Ilio Py- quam ( in ipso Homeri po&- lum redeat, tauris novem; $eos principio) ab illo in- υἱὲ vero ab Aulide ad llion ierunt, duodecim deinceps liceat trajicere, virgine τὸς dierum epulis illam exci- gia redimendum est. Non pientes, idque, cum reli- (Nam?) Hecuba quidem, qnos etiam Deos, /anquam ne tum urbs caperetur, bu- umóros secum adduceret. bus duodecim, atque peplo Adeo eorum, quae faciunt, 8. Minerva redemit. Con- 71 7 XS ολλὰ εἶναι καὶ ἀλεκτρυόνος, καὶ Grc- p.528 Ταῦτα γε"), 8 5 NOE R X , ^ j ἅμ 4 οἶμαι, καὶ 0*) Χρύσης ἐπιστάμενος, ἅτε ἱερεὺς, καὶ γέρων, ^ 1 - ' 7 Ai Vf t -ν 3 καὶ τὰ ϑεῖα S ἐπειδὴ ἀπραπτος ia παρὰ *) τοῦ Te píuvovoc, ὡς ἂν καὶ Divi τῷ ᾿“πόλλωνι τὴν χάριν, Ὁ ἘΠ᾿ - δ΄ ΑΓ ΟΠ Τ ΕΡΓῸΟ ΕἼ δ. 1 πέπλου. εἰκάζειν δὲ yon φάνου, καὶ TM. povov nup αὐτοῖς ὦνια. bj e δικαιολογεῖται, καὶ ἀπαιτεῖ τὴν deii; καὶ μόνον οὐκ Ovt- B. » δίζει, λέγων, c) βέλτιστε Ἄπολλον, 3 , ?i 4 , , τέως ἀστεφάνωτον ὗντα, πολλαπις ἔστ dass καὶ τοοραῦτά δὲ. Ἃ , ' "Pe. éyo μὲν Gov TOV ridi , , Hi 5. 0-20» FAS v σοι μηρία ταύρων τε xol αἰγῶν ἔκαυσα ἐπὶ τῶν βωμῶν" σὺ δ᾽ 3 23 " e 9: 1:5, 4 ἀμελ εἴς" μου" τοιαῦτα ποπονϑύτος, καὶ παρ΄ οὐδὲν τίϑεσαι τὸν εὐεργέτην. T0rjegodv οὕτω X αἀτεδυρώπησεν αὐτὸν ἐκ τῶν λό-- γῶν, ὥςτε ἁρπασάμενος τὰ τόξα, καὶ ὑπὲρ ") τοῦ ναυστάϑ- ,.- * - - 1 ? 1 κατετοξευσε *) τῷ λοιμῷ τοὺς “χαιοὺς .- , - "n » 3 , αὐταῖς Y) ἡμιόνοις καὶ κυσίν. TOU “πόλλωνος , , " ^ "T e , ΡΞ ἐμνήσϑην, βούλομαι καὶ τὐλλα εἰπεῖν, ἃ γε ^ ) περὶ αὐτοῦ οἵ Ρ' 539. μου καϑίσας ἑαυτὸν, 271: ες: Ἐπεὶ ana λιν τὴν πόλιν τότε 2954. gon r) Ταῦ τά y£] Ita 5011. et Gorl. 1n Edd. fuerat ταῦτα δὲ; corruptum ex antecedente δέ. 5) ὁ ] restituit Schm. e 5011. vulgo omissum. t) ἀπῇεε παρὰ] Omnes Edd, insederat vitium ἀπίει.““ Reiz. In 5011., referente Belino , legitur ezysu ix. αι) zie] ἐπὲ Gorl. glossema genuiuae. — x) xocstáisvos] κοτετόξευε goit. y) αὐταῖς] Ita 5011. et δεήσει. pro vulg. αὐτοῖς. “) ἄγε] Ita L. qua quidem dictionis elegantia vulgo c up BE rant auctorem, scribentes &. Modo τἄλλα in vett. Edd., ut jicere autem fas est, multa etiam gallo, aut corona, aut solo ture adeo, apud pe coronavi, totque tibi taurorum caprarumque fe- mora tuis in altaribus ado- ipsos esse venalia. Puto, etiam Chryses horum gna- rus, qui sacerdos esset, et senex, et divinarum reruin consultus, cum infectis re- bus rediret ab Agamemnone, expostulat cum Apolline, apud quem in foenore col- locasset gratiam, et vicem reposcit, et tantum non conviciatur, dicens, Equi. dem, Apollo optime, aedem tuam, coronarum Mhonore ad eum diem carentem, sae- levi. 'Tu vero negligis me talia passum, nulloque nu- mero babes optime de te meritun. [taque tantum oratione illa pudorem ei ob- jecit, ut sagittis correptis insessoque editi lore prope navium stationem loco, pestilentiae telis ipsos cum mulis canibusque Achivos configeret. | Cum vero se- mel iu Apollinis incidi men- tionem, volo etiam reliqua dicéte; quae quidem docti LIOVIC LA NX 18 - 5 , , 3 p.529. σοφοὶ τῶν ἀνθρώπων λέγουσιν, ovy' ὅσα περὶ τοὺς ἔρωτας 2 , HE S €- 6n , ' , 5 st - 03 ἐδυςτύχησεν., οὐδὲ τοῦ Ὑαπκίνϑου τὸν φόνον, οὐδὲ τῆς zfá- ' e , , 3. .δὲ LI e ι Ex. ΦΈΡΕ - φνης τὴν ᾽πυπὲροψίαν, ἀλλ᾽ Ort καὶ καταδικασϑεὶς ") ἐπὶ τῷ - * , 3 - - τῶν Κυκλώπων ϑανάτῳ, πάξοστρακισϑεὶς διὰ τοῦτο ἔκ τοῦ 2 A - ᾿ ᾿ οὐρανοῦ κατεπέμφϑη ἐς τὴν γῆν "), ἀνθρωπίνῃ χρησύμε-- - , ἫΝ L] , 3 νος “) τῇ τύχη ὅτε δὴ 5) καὶ ἐθήτευσεν ἐν Θετταλίᾳ map ? a . “ἀδμήτῳ,, καὶ ἐν Φρυγίῳ παρὰ “αομέδοντι" παρὰ τούτῳ μέν , , 3 1 H - - 5 , , ys ov μόνος, ἀλλὰ μετὰ τοῦ Ποσειδῶνος, ἀμφότερον πλινϑεύον- Case lh , - τες ὑπ᾽ ἀπορίας, καὶ ἐργαζόμενοι ἐς τὸ τεῖχος, καὶ οὐδὲ “) 2 LÀ a Αἱ , MJ m ^ 344 * ἐντελῆ τὸν μισϑὸν ἐκομίσαντο παρὰ τοῦ Qovyoc, ἀλλὰ προς- " f 9 Es , "7 , , 1 AN. ὥφλεν ^) αὐτοῖς πλέον ἡ τοιᾶκοντα, φασι, δραχμὰς Τρωΐχας. 3 - - - 5 Ἢ γὰρ 85) οὐ ταῦτα σεμνολογοῦσιν οὗ ποιηταὶ περὶ ἃ) τῶν - , i " ϑεῶν, xol πολὺ τούτων ἱερώτερα !), περί τε ᾿Ηφαίστου, xol- , e er LI Προμηϑέως, zeli Κρόνου, xoi Ρέας, καὶ σχεδὸν ὅλης τῆς solet. a) καὶ καταδικασϑ' εὶς] παταγνωσϑεὶς, omisso καὶ, 5011. b) ἐς τὴν γῆν Arüculum vulgo omissum interjeci- mus cum Schm. e Codd. 2954. etzo11. quibus etiam Gorl. ac- cessit. c) χρησύμενος] Hanc Gesn. conjecturam pro vulg, donocusvog confirmavit Gor. d) ὅτε 05] Vulg. ὅτε δὲ, pro uo Gesn. maluit ὅτι δὲ, quod responderet praecedenti ἀλλ᾽ ὕτι καὶ etc. Genuinum ὅτε δὴ debemus Codd, 5011. et Gorl., receptum jam a Schn. et probatum etiam Jo, Seager: oin Clas- sical Journal N. XVII. a. 1814. p.160. e) οὐδὲ] οὐδὲν 50:1. 1) προςώφλεν!] i pure 2954. 5011, Gorl. Schm. At vid. Adnot. pe solet.*& Fettz. (μαφώτερα conj. Jacobs. de illo homines 'commemo- rant, non quam invenustus amator fuerit, nec Hyacia- thi caedem, neqve ut Daph- ne adspernata illum fuerit; sed quod judicio damnatus ob Cyclopas interfectos, te- - starumque suffragio de coc- lo in terram ejectus est, .hu- mana conditione atque sor- te usurus. Tum vero etiam servili ministerio, in Thes- salia apud Admetum, et a- pud Laomedontem in Phry- gia, functus est: apud hunc 8) Ἢ ydel h) περὶ] Vid. Adnot. H γὰρ Fl.ut in his particulis sae- παρὰ 5011; 1) iso soa] quidem non ipsesolus, sed cum Neptuno, lateribus du- cendis ambo, et muris stru- endis operam locantes ob inopiam, et ne integram quidem a Phryge mercedem auferentes, qui de ea debe- ret ilis, ajunt, triginta amplius drachmas "Troicas. Numquid enim talia non magnifice narrant de Dis poétae, et multum hisce di- viniora, de Vulano, et Prometheo, ct Saturno et Rhea, totaque paene Jovis pg ixezxsb5zci:5 799 “ ' - 1 τοῦ Διὸς οἰκίας; καὶ ταῦτα, παρακαλέσαντες τὰς Μούσας p. 52g. » ^ - δὲ. ΔΩ͂Σ ^i συνωδοὺς *) ἐν ἀρχῇ τῶν ἐπῶν, ὑφ᾽ ὧν δὴ ἔνϑεοι γενόμενοι, Eie hor esie 28 C MCN. ! K , , δὴ P γε ὡς τὸ εἰκὸς, ὄδουσιν, ὡς ὁ μὲν Κρόνος, ἐπειδὴ τάχιστα ἐξέ- 4 » ' 2 ' 3 ͵ , Σ 25 9 Y 1 τεμε τὸν πατέρα τὸν Ovgavov, ἐβασίλευσέ τε ἐν αὐτῷ ), xol UJ , , m m e? ^ , " τὰ τέκνα. κατήσϑιεν "), ὥςπερ ὁ ᾿Δργεῖος Θυέστης. ὕστερον». 550. ng e δὲ ὁ Ζεὺς κλαπεὶς ὑπὸ τῆς Péíog ὑποβαλλομένης τὸν λίϑον, ἐς ^ , , Ae p 5 “ΩΝ ᾽ , , [d , τὴν Κρήτην ἐγτεθεὶς, vm αἷγος &vergegm, καϑᾶπερ o Τ7Τηλε- ΄ c - [d CIN ^ φὸς ὑπ᾽ ἐλάφου, παὶ ὁ Πέρσης Κῦρος ὁ πρότερον ὑπὸ τῆς κυνός ")" ἐξελάσας τὸν πατέρα. καὶ ἐς τὸ δεσμωτήριον Q 25, ^8 LÀ * 32 , Au LI A L] N wcropcAov, evrog ἔσχε τὴν ἄρχην. ἔγημε δὲ πολλὰς piv uÀ- ᾽ 1 * ' λας, ὑστάτην δὲ τὴν Hoe» 5) τὴν ἀδελφὴν, κατὰ τοὺς Περ-- εἶτα σῶν τοῦτο ?) καὶ ᾿ἀσσυρίων νόμους. ἐρωτικὸς δὲ Qv, καὶ εἰς "Agoolísi: πεχυμένος, ῥ δίας ἐνέπλησε παίδων τὸν οὐρανὸν, τοὺς μὲν ἐξ ὁμοτίμων ποιησάμενος, ἐνίους δὲ καὶ νόϑους ἐκ τοῦ ϑνητοῦ καὶ ἐπιγείου. γένους" ἄρτι μὲν ὁ γεννάδας γιγνό- μένος χρυσίον, ἄρτι δὲ ταῦρος, ἢ κύκνος, ἢ ἀετὸς, καὶ ὅλως, k) συνῳδοῦὺς] συνάδειν 2954. 5011. Gir. nec hoc male; quamquam caussa non est, cur mutetur vulgata. In Gorl. deinde legitur ἐν τῇ Goyp. 1) ἐν αὐτῷ] ἐπ᾿ ' αὐτῷ conj. So- lan. m) πατήσϑιεν ἤσϑιεν 3011. n) ὑπὸ τῆς κυνός] ὑπὸ κυνός 2954. probatum Belino et admissum a ScÁm. non optimo jure: vim enim suam habet Articulus : ab illa haud ignoia came. 0) τὴν Ἥραν] desunt in Gorl. p) τοῦτο] abest ab eodem. familia? Et haec faciunt, invocatis in principio ver- suum Musis cantus adjutri- cibus, quarum adflatu Deo, ut videtur, pleni canunt, ut βάσανα exsecto sta tím Coclo patre in illo 1mpera- verit, suosque natos devo- raverit, ut ÁArgivus Thys— stes; ut deinde Jupiter, furto subjicientis lapideim Rheae, in Creta expositus .et a capra nutritus sit, quemadmodum nempe 'Te- lephus a cerva, et a cane Persa. ille. Cyrus. superior: ut deinde expulso patre, et in carcerem conjecto, imperitum ipse tenuerit; ut uxores duxerit ille quidem complures alias, ultimam vero Junonem germauam suam, ex Persarum boc quidem Assyriorumque le- gibus: amator vero maxi- mus sit, et effusus solutus- que in Venerem, facile coe- lum liberis ut compleverit; quorum alios ex sui fasti- giinatribus, alios vero no- thos atque hybridas ex mor- tali ac terrestri genere crea- verit, cum nunc aurum gc- nerosus ille, nunc taurus 80 LU CIANI jit f " 9 - , "τὰ «659. ποικιλώτερος αὐτοῦ Πρωτέως. μόνην 1) δὲ τὴν ᾿ϑηνᾶν ἔφυ- I $ - τ - € 3/85 , i» ΄ 64 ὙΦ σεν᾿ ἐκ τῆς ξαυτοῦ, περαλῆς, ὑπ᾽ αὐτὸν ἀτεχνῶς τὸν ἐγκέφαλον , ec - , - συλλαβών. τὸν μὲν γὰρ Διόνυσον ἡμιτελῆ φάσιν £x τῆς μητρὸς T , r c Li 5» "v - , , t , ι- τὰς. p. 521- ἔτι καυμένης “), ἁρπάσας, ἕν τῷ βηρῷ φέρων xeraovés, πα- »“" ^ , " 1 6 τὰ ἐξέτεμε, τῆς ὠδῖνος ἐνστάσης. μοιὰ δὲ τούτοις καὶ meo - Ὁ M » E 1 ' “ δ " c3 τῆς ρας &0ovGuy, ἄνευ τῆς πρὸς vov ἀνδρα Outhiag, vstn- , AP e - - ' o E 2e , γέμιον αὐτὴν *) παῖδα γεννῆσαν τὸν Ηφαιστον, οὐ μάλα εὖ- ^ w 5 , τυχῆ τοῦτον, ἀλλὰ βάναυσον, καὶ χαλκέα, καὶ πυρίτην !), ^ - - , 3 4 καὶ ἐν καπνῷ τὸ züv") βιοῦντα,, καὶ σπινϑήρων ἀνάπλεων, 3 - οἷα δὴ *) καμινευτὴν, καὶ οὐδὲ ἄρτιον τὼ πόδε χωλευϑῆναι Spec 5. SU δὴν ἣν τ LUND τον cC ἣν 2^0! YWX55 rou A a γὰρ αὐτὸν ἀπὸ τοῦ πτώματος, ὁποτε ἐῤῥίφη Y) ὑπὸ τοῦ Ζιὸς ἐξ οὐ- φανοῦ" καὶ εἴγε μὴ οἵ “ήμνιοι καλῶς ποιοῦντες ἔτι φερόμενον 3E ; ; "ab " oz CAU c er αὐτὸν ὑπεδέξαντο, ἐτεϑνήκει κἀν *) ἡμῖν ὁ Hgotozoz, ὡς-- 4) μόνην μόνος conj. Beli». ineptam cogitans oppositiohem,. nec reputans huc referri tanquam opposita, quae sequuntur, τὸν μὲν γὰρ Ζιόνυσον etc. r) καομένη ς} »»καιομένης P. 2. Par. A. illud ἀττικώτερον vett. Edd. probant: t ΒΆ6 08 ΡΞ ΟΥ̓ΤΒῚ solet, nec raro praetermitti.^ Hei/z. Vid. ad Liall. Marr. IV, 2. Varr. Lectt, s) αὐτὴν] αὐτῇ 2954. 5011. unde £eli- nus vult αὐτῇ, perperam. t) πυρίτην]) ,,πυρητὸν OG. P. πυριήτην vel zvooíczv notatur ex L. πυρευτὴν J. V.2. À.1. W. Reliquae Edd. Fl. sequuntur. Utraque Ald. πυρίτην. Cf. Jov. Conf. c. 8. ubi βόναυσός τις καὶ πυρίτης trjv τέχνην, sire lectionis varietate. u) τὸ πᾶν] τοπᾶν À.1.2. Infra tamen c. 8. τὸ πᾶν separatim jn utraque. x) δὴ} abest a Goxl. y) ἐῤδῥίφη Ἵ .»ἐῤῥίφϑη solace B. 2. et Par. quae contra cete arum consensum non valent, Etiam B. 1, igoígQm, sed frustra 2) παν ἐτεϑινήκει) Sice2954. 5011. quod Beiino quoque aut olor, aut aquila ficret, et omnino ipso Proteo mu- tabihor; solam autem ex suo ipse capite Minervam ut genuerit, intra ipsum plane cerebrum conceptam; Dacchum enim, ajunt, in- formem adhuc ex matre cum maxime conílagrante erep- ium, in suo ipse femore defodit, ac deinde instante partus dolore exsecuit. Si. milia vero hisce ctiam de Junone canunt, sine viri €onsuetudino cam peperisse filium Vulcanum, quas! au- ra conceptum, non nimis illum beatum, sed sordiduin ^ opificem, fabrum aerarium, igne adustum, in fumo vi- ventem semper favilla op— pletum, qui camino adsiet tota vita; et pne recte qui- dem pedibus valentem, clau- dum nempe ex casu, cum de coelo. projectus a Jose esset; et nisi ( bonuin. fac- tum!) Lemnii, cum' ita praeceps ferretur, illuin ex- cepissent, perierat xo0bis 4 DE w9-d-gdmTYy"-wciI s. 81 p 671 LO M TEN SL] εἶ , , ΨΥ, , 1 " "ep ὁ ᾿“Ιστυανὰξ ἀπὸ τοῦ πύργου καταπεσών. καίτοι τὰ μὲν Ρ. 551. --; » " ' ᾿ , 2 3 Ἐν ων “Ἡφαίστου uérgu τὸν δὲ Προμηϑέα τίς οὐκ οἶδεν, οἷα ἔπαϑε, 2 r i] , : 4 E διότι καϑ᾽ ὑπερβολὴν φιλάνθρωπος qv; καὶ γὰρ αὖ *' xol n. wm — ^ , , * c ^ 2 , » νῷ - τοῦτον ἐς τὴν Σευϑίαν ἀγαγὼν 0 “Ζεὺυς ἀνεσταύρωσεν ἐπὶ τοῦ G Su XAR. $3 2 Kovzecov, καὶ τὸν ἀετὸν ") αὐτῷ παρακαταστήσως TO ἧπαρ , 37 ji 7 ὑσημέραι κολάψοντα. Οὗτος uévovv ἐξετέλεσε τὴν καταδίκην. P. 532.7 εἰπεῖν.) πῶς οὐκ ἀσχημο- ἤδη καὶ ἔξωρος οὖσα, καὶ ὑτῶν μήτηρ ϑεῶν, παιὸ ὅσα δ᾽ ἔτι, καὶ ζηλοτυποῦ τοζούυτῶν μήτηρ ϑεῶν, παιδεραστοῦσα δ΄ ἔτι, καὶ ζηλοτυποῦσα, !. Ὁ - , A καὶ τὸν ἴάττιν ἐπὶ τῶν λεόντων φέρουσα 4)" καὶ ταῦτα, μηπέτι - , , - " χρήσιμον εἶναι δυνάμενον ; ὥςτε πῶς ἂν ἔτι μέμφοιτό τις ἢ τ, “ἢ 2 , pA , κ᾿ - “ ἢ ' 1 31 τῇ Aqgoóir], OTt μοιχεύεται, ἡ τῇ Σελήνῃ πρὸς τὸν Evóv- ΝΣ ΠΟΥ 5 μίωνα κατιούσῃ πολλάκις ἐκ μέσης τῆς ὁδοῦ; Φέρε δὲ ἤδη 8 ΄ , Ὡς , PAST 2/. 34 E τούτων ἀφέμενοι τῶν λύγων ἐς αὐτὸν ἀνέλθωμεν τὸν οὐρανὸν, ἢ Pío δὲ (χρὴ γὰρ ἴσως καὶ ταῦτα ἮΝ 'N E - Ἁ vei, καὶ δεινὰ ποιεῖ 5), γραῦς μὲν praeplacuit, Vulg. ἐτεϑνήκει &v». a) v2] abest a 2954. pro- baute Belin. praetermisit etiam Schm. injuria. A) καὶ cum vi-quasi per pleonasmum, quem J/risAius in libro siugulari de Pleonasmm. p. 142. praetermittere non debebat, dictum, ut Lat. πες non , praeterea etiam: quippe indicaiur similitudo hujus fati eum "Vulcani modo narrato.. Xenoph. Cyrop. ill, 5, 22. ἐχεὶῖ αὖ καὶ (praeter Deos supra commemeoratos ἬΝ Τὴν ἱλάσκετο nis etc. b) ἀετὸν) αἰετὸν 5011. Gorl. Sem. supra tamen $. ἀετὸς, ut vulto Ct. Diall. Deor. I, 1. Mox ᾿ἀποκατασεήσας 2954- προρκαταστήσας Gorl. c) zo:si] πονεῖ P. d) φέρουσα] περιφέρουσα 2954. Belin. Schm. glossema vulgaiae. Vulcanus, ut ille praecipi- tatus de turri -Astyanax. Quanquam Vulcani ista to- lerabilia: Prometheo vero, quis ignorat, quae accide- rint ea caussa , quod supra modum homines compJecte- retur? abductum enim in "Scythiam Jupiter Caucaso monti tanquam cruci adfíi- xit, aquila adposita, quae jecur viri quotidie rostro tunderet. Hic poenas ipi- decore se gerere, etindigna facere, quae anus licet, et effoeia, et tot Deorum ma- ter, puerorum adhuc amo— ribes ac zelotypia ardeat, atque Attàn suum, juncta leonibus rheda tollat, eum- que talem, qui Jam nec uti- lis illi esse possit ? Quae cum ita sint, quis jam Ve- neri succenseat ob adulteria, aut Lunae de media saepe via ad suum descendenti tur persolvit. Rheam vero (forte enim ista quoque di- cenda sunt) quis neget in- Lician. Fol. IIl. , Endymionem ? Age verojam his relictis sermonibus in ipsum adscendainus coelum, EF 89 LUGILAXI "5 , M τὴν LANA RAE: , . δ , Ρ.552. πονητιπῶς ἀναπτάμενοι κατὰ τὴν αὐτὴν Ομήφῳ καὶ “Ἡσιόδῳ. 630v, καὶ ϑεασώμεϑα, ὅπως ἕκαστον διακεκόσμηται τῶν ἄνω *). Καὶ ὅτι μὲν χαλκοῦς ἔστι τὰ ἔξω, καὶ πρὸ ἡμῶν τοῦ ᾿Ομήρου λέγοντος ἠκούσαμεν. ὑπερβάντι δὲ καὶ ἀνακύψαντι μικρὸν ἐς τὸ ἄνω 1), καὶ ἀτεχνῶς ἐπὶ τοῦ νώτου γενομένῳ, φῶς τε λαμ- πφότερον quivspaig καὶ ἥλιος sq Paguiregos , καὶ ἄστρα διαυ- γέστερα, xol τὸ πᾶν ἡμέρα; καὶ zeuéotu τὸ δάπεδον 5). ἐςιόν- τῶν ἢ) δὲ, περρῖτον py οἰκοῦσιν oL * oot. idibus 159: ἔπειτα δὲν ἡ "loig, καὶ ὃ Ἑρμῆς, ὄντες ὑπηρέται, καὶ "ἀγ- yt ελιαφύροι τοῦ Διός" ἑξῆς δὲ τοῦ “Ἡφαίστου τὸ χαλκεῖον ἀνά-- Ῥ' 655: μέστον ἁπάσης τέχνης" μετὰ δὲ αἵ τῶν ϑεῶν οἰκίαι, καὶ τοῦ Διὸς τὰ βαδελεισῚ ταῦτα πάντως 1) περικαλλῆ τοῦ ᾿Ηφαίαστου κατασχευάᾶσαντος. 6) ὅπως ἕκαστον διαπεκόσμηταοι τῶν ἄν] ὅπως δια- «fX. τὰ ἄνω 2954. 5011. minus bene. £f) τὸ ἄνω] τὰ ἄνω Schm. e 5011. nec non G^rl. Omnino displicet vox ἄνω. Op- positum τὰ ἔξω flagitat ἐς τὸ (vel τὰ) ἔνδον s. εἴσω. "ἄνω su- &picor deberi librario aberranti. 5) καὶ τὸ πᾶν ἡμέρα, καὶ χρυσοῦν τὸ δάπεδον) καὶ χρυσοῦν τὸ δάπεδον, καὶ τὸ πὰν ἡμέρα 2954. 5011. inverso, ac perverso, ordine, quem miror Beíino et Sekmiedero praeplacere potuisse. h) ἐςιόν- z0v],ltaP.idemque notatur in margine A. 1. W. Lectio minime contemrenda.«€ FHei/z. Ita etiam 2954. 5011. nec du- bitavimus nos sequi simu] cum οὐ, et Sch»: Vulgata ἐςεόν- Ti ab eo, nisi fallor, profecta, qui structuram hujus enun- iiationis et proxime praecedentis: ὑπερβάντι δὲ καὶ ἀνακύ- ψαντι etc. concinere inter sese vellet: putide sane factum. Mox pro πρῶτον codd. 2954. et 5011, exhibent πρῶτα. i) πάντως) πάντα iidem Pariss. et hinc Sch. suasore Belino. ΄ poétarum licentia eadem, qua Homerus Hesiodus- que, via evecti, vidca- musque, quomodo coelesti- um unumquodque ornatum instructumque sit. Δὲ ae-- neum quidem extrinsecus esse, vel ante nos dicentem audivi— mus Homerüám. 81 qvis au- temtransgressus paullum et- iam superiora (interiora) sublato capite introspexe- rit, vel plane in dorsum e£ ferga convexa evaserit, illi vero etlux candidior fulget, et sol purior, et illustriora. sidera, ac dies ubique et so- lum aureum. Ad primum ingressum Horae habitant, jenitrices nempe; tum {τ|5 et Mercurius, ministri Jo- vis ac nuntii: deinde aera- ria Vulcani oíficina omni artis instrumento plena; tum Deorum domus, et ipsa Jovis regia, Pulcher- pyima ista undique a Vulca- no fabricata, | Consedere S CR IF I:CIIS. 83 P. 555.9 ILIV, v. 1. D E Of δὲ ϑεοὶ παρ᾽ Ζηνὶ πκαϑήμενοι, — (πρέπει γὰρ, οἶμαι; ἄνω ὄντα μεγαληγορεῖν) ἀποσκοποῦσιν ἐς τὴν γῆν, καὶ πάντῃ περιβλέπουσιν ἐπικύπτοντες, εἴποϑεν ἡ ὄψονται πῦρ ἀναπτόμενον, ἢ ἀναφερομένην πνίσσαν, Iliad: T. v. 317- — — ἑλισσομένην περὶ καπνῷ. "VK d 9v ^ QYOU “ταντε em /0TS πἂν δ) μὲν ϑύῃ τις, εὐωχοῦνται πάντες, ἐπικεχηνότες τῷ - ' T7 - - παπνῷ,, καὶ τὸ αἷμα πίνοντες τοῖς βωμοῖς προςχεύμενον, ὥς- δ ^ Ἃ δ᾽ Ἢ , : l » Y 1 2 / " 1 σὲρ ab μυῖαι. ἣν δ᾽ οἰκοόσιτοι ὧσι ), νέκταρ καὶ ἀμβοοσία τὸ - , 3 " ^ δεῖπνον. πάλαι μὲν ovv xol ἄνϑρωποι συνειστιῶντο, καὶ συν- * ^ C2 T-! 135€ , 4 3 ' 3$ 5. c ἔπινον αὐτοῖς, ὁ Ἰξίων, καὶ ὁ Τάνταλος. ἐπεὶ δὲ ἦσαν vjgi- , - --—— , c » σταὶ, καὶ λάλοι, ἐκεῖνον μὲν ἔτι xol νῦν κολάζονται, ἄβατος - - 3 4 - δὲ τῷ ϑνητῶν ") γένει καὶ ἀπόῤῥητος ") ὁ οὐρανός. Τοιοῦ- 10 c , - - ^ * en ' , τος 0 βίος τῶν ϑεῶν. τοιγαροῦν xol o£ ἀνϑρωποι συνῳδὰ του- 3 , n ἢ τοις, καὶ ἀκόλουϑα περὶ τὰς ϑρησκπείας ἐπιτηδεύουσι. καὶ L4 [1] Α L4 , , » 257 VÀ πρῶτον ^) μὲν ὕλας ἀπετέμοντο, καὶ ὄρη ἀνέϑεσαν, καὶ og- At venustius longe, quod vulgo editur. Κ) κἂν] καὶ ἐὰν 2954. modo ἐλισσομένην. spiritu. leni -A. 2. sine spinitn A. 1. l))oian0civot 61] οἰχοσιτῶσι 2954. Gorl. verbum im;ro- bum, a quo abhorreant velim Lexicographi. m) er zov] »»ϑνητῷ B; neque aliter in Fl. eaque sola.* nm) ἀπόῤῥη τος) ἀπόρευτος νοὶ ἄπορος conj. δοίαπ. 0) ze Grov] πρώτα 2954. ut supra c. 8. Dii (decet enim, puto, vium et comessationem il. superna illaingressum mag- lorum adhibebantur, [xion nifice etiam dicere) circa puta et Tantalus Cum ve- Jovem et in terram despi- ciunt, ubique oculos cer- nui circumferentes, si qua videant ignem accensum, aut surgentia nidore volu- mina fumi, Et si quis sa- ciificet, epulantur omnes inhiantes fumo, et sangui- nem altaribus adfusum, mus- carum instar hLaurientes; domi vero si coenent, nec- tar et ambrosia illorum suht epulae, Olim quidem homines etiam ad convi- ro ten'*atores Dearum es- sent insolentes et loquaces, ipsi quidem poenas ad hunc diem luunt, ceterum inac- cessum fuit.ab illo tempo- re mortalium generi coelum atque interdictum, — Talis Deorum vita est. Homi- nes igitur consonántia bis et consequentia circa. reli- giones instituerunt. Pia- mum nemora sacrarunf et montes dedicarunt, "et sa- (^ E29 Ῥ. 555- P: 554: 11 84 cpnegud fA X vem καϑιέρωσαν. καὶ τὰ mura ἐπεφήμισαν ἑκάστῳ 9t. μετὰ δὲ νειμάμενον κατὰ ἔϑνη isi giao καὶ pne αὑτῶν p ) ἀπο- φοϊνουσιν" ὃ μὲν Δελφὸς τὸν módo, καὶ ὁ 4Δήλιος " ὁ δ᾽ 4) ᾿4ϑηναῖος τὴν ᾿᾿ϑηνᾶν' Vae nan γοῦν τὴν οἰκειότητα Φ τῷ ὀνόματι") τὴν Ἥραν δὲ ὁ ᾿Αργεῖος 5)* καὶ ὃ Μυγδόνιος τὴν Ῥέαν" jen τὴν ᾿ἀφροδίτην ὁ Πάφιος. οἵ δ᾽ αὖ Κρῆτες οὐ γενέσϑαι παρ᾽ αὐτοῖς, οὐδὲ τραφῆναι μόνον τὸν Δία λέγου- σιν 1), ἀλλὰ καὶ τάφον αὐτοῦ δειπνύουσι. καὶ ἡμεῖς ἄρα τος- οὔτον ἠπατήμεϑα ") χρύνον, οἰόμενοι τὸν Ζίία βροντᾶν τε, χαὶ ὕειν, καὶ τἄλλα πάντα ἐπιτελεῖν" ὃ δὲ ἐλελήϑει πάλαι τε- ϑυεὼς, παρὰ Κρησὶ τεϑαμμένος. Ἔπειτα δὲ ναοὺς ἐγείραν-- du iv Me ANGES 3» AT E93 e - T , τες, ἵν᾿ αὐτοῖς *) μὴ ἄοικοι, μηδὲ ἀνέστιον δῆϑεν σιν, εἰ- ΄ 3 oy 3 ^c 2 ^ , κόνας: αὐτῶν ) ἀπεικαΐζουσι, παρακαλέσαντες ἢ Πραξιτέλην, P). αὐτῶ av] αὐτῶν B. 1. A. 1. 2. ,forsan genuina lectio. 4) ὁ δ᾽ ὅδ᾽ B. 1. ac deinde οἵδ᾽ αὖ Κρῆτες, fre nens vitium in dm Edd. τὺ oíxst0v97«] »θφιότητα Fl' s)'Aoysioc] » 4ργος omnes Edd. excepta V. 2. cui opitulantur A. P. L. Cundem lectionem ostendit ora A. 1. W.** Sic etiam in Pa- riss. Codd. legi videtur: praeterea e 2954. cum Schm. recepi- mus τὴν Ἥραν δὲ, pro καὶ τὴν Ἥραν. ἐ) λέγουσιν) 5 2954. recepit Schm. pro vulg. λέγουσι. Receptam formam ex- hibet etiam Ald. utraque. wu) quzorngní9o]Siccorrexeram vulgatum ἡπατώμεϑα,; priusquam viderem Gorl. quoque sic legere. x) αὐτοῖς, ἕνα αὐτὰ L. an evro/ ; * Reitz. Mi- nime: vult auctor: £xstruxerunt templa , ne ipsis (qui ea ex« ziruxerumt) Dii essent domicilii scilicet et foci expertes, Quip- pe sua ipsorum caussa id. fecerunt homines, re inhospitales etimpii haberentnr in Deos suos. — y) αὐτῶν] ,,avzoig P. et marg. A. 1, W.* Praesiat tamen vulgata. cras esse jusserunt aves, et natum modo apud se, ne- suas unicuiqve plantas Deo que nutritum modo Jovem adsignarunt; deindein gen- praedicant. sed sepulcrum tes descriptos colunt, suos- quoque ilius ostendunt, que cives declarant; Del. Nos igitur longo adeo tem- phus quidem Delivsque Α- pore falsi sumus, qui pu. polinem: Minervam ve- taverimus, Jovem tonare, ro Atheniensis: (testatur et pluere, et reliqua omnia enim ipso suo nomine perficere: at fugit nos, o- Graeco illam conjunctio- lim (dudum ) eum esse mor- nem): Junonem porro tuum, qui apud Cretenses Argivus, et Mygdonius sepultus sit.. Deinde tem- Beam, . et Venerem Pa- plis excitatis, ne sine do- phius: rursumCretenses non. mo, sine foco sibi sint Dii, DpE SACRIVFICILIS. 63 ἢ Πολύκλειτον, ἢ Φειδίαν. οἵ δὲ, οὐκ οἶδ᾽ mov?) ἰδόν- Ρ. 555. τὲς ἀναπλάττουσι γενειήτην μὲν τὸν Δία, παῖδα δ᾽ ἐς ἀεὶ τὸν ᾿ἀπόλλωνα, καὶ τὸν “Ερμῆν ὑπηνήτην, καὶ Ποσειδῶνα πυανοχαίτηὴν, καὶ γλαυκῶπιν τὴν ᾿Αϑηνὰν. ὅμως δ᾽ οὖν of παριόντες ἐς τὸν νεὼν οὔτε τὸν ἐξ ᾿Ινδῶν ἐλέφαντα ἔτι οἴονται ' ὁρᾶν, οὔτε τὸ ἐκ τῆς Θρύκης μεταλλευϑὲν χρυσίον, ἀλλ᾽ αὖ- τὸν τὸν Κρόνου ^) καὶ “Ρέας ἐς τὴν γῆν ὑπὸ Φειδίου μετῳ- δισμένον, καὶ τὴν Πισαίων ἐρημίαν ἐπισκοπεῖν κεκελευσμένον, “αἱ ἀγαπῶντα, εἰ διὰ πέντε 0Atv ἐτῶν ϑύσει τις αὐτῷ πάρεργον ᾿Ολυμπίων. Θέμενοι δὲ βωμοὺς, καὶ προῤῥήσεις, καὶ περιῤδαν- 12 τήρια, προςάγουσι τὼς ϑυσίας" βοῦν μὲν ἀροτῆρα ὁ γεωργός" ἄονα δὲ ὃ ποιμὴν, καὶ αἶγα ὁ αἰπολος" ὃ δέ τις λιβανωτὸν, ἢ P: 535: πόπανον" ὁ δὲ πένης ἱλόσατο τὸν ϑεὸν φιλήσας ἢ) μόνον τὴν αὐτοῦ δεξιάν. ἀλλ᾽ οἵ ye *) ϑύοντες (ἐπ᾿ ἐκείνους γὰρ ἐπάνει- gp) racer τὸ ζῶον, καὶ πολύγε πρότερον ἐξετάσαντες, 1) ὅπου] ὅμως 2954. 5011. Refert autem Zelíinus iia, quasi ὃ vulgo ! egatur ὅπως, haud dubie invitus, 8) ἀλλ᾽ αὐτὸν τὸν Κρόνου] Vulg. ἐλλὰ τὸν Κρ. 2954. ἀλλὰ τὸν τὸν Κρ. 5011. ἀλλ᾽ αὐτὸν τὸν Κρ. quam veram Zeno visam lectionein recte recepit Se/un. , praeseriiin qnum eaundent prae se ferat Codex Goil. b) φιλήσας] σείσας 2954. 5011. e πύσας for- tassis ortum, quod equidem genuinum putaverim, Vid. de Saltat. c. 17. Deinde idem habent € ἑαυτοῦ» quod mallet 5«/i- ' nus. Atvid.Adnot. 0) ἐλλ᾽ o£ ys] ἄλλοι δὲ Gorl, iuepte, signa illis adsimilant, Pra- Phidia, et Pisaeorum deser. xitele aliquo advocato, aut tis p'aesidere jussum, ae Polycleto, aut Phidia. At satis habere, si ipsis quine hi uescio ubi viderint Deos: que intérjéctis annis, per fingunt certe barbatum Jo- Olympioram — occasionem vem, perpetuo adolescea. obiter aliquis ei sacrificét. tem Apolliuem, Mercurium Positis vero altaribus, «et primae lanuginis juvenem, edictis, et vasis lustralibus; -caeruleo capillo Neptunum, hostias admovent, aratorem. et glaucis Minervam oculis, bovem agricola, opilio ο- "l'amen qui intrant aedem, vem, capram caprarius, a- non jam Indicum sibi ebur lius quidam tus aut libums videntur videre, àut quae- pauper autem placavi* De- sitom ex 'Tbraciae metallis vm adorata solum destra, aurum; sed Saturni ipsum — lpsi vero sacrificantes, (ad ac Reae 6lium, in terram lios enim redeo), vittattim traductum collocatumque a auimal, quod quidem diu 86 οι τὰ να u« - ἐπ 3 1 f. € ,. , " Ρ. 5656. εἰ ἐντελὲς εἴη, ἵνα μηδὲ τῶν ἀχρήστων τὲ κατασφάττωσι, “προξ- [i - - , 5 - - “Ὁ - αἀγουσι τῷ Doug, καὶ φονεύουσιν ἐν ὀφϑαλμοῖς τοῦ ϑεοῦ, d , f. » ἂν ΣΝ γοερύν τι μυκώμενον i), καὶ, ὡς τὸ εἰκὸς, εὐφημοῦν; καὶ C aj. e » E , E "ua μὰ , , ^ , : ἡμίφωνον *) ἤδη τῇ ϑυσίῳ ἐπαυλοῦν. τίς ovx ἂν .εἰκάσειεν e ui a , ; 18 ἡδεσϑαι ταῦϑ' ὁρῶντας τοὺς ϑεὺύς ; Καὶ τὸ uiv πρόγραμμα LI 1 - - f ^ , e ' φησὶ, μὴ παριέναν εἴσω τῶν ') msgujgevrzwoiov, ὅστις μὴ ᾿ - ':g Gn καϑαρὸς ἐστι τὰς χεῖρας" ὁ. δ᾽ 9) ἱερεὺς αὐτὸς ἕστηκεν ἡμαγ-: D h E] -“ c , ad ἀῶ». ,F n μένος ^), xoi, ὥςπερ ὁ Κύκλωψ ἐκεῖνος, ἀνατέμνων , xb 'N - - - τὰ ἔγκατα ἐξαίρων, xol καρδιουλκῶν, xoi τὸ αἷμα τῷ βωμῷ περιχέων., καὶ τί γὰρ οὐκ εὐσεβὲς ἐπιτελῶν; ἐπὶ πᾶσι δὲ πῦρ 3 ΄ - E 2 Him ἀναπαύσας ἐπέϑηπε φέρων αὐτῇ δορῷ τὴν αἶγα, καὶ αὐτοῖς 2 i P.557.69í0tg τὸ πρόβατον. ἡ δὲ κνίσσα ϑεσπέσιος, καὶ ἕεροπρεπης - MN 1 i δ χωρεῖ ἄνω, καὶ ἐς αὐτὸν τὸν οὐρανὸν ἠρέμα διασκίδναταιν. *) ὁ , , 2 δ , μὲν ys Σκυϑης, xol πάᾳας τὰς ϑυσίας ἀφεὶς, καὶ ἡγησάμενος M 3 ι ' 3 , k^ » 7 H , ταπεινὰς, αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ^) τῇ ZgzéguóL παρίστησι, d) μυκώμενον͵ μηκώμενον 5011. de capris dici solitum, mi- mus ἢ. l. convenit, ΕἸ guíqcovov] suspectum So/azo δὲ Heitzio, qui cenjicit εὔφωνον, ἡδύφωνον, vel ouógovov. Sed vid. Adnot. f) rà») olim omissum, Zelino auctore et Sehmicdero ducerestituimus e cod.go11. 8) ὃ δ΄ 1 ὁ δὲ 2954. h? ἡμαγμένος] Ita B. 1. in ceteris ἡμαγμ. sine jota sub ἡ. 1) ἠρέμα διασκίδναται) Hoc melori ordine verba, olim inversa, sese excipere jussi cum Schm. praeeuntibus codd. 2954. 5011. Gorl, in quo postremo etiam proxime sequens «cL deest. Omnino verba: καὶ πάσας --- ταπεινὰς laborare ; s É videntur. k) αὐτοὺς τοὺς ἄν ϑρ.] Ita ex iisdem tribus ante probarunt, si sit inte- grum, ne quod znpurum aut parum idoneum mactent, admovent altari, et in ocu- lis Dei mactant lugubre quiddam sonans, quae bo- na. illius verba interpretari licet,et tibias dimidiato jam spiritu ad sacrificium infla- tas (et tibiarum instar. dimi- diaia jam voce sacrificio ac— ciiéns). Quis non putet de- lectari, haec cum vident, Deos? Etedicti quidem ta- bula denuntiat, ne ingredi audeat intra vasa lustralia, si quis manus puras non ha- beat. Ceterum sacerdos ip- se stat cruentatus, et, uf Cyclops ille, secans, etex- ta eximens, et cor protra- hens, et sanguinem adfun- dens altari, et nibil non pium perficiens: denique vero igni accenso imponit: ipsam cum pelle capram, et ovem cum sua sibi lana. Tum nidor ille sanctus adeo ac Deo dignus alta petit, et in ipsum coelum paulla- tim diffunditur, At Scytha, relictis hostiis omnibus, Ὁ n asiCUuDMODE Y Es. 87 - 5 ' - καὶ οὕτω ποιῶν ἀρέσκει τὴν ϑεόν 1). Ταῦτα μὲν ἴσως ") pf- 14 ; uc 2 3 , , Te ἂν Ea , EAS τρια, xol τὰ ὑπ᾽ ᾿Ασσυρίων γιγνόμενα, καὶ ὑπὸ Φρυγῶν, καὶ P:537 - 3 E AduüGw. ἣν δ᾽ ἐς τὴν ") «Αἴγυπτον ἔλϑης, τότε δὴ τότε ὄψει c 34 - t - 2 - πολλὰ τὰ σεμνὰ 5), καὶ ὡς ἀληϑῶς ἄξια τοῦ οὐρανοῦ. πριο- πρύόςωπον μὲν τὸν “ἰα" κυνοπρύφςωπον δὲ τὸν βέλτιστον Ῥ) f - - ΄ Eouiv, καὶ τὸν Πᾶνα ὅλον τρύγον, καὶ fw τινὰ, καὶ προ- , er «q N , Ψ πόδειλον ἕτερον 1), καὶ πίϑηπκον. —- 3 la d ἰ δ᾽ ἐθέλοις " ) καὶ ταῦτα OoQucvor ὄφρ᾽ εὖ εἰδῇς, ins - - - 1,150. ἀκούσῃ πολλῶν σοφιστῶν, καὶ γραμματέων, καὶ προφητῶν ^" 3 ἐξυρημένων *), διηγουμένων, (πρότερον δέ, φησιν ὁ λόγος, codd, rescripsi cim ϑελπ. Vulgo deest Articulus, — 1) τὴν $:ov)] Vulg. τῇ 9:9. Accusativum restituimus, Belino mo- nente, e duobus Pariss, Vid. Adnot. ad Her mot. ἃ. 21. m) Tajra μὲν ἴδω] Ταῦτα μὲν δὴ ἴσως 2954 5011. Gcrl, Schmied. Mihi quidem δὴ ex sequentib us τότε δὴ τότε elc., quae varie in iisdem libris leguntur, huc delatum, nec neces- sarium ad loci sensum explendum videbatur, Supra c. 6. καίτοι νὰ μὲν Ἡφαίστου μὠέτοια᾽ τὸν δὲ Προμηϑέα etc. n) ἐς τὴν] ἐς αὐτὴν τὴν Gorl. significanier: 1105 iamen recipere nou sumus ausi. e) τότε δὴ, τότε ὄψει πολλὰ τὰ Gtu- và] ὄψει 07) πολλά τε καὶ σεμνὰ 2954. 5011. male: Belinus ta- men hinc scribi vult: τότε δὴ τότε ὄψει πολλά τε καὶ σεμνὼ, quae et ipsa vulgatis posthabenda. p) βέλτιστον. abest a Gorl. 4) ἕτερ ov] abest ab eodem. Utrunque aezre desi- δορός" τ) ἐθέλοις] ἐϑέλεις 2954. 5011., quod. ut Home- xicum praetulit Belnus. At etiam alibi, ut in Chbarone, Lu- eianus ad consilium suum mutavit Homerica. Idem Belinus ob eandem caussam maluit ὄφρα εὖ εἐδῇς. sed rectius J/ol- fius Homeri verba constituit. 6) ἔξυρ ημένω »] Ed. Fl. scriptura multum Siscrepat: προφητῶν ἐξηγουμένων προτέ- Qov' δέ φησιν 0 λόγος etc. ubi ut posteriora recte sunt in se- quas humiles putat, ipsos homines ad aram Dianae si. stit, eoque facto Deae pla- €et. Αἱ ista forte medio- cria non minus his, quae apud Assyrios fiunt, et Phrygas, Lydosque. In Aegyptum quidem si vene- zis, tum sane, tum videbis magnifica multa et vere dig- na coelo: arietina facie Jo- vem, canina praeclarum il- lum Mercurium, et Pana caprum usque quaque: et aliquem eorum Ibin videbis, crocodilum alium, et si^ miam. Haec si nosse velis, ut sint iibi cognita plane, audies sophistas inultos, et scribas, et raso capite pro- phetas, qui tibi enarrent, edicto prius, Valvis arcete profanos! ( Afures cohibete, profani?) qui tibi enarrent, inquam, ut 88. LUCI ANE p.527. Θύρας δ᾽ ἐπίϑεσϑε βέβηλον 1),) ὡς ἄρα ὑπὸ τῶν πολεμίων. P. 558. xot τῶν γιγάντων τὴν ἐπανάστασιν οἱ ϑεοὶ φοβηϑέντερ ἠἡκον. 15 servantur, ἐς τὴν Ξἴγυπτον, zo ὁ μὲν αὐτῶν ὑπέδυ τράγον" ὡς δὴ ἐνταῦϑα λησόμευσι τοὺς πολεμίουξ- ὁ δὲ κριὸν ὑπὸ τοῦ δέους " c , NEE/4 4 " ἕῳ ^ ὁ δὲ Onoíov, 1] ὄρνεον" διὸ δὴ εἰσέτι καὶ νῦν φυλάντεσϑαι τὰς , J - Ξ - 2 “3297 eR. τότε μορφας τοῖς Ocoig. ταῦτα γὰρ ἀμέλει ἐν τοῖς ἀδύτοις ἀπὸ: , Ἥ -€ , κειται γραφέντα πρὶν aj ποὺ ἐτῶν μυρίων. Ai δὲ ϑυσίαι xol 32.3 , E] B — Á 4 , παρ᾽ ἐκείνοις eb αὐταί. πλὴν ὅτι πενϑοῦσι τὸ TRA καὶ κο- σπτονται "n περιστάντες ἤδη poss vufvov: οἵ δὲ καὶ Oumzov-. -6t μόνον ἀποσφάξαντες. ὃ μὲν γὰρ Am, ὃ μέγιστος αὐτοῖς 9 ' ?" zi , , e [L| ΡΞ ἘΞ i] , £06, ἂν ἀποϑανῃ, τίς ουτῶ περὶ πολλοῦ ποιεῖταν τὴν W0- er , LS , τὸ - ka» μην, οςτις ovx ἀπεξύρησε 5) καὶ ψιλὸν ^) ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ' - ^y τὸ πένϑος ἐπεδείξατο, κἂν τὸν σορφυροῦν ; ἔστι δὲ δ κά E quentibus Edd. emendata, sic t) βέβηλο .1 βεβήλοις. Angl. , E] , ^ Νίσου ἔχῃ ) πλόκαμον. τὸν ἀγέλης ϑεὸς, ἐπὶ τῷ προτέρῳ ") priora dubitatione non vacant.** Ita corrigi voluit Belinus , et correctum etiam inveni in Editionis B, 1. exemplari neo a vetere quadam manu. sit. ὅςτις οὐκ ἀπεξύρφρησε] Sed vid. Adnot. τύπτονται Gesnerus videtur maluisse. posui e codd, 3954: 5011. Schm. , quum vulgo postpositum Deinde ἐὰν praetulit Sch». repertum ita in iisdem, u) κόπτονται X) αὐτοῖς] aute ϑεοῖς y) Gg οὐκ ἔστιν ὅςτις ἀπεξ. 2954. 5011. quae Belinus nescio, qua de caussa, vulgatis multo praestare judicat. iium. 1) ψιλὸν] ὑψηλὸν P. ψιλὸν ἐπὶ Jacobs. ἔχῃ] ἔχει Schol. Foss. τέρων 2954. male. ab hostibus et gigantibus seditionem metuentes Dii in Aegyptum venerint,ubi late- re se sperarent ab hbisibyn deinde unus illorum caprum subierit, arietem prae metu alius, bestiam guamcunque alius, aut avem; hancque ob caussam illas formas ho- die quoque servari Diis. Haec nimirum in penetra- libus templorum reposita scripta ante de- cies mille amplius annos. conjicit iron. Structuram eandem vide ub libelli ini- 1. ὑψιλὸν marg. A. 1. W., Pro Sed vid. Adnot. a) b) ἐπὶ τῷ προτέ ἐρῳ ἐπὶ τῶν προ- Ceterum sacrificia etiam a- pud illos eadem, nisi quod lugent hostiam, ét plangunt circumstantes modo macta- tam, alii vero eam sepeli- unt, contenti. jugu/asse. Maximus quidem illorum Deus Apis si moriaiur, quis tanti facit comam, quin tondeat, capite luctum prae se ferat, si vel purpureum Nisi cir- rum habeat? Est vero, Apis de g:ege Deus, priori illi et nudum in: DE ὁ σε τ X Y S. 89 " , Ld 2 * 1v A c * , ἘΠ χειροτονούμενος, ὡς “αἱ πολὺ καλλίων 5), καὶ σεμνότερος Ρ. 552" »ν - e , CULA S ΔΑΝ τῶν ἰδιωτῶν βοῶν. ταῦτα ovrO yvyvousva, καὶ ὑπὸ τῶν πολ- - - - T λῶν πιστευόμενα, δεῖσϑαί μοι δοκεῖ τοῦ μὲν ἐπιτιμήσοντος ov- Ἅ , — δενὸς, ᾿Ηρακλείτου δέ τινος, ἢ Δημοκρίτου, τοῦ uiv γελα- $5 oc ? Ü jj bi 2 τ - ' E " 9 pd σομένου τὴν ἄνοιαν αὐτῶν ^), τοῦ δὲ τὴν ἄγνοιαν ὀδυρου- . , e μένου *). €) ὡς καὶ πολὺ καλλίων Ita 2954. ὡς πολὺ καλλίων Goxl. Prius omittebantur ὡς et καί. d) αὐτῶν] ἀνθρώπων conj. Belin. explodenda: αὐτῶν respicit ad τῶν πολλῶν. Ceterum in Gorl. vice versa legitur: τὴν ἄγνοιαν αὐτῶν, τοῦ δὲ τὴν ἄνοιαν ὁδ. discrimini inter has voces ἄγνοια et ἄνοια, de quo supra ad Charon. c. 15. egimus, minus convenieuter, €) dóvgovu£vov] ,Revocavi lectionem Ed. Fl, in reli- quis est ὀδυρομένου. illud poscunt ἐπιτεμήσοντος et γελασομιἕ- νου.“ Reitz. suffectus, (quippe et) hone- | videntur, sed. vel Heracli. stior longe vulgaribus (pri- to quodam vel Democrito, vatis) bubus et augustior. quorum alter amentiam il- Haec, quae ita fiunt, et ἃ lorum rideat, ignorantiam vulgo creduntur, reprehen- alter deploret. sore opus habere mihi non 90 LUCIANI ὌΝ ΣΕΊΩΝ UNE PE “ἄγρια, Variis, quae Luciani aetate conditae exstabant, sec- tis philosophicis quid pretii tum vel statutum fuerit, vel quid ipse ' Lucianus statueudum judicaverit, ostendit is pex hoc Ógeudziov, fingens anctionem a Jove cons'itui, cujus lege, praecone Mercu- rio, vendantur singularum illarum sapientiarum antistites, Pytha- goras, Diogenes Cynicus, Aristippus, Democritaus, Heraclitus, Socrates Platouicus, Epienurus, Chrysippus, Aristoteles, deni- que Pyrrho. In quibus aestimaudis et judicandis non aequissima quidem libra exspectabatur a Satyrico, cuilibet sectarum studio infensissimo adversario; et quod modum hic iilic excederet, con- donandum id erat hujus flagelli licentiae. Sed quod interdum sa- pientissimis et honestissimis viris ea attribuit, quae vel fabulae erant vulgi ore propegatae, vel czlumniae ab adversariis adfectae, | vel etiam manifesta mendacia, hire vero non purissimus elucet veritatis ac justitiae amor; et ipse J/ielandius, alias maximus in- genii Lucianei cultor et laudator, non sine indignatione quadam censet per hunc libellum Lucianum iusolentiae et petulantiae suae nimium profecto indul:sisse. * * , 1 ΖΕΎΣ. X μὲν διατίϑει và βάόϑρα, καὶ παρασκεύαζε τὸν »" M . - ow τύπον τοῖς ἀφικνουμένοις" σὺ δὲ στῆσον ἑξῆς παραγαγὼν τοὺς [4 , e , , - βίους ἀλλὰ κοσμήσος πρότερον, ὡς εὐπρόρωποι φανοῦνται, x9 ’ , ^ δ UIS $c - , καὶ ὅτι πλείστους ἐπάξονται. σὺ δὲ, ὦ ᾿Ερμῆ, κήρυττε, καὶ a) HPAZIZ] πράσεις TÀom. Mag. in ᾿ἀποπήρυητος,, “Ππατίϑε-- [jou elc. et cod. 5011. VITARUM/RXUCTITTO Jup. Τὰ scamna dispone, ante, ut fotmosae videan- et locum para advenienti- tur, et emtores quam plu- bus: tu colloca adductas rimos adliciant, Tu vero, ordine vitas: sed exorna Mercuri, praeconium fac, Wi ARS Uu M συγκάλει by: ᾿ἀγαϑῆ τύχῃ τοὺς ὠνητὰς ἤδη πορεῖναοι πρὸς id. 549. jAT'UDC T I 9. 91 πωλητήριον. ἀποκηρύξομεν δὲ βίους φιλοσόφους παντὸς ti- 'δους, καὶ προαιρέσεων ποιπίλων. εἰ ἰ δέ τις οὐκ ἔχοι) τοπαραυ- p. 54ι. “τίκα τἀργύριον καταβαλέσϑαι, zig") νέωτα ἐχτίσει, κατα- στήσας ἐγγυητή ν. EPA. Πολλοὶ συνίασιν T. μηδὲ κατέχειν αὐτούς. ZETEX. Πωλῶμεν οὖν. ὥςτε χρὴ μὴ διατρίβειν, EPM. Τίνα ϑέλεις πρῶτον *) παραγάγωμεν; - Ἁ "T SE Y 2 ZETZ. Tovzovi τὸν κομήτην, TOv lovixOv, ἐπεὶ καὶ σεμνύς τις εἶναι φαίνεται. EPM. Οὗτος ὁ Πυϑαγορικὸς 8), κατάβηϑι, καὶ πάο- 3 - - ἔχε σαυτὸν ἀναϑεωρεῖσϑαι Ἀ) τοῖς συνειλεγμένοις. ZETZX. Κήρυττε δή. A ^ - A EPM. Tv ἄριστον βίον πωλῶ, τὸν σεμνότατον, τίς b) gvyxc λει] ξυγκάλει gon. Se, Deinde personas ita dis- poni vult So(anus , ut ab Ayo τύχῃ incipiat Mercurii prae- conium, et legatur ἀποκηρύττομεν. verba autem πολλοὶ cvví- ἀσιν — mxOÀOusv οὖν tribuantur Jovi. Vid. Adnot. c) ἔχοι] Ita Schm. e 5011. ,pro vulg. ἔγχει. In 2954. legitur: εἶ δέ τις τοπαραυτίκα μὴ ἔχει. — d) εἰς] ἐς 5011. ΣΝ 6) συνίασιν] ξυνίασιν 2954. Schmied, f) ϑέλειβ TQ àzov| πρῶτον ἐθέλεις 2954. 95} ὁ Πυϑιαγορικὸς) Πυϑαγόρας L, et sic scribi vult Belinus, et vere edidit Schmiederus. — At vid, Adnot, h) ἀνα ϑεωρεῖσϑαι[, Vulg. ἀναθϑεωρεῖν. Sed re- quirebatur Passivum , quod suppeditavit 2954. et probatum Belino recepit Schm. Cf. Pro Merc. Cond, c. i. παρέχειν ἑαυτὸν ἕλκεσθαι καὶ φέρεσϑαι. Diall. Deor. XVI, 1. παρέχον- τὲς ἑαυτοὺς κπκαταγοητεύεσϑαι. Pro σαυτὸν idem 2954. habet et jube, quod bene vertat! emtores jam adesse ad lapi- dem [forum]. Praeconio autem vendemus vitas phi- losophas omnis generis, et sectarum diversarum. Si quis vero praesentem pecu- niam numerare non possit, fidejussore dato, proximo anno solvet. Merc. Multi conveniunt: nihil cunctandum est, ne- . que illos retinendum, Jup. Vendamus ergo. lMerc. Quem vis primum producamus ? Jup. Comatum huncce To- nicum: etenim honestus es- se videtur. Merc. Heus tu, Pytha- gorice, descende, perspi- ciendum te praebe congte- gatis. Jup. Jam fac praeconium. JMerc. Optimam vitam vendo, honestissimam, quis 02 LUCIANI P. 542. dviseren; τίς ὑπὲρ ἄνϑρωπον εἶναι βούλεται; τίς tH τοῦ παντὸς ἐρμόνίαν; καὶ ἀναβιῶναι πάλιν; ATO. Ἰὸ μὲν εἶδος, οὐκ ἀγεννής. τί δὲ 1) μάλιστα οἶδεν; ἔα, ι EPA. ἀριθμητικὴν, ἀστρονομίαν, τερατείαν, γεῶμξια τρίαν Ἐ), μουσικὴν, γδητείαν. μάντιν ἄκρον βλέπεις. ATO. Ἔξεστιν αὐτὸν ἀνακρίνειν; EPM. ᾿Δνάκρινε agen τύχῃ. 8 ATO. Ποδαπὸς ᾿) εἶ σύ; ΠΥΘ. quoc. ATO. Ποῦ δὲ") Lbxoidzv836; | ITO. Ἐν «Αἰγύπτῳ, παρὸ τοῖς ἐκεῖ σοφοῖς." AT'O. Φέρε δὴ, ἣν πρίωμαί σε, τί με διδάξεις; IITO. Ζιδάξω ") μὲν οὐδὲν, ἀναμνήσω δέ: : ATO.. Τιῶς ἀναμνήσεις ; ΠΥΘ. Καϑαρὴν *) πρότερον τὴν ψυχὴν ἐργασάμενος, καὶ τὸν ἐπ᾽ αὐτῇ δυπὸν ἐκκλύσας. nisi Belinus erravit scribendo. i) τί δὲ] τέ δαὶ ! 5011. Schm. Ita fere ille codex, et haec inde editio, Cf, Diall. Deor. II, 1. IV, 4. e:c. Et infra εἰς aliquoties. k) γεωμετοίαν]) Hanc vocem et mox γοητείαν praetermisit Οὗ], 1) Ποδαπὸς] ποταπὸς 2954. et hic, et infra c. 7. quam formam Atiicam vocat JBelinus , quum tamen PÁrymi- €hus damnet, nicungng ibi legatur p. 59. ed. Lobeck. Vid. omnino Lobc.A. ed Phrynich. va m) Ποῦ δὲ] Ποῦ δαὶ S011. Schn. ΟΕ supra not. 1) Qn) διδάξω] διδάξομαι 5011. *) Ka&«gzv] Vulg. καϑαράν. | Pythagorae suam restitui σεαυτὸν, emet? Oais supra bominis conditiónem extoli vult, quis nosse concordiam i véisi, et reviviscere ὃ Ent Specie videturhaud ilib»eiali, Quid vero maxi- me novi'? Merc. Arithmeticam , Á- stronumiaa, Praestigias, Gcometriam, IVMfusicam, Lin- post:uram, Va:eimn vides sum- Iuu:n. Emt Licetne interrogare hominem ? JMerc. Interroga, quod bene eveniat! Emt. Cujas es? Dyth. Sam'!us. Ent, Ubi institutus es? Pyth. Τὰ Aegypto apud sapientes, qui ibi sunt. Eit. Age, st te emero, quid me docto M Ργιμ. EV ouidem docebo te nihil, sed in memoria -tibi edes ' Ent. Quomodo 12, HAS PyiA. Purgaudo prius a- 98 ATO. Καὶ δὴ νόμισον ἤδη κεκαϑάρϑαι με, τίς Ó τρόπος p. 542: V IT AUR σα’ JAVUc T I O. τῆς ἀναμνήσεως; —— HTO. Τὸ μὲν πρῶτον, ἡσυχίη μαχρὴ, καὶ ὠφωνίη, καὶ πέντε ὅλων ἐτέων λαλέειν μηδέν. |^ ATO. "929a σοὶ, ὦ βέλτιστε, τὸν Κροίσου παῖδα mot-p.545. δεύειν᾽ ἐγὼ γὰρ λάλος, οὐκ ἀνδριὰς εἶναι βυύλομαι. τί δὲ 5) μετὰ τὴν σιωπὴν ὅμως, καὶ τὴν πενταετίαν ? ) ; , ι J 2? —4 , I1TO. Movcovgoylg καὶ γεωμετρίη 4) ἐνασκήσεαι. - , Ab , , Y ,— ATO. Χαρίεν λέγεις, εἰ πρότερον κιϑαρωδον ysvopsvov, κἄτα εἶναι σοφὸν χρή "). 7 5 LI IITO. Εἶτ᾽ ἐπὶ τουτέοισιν, ἀρνϑμέειν. 4 ATO. Οἶδα παὶ viv ἀριϑμεῖν. dialectum. 0) τί δὲ] τέ δαὶ zo11. Schmied. p) ὅμως καὶ τὴν πενταετίαν.) Haec pro elossa ( glossemate) habet Seyboldus. At unde tum , et «quorsum, vox ostoc; 4) Mov- 'σουργίην καὶ γεωμετρίην} ,,Ex Coll. G. haec enotavit Solamuws: Movousv ol γεωμετρίαν Ἴ yo. αἱ uovcovoyím καὶ γεωμετρίῃ ἐνασχήσεαι. Si varia sit lectio vetusti Codicis, ibi scriptum fuisse oportet, JMovoturnv καὶ γεωμετρίαν ἀσπήσεαι. Sed potius credo ordinem inversum, et verbis, quee nunc habentur, adpositum interpretandi rratia, uovetzav xclyso- μετρίαν ἀσκήσεαι.““ Heitz. Notatur tamen simiiis lectio Codd. goii- et Gorl. μουσουργίην καὶ γεωμετρίην ἐνασχήσεαι. quae quum manifesto laedat ;nguae leges, quoniam ut recte ἄς- χεῖσϑαι Tl, ita prave dici'ur ἐνασκεῖσθαι τὶ (vid. Dorvil/, ad Charit. p. £g7. Lips. ed.) melius Belinvs eam improbasset, et Schmicderus misisset. r) χρή} ροϑξεκεϑαρῳ δὸν ivseruit Schm. e cod. 2954. quia fastidiosiori Zelino offensae fuerat monosyl- laba vox iu fine. -- nimam, et sordes illius e- non statua. Sed tamen, ]uendo., Emt. Pouve nimirum, me jam purgatum esse; quis modus reponendi in memo- riam ? Pyth. Primum | quidem longa quies, et silentium, et quinque integris annis nihil quicquam loqui. ἔνι. Qvin tu, bone vir, Croesi filium instituis, Ego quidem loquax esse volo, quid: post silentium, quid post quinquennium fiet ? Pyth. Τὰ Musicis exerce- bere et Geometricis, Emt. Lepide narras, si prius fieri citharoedum o- portet, tum deinde sapien- tem, Pyth, Post haec deinde numerare, Emt. Novi jam nunc nu- merare, 94 Ρ. 845. 5 ' IIT8. Ilàg ἀριϑμέεις; LUÜCIANI ATO. "Ev, δύο , τρία, τέτταρα. ΠΎΘ. “Ορῦς, ἃ σὺ δοκέεις τέτταρα 5), ταῦτα δέκα εἰσὶ 5, καὶ τρίγωνον ἐντελὲς ; καὶ ἡμέτερον ὅρκιον; 41 0. Ov μὰ τὸν μέγιστον τοίνυν ὅρκον ") τὰ τέτταρα» οὔ ποτε ϑειοτέρους λόγους ἤκουσα, οὐδὲ μᾶλλον ἱερούς. IITO. Μετὰ δὲ, ὦ ξεῖνε, εἴσεαι γῆς τε πέρι, καὶ ἠέρος» xol ὕδατος, καὶ πυρὸς, ἥτις αὐτέοισιν 4] φορή" καὶ ὁκοῖα ἐόντα μορφὴν, καὶ ὅκως πινέονται. ATO. Μορφὴν γὰρ ἔχει τὸ πῦρ, ἢ ἀὴρ, ἢ ὕδωρ; , ' IITO. Καὶ μάλα ἐμφανέα. οὐ γὰρ οἷά vs ἀμορφίῃ xol. ἀσχημοσύνῃ κπινέεσϑαι. καὶ ἐπὶ τουτέοισι δὲ, γνώσεαι τὸν ϑεὸν p. 544. ἀριϑμὸν ἐόντα, καὶ ἁρμονίην "). ATO. Θαυμάσια λέγεις. : ' P - » δὲν ΠΎΘ. Ἡρὸς δὲ τοΐοδεσι τοῖσιν εἰρημένοισι, xol σεωῦ- , M [ ν τὸν, ἕνα δοκέοντα, ἄλλον ὁρεύμενον Y) καὶ ἄλλον ἐόντα εἴσεαι. s) τέτταρα ] τέσσαροι maluit Belin. lanquam magis Ionicum, i) εἰσὶ] ἐστὶ 2954. cedens ὅρκιον praetulit Belinus sine idonea caussa. x) καὶ ἀρμαονέην καὶ νόον, καὶ du. 2954. Adnot. v0v 2954. Sequens καὶ abest a est ὕρκων. κοιι. Bel. Sch;nied. Vid. quod praecesserat olim καὶ, γι. Quomodo igitur numeras ? Emt. Unum, duo, tria, quatuor. Pyth. Vides, quae tu pu- tas quatuor, ea decem sunt, et trigonum perfectum et nostrum jusjurandum. Emt. lta me quaternio, maximum illud jusjuran- dum, ut non unquam divi- niores nec sacros magis ser- mones audivi. Pyikh. Post ea vero, hos- pes, scies de terra, et aére, et aqua, et igne, quis mo- tus illorum naturalis sit, u) 0gxov| 09xt0v 3011. quod ob prae- In Gorl, y) óosdusvo»] ὁραόμε- 5011. probante 2εἶϊπο. lmo post δοκέοντα quidem positum, qua sint forma, et quomo- do moveantur. Emt. Formam igitur ha- . bet ignis, aut AEN aut. a- ua ? Pyih. Et maxime quidem manifestam: alioquin, gui possent habituque et orma cassa moveri i Ὁ Ad haec intelliges, Deum numerum esse et harmoniam, Emt. Mira praedticas. Pyih. Praeter ea, quae dicta sunt, eiiam ipsum te, qui unus videris, alium o- culis cerni, alium autem esse coguosces., 95 ATO. Τί φής; ἄλλος εἰμὶ, καὶ οὐχ οὗτος, ὅςπερ ^)P.544- νῦν πρὸς σὲ διαλέγομαι; ΠΥΘ. Νῦν μὲν οὗτος, πάλαι δὲ ἐν ἄλλῳ σώματι καὶ ἐν ἄλλῳ οὐνόματι ") ipavrüfso* χρόνῳ δὲ αὔτις ἢ) ἐς ἄλλο με-- ταβήσεαι. ATO. Τοῦτο φὴς, ἀϑάνατον ἔσεσϑαί με, ἀλλαττύμενον ἐς μορφὰς πλείονας; ἀλλὰ τάδε μὲν ἱκανῶς. Τὰ δ᾽ ἀμφὶ δίαι- PASE ταν, ὁποῖός τις εἶ; ΠΥΎΘ. viov μὲν οὐδὲ ἕν τι *) σιτέομαι" τὰ δ᾽ ἄλλα, σπλὴν κυάμων. ATO. Τίνος εἵνεκα; 2] 3) μυδάττῃ τοὺς κυάμους; ΠΥΘ. Οὔκ" ἀλλ᾽ ígoif) εἰσι, καὶ ϑωὐμαστὴ αὐτέων 4 φύσις. πρῶτον μὲν γὰρ τὸ πᾶν γονή εἶσι" καὶ ἣν ἀποδύσῃς ἘΠῚ πὶ, A'R;U.-M ^A gc T IY O. ejiiciendum esse recte vidit Joh. Seasgerus in Class. Journ. N, XVII, a, 1814. p. 160. Sic demum rotunda oratio, ei senten- tiaclara. z) Ogz so] Restitui veterem hanclectiónem: quam Ed. Reitz. vulgavit secutaeque oscitantesadoptarunt, ὥςπερ, ni- hil, nisi mendum typographicum, esse videtur. Recte eiiam Courier. ad Asin. p. 228. ὅςπερ legit. 4) οὐνόματι] Sic Jiel. et Schm. e 2954. Vulg. ὀνόματι. b) ez16] Sic conj. Sola, pro vulg. «09g. sic scriptum etiam in zo;1. et hinc in Schm. Pro ἐς ἄλλο idem codex habet ἐς ἄλλον. c) οὐδὲ ἕν SAI Fi. οὐδὲ $v, omisso z;, quod non valce requiro. Post eam Edd. pleraeque ovószv τε. B. 2. οὐδὲ ἔν τι. quo errore correcto Par. οὐδὲ ἕν vi. Reitz. lta etiam notatum in mar- gine A. 2. Schaefer. d) Τίνος s?vsxe: ἢ] Ita Schmied. e 2954. Prius lecebatur: Τίνος εἵνεκα μυσάττῃ etc. quibus mu- taiis jam non necesse, ut Pythagorae verba ad Jersi; conjec- turam muten'ur: Qv γὰρ ἀλλ᾽ ἑἱεροί εἶδε. f) ἀλλ᾽ ἱροί] Wuls. ξεροί. Restitutus Ionismus, jubentibus ϑοίαπο et Beü- no, qui posterior V. D. etiam ἀλλὰ vulte 5011. Sequentoe: vo- Em:. Quid ais? alium de bis satis. Quod ad vi. me esse, non illum ipsuin, ui nunc tecum loquor ? Pyth, Jam quidem bices: olim vero in alio corpore, et sub nomine alto adpare- bas; cum tempore vero rur- sus in alivd corpus et no- men transibis. Em1. Hoc dicis, immor. talem me futurum, mutan- àuu in formas plures? Sed ctum qualis es ? Pyih. Animalium edo ni- hil: sed reliqua, exceptis fabis. ^ Ent. Cur? an aversaris fabas? Pyth. Non aversor: sed sacrae 8unt, et mira earum natura, Primum quantae sunt, genitura sunt, Si cu. te nudes fabam viridem, 96 p. 545. κύαμον Pr, χλωρὸν 8) ἐόντα, ὄψεαι τοῖσιν ἀνδρηϊοισι *) μο- οίοισιν ἐμφερέα τὴν φυήν. ἐψηϑέντα δὲ, ἣν ἀφῇς ἐς τὴν ese γαίην *) νυξὶ μεμετρημένησιν, αἷμα ποιήσεις *). τὸ δὲ μεῖζον, p. 546. ᾿“4“ϑηναίοισι νόμος, κυάμοισι τὰς ἀρχὰς αἱρέεσϑαι. AT'O. Καλῶς πάντα ἔφης, xoi ἱεροπρεπῶς. ἀλλ᾽ ἀπὸ- δυϑι, καὶ γυμνὸν γάρ σε ἰδεῖν βούλομαι. ὦ Ἡράκλεις, yov- σοῦς αὐτῷ 0 μηρὸς ἐστι. ϑεὸς, οὐ βροτύς τις εἶναι φαίνεται" LUCIA'NI ὥςτε ὠνήσομαι πάντως αὐτόν. πόσου τοῦτον ἀποκηρύττεις: EPM. 4έκα μνῶν. ATO. Ἔχω, τοςούτου λαβών. ΖΕΎΣ. Τράφε τοῦ ὠνησαμένου τοὔνομα, καὶ ὅϑεν ἐστίν. EPM. ᾿Ιταλιώτης, ὦ Ζεῦ, δοκεῖ τις εἶναι, τῶν ἀμφὶ ces vulgo scriptae ϑανμαστὴ et αὐτῶν etiam a Schm. ad ioni- cam normam redactae duce cod. 5011. Omnino Jacob:sius quoque ad chill. T'at. p. 661. de restituenda dialecto ionica cum Solano facit. 59) ἔτε y4o 90v] ἐπιχλωρὸν 5011. fre- quens librariorum error, de quo supra ad D3all. Deor, XVIIT, 2. et ad Diall. Marr. X, 1. ἢ) ἀνδρηΐοισε] ἀνδρείοισι in prioribus omnibus. 1) ἑψηϑέντα δὲ, ἣν ἀφῇς ἐς τὴν σεληναίην] Reiz. ἕφηϑέντι δὲ ἣν ἐπαφῇς τὴν σεληναίην. ad quae notavit haec: ,, 8018 ΕἸ. lectionem in'egram servavit: in reliquis omnibus: ἑψηϑέντα δὲ, ἣν ἐπαφῆῇς ἐς τὴν os. “Εψηϑεῖσαν Βι. Scio genus frequenter ab Ionibus immutari: hoc an itidem in κύαμος nsu venerit, mihi non liquet.* Be- linus xefert lectionem e 2954. ἐφηϑεῖσι (vel potius ἐψηϑεῖσαν) et e 5o11. ἑψηϑέντα δὲ, qv ἀφῇς ἐς τὴν σελ. quam posterio- xem cum Schm. et Jacobs, ad dechill. "Tat. p. 661. et, nos ad- optavimus, idque tanto lubentius, quum accesserit Codicis Gorl. auctoritas. Κ) ποιήσεις) ποιξεις 5011, Gorl. quod quum Belinus (mire scilicet!) pro Futuro ionico vendiderit, facilius justo edidit ScAmzederus. videbis eam virilibus mem- bris figura similem; coc- tam vero si destituas, in aura ( si lunae exponas collu- strandam ) certo numero no- ctium, sanguinem efficies. Quod vero majus, lex est Atheniensibus, fabarum suf- frapiis eligere magistratus, Emt. Praeclare omnia di- xisti, et ut sacris dignum est. Sed exue te: nam et nudum te videre volo. Her- cules, aureum ili femur est! Deus, non mortalis a- liquis esse videtur. Jtàque omnino emendus est, Quan» ti illum praedicas ? IMMerc. Decem minis. Emt. Meus igiturest: tan. ti enim emo, Jup. Scribe nomen emto- ris et patriam. Merc. Videtur, Jupiter, Italicus esse de his, quicir- WV41 T AR U.M AvUO. P r9. 07 , 1 , δ , Κρότωνα, καὶ Τάραντα, zol τὴν ταύτῃ Ελλάδα. καίτοι ovy P 546. , 1 ΄ ' εἷς, ἀλλὰ τριακόσιοι σχεδὸν ἐώνηνται κατὰ κοινὸν αὐτόν ! ). ZETZ. ᾿Ἵπαγέτωσαν A) , ' EPM. Bovàis τὸν αὐχμῶντω ἐκεῖνον, τὸν Ποντικόν:; ΖΕΎΣ. Πάνυ μὲν οὖν. EPM. Οὗτος, ὁ τὴν πήραν ἐξηοτημένος, » , ἄλλον ΘΑ cp ey 0 ἐξωμίας, - *- , 1 - 1 ἐλϑὲ, καὶ περίνϑι ἐν κύκλῳ τὸ συνέδριον" βίον ἀνδρικὸν πω- - M , , Àd, βίον Regum καὶ γεννικὺν, βίον ἐλεύϑερον " σεται; Η , gi -£ τίς ὠνη- ATO. Ὃ κῆρυξ ") πῶς ἔφης; πωλεῖς 5) τὸν ἐλεύϑερον:; EPM. "Eyoy:. AI'0O. Εἶτα Ὁ) οὐ δέδιας μή σοι δικάσηται ἀνδραποδις- μοῦ, aj καὶ πφοκαλέσηταί σε ἐς [ἄρειον πάγον; EPM. Οὐδὲν αὐτῷ μέλει τῆς πράσεως" παντόύπασιν ἐλεύϑερος. οἴεται γὰρ εἶναι 2. » 3 - E - ATO. Τί δ᾽ ἂν τις αὐτῷ χρήσαιτο, δυπῶντι, καὶ οὕτω ὃ , ó x , 2 À A L ' E , !qdq c κακοδαιμόνως διακειμένῳ ; πλὴν εἰ μὴ σκαπανέα ye καὶ 4) v- , ᾽ NJ δροφύρον αὐτὸν ἀποδεικτέον. 1) αὐτόν] αὐτῶν L. κατὰ κοινὸν absunt a Gol. γέτω σαν] vta s» escribitur i in: L, E: B. 2. Par. n) Ὃ κῆρυξ] ὦ κῆρυξ conj. Sem. pror- 0) πωλεῖς] σὺ πωλεῖς 2954. non male. 4) γε καὶ] ἢ Thom. Mag. in χωρίς, quod fere ézoyérocav.** sus repudianca. - E e 93 Eicvc«] &z 2954. ca Crotonem et Tarentum et illam Graeciam habitant. Quamquam non un«s, sed trecenti circiter emerunt communiter possidendum. Jup. Ducant. Nos pro- ducamus alium. Merc. VWisne squalidum illum Ponticum ? Jup. Prorsus ita volo. Merc. Heus tu peram sus- pense, exserte humerum, veni, circumi hunc conses- sum, Virilem vitam vendo, vitam praeclaram et gene- rosam, vitam liberalem: ec- quis einet ? Lucian. Fol. 111. m) Zza- In ceteris p) Emt. Quid ais, praeco? liberum tu hominem ven- dis ? IMerc. Equidem. Émt. Et non metuis, ne dicam tibi impingat plagii, aut in Árcopagum te in jus vocet ? IMerc, Nihil sua referre putat, si vendatur, Putat enim ubivis (penitus) se es- se liberum, FEmt. Quis vero usus esse possit hominis squalidi, nale adeo a fortuna babiti, nisi forte fossorem aut aqua- rium facere velimus, G (P5477 p. 548» $ 98 LU/C J'À NI ^ ^ EPM. Οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἣν ϑυρωρεῖν ") αὐτὸν ἔπι- ΄ - * " στήσῃς, πολὺ πιστοτέρῳ χρήσῃ τῶν πυνῶν. ἀμέλει, κύων αὐ- m» 984 7 4 T7T0) καὶ τουνομῶ- 4 ATO. Ποδαπὸς ") δέ ἔστι, καὶ τίνα τὴν ἄσκησιν ἐπαγ- γέλλεται; ὯΝ E "i EPM. Avrov ἐροῦ" κάλλιστον γὰρ οὕτω ποιεῖν. Ε Ἁ -" ATO. 4έδια τὸ σκυϑρωπὸν αὐτοῦ, καὶ κατηφὲς. μή μὲ [d , t "A ' , 32 Θ'. ὦν JY dÀexTon προφελϑόντα, ἡ καὶ νὴ Δία Ócww» γε. οὐχ ορᾷς ὡς Ξ t τς p * 9 - 2 διΐζοταιν ) τὸ ξύλον, καὶ συνέσποκε τὰς ὀφρῦς, καὶ ἀπειλητι- - Lud 40v τὸ xol χολῶδες ὑποβλέπει; - - * E EPM. [Μὴ 05097 τυϑασσὸς γάρ ἔστι. M EJ 3 AI'O. Τὸ πρῶτον, ὦ βέλτιστε, ποδαπὸς εἶ; ΖΙΟΙ͂. Παντοδαπός. 5 praetulit Sclanus, Sevboldus rocte rejecit, | r) 9vocoottv] οοϑυρωρὸν P. L. marg. A, 1. W. quod paene vulgato praefe- ram.* Jieitz, Et Seyboldus praeferendum censuit. ΑἹ 9voo- οὖν manifestum est interpretanientum verae lectionis Qvgo- ρεῖν. Nam ἐπιστῆσαι h, ]. non. est illud, quod. eum Accusa- tivo Praedicati junctum siguificat pracKesre, sed est adsignare alicui locum , sistere alicubi, hiustellen: ium Infinitivus junc- tus finem hujus τοὶ indicat, intellecto, si vis, ὥρτε, ut ibi aliquid faciat alter. 95) Ποδαπὸς ποταπὸς 2954. ut c. 5. ubivid, not, in Varr. Lectt. t) δεῇρται] Vulg. óijoxs , ubi haec AHeitzius: ,,Ad oram A. 1. W. notatur δεῆρτε" quod scriptum fuerit pro Órggror nam δεαέρειν et διαίρεσϑαι ξύλον vel ῥόπαλον utrumque probum.* Belinus tradit in cod. 5011. legi διήοτεται, et addit ita se legi velle. Quod quum nihili sit, Belinum credo, ui saepe, scribendo lapsum pro δεῆρταιν quod viderat et voluerat, exhibuisse διήρτεται. lllud et ego, ut Lucianeum , praeferendum duxi. Cf, διῃρμένος τὴν xomí- δα Toxar. c. 55. Merc. Non hoc solum, sed.si januae custodem 1il- lum imponas, multo quam sunt canes fideliori illo ute- ris: et sane cani ei noinen est. Emi. Cujas est, aut cu- jus rei usum et exercitatio- nem promittit? Merc. ipsum interroga: 14 enim optimum factu erit. Emi. Metuo truculentum hominis vultum atque tri- stem , ne adlatret me acce- dentem, aut plane etiam mordeat. Nonne vides, uti clavam sustulit, et superci- lia contraxit, etininax quid. dam ac biliosum obtuetur ? Jerc. Noli timere: cicur* est. Emt. Primum, bone vir, cujas es? Diog. Omuigena. Εν Hy NE.A9GTIO. ATO. Πῶς λέγεις; AIOT. Τοῦ κόσμου. πολίτην ὁρᾷς. 41 Ο. Ζηλοῖς δὲ τίνα; AIOT. Τὸν ᾿Ηραπλέα. , 53 ᾽ EJ , ATO. Tí ovv ") οὐχὶ καὶ λεοντὴν *) ἀμπέχῃ; τὸ μὲν ' er, » ? ET γὰρ ξυλον ἔοικας αὐτῶ. AIOT. Τουτί μοι λεοντῇ, τὸ τριβώνιον. στρατεύομαν δὲ ὥςπερ ἐπεῖνος ἐπὶ τὰς ἡδονὼς, οὐ κελευστὸς, ἀλλ᾽ ἑκούσιος, ἐκκάϑάραι τὸν βίον προαιρούμενος. ATO. Εὖγε τῆς προαιρέσεως ' ἀλλὰ τί μάλιστα εἰδέναι σε φῶμεν; 2j τίνα τὴν τέχνην ἔχεις; 2 , ? - , , AIOT. :-Ελευϑερώτης εἰμι τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἰατρὸς - - ' 3 τῶν παϑῶν. τὸ ὃ , εἶναι βούλομαι. ATO. "Aye, , , τὸν τρύπον διασκήσεις ; " . , , AIOI. Πρῶτον μὲν παραλαβών σε, καὶ ἀποδύσας τὴν τρυφὴν, καὶ ἀπορίᾳ συγκατακλείσας, τριβώνιον περιβαλώ. μετὰ δὲ Y), πονεῖν καὶ κάμνειν κωταναγκάσω, χαμαὶ ἀαϑεύ- u) οὖν] εἶναι B. 1. X) λεοντῆν] .,λεοντὴν P. 1. (an B. o.? in B. 1. enim scriptum λεοντῆν et posiea λεοντῆ. Lehin.) quo accentu boc nominum genus m vetustis lihris et Edd, saepe insignitur,* feiz. Emi. Qnid ais? Diog Mundi civem vides, Emt. Quem sectaris ? Diog. Herculeim. Emi. Quin ipitur et leo- ninam sumis? Nam ad cla- vam quod pertinet, similis ei videris. Diog. Atleonina mihi est detritum hoc pailiolum: bellum autem gero , πὶ ille, contra voluptates, non [1a— men ut ille alieno] jussu, sed mea spon:;e, qui repur- are ill!s vitam instituevim. Emi. laudo propositum. Sed quid maxime scire te y) μετὰ δὲ! τοῦτο addi vult Be/inus e dicamus ? habes ? Diog. minum , aut quam artem Liberator sum ho- et medicus adfec- tionum; in universum anu- tem veritatis, et libertatis in loquendo praeco (propAe- ta) esse volo. Emt. Age, Praeco, ( Pro- pheta ) 51 te cmero, qua me ratione docebis? Diog. Cum primum te ac- cepero, et deliciis exutuimn cum inopia conclusero, pal- l;0lo te amiciam: deinde o- pus facere, et elaborare te cogam, humi dormieautcm GS 5 E" ul A ’ , , ὦ προφῆτα, ἣν δὲ πρίωμαί σε, τίνα μὲ 9 ὅλον, ὠληϑείας καὶ παῤῥησίας προφήτης Ρ- 519. 100 LUCIANEIÉ Ῥ. 549. δοντα, καὶ ὕδωρ πίνοντα, xol ὧν ἔτυχε πιμπλάμενον *). τὰ Li , Ἅ γ! » * , i 1 , , δὲ χρήματα, ἣν ἔχης. ἕμοῦ πευϑόμενος, ἐς τὴν ϑάλατταν φξ- ρῶν ἐμβαλεῖς. γάμου δ᾽ ἀμελήσεις, παὶ παίδων, καὶ πατρίδος" καὶ πάντα Gov") λῆρος ἔσται" καὶ τὴν πατρῷαν οἰκίαν ἀπο- λιπὼν, ἢ τάφον οἰκήσεις, ἢ πυργίον ἔρημον, ἢ καὶ πίϑον. ἡ πήρα δέ σοι Pe ἔσται P) μεστὴ, καὶ ὀπισϑογράφων βι-- βλίων. καὶ οὕτως ἔχων, εὐδαιμονέστερος εἶναν φήσεις τοῦ με- γάλου βασιλέως. ἢν *) μαστιγοῖ δέ τις, 1) στρεβλοῖ, τούτων οὐδὲν ) ἀνιαρὸν ἡγήσῃ. : ^ A] 9 - , , ATO. Πῶς τοῦτο φὴς τὸ μὴ ἀλγεῖν μαστιγούμενον; OU ΠῚ , "^ , * , , γὰρ χελώνης, ἡ παράβου τὸ δέρμα περιβέβλημαι- AIOI. Τὸ Εὐριπίδειον ἐκεῖνο ζηλώσεις, μικρὸν ἐναλ- λάξας. LA 2954. et addidit Scl. frustra. Vid, supra c. 4. Diall. Mortt. IX, 2. De Sacriff. c. 8. Anachars. c. 1. 2) πιμπλάμενον ξμπιπλάμενον 2954. quod placuit Belino ut magis Lucianeum. At. simplici idem utitur JVoster Nigr. c. 16. Sehmiederus scrip- sit ἐμπιμπλ. non hoc ad fidem Codicis, neque ad nostri scrip- toris exemplum. Vid.infra c. 25. e. a. a) x«l πάντα cor] «4L ταῦτά σοι πάντα 2054. Belin. Schm. sine idonea caussa. Non ea solum, quae modo recensuerat, bona intelligit Dio- genes, sed alia quoque omnia, quaecunque hominibus huma- nis cara esse solent. Haec autem complectitur vox πᾶντα. b) ἔσται] ἔστω 2954. c) ἢν} εἰ conj. Belin. ignorans forte μαστιγοῖ et στρεβλοῖ Conjunctivos esse, quod eum vel Seho- diastes docere poterat. 4) τούτων οὐδὲν] οὐδὲ τοῦτ᾽ 2954. probante Eelzo, non temere. inter haec, aquam bibentem, et obvio primum facillimo- que cibo implendum. Ο- pes autem si quas habeas, mihi obsecutus in mare ab- jicies: tum matrimonium, et liberos et patriam negli- ges, et nugas putabis om- nia: relictaque domo pa- terna, aut sepulcrum inha- bitabis, aut desertam tur- riculam, aut dolium deni- que. Ceterum peiatibi Ju- pinorum plena erit, et li- brorum in tergo etiam scri- ptorum. [ta constitutus beatiorem te magno rege [ Persarum] putabis, S1 ve- ro flagris te caedat aliquis , aut torqueat, nihil horum molestum judicabis. Ent. Quid ais? non do- lere flagris licet caesum? Equidem non testudinis ne- que camcri testa circumda- tus sum. Diog. Euripidis illud par- và mutatione dellexum ae- inujabere. ΕΝ RUM & Ὁ ἃ τ οἱ 101 ΄ e ATO. Τὸ ποῖον; p. s. ΄ 2 ΄ δ δ : 1 EUR AIOI. Ἢ φρήν σοι ἀλγήσει, ἡ δὲ γλῶσσα “) ἔσται τ ἀναλγητος. το το]. v. 612. * « , ^ - Ἰῶν ϑὲ. Ὁ c Χ - 4 δὲ μάλιστα δεῖ προςεῖναι, ταῦτά Pow ἰταμὸν χρὴ si- 10 ) - τὸ 46 vct, καὶ ϑρασὺν, xol λοιδορεῖσϑα; πᾶσιν ἐξίσης ), καὶ Ρ᾽ 599. - P 1 Sl e 1 5 2014 , " βασιλεῦσι, xoi iduoveig. οὕτω yog ἀποβλέψονταί σε, καὶ 3 - "n , , P1 e NL» [3 ἀνδρεῖον vxolqwovret βάρβαρος 05 ἡ φωνὴ ἔσται 5), xol 2 ' , —- [χὰ ἀπηχὲς ") τὸ φϑέγμα, καὶ ἀτεχνῶς ὅμοιον κυνί" καὶ πρός- | ᾿ ΩΣ , cov δὲ ἐντεταμένον. καὶ βαδισμα τοιούτῳ προςώπῳ ποέ- i qr ς ' , 4 " 2$ 4 στον ^). καὶ ὁλῶς, ϑηριωδὴ τὰ πᾶντα, καὶ ἄγρια. αἰδὼς δὲ, ΄ El M - t "καὶ ἐπιείκεια, xol μετριότης ἀπέστω. καὶ τὸ ἐρυϑριᾷᾶν ἀπόξυ-- k - , "d - , 1 M 2, , Gov ^) τοῦ προςώπου παντελῶς. δίωπε δὲ τὰ πολυανϑρωπό- - E LEY , Z vota!) τῶν χωρίων. καὶ ἐν αὐτοῖς τούτοις μόνος, καὶ ἀποι- 3 ' τς γώνητος siye, ϑέλε, μὴ φίλον, μὴ ξένον προριέμενος " κατά- e) γλώσσα] γλῶττα 2954. Belin. Schm. f) ἐξίσῃ ς] Vulg. ἑξῆς. | Genuinam acceptam referimus Codici 2054. JHelino quoque illam probatam et a ScÀ;n. editam. g) ἔστα 7 ἔστω 5011. Bel, Schm. Gorl. neque hie, neque supra (not. b)) re- cedere opuserata vulg. h) &z5z?$| ἀπηνὲς conj. Bel. Vid. Adnot. i) τοιούτῳ zo0gO7Q πρέπον] πρέπον TOLOVTO προςώπῳ 2954. Schm. k) ἀπόξυσον] ἀπόξεσον Coll. G. &zófs0v zoii. tradente Be/ino, qui tamen ἀπόξεσον scribere voluisse videtur, quum etiam ἀπόύξυον scripserit, quasi in textu sic legeretur, 1) zo2vevéooz ὁτατ «&| Correxi vi- tium vulgatum πολυανϑρωπώτατοα. recte scriptum in omnibus libis De Mort. Peregr. c. i. τὴν πολυανϑρωποτότην. Fre- queus omnino hoc vitiorum genus in Lucian librariis et edi- toribus. Mox γελοεώτατα, Diall, Mazr. 1, 1. fuerat ἀμορφώ- Emi. Quodnam ? quela, et plane cani simi- Dios. Animus dolet, do- 118: vultus contentus ac ri- lore lingua sed vacat. Por- gidus,incessus, qui vultum ro quae maxime adesse tibi talem deceat: verbo, fera debent, haec sunt. Impro- omnia et agrestia, Pudor bum oportet esse, et auda- vero et aequitas et medio- cem, et conviciari (ordino) critas abesto: frontem per- omnibus regibus pariter et fricare ne satis habe, sed privatis: ita enim oculosin abrade penitus. Loca se- te conjicient, fortemquete quere celeberrima, et in virum putabunt, Porro bar- his ipsis solus et insociabi- bara vox erit, et absona lo- 115 esse postula, neque ami- 102 τὴ ΟΣ ΤΑΝ ΝΣ Ῥ. 550. λυσις γὰρ τὰ τοιαῦτα τῆς σῆς ἀρχῆς "). | μηδ᾽ ἰδίᾳ ποιήσειεν ἄν τις, ἐν ὄψει δὲ πάντων» ϑαῤῥῶν ") ποίει" καὶ τῶν ἀφρο- - , - δισίων αἷροῦ τὰ γελοιότατα Wr καὶ τέλος, ἤν σοι δοκῇ, πο- λύποδα ὠμὸν, ἢ σηπίαν φαγὼν, ἀπύϑανε. ταύτην σοι τὴν εὐδαιμονίαν Tas cy. . 11 ATO. Ἄπαγε. μιαρὰ γὰρ, καὶ οὐκ ἀνθρώπινο NOR 9. 551. ΖΙΟΙ͂. ᾿Αλλὰ θᾷστά γε, ὦ οὗτος, καὶ πῶσιν εὐχερῆ uev ἢ ελϑεῖν "). οὐ yae σου δεήσει nde. χαὶ λόγων , καὶ λήρων, ἀλλ᾽ ἐπίτομυς αὕτη σοι πρὸς δόξαν ἡ 000g. καὶ ἰδιώτης γὰρ ἂν ἧςς 1), ἦτον σκυτοδέψης, 2 ταριχοπώλης, 7 τέκτων, " τρα- πεζίτης, οὐδέν σε κωλύσει ϑαυμόσιον ") εἶναι, ἣν μόνον q ἀναίδεια, “καὶ τὸ ϑράσος παρῆν, καὶ λοιδορεῖσϑαι καλῶς ἐκ- : | po8ns. - 9 ATO. Πρὸς ταῦτα μὲν οὐ δέομαί σου. ναύτης δ᾽ ἂν ἴσως τατον, in Timon. c. 46. εὐμορφώτατε ante Jensium. m) τῆς σῆς ἀρχῆς] Vulg. τῆς ἀρχῆς» pro quibus conjecit Be. τῆς ἀρετῆς. Nos cur in$eruerimus σῆς, v. in Adn. mn) $« gódv] In plerisque vett. post ϑαῤῥῶν comma positum, recte in B. 1. ante. 0) γελοιότατα] Vulg. γελοιώτατα vitiose, ut supra σολυανϑρωπώτατα. Legitimam formain restituimus ex ἃ. 1. et 2. In codd. 2954 etgo11. est γελοιώτερα. Jacobs. in Bibl. d. alt. Lit. τι. Kunst Sect. I. p. 55. conjecit ἀγελαιότατα cum ingeniosa audacia. plus τελϑ εἴν] διελθεῖν Gorlinepte. 4) καὶ ἐδιεώ- της γὰρ ἂν jc] καὶ ἐδεώτης ἐὰν ἧς 5011. κἂν ἰδιώτης ἧς 2054. Schm. Mutatione opus esse non videbatur. T) ϑαυμάσιον — Savuaczov P. J. V. 2. ϑαύμαστον inarg. A. 1. W. Sic et 2954. co admisso . neque hospite. In hoc enim inest regni il- lius tui interitus. In con- spectu. omnium ea fac ani- mose, quae neque solus ali- quis temere suscipiat, et Venerem exerce maxime ri- diculam. "Tandem, si ere videbitur, crudo Polypo aut sepia devorata mortem oppete. Hanc tibi propi- namus felicitatem. Emi. Apage, impura nar- ras, et ab humanitate, ab- horrentia. Diog. Sed, heus tu, fa- cilima, et quae nullo ne- gotio unusquisque obeat. Neque enim opus tibi erit eruditione, et literis et uu- gis, sed compendiaria ista tibi ad gloriam via. Licet enim idiota fueris, vel cer- do, aut salsamentarius, aut faber, aut argentarius, nihil prohibebit admirabilem te esse, modo impudentia au- daciaque adsint, et couvis clari praeclare didiceris, FEmt. Ad ista quidem fte non. opus habeo: verum WviiT ew xc rao. 103 7j κηπωρὸς 5) ἐν καιρῷ γένοι ^ καὶ ταῦτα, ὴν ἐϑέλῃ σε ἀπο- Ῥ- 551. δόσϑαι οὑτοσὶ τὸ μέγιστον δύ᾽ ὀβολῶν. ἘΡῬΙ͂.. "Ἐγελαβών᾽" καὶ γὰρ ἄσμενοι ἀπ Ἰλυξόβεθαν ἃ ἐνο- - 3 » 9 χλοῦντος αὐτοῦ, zol βοῶντος, καὶ ἅπαντας ἀπαξαπλῶς vBoi- , ͵ E £ovzoe xai ἀγορεύοντος πακῶς. ΖΕΎΣ. Ἄλλον κάλει, τὸν Κυρηναῖον, τὸν ἐν τῇ πορ- φυρίδι, τὸν ἐστεφανωμένον. EPM. "Aye δὴ πρόςεχε πᾶς "). πολυτελὲ ἐς τὸ χρῆμα “) παὶ πλουσίων δεύμενον. βίος οὗτος ἡδὺς ἣν» βίος τριςμαπά- ριστος. “τίς ἐπεϑυμεῖ τρυφῆς; τίς ὠνεῖται τὸν ἀβρότατον ; ATO. μαι γ γάρ σὲ, ἣν ὠφέλιμος us ι * » EPM. Mi ἐνόχλει αὐτὸν, o βέλτιστε, μη , , μεϑυει 7e. c - 1 , ὁρᾷς, διολισϑαίνων. » -7 - ATO. Καὶ τίς dv εὖ φρονῶν, moi Ye -. * 9 , 3 , OUrO καὶ &xoAucrov ἀνδραποδον; 5) πκηπωρὸς} κηπουρὸς 5011. ΛΟ Belino. u) χρῆμα, σχῆμα id. Vernm alicna ae manus vestigium HT y) dx £st) ἀναπνεῖ 2954. ἀποπνεῖ πᾶς) πᾶς πρόςξχε 2054. ἥδιστος 3954. Bel. Schm. hoc Superlativo agnosco. [4 9 ^ » , ' P GT: οὐκ αν ἀποκρίναιτο, GOL, τὴν γλῶτ 1 δ , ? , MEAS σὺ, καὶ λέγε ἅπερ εἰδὼς τυγχάνεις. ὠνήσο- p. 552. , cvexovue* δ ταν, ὡς , eto διεφϑαρμένον e By yf , ὅσων δὲ καὶ moii!) μυ- t) πρόςεχε x) ἡ 0v 9] go11. et Gorl. quod Bel, et 5chm. praetulerunt, quum illud ἀπό- $e g nauta forte, aut olitor, op- portune (utilis) has, idque, hicsi duobus summum obo- lis te vendere voluerit. dMerc. Habe tibi homi- nem. QGaudemus enim illo liberari, qui molestiam no- bis facessat, et clamet, et in universum omnibus in- sultet atque maledicat. Jup. Alium voca, Cyre- naeum illum, puipura illum indv:um , coronatum. JMMerc. Ageergo, adtende quisquis 6s; res pretiosa et locupletem emtorem deside- rans. Maec vita suavis, glossema haberent genuinae lectionis. imo contrariam vita ter beata, Ecquis vo- luptatis cupidus est? quis emit delicatissimum ? JEmt. Huc veni, et dic, quae nosti: emam enim te, 81 frugi fueris. lMerc. Noli molestiam ei facessere, o bone, nec in- terroga; ebrius enim est, ita ut ne respondere quidena possit, labante, ut vides, lingua. Ent, Et quis bene sanus emet corruptum adeo et ne- quam mancipium? quot ve- ro olet unguenta! ut incer- to labantique pede incedit, 104 LUCIANI ; : δ» P 3 . p.552. gov ! ὡς δὲ καὶ σφαλερὸν βαδίζει, καὶ παράφορον ' ἀλλὰ xev , z $t - , "a p , - ES ' σύ ye ^), ὦ Ἑρμῆ, λέγε ὁπόσω πρόξφεστιν αὐτῷ, καὶ ἃ μετιῶνῦ τυγχάνει. $ : , ᾿ E $a EPM. Τὸ μὲν ὅλον, συμβιῶναν 3) δεξιὸς, καὶ συμπιεῖν ἱκανὸς, καὶ κωμόσαν μετὰ αὐλητρίδος ἐπιτήδειος ἐρῶντι καὶ 93" " , » ^ , FI , is 5» M] ἄσωτῳ δεσπότῃ. vcÀÀe δὲ πεμμάτων ἐπιστήμων, καὶ ὀψοποιὸς ἐμπειρότατος. παὶ ὅλως P), σοφιστὴς ἡδυπαϑείας᾽ ἐπαιδεύϑη ΡΟ , * 4 - piv ovv ᾿ϑήνῃσιν. ἐδούλευσε δὲ καὶ περὶ Σικελίαν τοῖς τυράν- Ψψοις,. καὶ σφόδρα ηὐδοκίμεν παρ᾽ αὐτοῖς. τὸ δὲ κεφάλαιον τῆς e , - - LU προοιρέσεως, ἁπάντων καταφρονεῖν, ἅπασι χρῆσϑαι, παντα- , 2 , ' C , 400v ἐρανίζεσϑαι τὴν ἡδονήν. ATO. ὥρα σοι ἄλλον περιβλέπειν τῶν πλουσίων τούτων, ων , » ' ᾿ ᾿ c 2 , ^v δ i] ταν πολυχρηματων" ἐγὼ μὲν γὰρ 5) ovs ἐπιτήδειος ἱλαρὸν 9 - ὠνεῖσθαι βίον. sententiam probat Suidas: ᾿Ζ“πόξων: ἀποπνέων. et ἀποπνεῖ probabile est ab eo esse profectum, qui meminisset similis dicti de eodem Aristippo Diall. Mortt. XX,5. 1) κἂν 6v ys] Vulgo omissum ys restitui cum 5cAm. e codd. 2954. et zo11. a)ovufiaveor] ξυμβιώναι et mox ξυμπιεῖν 2954. Schm. b). καὶ 04109] καὶ ὅλος conj. C. G. Jacob in Bibl. Crit. Hildes. P. I. Fasc. I. p. 106. Vid. Adnot. c) ἐγὼ uiv yàg] Ita 2954. Schm. Vulg. ἐγὼ δὲ, minus elegan'er, et ad Luciani consuétudinem. Diall. Deor. I, 1. ἃ uiv γὰρ ἐμὲ ἐξηπάτησας πν τί pon λέγειν; lbid. XII, τ. ἃ μὲν γὰρ ἐς ἐμὲ τὴν μητέρα υβοίξεις, ϑαῤῥῶν ποιεῖς. et 6.2. αὐτὴ μὲν ydo ἡ Péa, πότε ἂν ἐκείνῃ σχολὴν ἀγάγοι ἐπ᾽ ἐμέ; Diall. Marr.1l, 4. H μὲν γὰρ Hyo οὐδ΄ ἀποκρίνεσϑαι αὐτῷ ἤϑελεν" ἀλλ᾽ ἠσχύνετο etc. Plu. ribus non videtur opus esse. Etiam Pisc. 57. eaedem pagrti- culae conjunctae offensioni fuerant. imperiüae librariorum. Vid. ibi Varr. Lecit. Institutus Athenis serviit tyrannis in Sicilia, quorum gratia floruit. Summa au- tem illius instituti, con- temnere omnia, uti omni- et extra viam fertur! IÍnte- rim vel tu dic, o Mercuri, quae sint in illo, et quae tractet. Merc. In universum con- viva dexter est, et compota- tioniaptus,et qui comissetur cum tibicina apud amato- rem herum et luxuriosum. Ceterum bellariorum co- quendorum sciens, et ob- soniorum peritissimus, et emnino voluptatis magister. bus; undique corrogare vo- luptatem. Emt. Circumspiciendus ti- bi erit alius emtor, de di- vitibus illis et pecuniosis: equidem hilarem adeo yitam emere non possum, 105 EPM. "A4noeroc )) ἔοικεν, o Zeb, οὗτος ἡμῖν μένειν. Ῥ.552. ZETZ. “Μετάστησον" ἄλλον παράγαγε *)* iier δὲ τὼ doom WI APTEOUOM sau c T:0, , δύο τούτω, τὸν γελῶντα τὸν ᾿᾿βδηρύϑεν, καὶ τὸν γλάοντα ^) * 2 e ' zi A - τὸν ἐξ ᾿Εφέσου. ἅμα γὰρ αὐτὼ πεπρᾶσϑει βούλομαι €). , ' , M 2 v P EPM. Κατάβητον ἐς τὸ μέσον. τῷ ἀρίστω βίω πωλῶ" Ἁ , 3 , τῶ σοφωτάτω πάντων ἀποχηρούττομεν "). 35 - -" , e ATO..'9, Ζεῦ, τῆς ἐναντιότητος" ὁ μὲν οὐ διαλείπεν γελῶν, Ἢ δέ Tue ἔοικε πενϑῶν )' δακρύει γὰρ τοπαράπαν, τί ταῦτ᾽, ὦ n) οὗτος; τί γελᾷς; » , AHM. ᾿Ἐρωτᾷς; ὅτι uot γελοῖα πάντα δοκέει τὰ πρήγ- ^ , e pora 1) ὑμέων, καὶ αὐτοὶ ὑμέες. AT'O. Hog λέγεις; 20: (5 v. cR 4 ἫΝ RUP ME ουὔθὲν τιὕεσαν TX ἡμέτερα 7007 MOTO ; - ΄ E e , * 2 καταγελῷς ἡμῶν ἀπαντῶν, καὶ παρ d) "Azeecosc] ,,Hanc lectionem tuentur G. P, L. 7, et V. 2. quamvis typorumn vitio aberrer in ἄτρατος᾽ accedit ora À, 1. W. In ceteris Edd. é πραπτος, € “πρατος in recentt., ut par era. 6) παράγα) γε] παράγε 2951. ut Belinus tradit. — f) Ἀλάοντα)]Ί Vulg. κλαίοντα. πλάοντα 2954. 5011. Bel. Schm. Nos eandem et hic legem secuti sumus, quam Diall. Mortt. XVII, in. et Diall. Marr.IV,2. ubi vid. Varr. Lectt. g) βούλομαι) Edd. βούλεσϑον, excepta J. pro qua stant G. P. et marg. A. 1. W.* Ftiam A. 2. habet βούλομαι, sed 2954. βούλεται. h) ἀποκηρύττομεν Olim ἀποκηρύξοναι. Ve- ram lectionem restitui e 2954, quuin et Activa forma opus es- set (cf. c. 1. et infra c. 14. extr.) nec Pluralis numerus alie- nus a Mercurii persona. Cf. init. c. 15. i) πεν ἢ) ὧν] Sola J. πενϑών, quam tamen, etsi suftragentur G. P. et marg. A. 1. W. secutus non sum.*^. Confirmat optimam lectionem cod, 7011. et probat Schaefer. ad Long. p. 567. Prius legebatur πενθεῖν. 1) c] deest in 2954. 1) πρήγματα) Ia jam in iMerc. Videtur hic non praedico venales. vendibilis esse, et apud nos mansurus, Jupiter. Jup. "Iransire illum in al- teram partem jube. Produc alium: quin illos duo, ri- dentem alterum ex Abdera, et ex Epheso alterum plo- ratorem: ambo enim una vendi volo. Merc. Descendite in me- dium. Vitas optimas ven- do, sapientissimos omnium Emt., Quantum, Jupiter, inter se distant! alter ride. re non desinit; lugere alter aliquem videtur, ita plorat perpetuo. Heus tu, quid hoc sibi vult? quid rides? Dem. Mogas? ridiculae mihi videntur res vestrae omnes, et vos ipsi. Imt, Àin tu? Omves tu nos rides, nibili tu putas res nostras omnes ? Ρ' 555: 14 Y P , ?| e 4 , "τὼ μὲν παρεοντὰ οὐ δοχέω μεγαλα, / 106 : LAC EF AUN ᾿ , AHM. ἴῶδε ἔχει. σπουδαῖον γὰρ ἐν αὐτέοισιν οὐδέν. κενεὼ " ) δὲ τὰ πάντα, καὶ ἀτύμων φορὴ , καὶ ἀπειρίη. ATO. Οὔμενο vy. ἀλλὰ σὺ κενὸς ὡς ἀληϑῶς, Qec. ὦ βέλτιστε: πολὺ γὰρ οἶμαν Sab σοὺ προςλαλεῖν. HP. Hyéonm γὰρ; à X καὶ ἄπει- Ságea! οὐ παύσῃ γελῶν; Σὺ δὲ τί κλάεις "), ὦ δ ῃ τῆς σι CWDTADS ᾽ LISSE Y € ξεῖνε, τὰ ἀνθρωπήϊα ") , za πρήγματα *) ὀϊξυρὰ, ucl δακρυώδεα, καὶ οὐδὲν αὐτέων 0, τι 1 E X^ , , Γῆς μὴ ἐπικήριον᾽" τῷ δὴ ") οἰκτείρω ve σφέας καὶ ὀδύρομαι. καὶ ^ 3 ec , τὰ Ó ὑστέρῳ *) qoovo b 1 , V —- ἐσόμενα, πάμπαν ἀνυηρά. λέγω δὲ τὰς ἐκπυρώσιας καὶ τὴν τοῦ "ἡ ET] ?0* ? , 0lov συμφορήν. ταῦτ᾽ ὀδύρομαι, καὶ ὅτι ἔμπεδον οὐδὲν, ἀλλά * , , L κῶς εἰς ἢ) κυκεῶνα πάντα συνειλέονται, wot ἐστι τούτο " ) τέρ- vett, Edd. . A. 1. 2, nec non in 2954. 8011. Schm. In ce- teris poe Pen m) κεν δὰ Lonismum vulgati «s- gà leco resitul, praeeuntibus 5011. et ScÀm.,, n) ἡλάει ἘΠῚ »»πλαίεις Τ᾿, in ea, quae presse veteres membranas sequitur ἐ subscriptuim saepe solet ad latus poni.'* Edidit Fteitz. 414.546, ut ceteri Editores: mihi vox conformanda videbatur, ad eam, quae ilibi placuit, formam, ut s c.15. 0) HPAKX.) ' ^ 3. Hodxàisg F. ΔΑ. 1. (etiam A. 2. Lehi;) quod vitium in se- qoeatibus £dd. facile sublatum. p) ἀνϑρωπήϊα] recep- tum e 2954. et Ed. Schm. pro vulg. ἀνθρώπινα. Euudem in modum quod praecesserat ξένε; αἱ vulgo scriptum exstabat, eofter, "et €. Aq) πρήγματα) πράγματα Ἐς JW Par. Formam Ionicam A. t. jam admisit, et in plures Edd, propagavit. Mi» video notatum in ora libri 7Pessel. e regio- ne hujus versus, credo pro vulgarium. τὴ τῷ δὴ] »τὸ, δὴ οἶκτ. ete. F. quod editae Jec tioni par est. τῷ, δὴ A. s) τὰ δ᾽ ὑστέρῳ] τὰ δὲ ἐν ὑστέρῳ 2954. Bet. Schm. Ad "id. ad Anachars. c, 26, χρόνῳ omissum in B. 1. t) ἀλλά κως εἰς Vulg. junctun ἘΌΝ εἰς etc. p perperam in 2954. et hinc. in Schmied. ἀλλ᾽ Dem. Sic est. Serium e- nim ἢ 115. nihil c quicquam : : vana omnia, atomorum im- UXOg, sequente ἐς. ἃ) τωὐτὸ] vOUrÜV mis dignas, neque quicquam earum non fato obnoxium: hoc sane nomtne miseror il- etus, imperitia ( infinitas ). imt. Enimvero tu vanus es re vera et imperitus. O insolentiam! riderenox de- sines? Tu vero, vir bone, quid ploras? multo eut mclius credo, te adloqui. Her, Puto enim, Hospes, res hominum questu et lacii- las ( i/los) et deíleo, et prae- sentia quidem magna non arbitror; sed quae in po- sterum futura sunt, ea"de- mum tristia, exustiones lo- quor, et universi calamita- tem: haec deploro, et quod stabile nihil est ac firmum, sed cinno quasi quodam kJ R V FT A ποτ ἃ τ COT 107 ψις, ἀτερψίη" γνῶσις, ἀγνωσίη" μέγα, μικρόν" ἄνω κάτω. 551. περιχορεύοντα *), ac ἀμειβόμενα ἐν τῇ τοῦ αἰῶνος παιδιῇ. ATO. Τί γὰρ 0 αἰών ἐστι; HPAK. Παῖς παίζων, πεσσεύων, διαφεού ATO. Ti δαὶ Y) οὗ ἄνϑοωποι; -HPAK. Θεοὶ ϑνητοί. “ΓΟ, Τί δαὶ οἱ ϑεοί; HPAK. άνϑοωποι ἀϑάνατοι. ᾿ AT'O. «Αἰνίγματα λέγεις, ὦ οὗτος, ἢ γρίφους συντι- Qic^)' ἀτεχνῶς γὰρ, ὥςπερ ὁ “οξίας, οὐδὲν ἀποσαφεῖς. - .HPAK. Οὐδὲν γάρ μοι μέλει ὑμέων. Ii 'Q. ".£V05. LI » $ - -AT'O. Τοιγαροῦν οὐδὲ ὠνήσεταί σέ τις *) εὖ φρονῶν. 2 - ni HPAK. ᾿Εγὼ δὲ κελέομαν ἢ) πᾶσιν ἡβηδὸν οἰμώζειν, ^ 2 - 9 b τοῖσιν ὠνεομένοισι ? ), καὶ τοῖσιν ovx ὠνεομένοισι. 2954. vGUr0 Belin. Sen, Vulg. τοῦτό. Deinceps τέρψεις B. 1. X) ze0ig0Q0&U0vcc) περιχωρέοντω 5011. quod Beiinus malit, nisi in illo insit lusus verborum. At unice convenit h. 1. pro- prium de iudicra, quam ipse bie proponit Heraclitus, philo- sophia sua vocabulum. Mundus ipsi est lusus, ubi omnia promiscue et temere sursum deorésim saltantium instar mo- veantur. O tristissimum ac vere lacrymabile spectaculum! y) Τί δαὶ] Τί δὲ 2954. et mox itorun. — z) συντιϑεῖς οοσυντίϑης J. V. 2. B. 1. 2. recte quidem: sed quia S. aecentu tantum mutato propius accedit ad συντιθεὶς F. et A. 1. hoc potius habui. In Β. 1, inveni cvvzi)s(g, nec non in A. 2. vitiose illud scriptum pro συντιθεὶς. a) τις] praetermissum nescio quo casu in Jie//z. et hinc in Br/p. et Seyh. restituit Schm. e 2954. et 5011. habuerant jam veteres Edd. Α. 1. 2. B.1. b) κελέομα!ι] Ita 2954. Del. Schn. pro vulg. κέλο- μαι. σα) ὠνεομένοισιε] éovovutvotot 2954. permixta et confusa ferun- Her. Dii mortales. tur, idemque sunt delecta- tio et fastidium, cognitio ignorantia, magnum par— vum, sursum deorsum eun- tia ( circumsaltantia) , et v1- ces in illo seculi lusu per- mutantia. Emt. Quid igitur est se- culum ? Her. Puer ludens, talos ja^!ans. huc illuc vagans. Emt. Homines yero quid ? Ent. Di vero ? lier. Homines immorta- les. FEmt. Aenigmata loqueris, mi homo, aut griphos nec- tis. Plane enim, ut Loxias ile Apollo, nihil clare di- ci$. Her. Nibil enim vos curo. Hmt, )gitur neque sanus quisquam te emerit. Her. Ego vero plorare P. 555. 15 108 d) οὐδ᾽ LUE IAJNAE , ᾽ , ATO. Τουτὶ τὸ κακὸν οὐ πόῤῥω μελαγχολίας ἐστὶν, οὐδ᾽. ἕξ Z ὑἡτῶν ὠνήσομαι *) ἕτερον ἔγωγε αὐτῶ ἥσομαιν “). EPM. "Angavot *) καὶ οὗτοι μένουσιν. ZETX. "AMov ἀποκήρυττε. EPM. Βούλει τὸν AAQqvoiov ἐκεῖνον, τὸν στωμύλον; ZETZX. Πάνυ μὲν οὖν. : EPM. Δεῦρ᾽ ἐλϑὲ σύ. βίον ἀγαθὸν, καὶ συνετὸν ἀπο- , 5 - ' κηρύττομεν !). τίς ὠνεῖται τὸν ἱερώτατον ; ATO. Εἰπέ μον, τί μάλιστα εἰδὼς τυγχάνεις; E , ; ; ΣΩΚ. 8) Παιδεραστής εἶμι, καὶ σοφὸς τὰ ἐρωτικά. - 5 ' , λῶν LN , ATO. Πῶς ovv ἐγὼ πρίωμαί σε; παιδαγωγοῦ γὰρ ἐδεύ- μην τῷ παιδὶ, καλῷ ovt μοι. ΣΩΚ. Τίς δ᾽ dv ἐπιτηδειύτερος ἐμοῦ γένοιτο συνεῖναι - ' 5 - , , καλῷ; καὶ γὰρ ov τῶν σωμάτων ἐραστὴς εἰμι, τὴν ψυχὴν δὲ e ς᾽ 5, - 3 ΄ 3.3. ww 2 ἕτερον͵, ἔγωγε αὐτῶν ὠνήσομα! ovà ἕτερον γε ὅμως ἔγωγε αὐτὸν ὠνήσομοι 2954. pessime. e) ἄπρατοι , Quae nos ratio paullo ante movit, ut hanc vocem repone- remus, eadem hic valet: contenti sumus solius V. 2. suffra- gio; nam in ceteris omnibus haeret ἄπρακτοι. Et sic Guyetus etiam hic et supra emendaverat.^ f) ἀποκηρύττομεν] ἀποκηρύττω 2953. δ) 2155 K.] Platonis nomen per totum lo- cum praefigit 2951. inepte; quamquam Platonicus est Socra- tes ille, quem 1lagellatum it nostri scriptoris licentia. In Platonem certe ea, quae statim ab initio de puerorum amore dicuntur, minime cadant. ΟΥ̓ ea, quae inira in Adnott. Jourdclotius et Solawus indicarunt, loca. jubeo omnes, maximos mi- nimos, emtores non emto- res. Em:. Morbus hujus ho- minis ab atra bile non pro- cul abest: neque vero alte- yuin eorum emerim equidem. ων. | Neque igitur hi vendi poterunt, Jup. Praedica alium. lMerc. Vis Atheniensem ilum, loquaculum ? Jup. Ego vero volo. IMerc. Muc tu transi, Vi- tam bonam et prudentem praedicamus. sanctissimum ? Emt. Dic mihi, quid ma- xime nosti ? Socr. Puerorum amator sum, et doctus artes ama- torias. Em. Quomodo igiturego emam te? Paedagogo enim opus habcbam pro puero, quem pulcbrum babeo. Socr. Ecquis vero aptior me sit contubernalis pul- chri ? Neque enim corporum amator ego: animam pul. | Quis emit V X TAURUM AC U' cT IO. 109 dures , 2: 55 wo 06 à CA n Dat ΛΠ ΜΕΝ: 5 ογοῦμαν καλὴν. e 'ἕλει, κῶν UTO0 ταῦυτον LUCTLOV uot καταῦες Ρ’ 555. ovra, Ὁ), ἀκούσῃ αὐτῶν λεγόντων μηδὲν ὑπ᾽ ἐμοῦ δεινὸν ρ. 556. παϑεῖν. ATO. "Anto λέγεις, τὸ 1) παιδεραστὴν ὄντα, μὴ πέρα τῆς ψυχῆς τι πολυπραγμονεῖν "1 καὶ ταῦτα, ἐπ᾽ ἢ) ἐξουσίας, ὑπὸ) τῷ αὐτῷ ἱματίῳ κατακείμενον. ΣΩΚ. Καὶ μὴν ὀμνύω ") γέ σοι τὸν κύνα, καὶ τὴν πλάτανον οὕτω ταῦτ᾽ ἔχειν. ATO. 'Hoéxàzc") τῆς ἀτοπίας τῶν Ov ! ΣΦ Κ. Τί σὺ λέγεις; οὐ δοκεῖ σοι ὁ «vov εἶναι ϑεός; οὐχ ὁρᾷς τὸν ἔάνουβιν τὸν ἐν Αἰγύπτῳ ὅσος ")* καὶ τὸν ἐν οὐρα- νῷ Σείριον, «di τὸν παρὰ τοῖς πάτω Κέρβερον; h) κατακπέωνται) κατακείσονται 2054. Deinceps in eodem &x0v6£t, quod Belinus ut Atticum praeferendum censuit et Schmiederus praetulit. Sed vid. c. 22, ei Diall. Mortt. X , 15. i) có] τὸν Gorl. mendose, k) ἐπ΄] Vulg. ὑπ΄. Elegantio- rem lectionem acceptam referimus codici 2954. quem etiam Scluniederus , monente Belino, secutus est. - Cf. Alexandr. c. 44. ἐπὶ πολλῶν παρόντων ; multis praesentibus, Diall. Marr. Ἐν; E ἐπὶ τῶν οὕτως ἐναργῶν, quu; res (on guidentes sint, Ergo ἐπ᾿ ἐξουσίας h. 1. idem est, quod dns ἐξον., quum liee- rei. 1) 28 Sic Schm. e 2954. pro «ulg. ἐν. Confusae h. 1. Praepositiones a librariis vel festi: iantibps , vel ignorantibus, Leviter taugo, ἱμάτιον et hic, et supra, ἜΣ stragulis capiendum esse, quae et ipsae vocabulo vestimenta significan- tur Terent. Heaut. V,1,70.et alibi passim. m) óguvvo] ὄμνυμι 2954. qU: am magis Atticam formam jua: icat JBelinus. Sed Participium ὀμνύων vid, Timon. c. 25. n) Ηράπλεες ᾿Ἡράκλης 3. 0) τὸν ἐν Αἰγύπτῳ 0606) Articulum vulgo praetermissum recepi cum Scr. 6.2 964. qui et ϑεός habet pro ὅσος, temere, chram judico. Noli labo- Socr. Át ego canem tibi rare, si νοὶ sub eadem veste juro et platanum, haec ita (stragula) mecum pernocta- se habere. rint, audias diceutes, nul- Emt. Hercules! quam ab- Ja se injuria a me adfectos. surdi sunt isti Dii! Socr. Quid ais? Nonne Emt. Supra fidem sunt, canis Deus tibi videtur? quae dicis, amatorem ul- Auubin non vides quantus tra animum nihil nugarum ille sit in Aegypto? et il- tentare, idque ubi plena e- 1um in coelo Sirium? et jus τοῦ sit facultas sub ea- Cerberum illum apud Infe- dem veste (stragula) jacenti. ros? 110 ἡ hoUL€ αι ΑΝ p: 556. ATO. Ev λέγεις, ἐγὼ δὲ διημάρτανον. ἀλλὰ τίνα βιοῖς τὸν τρόπον; : ΣΩΚ. Οἰκῶ μὲν ἐμαυτῷ τινὰ πόλιν ἀναπλάσας, χρῶμαν δὲ πολιτείᾳ ξένῃ, καὶ νόμους γομίζω τοὺς ἐμούς. ATO. "Ev ἐβουὶ ὅμην ἀκοῦσαν τῶν δογμάτων. ΣΏΚ. ἄκουε δὴ τὸ μέγιστον, O περὶ τῶν γυνανκῶν uot δοκεῖ" μηδεμίαν P) αὐτῶν, μηδενὸς εἶναι μόνου, παντὶ δὲ μετεῖναν τῷ βουλομένῳ τοῦ γάμου. : AT'O. Τί τοῦτο φῇς; ἀνῃρῆσϑαι τοὺς περὶ μοιχείας *) ψύμους; P-557- ZQK. Νὴ Δία, καὶ ἁπλῶς γε πᾶσαν τὴν περὶ τὰ τοιαῦ--, τὰ ') μικρολογίαν. E ATO. Ti δὲ *) περὶ τῶν £v ὥρᾳ παίδων cor δοκεῖ; ΣΩΚ. Καὶ οὗτοι ἔσονται τοῖς ἀρίστοις ἄϑλον φιλῆσαι, ^ , ἃ 2 λαμπρόν τι καὶ νεανιυφὺν ἐργασαμένοις. p) μηδεμίαν] Ante hanc vocem vülgo repetebatur δοκεῖ" nos cum -Belino et ScAmicdero ut importunum ejecimus, prae- euntibus Codd. 2954. et 5011. q) μοιχείας] μοιχείαν 5011. non adeo prave, ut ZJelimo visum: oi zzgl μοιχεέαν νόμοι se- cundum eandem syitaxin dictum foret, quae in proximo So- ceralis responso jnest.- Quin parum abest, ut et noigeíag pro Accensativo habeam: unus denortatur numerus Fluralis , hic minus, opinor, eptus, quam in Necyom. Cc. 5. τ τα πὸ αὐὕτα] ταῦτα 295.. s) Τί δὲ] 1 '1 δαὶ 5011. Bel. Schm. Emi. Recte dicis. erra- abrogatasque de adulterio bam equidem. Sed qua ra- leges? tione vivis? ; Soón Ita per Jovem, et Socr. Civitatem incolo, omnem simpliciter circa ta- quam ipse mihi formavi, ]ia minutam illam diligen- republicautor nova,et meàs tiam. ipse mihi leges fero. Ent, Unum velim audire decretorum tuorum. Socr. Audi ergo maximum, quod de mulieribus statui, Socr. Et hi erunt prae- (Placet,) nullam earum u- mium fortissimis, qui amo- niuscujusquam esse, sed in re illorum potiantur, (i//os partem nuptiarum venire, osculentur) quoties splendi- quisquis voluerit. dum et audax facinus edi- . Emt, Quid ais? sublatas derint. Emi, De pueris vero ae- tate et forma florentibus quid statuis ? » y 1P απ AES Ὁ τὸ, 411 ATO. Βαβαὶ vis TREE NE τῆς δὲ σοφίας, τί σοι τὸ ?- 557- πεφόάλαιον; 18 ' ^ s ΣΩΚ. 4i bias, adl τὰ τῶν ὄντων ') παραδείγματα. [E A L3 , » ' ὑπόσα γὰρ δὴ ὁρᾷς, τὴν γῆν, τἀπὶ γῆς, τὸν οὐρανὸν, τὴν δ , n 5 - » "c - ϑάλατταν, ἀπᾶντων τούτων εἰκόνες ἀφανεῖς ἑστᾶσιν ἔξω τῶν ὅλων. AIO. Ποῦ δὲ ἑστᾶσιν; 3 - ΣΩΚ. Οὐδαμοῦ "). εἰ γάρ σου den; οὐκ ἂν εἶεν. 3 r - , AT'O. Οὐχ ὁρῶ ταῦϑ᾽, ἅπερ λέγεις τὰ παραδείγματα. .ZQSK. Ἑίκοτως. τυφλὸς γὰρ εἶ τῆς ψυχῆς τὸν ὀφϑαλ-ὶ , 3:." ri , e X , x ' ac Α͂ - $51 μόν. ἐγὼ δὲ, πάντων ὁρῶ :ixovag), uci σὲ ἀφανῆ, xcuà ἄλλον Y). καὶ ὅλῶς, διπλᾷ πάντα. - , * iu , ATO. Τυιγαροῦν ὠνητέος εἶ, σοφὸς, xol ὀξυδερκής τις * ;c 9 - ΄ φέρ᾽ ἴδω τί καὶ πράξεις με ὑπὲρ αὐτοῦ σύ; , , EPM. 40g δύο τάλαντα. 3 , ΄“ ΄ , , Ὁ ΑΓ Ο. νησαμὴν ὁσου gg ^). τἀργύριον μέν τοι ἐς αυ-- ϑις καταβαλῷ. τ) τῶν ὄντων] τούτων F. τὸν ὄντων B. 1, u) Οὐδαμοῦ] . ,Censentiunt omnes Edd, praeter Par. in qua ουδαμῶς" quod vnde sumtum sit, jgnoro.^ x) πάντων ὁρῶ εἰκόνας} σιῶσαν ὁρῶ εἰχόνα, 2954. y) ἄλλον] ,,͵ἴ18 legitur in G. P. L, V. 2. Par. Edd. reliquae perperam habent ἄλλου.“ (2) ὅσου φής:] interrogationis noia haec distiucta suat in E. 1. pes- siue. Emt. Hem magnificeen- ' Socr. Neque id mirum. tian! Sapientiae quod tibi Caecus enim es mentis qui- caput est ? dem oculo. At ego omnium Socr. lF'ormae et exempla video imagines, et te quen- rerum, Quicquid enim vi- dam alium potppintà oculos des, terram, terrestria, coe- fugientem, et me, et pror- lum, mare: horum omnium sus duplicia omnia, imapin uaedam, visum e e E Ἢ emus Misi Ent, Ergo emendus es, ugieutes ant extra . ρος ξυροῦ νι, CETEPIEB CAU. 3d piens et visu ita acuto universum. Em. Übi stant igitur? Socr. Nusquam: si enim : ; Máérc, Dabis talenta d: in loco aliquo essent, plane APLETC, 98 018 £8Jenta, duo, non essent. ^' Emt. Emi, quanti dicis. Emt. Non video ea, quae Pecuniam vero deinde sol- naitas, exempla. vam, praeditus, Age videam, qvid pro ilio 3 me exipis ? 112 LUCIAIN IE H ΠΣ, ὁ D p. 558. EPM. Ti ovv σοι τοὔνομα *); ΤῸ. Δίων 0 Συρακούσιος P). M ἃ 3 - , κ᾿ 3 EPM. "Ayc λαβὼν ἀγαϑῇ τύχῃ. τὸν ᾿Επικούρειον σὲ ἤδη τ ΠΑΡ E t h | καλῶ. τίς ὠνεῖται ^) τοῦτον; ἔστι μὲν τοῦ γελῶντος ἐκείνου μαϑητὴς, xci τοῦ μεϑύοντος, οὖς μικρῷ πρόσϑεν ἀπεκηρύτ- τὰ 7 3.» , : τομὲν. ἕν δὲ πλέον οἶδεν αὐτῶν, παρόσον ἀσεβέστερος *) τυγ- , 1 Ma Fev ^ , , χάνει" τὰ ὃ ἀλλα, ηδυς, xb λιχνείᾳ φίλος. , e l/ ATO. Tíg 2] uj]; LPM. Ζύυο μναῖ. " , TUNES — e - ATO. Aepfavs* τὸ δεῖνα δὲ *) ! ὅπως ἴδω,, τίσι χαίρει τῶν ἐδεσμάτων; EPM. Τὰ γλυκέα σιτεῖταν, καὶ τὰ μελιτώδη 5), καὶ μά- λιστά γε 8) τὰς ἰσχάδας. P: 559. ATO. Χαλεπὸν uiv οὐδέν. ὠνήσομαι ἢ) γὰρ αὐτῷ za- λύϑας τῶν € £O QUE V. a) Tí ovv σοι τοὔνομα; Τί cov τοὔνομα: 2954. b) ó Συφωκόσιο 95] Articulum olim omissum restituit Sehm. 2954. vitium vetustarum Edd. Συῤδαπόσιος Solanus Sort. €) o ὠνεῖται) ὠνήσεται 2954- minus eleganter. Cf. $. 15. in. d) ἀσεβέστερος] δυοσεβέστερος 2954. εὐσεβέστερος 8911. hoc quidem viliose. e) τὸ δεῖνα δέ! [τὰ interpunxi ver- ba, monente Jo. Scagero in vais denies No. XVII. a. 1814. p. 160. et N. XXXVI. as 1818. p. 5 Olim coniinua serie le- gebantur, tentata tamen a Tiri et Seyboldo , quorum ille MONDE τὔδ᾽ εἰπὲ ὅπως εἴδω, etc. hic: τὸν δεῖνα δὲ ὅπως ἔδω (εἰπέ 101) τίσι etc, et sic vere scriptum in B.1. sed male. Vid. Adnott. f) cc μελιτώδη] Iia 5011. Gorl. Sc. | Vulgo aberat Articulus. 9) μάλεστά ys] Addiderunt iidem libri Particulam ye, in prioribus Edd. omissam. h) ὠνήσομαι Merc. Quod tibi nomen? Emt. Quod pretium ? Emi. Dio Syracusanus Γ΄ ἘΠῚ ; Merc. Duae minae. iMerc. Habe tibi et duc, quod bene vertat! Te jam Emt. En tibi 1185, Hoc vero. fac ut sciam, quibus lpicureum voco. Quis hunc emet? Est quidem ridentis gaudet cibis ? ilius discipulus, et ebrii al- d 3 terius a d Jj ne AMMerc. Dulcibus vescitur u u u Ε E 2rd P et mellis saporem babenti- praeconio vendebamus. UÜ- b : 2: us, maxime ficubus, num' autem amplius novit ilis, quatenus inagis est impius, Ceterum suavis est, et gulae ainicus, Ent. Haec res difficulta- tem non habet. Emam vi- ro massas caricarum, YITARUSX AQOGCTIO 118 ZETZ. AMov κάλει 1)» τὸν ἐν χρῷ κουρίαν *) ἐκεῖνον, P am τὸν σκυϑοωπὸν, τὸν ἀπὸ τῆς στοᾶς. EPM. Ev λέγεις" ἐοίκασι δ᾽ οὖν 1) πολύ τι πλῆϑος αὖ- τὸν περιμένειν τῶν περὶ "") τὴν ἀγορὰν ἀπηντηκότων" αὐτην τὴν ἀρετὴν mold, τὸν βίον ") τὸν τελειύτατον. τίς ἅπαντα 5) μόνος εἰδέναι ϑέλει; ATO. Πῶς τοῦτο gc; EPM. Ὅτι μύνὸς οὗτος σοφὸς, μόνος καλὸς, μόνος δί- καιος, ἀνδρεῖος, βασιλεὺς, φήτωρ, πλούσιος, νομουϑέτης, P. 560. e , καὶ τἄλλα ἢ), ὁπόσα ἐστίν. D 3 ^ 35 Π } ᾿ AI'O. 4) Οὐκοῦν. ὦ ΄γαϑὲ, καὶ βαρ γεῖρος μόνος; καὶ νὴ Za γε σπευτοδέψης T); καὶ τέκτων, καὶ τὰ τοιαῦτα; E PM. "Eoixcv. ATO. ᾿ἸΕλϑὲ, o ὁ ᾽γαϑὲ, καὶ λέγε πρὸς τὸν ὠνητὴν ἐμὲ, 91 ὠνησόμεϑα 5οιι. ΟοΥῖ. i) κάλει] κάλλει A. τ..2. k) κου- eíav| »Sic A. P.L et ex Edd. V. 2. S. Quod in ceteris exstat Lb reci timae structuraeadversatur: error emendátusin 4. .W.e6 Praeterea distictionem ve: borum e C. 2954. Bel. ita mu- ΜΝ vult: τὸν ἐν 493 ΠῚ χουρίαν, ἐκεῖνον τὸν σχυϑρωπὸν etc. sine idoneac^ussa. !) ü' o v v, γοῦν 2:954. m) περ i| ἐπὶϊὰ. πὐτὸν βίον] τῶν βίων 50:1. non absurde. Ὁ) ἅπαντα] [ἰὰ Ba. et Schm.ezov. pzo vulg. πάντα. p) τἄλλα] lta Par. z' ἄλ-: Aa Ἐς pleraeque τἄλλα.“ Scriptura haec in Edd. ve:t. frequens. q) 4ΓΟῚ ,Quu» F. A. 1. et S. ingerere: t: "Eoure, ^,4yo- ραστοῦ Adm reposita fuit in 1. V. 2, Par. quibuscum facit L. et marg * Ayo. ponens, xtv. ἐλθὲ ὦ "ya9i etc. ;. W. Plu: a variat B. 2. hic quidem itidem πε deinde 'Eg καὶ νὴ 4ἰα yt 6x. tum "Ayo. ἔοι: In A. 2. textu 'Eg. sed in marg, Schaef. cov ectum ab antiqua manu "4 'g. r) σκυτοδ ἐψη οἱ σκυτοδέψος 5011, σχυτόδεψος, ἢ τέμτὼν Gorl. Jup. Alium voca; illum ad cutem rasum, tristem 1]- lum de porticu. Merc. Bene mones: vi- de.tur sane multi eum ex- spectare eorum, qui ad fo- rum venerunt. Ipsam vir- tutem vendo, vitam perfec. tissimaimn: quis omnia 805 lus scire cupit ? Emt. Quorsum illud dis cis ? Lucian. Fol. II, IMerc. Nempe solus hio: sapiens, solus pulcher, 505 lus jus:us, fortis, rex, rhe- tor, dives, legislator, et quotquot sunt reliqua, Emt. Ergo, -bone vir, coquus etiam bonus, et mes dius fidius cerdo, et faber, et id genus? IMerc. Sic videtur. Emt. Huc prodi, bone vir et dic mihi te emturo, H 114 Ὁ ΑΝ p. 56o. ποῖός τις εἶ, wel πρῶτον εἰ οὐκ ἄχϑῃ πιπρασκόμενος καὶ δοῦ- λος ὧν; | XPTZz. Οὐδαμῶς. οὐ γὰρ ἐφ᾽ ἡμῖν ταῦτά ἔστιν. δὲ 5) οὐκ ἐφ᾽ ἡμῖν, ἀδιώφορα εἶναι συμβέβηκεν. ATO. Οὐ μανϑάνω q^) λέγεις. ΧΡΥΣ, Τί φῇς; οὐ μανϑόνεις ὅτι τῶν τοιούτων τὰ μέν ἔστι προηγμένα, τὰ δ᾽ ἔμπαλιν ") ἐποπξοηγμέδες AT'O. Οὐδὲ νῦν μανϑάνω. XPTZ. Εἰκότως. οὐ γὰρ εἶ συνήϑης τοῖς ἡμετέροις ὀνύ- μασιν, οὐδὲ τὴν *) παταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις᾽ ὃ δὲ σπου- er 0Gc p. 561. δαῖος ὁ τὴν λογικὴν ϑεωρίαν ἐκμαϑῶὼν, ov μόνον ταῦτ᾽ οἶδεν, ἀλλὰ καὶ σύμβαμα, xol παρασύμβαμα, ὁποίων καὶ ὁπόσων 7) ἀλλήλων διαφέρει. ATO. Ilo?s τῆς Σοφίας ^), μὴ φὸ ονήσῃς κἂν τοῦτο εἰ- 5) ὅσα 02] ἃ δὲ 2954. Ε) ἢ] ETT τι καὶ A. P. L. marg. A. 1. W. nihil mutandum: iilud ἡ Platoni non inirequens.*' ὅ,τι 2954:,.ῳ n) ἔμπαλιν ἀνάπαλιν 2954. modo τὰ à" rescripsi pro cà, quod priores habent, vitium innumeris paene locis commune. x) τὴν] e Gorl. restitui. Priores Edd. Articulo carebant, quo opus erat ad discrimen illud, quod Stoici sta- tuerunt, inter φαντασίαν παταληπτικὴν οἱ ἀκατάληπτον signi- ficandum, de quo in Adnott. Sed dicere spo EYsippus etiam poterat: οὐδὲ καταληπτικὴν τὴν φανταὰ σίαν ἔχει y) óz oí- ων κἀὶ ὁπόσων] »Conspirant Edd. "Ouen Pu ὁπόσα A. P. ὁποῖον ὁπόσον L. ὁποῖον vol ὁποσὸν marg. A. 1. W,* 2) Σοφίας] Vulgatum Φιλοσοφίας glossema esse videtur genui- nae lectionis, quam et Zelino probatam suppeditavit Godex quid hominis sis? et pri- mum, an non aegre feras, te vendi et servum csse? Chrys. Nequaquam: haec enim in nostra potestate non sunt. Quaecunque vero in potestate nostra non sunt, ea indifferentia esse contin- git. Emt, Non intelligo, quid dicas. Chrys. Quid ais? intelli- gere te negas, talium quae- dam esse praeposita, alia rejectanea ? Emt, Nenunc quidem in- teli:20. j Chrys. Neo, mirum, qui non ads$uetus sis nostris no» minibus, neque facultate gaudeas facile percipiendi rerum imagines, Sed stu- diosus, qui rationalem in- spectionem perdidicit, non haec modo novit, verumete iam symbama et parasymbae ma, [accidens et praeterac- cidens ] qualibus et quantis rebus iater se. differant. Emt. — Per Sapientiam, y MEQUE VLTA RUM; A:U-C T I1 O. 115 πεῖν τί τὸ σύμβαμα, καὶ τὸ παρασύμβανα *). καὶ γὰρ οὐκ οἶδ᾽ p.561, ὅπως ἐπλήγην ὑπὸ τοῦ QvOuoU τῶν ὀνομάτων. ΧΡΥΣ. AW οὐδεὶς φϑόνος. ἣν γάρ ric χωλὸς ὧν, αὖ- τῷ ἐκείνῳ τῷ χωλῷ moUi προςπταίσας λίϑῳ, τραῦμα ἐξ ἐφα- νοῦς λάβῃ, ὃ τοιοῦτος εἶχε μὲν δή που σύμβαμα τὴν χωλείαν, τὸ τραῦμα δὲ, παρασύμβαμα προςέλαβεν, à ATQ. 59 τῆς ἀγχινοίας" τί δ᾽ ^) ἄλλο μάλιστα φὴς &i- P- 562. δέναι; 22 ΧΡΥΣ. Τὰς τῶν λύγων πλεκτάνας "), αἷς συμποδίζω 4) τοὺς προςομιλοῦντας, καὶ ἀποφράττω, καὶ σιωπᾷν ποιῶ, φιμὸν ἀτεχνῶς αὐτοῖς περιτιϑείς. ὄνομα δὲ τῇ δυνάμει ταύτῃ, 6 ἀοίδιμος συλλογισμὸς *). AIO. ᾿Ηράκλεις, ἄμαχόν τινα, καὶ βίαιον λέγεις. ΧΡΥΣ. Σκύπει γοῦν" ἔστι σοι παιδίον ; ATO. Τί μήν; 2954. Perstringit autem emtor Stoicum, τὸν μόνον σοφὸν, ᾿ quem modo dixerat auctionis praeco. a) τί τὸ σύμβαμα, καὶ τὸ παρασύμβαμα!) Plane sic 2954. et hinc. Beliz. et Schm. Prope accedit lectio 501. ví σύμβαμα καὶ τὸ παρασ. In prioribus Edd. fuerat: ὅ,τι σύμβαμα. o. τί παρασύμβαμα. b) τί δ᾽ τέ δαὲ 5011. Belin. Schm. etiam Gorl. modo ^9) scripsi cum Seyb. vulgo ἢ. c) Τ᾿ ὰς τῶν λόγων πλεκτά- νας} Vulgo omissum τὰς, quod restituit δολγη, e 2954. d) cvumooí£éo]) συμβιβάξω 2954. Ε) 0 ἀοΐδεμος συλλο- γισμός. οἱ ἀοίδιμοι συλλογισμοί. 2954. ne invideas mihi vel hoc di- Emt. Hemsolertiam | Quid cere, quid rei symbama sit, vero amplius te nosse ais? et quid parasymbama. Ne- scio enim quomodo feriit au- res ipse aumerus borum no- minum δἰ concinnitas. Chrys. Nulla vero est in- vidia: si quis enim, clau- dns cum sit, illo 1pso clau- do pede offendens ad lapi- Chrys Verborum laqueos, quibus impedio, qui mecum loquuntur, quos obturato ore, et freno injecto, pla- ne ad silentiumredigo. No- men huic facultati decanta- tus ille syllogismus, dem, vulnus ex improviso Emi. lnexpugnabilem mi- accipiat, ille habuit sym- hi ev violentum narras. bama claudicationem; vul- sid ᾽ Chrys, | Adtende igitur, nus autem illud, ut para- symbama, insuper nactus est, Ἐπ, Quid tum? - H 2 Estne tibi puer? 116 LUCIANI P δ p. 562. ΧΡΥΎΣ. Τοῦτο ἢ ἤν πῶς κροχύδειλος ἁρπάσῃ, πλη- σίον ποταμοῦ 5) πλαζόμενον εὑρὼν, zer δοι ἀποδώσειν ὑπι- à 3.» "^ ET] 3 4 e 3] 3 - ἢ σχνεῖται αὐτὸ, ἣν εἴπῃς τἀληϑὲς 0, τι δέδοπταν αὐτῷ “.) περὶ τῆς ἀποδόσεως τοῦ βρέφους, τί φήσεις αὐτὸν ἐγνωκέναι; ΑΤΓΟ. Δυςαπόκριτον ἐρωτᾷς. ἀπορῶ γὰρ ὁπότερον εἶ- ANE] , 9... 1 1 ^ Mur 5 , zov ἀπολάβοιμι. ἀλλὰ σὺ πρὸς τοῦ Zlioc ) ἀποκρινάμενος. J , ἀνάσωσαί μοι τὸ παιδίον, «μὴ καὶ φϑάσῃ αὐτὸ χαταπιών. ΧΡΥΣ. Θάῤῥει. καὶ ἄλλα γάρ σε διδάξομαι ϑαυμασιώ- τερα. AIO. T ποῖα; XPTX. Τὸν ϑερίζοντα, καὶ τὸν κυριεύοντα E), πὲ καὶ ἐπὶ πᾶσι τὴν ᾿Ηλέκτραν, καὶ τὸν ἐγκεκαλυμμένον: ATO. Τίνα τοῦτον τὸν ἐγκεκαλυμμένον, ἢ τίνα τὴν ᾿Ηλέκτραν λέγεις; p. 565. ΧΡΥΣ. ᾿Ηλέκτραν μὲν ἐκείνην τὴν πάνυ, τὴν ᾿4γαμέμ- vovoc, 7| τὰ αὐτὰ οἶδέ τε ἅμα, καὶ οὐκ οἶδε. παρεστῶτος γὰρ i) Τοῦτο ἽἹ In 2954. haec ita disposita: "Ayo. Τί μὴν τοῦτο: Xovo. Ἢν πῶς etc. perverse. 9) ποταμοῦ] τοῦ ποταμοῦ 2954. Sed Nilusne intelligatur, an quilibet ; alius fluvius, ni- hil refert ad syllogismi sententiam. h) αὐτῷ] inseruimus, exemplum ScÁm. secuti, e 2954. 5011. et Gorl. quod ad sen- sum declarandum et explendum requirebatur, i) πρὸς τοῦ zs] Articulum, auctore Belino et duce Schmiedero , inter- posui e 2954. et 5011. k) xvoisvovzu] zvgízcovea 2954. περάτινον, vel κἐρατίνην conj. Solan. Chrys. Si hunc forte cro- Chrys. Bono es animo. codilus ad flumen oberran- Nam * et alia te docebo et- tem rapiat, ac deinde red- iam admirabiliora. diturum se thi polliceatur, Emt. Quaenam ea lege, si verum dicas, quid statuerit ipse de red- dendo puero: quid dices ilum decrevisse? Emt, Rogas, ad quod τε- spondere, admodum sit dif- Emt. Quem tu mihi Oper- ficile, Anceps enim haereo, tum, quam Klectraim nar- quo responso recipere illum ras? possim. Sed tu per Jovem Chrys. Electram intelligo responso tuo serva mihi nobilissimam illam, Aga- puerum, ne, antequam ego memnonis, quae eadem no-- TPHPVORER ME ilum devoret. vit sunul et nou novit. Ad- Chrys. Mletentem sylio- gismum, et dominantem, et super omnia Electram et Opertuin. VITAR 117 U.Ww-.Ar UC€ 'T r O. : N αὐτῇ τοῦ ᾿Ορέστου ἔτι d'yvdivog! ), οἶδε μὲν ᾿Ορέστην, ὅτι ἀδελ- φὸς αὐτῆς" ὅτι δὲ οὗτος ᾿Ορέστης, ἀγνοεῖ. τὸν δ᾽ αὖ ἐγκεκα- λυμμένον, καὶ πάνυ ϑαυμαστὸν ἀκούσῃ λόγον' ἀπόκριναι γάρ por, τὸν πατέρα οἶσϑα τὸν σεαυτοῦ; ATO. ἹΝαί. ΧΡΥΣ. Τί οὖν; dv σοι παραστήσας τινὰ ἐγκεκαλυμμέ- vov, ἔρωμαν, τοῦτον οἶσϑα; τί φήσεις; ATO. 4ηλαδὴ ἀγνοεῖν. ΧΡΥΣ. ᾿Αλλὰ μὴν αὐτὸς οὗτος ἦν O πατὴρ ὃ σός. ὥςτε εἰ τοῦτον ἀγνοεῖς, δῆλος εἶ τὸν πατέρα τὸν σὸν ἀγνοῶν. ATO. Οὔμενουν" ἀλλ᾽ ἀποπαλύψας αὐτὸν εἴσομαι τὴν ὄλήϑειαν. ὅμως δ᾽ οὖν τί ὅοι τῆς σοφίας τὸ τέλος "), ἢ τί πράξεις πρὸς τὸ ἀκρύτατον τῆς ἀρετῆς ἀφικόμενος; XPTZ. Περὶ τὰ πρῶτα τὰ κατὰ φύσιν τότε γενήσομαι"). 1) ἔτι ἀγνώετος] In Cod. 2954. haec e Sophocl. Electr. v. 1117. addumtur: «el τὰ ὀστᾶ δὴ τοῦ Ooforov ἔχοντος. quae etsi manifesto a Glossario quodam profecta, nec suo loco in- terposita, nec etiam ad plenam sententiam) necessaria sint, tamen in textum recipienda censet Belinus, si post Ὀρέστου inserantur. m) τ ὁ τὲλ 06] 5)» deest in F. sola. Ad oram A, 1. W. notatum invenio τότε, quod non satis adsequor quo pertineat. Pertinet haud dubie ad παταγενήσομαι,, ubi ea- dem varia lectio i in duohus Codd. n) Περὶ τὰ πρῶτα τὰ κατὰ φύσιν τότε γενήσομαι) Vulgo haec ita fuerant scripta: Περὶ τὰ πρῶτα κατὰ q. παταγενήσομαι. Sed τότε ys- ψήσομαι exhibent Codd. Στὴ ι. et Gorl. et notatum forsitau idem etiam in marg. A. 1. W. cf. not. anteced. T'à post πρῶ- τὰ de meo addidi, Sübosicdetut codicem Paris. secutus. Sed vx interrogem, hunccine nosti ? Quid dices? Emi.Scilicet me non nosse, stante enim apud iliam O- reste nondum apnito, no- vit illa quidem, Orestem esse fratrem suum, huncce hominem vero esse Orestem ignorat. Opertum autem illum admirabilem sermo- nem jamstatim audies. Et- enim responde mihi, Pa- trem tuum nosti ? Emi, Sane quam. Chrys. Quid igitur, si quempiam hominem oper- tum adstare jubeam, teque "M Chrys. Verum enimvero ile ipse erat pater tuus, Hunc igitur si non novisti, manifestum est, patrem tu- uni te non nosse, Emi. At ego retecto illo verum sciam, Attamen quis tibi finis &apientiae, aut quid facies, cum ad fasti- zium virtutis delatus fueris ? Chrys. 1n primis naturae p. 565. 118 LUCIAINI P Ὁ J 3 p. 565. λέγω δὲ πλοῦτον, ὑγείαν 5), καὶ τὰ τοιαῦτα. πρότερον δὲ ἀνάγ» ' » L , : X" πολλὰ προπονῆσαι, λεπτογράφοις βιβλίοις παῤαϑηήγον- ' , , Me ve P) τὴν ὄψιν, καὶ σχόλια συναγείροντα, καὶ σολοικισμῶν ΄ DE ͵ : MEN ͵ . p.564. ἐμπιπλάμενον, xol ἀτόπων ódnuerov' xol τὸ κεφάλαιον, oU ϑέμις γενέσϑαι σοφὸν, ἣν μὴ τρὶς *) ἐφεξῆς τοῦ’ ξλλεβύρου nínc. ATO. Τενναῖά cov) ταῦτα, καὶ δεινῶς ἀνδρικά. τὸ δὲ Γνίφωνα ) εἶναι, καὶ τοκογλύφον ( καὶ γὰρ τάδε δρὼώ GoL προρόντα) τί pav , ἀνδρὸς ἤδη πεπῳκύτος TOV ξλλέβορον, καὶ τελείου πρὸς ἀρετήν; ων c ' M Ψ ΧΡΥΣ, Ναί. μόνῳ γοῦν τὸ *) δανείξειν πρέποι dv τῷ σοφῷ. ἐπεὶ γὰρ ἴδιον αὐτῷ τὸ συλλογίξεσϑαι ), τὸ δανείξευν δὲ, καὶ λογίζεσθαι τοὺς τύκους, πλησίον εἶναν δοκεῖ τοῦ συλ- JBelinus malui hil infelicius dur potuit, Sed fere Lucianus vulgari forma (vid. Pierson. ϑγιείαν Goxl. ad AMoerid. p. 580.) uti sole. . παραϑήσοντα, quod vitium syntacti- 2954. Belin, Schm. vulg Τὸ πρῶτα τῶν x. q. τῦτε γενήσομαι. quo ni- Vid. Adnot. o) ὑγείαν] p) παραϑήγοντα)] Sic cum aliquatenus correctum in marg. À. 1, W. παρατιϑέντα. 4) coig] ,,Revocatum ex P. L. τρεῖς Edd. praeter EB. 1. 2.** In B. 1. τρεῖς, non τρίς. r) σου] 69L 5954. voc] Bene legitur in F. et S, ce'crae fere l'vvgóva. s) Γνέφω- In ora Fl. Ed. nescio quis notaverat yàvgove, parum perite. ΓΥύ- qovo ostendunt B, 1, A. 1. 2. Γνίφωνα primi Seyb. et Schm. majori initiali scripserunt, quit. Mox in eadem Ed. πρέπει“. u) τὸ συλλογίξεσϑαι Articu- mus e 2954. duce Schm. t)-z.0.] τούτῳ F. quod ferri ne- Modo γοῦν pro οὖν restitui- lum prius praetermissum reposuimus cum Scáz, e 2954. morabor, divitias dico, sa- nitatem, et similia, Opus vero est multa ante labora- re, libris minute scriptis adhibere faciem (exacuere visum), commentarios con- gerere, soloecismis impleri, absurdisque vocibus: et quod caput rei est, fas non est sapientem fieri, nisi ter de- inceps belleborum biberis. Emt. Generose ista et plane viriliter, Sed Gni- phonem sordidum esse, et foeneratorem ^ improbum, (nam haec quoque tibi in- esse video) haecciue et ipsa dicem»s esse viri helleboro purgati et perfecti ad vir- tutem.? Chrys. Ita sane: solum i- gitur sapientem foenerari deceat, Cum enim proprium ilius sit colligere, [sy//o— gismos facere;] foenerari autem €t computare usuras, vicinum videgtur colligen- di industriae; solius esse ΤΟ ΤΑ ΓΕ U.À» A HiBbT f O, 119 , ^ - , ze λογίξεσϑαν *) , μόνου 7) ἂν εἴη τοῦ σπουδαίου χαϑάπερ ἐκ εἴς p. 564. » 2 , δ ES rr γο, καὶ τοῦτο. καὶ οὐ μόνον γε ἁπλῶς ^), ὥςπερ of ἄλλοι, ' , , ' 1 , e s , oí ^" τοὺς τόκους, αλλὰ καὶ τουτῶν ἑτέρους TOXOUG λαμβανειν. ἢ - -" , - γὰρ ἀγνοεῖς ὅτι τῶν τόκων of μέν εἶσι πρῶτοί τινες, οἱ δὲ δεύ- , , -- , , 3 , h [JR 1C 1 - » * 7:001, καϑόπερ αὐτῶν ἐκείνων ἀπόγονοι: ogg δὲ δῆτα καὶ c -F * - , τὸν συλλογισμὸν, ὑποῖα φησιν" — Εἰ τὸν πρῶτον τύκον λή-- ge καὶ τὸν δεύτερον. ἀλλὰ μὴν τὸν πρῶτον *) λήψεται, ἄρα καὶ τὸν δεύτερον. ET - , Li 5 'b - A o ATO. Οὐκοῦν καὶ μισϑῶν πέρι τὰ αὐτὰ ^) φῶμεν, οὖς 94 Ἃ Li 4“. ὃς - JE ' - Ζ * 1 “ , 6v λαμβάνεις ἐπὶ τῇ σοφίᾳ παρὰ τῶν νέων, καὶ δῆλον Ort μὸ- - Ἁ -- 3 - , voc ὁ σπουδαῖος μισϑὸν ἐπὶ τῇ ἀρετῇ λήψεται; y 5 -ὗ-ὦ ^ XPTEX. Mav8evag. ov γὰρ ἐμαυτοῦ εἵνεκα λαμβάνω, —- * , c 5 - , , * , , e , , τοῦ δὲ Oidovroc ^) αὐτοῦ χαριν. ἐπεὶ yog ἐστιν O μέν vig ἐκ- - Eh e MS. χύτης 5), ὁ δὲ, περιεκτικὸς, ἐμαυτὸν piv ἀσχῶ εἶναι ztQucw" τικὸν, τὸν δὲ μαϑητὴν, ἐχχύτην. x) πλησίον εἶναι δοκεῖ τοῦ evi] πλησίον ἂν εἴη τῷ συλλ. 2954. minus bene Dativus habet ; et formula ἂν εἴη ex sequentibus hue pis y) μόνο v] »μόνον F.* Ita ciam 2954. et deinceps ἂν ἐκείνου εἴη." 2}) ἀπλῶ 6) ,In ora A. 1. γν. ἁπλοῦς" non inep! e.€ a) τὸν πρώτον Prius in om- nibus legebatur καὶ τὸν πρώτον᾽ sed ineptum καὶ expungen- dum duxit Jo. Seager in Class. Journ. XVII. a. 1914. p. 160. uem nos sequi non dubitabamus. Omnino autem Dass verba: ἀλλὰ μὴν — τὸν δεύτερον in Go:il. desunt. Sic ipsa desit Syllogismi formula, qua h. 1. minime potest care. b τὰ xc d E αὐτὰ] τοιαῦτα in P. F. in qua prave οὕς συλλα ὠβάνεις.“ς c) τοῦ δὲ διδόντος] τοῦ διδόντος δὲ 2954. d) ἐκχύ- dixerim viri boni, quemad- modum illud, ita hoc etiam, et non simpliciter modo, ut reliqui solent, usuras, sed usurarum quoque alias usuras capere. An enim ignoras, usurarum alias es- se primas, alias secundas, ilarum quasi filias? ΤΣ ΑΝ vero scilicet syllogismum, quid dicat: si primas usu— ras accipiet sapiens, etiam secundas. Atqui primas ac- cipiet, Ergo etiam secun- das, Émt. Tgitur de mercedi- bus eadem dicemus, quas sapientiae nomine tu surnis ab adolescentibus; manife- stumque est, solum virum bonum mercedem virtutis nomine capturum ? Chrys. Kem tenes; neque enim ego mea caussa capio, sed ipsius dantis. Cum e- nim alius sit effasor, [ cf— fusus, prodizus] alius com- "prehbensor, [ tena.xr, avarus ἢ ego quidem comprehensor esse meditor, discipulum 120 | LUCYIANY p. 565. ATO. Kol μὴν τοὐναντίον ἔφης *), τὸν νέον μὲν ttvoz φυεριεκτιπὸὺν, σὲ δὲ τὸν μόνον πλούσιον, ἐκχύτην. ΧΡΥ͂Σ. Σκώπτεις, ὦ οὗτος" ἀλλ᾽ ὅρα μή σε ἀποτοξεύ- σω ἀναποδείκτῳ !) συλλογισμῷ. ATO. Καὶ τί δεινὸν ἀπὸ τοῦ βέλους ; ΧΡΥΣ. 'Amogía, καὶ σιωπὴ, καὶ διαστραφῆναι τὴν διᾶς 25 νοιαν. "O δὲ μέγιστον, ἣν ἐθέλω, τάχιστά σε ἀποδείξω λίϑου. . ATO, Ilàg λίϑον; οὐ γὰρ Περσεὺς σὺ 5), ὦ βέλτιστε, εἶναί μοι δοπεῖρ. XPTE. 3E πως. 0 λίϑος σῶμα ἐστί: ATO. Noí. ' ΧΡΥΣ. Τί δέ; τὸ ζῶον, ov σώμα; ATO. Naí. ΧΡΥΣ. Σὺ δὲ, fov; τη 9] ἐκλύτης ποιι. quod nihili est. deinde ὁ δέ τὶς περ. 2954« quod ob οταϊουΐβ concinnitatem práeterri vult Be/inus, atque adeo recepit Scliniederus. Sed putidam hanc censeo conciu- nitatem, nec temere ab elegantissimo scriptore observatam., An vero etiam Necyom. c. 4. scripsisse auctor videbitur ἀμέ- λει ἃ μέν vig αὐτῶν etc, ut inodo respondeat sequentibus ὁ δέ Tig οἷς. 2 e) ἔφη ς] ἐχρῆν conj. Jo. Seager. in Diario paullo superius laudato, At recte habet ἔφης, referendum illud ad Superiora Chrysippi c.20., ubi se solum divitem profitebatur; cum quibus hoc, quod moo profert, decre:um pugnare vi- detur emtori. f) ἀναποδείκτῳ vj vam, 3011. haud in- epte, 8) 60] inserui e 2954. probatum .Belino , et receptum etiam a ScÀm, d / autem studeo eíffusorem ef. Chrys, Dubitatio et silen- ficere, tium, et mentis distractio. Emt. Quin contrarium di- Quod, vera mixidiqu iade xisti; illud enim volebas, Tr statim efficiam te la- . juvenem quidem comypre- PiCem. . lom reni Tesow » Emt, Quomodo lapidem ? et pareum ] te vero, qui go. ΗΠ EIS Mr opinor ME ᾿ . bone, Perseus es. l»s dives es, effusorem [ &i- PAP Rar id . beralem et magnificum. ἢ Chrys. Hac fere ratione, Lapisue corpus est? Chrys Rides tu quidem; Ems Est. —' sed vide, ne syllogismo te Chrys. Qvid vero (?) a- indemonstrabili feriam, nimal, nonne corpus? Emt, Et quid ab illo telo Emi. Est. metueudum ? Chrys. 'Tu vero animal? V1€Y* ARUM AUCTIO. ATO. " Eoixa γοῦν "). XPTE. 490g ἄρα εἶ, σῶμα ὦν. 121 “ΓΟ. Τηδαμῶς. ἀλλ᾽ ἀνάλυσόν μὲ πρὸς τοῦ Διὸς, xci!) ἐξ ὑπαρχῇς ποίησον ἄνϑρωπον. ΧΡΥΣ. Οὐ χαλεπὸν, ἀλλ᾽ ἔμπαλιν ἴσϑι ἄνϑρωπος. εἶ, σὲ γάρ μοι, πᾶν σῶμα, ζῶον; ATO. OP *). XPTZ. Ti 06); λίϑος ζῶον; ATO. Ov. XPTZE. Σὺ δὲ σῶμα εἶ; ATO. Not, XPTZ. Σῶμα δὲ Qv, ζῶον εἴ; ATO. Ναί. ΧΡΥΣ. Οὐκ ἄρα λίϑος εἶ, ζῶόν γε ὦν. ATO. Εὖγε ἐποίησας" ὡς ἤδη βου τὰ jeu καϑάπεβ τῆς Νιόβης ἀπεψύχετο, καὶ πάγια ἦν ἀλλὰ να τοι γε σέ, στόσον ὑπὲρ αὐτοῦ καταβαλῶ; h) Ἔοιπα γοῦν] Haec, omisso Emtoris nomine, Codex 5011, tribuit Chrysippo, sic lezta: i) καὶ] ,defuitinF.* k) Od. Modo Chrysippus: INat. ζῶον σῶμα; nunc: 4yo. ἔοιπας γοῦν. minus commode, — πὰρ Ita haecscripta in Gorl. non oimnino absurde, sed cum hujus syllogismi, vel potius sophis- matis, forma et ratione minus convenienter. Schm. paullo ante tamen τί δέ. 5011- 1) Tí $£] δαὶ in utroque loco post z£ δέ inierrogative inierpunxi, quod quidem res ipsa postulabat. Emi. $1c qnidem videtur, Chrys. lapis ergo €s, qui sis corpus Fmt, Nequaquam vero, Sed:.solve me per Jovem, et pos'liminio quasi me ho. mini redde. Chrys Difficile non est, Sed rursus esto homo. Dic mihi, Omne corpus ani- mal ? Emt, Non, Chrys. Qd vero (?) la- pis num aaimal? Τὶ Non. Chrys. 'Tu vero corpus ? Emt. Nempe. Chrys, Corpus vero cum $15, animal es? Emi. Sane, Chrys. Nec igitur lapis es, qui sis animal. Emt; Bene abs te factum, Jam enim crura mihi, ut olim Niobes, spiritu vitali exeunte, diriguerant, Ve- rum emam te, Quantum pro ille numerari jubes? p.565. p. 565. Ῥ. 566. 26 129 το τ αἴ EPM. ἹΜνᾶς δώδεκα. ATO. "AcpBave. EPM. Móvog δ᾽ αὐτὸν m) ἐώνησοι; ATO. Má At , ἀλλ᾽ οὗτοι πάντες, oUc ") δρᾷς. EPM. Πολλοί γε, καὶ τοὺς ὦμους καρτεροὶ, καὶ τοῦ ϑερίζοντος “) ἄξιοι. ΖΕΥ͂Σ. Μὴ διάτριβε" ἄλλον uda. EPM. Τὸν Περιπατητικόν σὲ φημὶ, τὸν καλὸν P), τὸν πλούσιον 1). ἄγε δὴ, ὠνήσασϑε τὸν συνετώτατον, τὸν ἅπαν- τὰ *) ὅλως ἐπιστάμενον. ATO. Ποῖος δέτις ἐστί; EPM. Mérowg, ἐπιεικὴς, ἁρμόδιος τῷ βίῳ, τὸ δὲ μέ- γιστονγ διπλοῦς. ATO. Πῶς λέγεις; ἙἘΡΜ. ") ἄλλος μὲν ὁ ἔκτοϑεν φαινύμενος, ἄλλος δὲ ὃ ἔντοσϑεν ^) εἶναν δοκεῖ - ὥςτε ἣν πρίη αὐτὸν, μέμνησο, τὸν μὲν, ἐσωτερικὸν, τὸν δὲ, ἐξωτερικὸν καλεῖν. m) ev cov] αὐτὸς 2954. n) οὕς] ,,0c P. marg. À. 1. W.E^ « 9) τοῦ ϑερίξοντος λόγον addebant £dd., melius abfore su- spicatus est Seybold. ac vere abest a 2954. unde ut suspectum notavit Scluniedl. | p) τὸν καλὸν] ,,Haec verba omitteban- turin S. aderant autem in J. Par. et reliquis. ^ q) τ ὃν πλού- σιεον] καὶ πλούσιον Gorl. *) ἅπαντα] Ita 6 2954. et δοίη" pro vulg. πᾶντα. Τὶ) EPHM.] ,InF. H. et À. 1. haec per- verse tribuuntur emtori, et Mercurii persona demum ponitur ante ὥςτε ἣν ete. Τὰ Scilicet, ut post δοκεῖ interrogationis nota reperiatur. Sic eiiam in B. 1, et A. 2. s) ἔντοσϑεν] Merc. Minas duodecim. — tissimum, scientem in uni- FEmt. Hem cape. versum omnia, JMerc. Solus vero illum 1 : Emt. Qualis est? mnisti ? : ἈΝ yu d IMerc. Mediocris (mode- Ent, Non Hercle, se . : ς 5 natn ritus), aequus, vitae ap- hi, quos vides, universi. d Foe Tid c tus, et, quod maximum Merc. Multi quidem, et n i est, duplex. robusti ' humeros, et ratio- ne illa messoria (metente il— Emt. Quid ais? 4o) digni. JMerc. Alius est, qui ex- Jup. Noli tempus terere, tra adparet, intus autem voca alium. videtur alius, JTtaque si il- IMerc. Peripateticum te lum emeris, memento illum jam dico, pulchrum, divi- quidem interiorem, exte- tem. Agite, emite pruden- riorem vocare alterum. Y t TXAX REN. ἀν αὐ τ 123 ATO. Ti δὲ ἢ) γιγνώσκει μάλιστα; p. 566. EPM. Τρία εἶναι τὰ ἀγαϑὰ, iv ψυχῇ, iv σώματι, ἐν τοῖς ἐκτός. : ATO. ᾿ἀνϑρώπινα φρονεῖ. πόσου δέ ἐστιν; EPM. Εἴκοσι μνῶν. 1 Ο. Πολὺ ") λέγεις. ; EPM. Οὐκ, ὦ μακάριε" καὶ ydo *) αὐτὸς ἔχειν τι ἀρ- γύριον δοκεῖ, ὥςτε οὐκ ὧν φϑάνοις ὠνούμενος Y): ἔτι δὲ Ῥ’ 567. εἴσῃ αὐτίκα μάλα παρ᾽ αὐτοῦ πύσον μὲν ὁ κώνωψ βιοῖ τὸν χρύνον, ἐφ᾽ ὁπόσον 5) δὲ βάϑος ἡ ϑάλασσα ὑπὸ τοῦ ἡλίου χκαταλάμπεται, καὶ ὁποία “) τις ἐστὶν ἡ ψυχὴ τῶν ὀστρέων. ATO. Ἡράκλεις, τῆς ἀκριβολογίας ! EPM. Ti δὲ, εἰ ἀκούσειας ἢ) ἄλλα mold *) τούτων ὀξυ- δερκέστερα» γονῆς τε πέρι καὶ γενέσεως, xol τῆς ἐν ταῖς μή- ονἔντοϑεν J. ἔνδοϑεν B. 4.“ Promiscue hae formae occurrunt, ut ἐχτοϑὲν et ἔχτοσθεν. CR De Merc. Cond. c.5. t) Tí à | Tí δαὶ 5011. Schm. τι} πολὺ] πολλοῦ conj. Reitz. Sed tuen- tur omnes libri probam lectionem. x) καὶ γὰ 1 Suspiceris po:t γὰρ excidisse alterum x«l, quod sensus requirat et usus: at omissum etiam supra c. 25. et Pisc. c. 19. y) ὠνούμενος] ὠνησάμενος Gorl.etSchol, G. neque hocimale, 2) ἐφ᾽ ὁπό- σον) 1ta2954. 5011. Gorl, ϑελγη. Olim ἐφ΄ ὅσον. 8) ὁποία] ozo0icin» omnibus ; quod accentus vitium meo periculo correxi. Diall. Deor. XX, 14. Ποία δὲ τὴν ὄτφριν ;, Diall. Marr. 1. 4. αὐτὴ δὲ ἡ πηκτὶς οἵα! b) ἀκούσεειας .-ἀκούσεις F. quod quidem sine Godd. auctoritate mutari non debebat. In ceteris om- nibus erat «xovGoig" sed praestantiorem formam exhibent 2954. 5011. Gorl. quam nos cum S$cÁz. recipere non dubita- vimus. €) πολλῷ] τϑοῖθ recepit Sch;. e 2954. pro vulg. πολλὰ, quod si legebatur, exspectasses sequi deinceps xa. Modo τί δαὲ edidit idem e 2954. 5011. Emt, Quid maxime sta- non est, cur cesses emere, tuit? Porro statim ex illo scies, Merc. "Tria esse bona, in quanto 'empore culex vivat, anima, in corpore, in re- ad quam altitudinem mare bus extcrnis. a sole perluceat, et qualis Emt, Humanum sapit. sit anima ostreorum. , Quanti vero est? Emi. Hercules! quam sub- JMerc. Viginti minarum, tilis illa disputatio! KEmt. Multum dicis. Merc. Quid vero, alia mul- JMMerc. Nou, o bose: vi- ta si audias hisce acutiora, detur enim et ipse argenti de semine, et generatione, aliquantum habere. ltaque et illa embryonum in ute- A 27 P. 568. 124 "X Lb ALNAEV ' p.567. τραις τῶν ἐμβρύων πλαστικῆς ; καὶ ὡς ἄνϑρωπος μὲν γελαστι- E 3 ΄ E κὸν, Ovog δὲ oU γελαστικὸν, οὐδὲ τεκταινύμενον, οὐδὲ πλωϊ-- ζόμενον ; ATO. Πάνσεμνα φὴς, καὶ ὀνησιφόρα τὰ μαϑήματα" e 3 - B UN » (STE Qvovuot αυτον SiXOGLV. Ὁ» 1 eC ov EPM. Εἶεν. τίς λοιπὸς ἡμῖν (καταλέλειπται 5)) ;: 6 Σκε- e 3 πεικὸς οὗτος. σὺ, ὃ Πυῤᾷῥίας, πρόςνϑι, καὶ ἀποκηρύττου πα- “ΘΑ i& τάχος. ἤδη μὲν ὑποῤῥέουσιν οἵ πολλοὶ, καὶ ἐν ὀλίγοις ἢ , πρῶσις ἔσται. ὅμως δὲ, τίς καὶ τοῦτον ὠνεῖται *); ATO. Ἔγωγε. ἀλλ᾽ οὖν πρῶτον εἰπέ μοι, σὺ τί ἐπί- στασαι QLA.*) Οὐδέν. ATO. Πώς τοῦτ᾽ ἔφησϑα; ΦΙΖ. "Ox οὐδὲν ὅλως εἶναί μοι δοκεῖ, ATO. Οὐδὲ ἡμεῖς ἄρα *) ἐσμὲν τινές ; QIA. Οὐδὲ τοῦτο οἶδα. AIO. Οὐδ᾽ [74 Α L Ἃ , OTL OU τις OV TUyZCVElG; wn 9 » 9 - IA. Πολὺ μᾶλλον ἔτι τοῦτ᾽ ἀγνοῶ. d) κατα λέλειπται] »»καταλείπεται A. P. J. marg. A. 1, W.'* Sic et 2954. omnino expungi hanc vocem voluit Seyb. e) o- νεῖται) ὠνήσεται 2954. Ald. i. 2. φιλόσοφος. Solan. IIvóó. Vid. Adnot. ris figlina; et ut homo sit animalrisibile, asinus au- tem non risibile, neque fa- bricans, neque navigans? Emt. Gravissima narras, et utilia plane hujus disci- plinae capita: itaque emam illum viginti, IMerc. Fiat. Quis reli- quus nobis est? Scepticus hicce. Heus tu Pyrrhia pro- di, vendende celeriter, Jam enim plures paullatim rece- dunt, ut inter paucos futu- ra sit venditio. Attamen quie et hunc emet? Eadem variatio c. 19, Menag. voluit du. (i. e. Φίλων) sed f) ἀρα] Ita rescripsi pro vulg. 5 τῆς ἄρα, ut Gharon. c, 10. et alibi. : *) 614.] H Jmi. Ego. Verum hoc tu primum dic mihi, quid nosti ? Phil. Nihil equidem. Emt. Quid tibi vis hoc responso ? Phil. Nempe nihil omni- no mihi esse videtur. Emt. Ergo neque nos quicquam sumus? Phil. Neque hoc novi e- quidem, Emt. Neque te aliquid esse nosti? Phil Etiam multo hoc magis ignoro, ΤῸ. ΑἸ ΜΕ "Uc T I9. 125 ATO. ^9. τῆς ἀπορίας! τί δαί σοι τὰ σταϑμία 5) ταυτὶ p. 568. βούλεται; GIA. Ζυγοστατῶ ἐν αὐτοῖς τοὺς λόγους, καὶ πρὸς τὸ ἴσον ἀπευϑύνω. κἀπειδὰν h) ἀκριβῶς ὁμοίους τε καὶ ἰσοβα- ρεῖς ἴδω, τότε δὴ τότε !) ἀγνοῶ τὸν ἀληϑέστερον. ATO. Τῶν ἄλλων δὲ τί ἂν πράττοις ἐμμελῶς; QIA. Τὰ πάντα, πλὴν δραπέτην μεταδιώκειν, ATO. Τί δαὶ τοῦτό σοι ἀδύνατον; $L4."Ou, ὠ᾽ γαθδὲ, οὐ καταλαμβάνω. ATO. Εἰκότωρ' βραδὺς γὼρ, καὶ νωϑής τις εἶναι δοκεῖς. ἀλλὰ τί σοι τὸ τέλος τῆς ἐπιστάσεως; ΦΙΖ. ἡ AIO. γεις *); H 3 ei ^ ' , 3 , , Cow - Ἐμο ία, vm το pond μήτε opio: ^ ι * Οὐκοῦν καὶ τὸ κωφὸς ἅμα, καὶ τυφλὸς εἶναι λέ- 8) prepa «] Vulg. στάϑμια proparoxytone scriptum. At σταϑμίον scribi oportet ut Deminutivum vocis σταϑμός. et sic recte exaratum video in Indice Reitziano. Ita Schm. € 2954. pro vulg. xol ἐπειδάν. i) τό τε δὴ τό τε} Vulg. τότε δὴ, omisso altero τότε. Notatum in Beitz, Eu ἤδη τότε. Minime repudio, modo legas τότε δὴ τότε.“ 01 illa lectio exstet, mon est indicatu im, conjicio Fl. Ed. Con- firmatur autem τότε δὴ τότε Codd. 5011. et Gorl. et jure adeo suo a Sechm.receptum. — k) λέγεις} ϑέλεις conj. Jo. Seazer. in Diario supra laudate p. 16:1. Aliam loco corrupto mede- lam suppeditavit 2954. ubi emtoris verba sic leguntur: οὐκοῦν καὶ τὸ τυφλὸς ἅμα, καὶ κωφὸς εἶναι λέγεις, quae Belino pror- sus ita probantur. Equidem illinc nihil mutüatus sum, nisi Ent. otes ? Phil. Quia, vir bone, non comprehendo. Emt, Credibile est: tar- h) κἀπειδὰν} Emt. Quanta haec est du- Cur vero hoc non bitatio! Ista vero bilanx quid sibi vult ri Phil Mationes in ea ex- pendo, et exaequo; cum- ue ^i amussim pares et e- jusdem ponderis esse intel- ligo, tum demum utra ve—- rior sit, plane ignoro. mt. Reliquarum rerum num quid facere recte et or- dine potes ? Phil. Omnia, nisi quod fugitivum male persequor, dus enim et ignarus (zgna— vus) esse videris. Sed quis finis tibi scientiae est ? Phil. Nihil discere, et ni- hil audire, nihil videre. Emt. Surdum igitur si- mu] et caecum esse dicis te ipsum. ( Zrgone et surdum esse dicis simul et coecum ese se?) 126 LUCEIANI QIA. Καὶ ἄκριτός v6) προςέτι, καὶ ἀναίσϑητος, καὶ e - , Ἐν! m , - ὅλως, τοῦ σκώληκος οὐδὲν ".) διαφέρων. ΑΓΟ. ᾿Βνητέος εἶ διὰ ταῦτα. πόσου τοῦτον ἄξιον χρὴ .p- 569. φάναι; EPM. Μιυνὰᾶς Arai. ATO. Aápfeve. τί φὴς, ὦ οὗτος; ξώνημαί oc"); 014. ἄδηλον. ' ALIO. «Μηδαμῶς. ἔβαλον. i14. ᾿Ἐπέχω περὶ τούτου, ATO. Καὶ μὴν ἀκολούϑει μοι, καϑάπερ χρὴ ἐμὸν οἰκέτην. ΦΙΖ. Τίς οἶδεν, εἰ ἀληϑῆ ταῦτα φῇς; ATO. Ὃ κῆρυξ, καὶ ἡ μνᾶ, καὶ οἵ παρόντες, QIA. Πάρεισι γὰρ ἡμῖν τινες; ATO. AV ἔγω γέ σε ἤδη ἐμβαλὼν ἐς τὸν μύλωνα στείσω εἶναι δεσπότης κατὰ τὸν χείρω λύγον. ; ἐώνημαν γὰρ, καὶ τἀργύριον κατ- καὶ διασκέπτομαι. Articulum τὸ ante κωφὸς, ut jam hoc sibi velit emtor: Er- gone etiam surditaéem εἰ coecitatem dicis? int. finem esse om- nis scientiae, Absurdum, quem vulgata lectio praebet, sen- sum reddidere Gesnerus in. Latina, et J/'ielandius in Germa- nica, versione, contra morem suum uterque. 1} ze] Sic e 2054. et Gorl. Etiam ScAmiederus sic se scripsisse profitetur in Indice Emendatt, p. XXXII. neque tamen in textu sic edi- dit, sed servavit vulgatum γε haud dubie invitus. m) οὐ δὲ» οὐδενὶ 2954. am) éovaguaict:]Sic 2954. Bel. Schm. recte pro vulg. ἐπριάμην σε; Sed nunc fortassis pro sequenti ἐώνη- AEmt. Quin tu sequere me, ut par est ineum servum, Phil. Quis novit, vere illa dicas ? Emt. Praeco, et mina, et praesentes. PA. Adsunt ergo nobis quidam ? Emt. Phil Et insuper judicii omnis expertem, et sensus, et summum a verme nulia in re diffetrentem., Zimt Pxopter haec emen- dus mihi videris. uanto hunc dignum dicemus? Merc. Mina Attica. KEmt, Sume tibi. Heus tu uid ais? num te emi ? utrum Phil, Obscurum id est. JEmt. Minime vero: emi enim et pecuniam numeravi. ^PAil. Cohibeo me hac de re, et dispicio. At ego tibi jam in pistrinum compacto planum faciam, Homini me tuum esse, secundum zetiomem deteriorem. VUE MUR ἀπ αν ASOUCoSHE, 127 QIA. FEniíjo ?) περὶ τούτον. P. 569. ATO. Μὰ AP , ἀλλ᾽ ἤδη ys ἀπεφηνάμην. EPM. Σὺ μὲν παῦσαι ἀντιτείνων, καὶ ἀκολούϑει τῷ πριαμένῳ ὑμῶς δ᾽ ἐς αὔριον παρακαλοῦμεν. ἀποκηρύξειν γὰρ τοὺς ἰδιώτας, καὶ βαναύσους, καὶ ἀγοραίους βίους μέλλομεν. μαι γὰρ reponendum fuerit ἐπρέάμην γάρ. 0) ᾿᾽ΕπέχωἼ ἔπε- χε 2954. satis incommode ac jejune. .Obstinato philosopho unice convenit illud ipsum ἐπέχω, quod paullo ante jam pro- nuntiaverat, quodque constat a Scepticis et Academicis poste- rioribus usurpari solitum esse, ubi certam vel adfirmationem, vel negationem, rei cujusquam declinare vellent, significatu- - xi, se, quid verum sit, necne, non posse comprehendere (πκαταλαμβᾶνειν.) Ῥμὶ. De hoccohibeo ad- ti, et sequere emtorem: sensum. vos autem in crastinum in- Emt, Αἴ ego quid videa- vitamus, Nam idiotas, et tur pronuntiavi, sellularias, et forenses vi- JMerc. Desine contra ni- tas praeconio vendemus. 128 — LUCIANI po 4AA4IETZ, H ANABIOINTEZ. Argum, Offenderat superioris Dialogi licentia; variisque mo- dis, probabile est, sectnrum istius aevi proceres in ejus auctorem invectos fuisse: maxime vero hoc ei exprobrasse videntur, quod gravissimos et sanctissimos familiarum philosophicarum condito- xes per libellum istum cum summa petulantia et injuria risui ex- posuerit. Hanc accusationem diluere conatus jam ipsos illos co- ryohaeos fingit ad uleiscendam sibi illatam injurisam in ünum diem ex Orco in vitam rediisse, et nunc Athenis, ubi tum versa- batur Lucianus, iratos huic nebuloni supplicium parare. Vix im- petrare ille potest, utrite ipsi in arce lis intendatur, judice ipsa Philosophia, teste Veritate, et praesente Virtute ejusque comiti- bus, adsidentibus etiam judicio ipsis, qui laesos se querebautur, philosophis. Ex his accusatorem agit delectus in hoc negotium Diogenes Cynicus; cujus declamatione magis cupida, quam dilu- cida et composita, ostenditur, Lucianum in scriptis suis, maxime vero in novissima Vitarum Auctione, summis philosophis, adeo que ipsi Philosophiae, quam audacissime maledixisse , studium- que philosophiae omne plebi imperitae ridiculum reddidisse. Con- -tra quum reus summa cum calliditate et dexteritate declarasset, nunquam sibi, utpote philosophiae philosophorumque illorum ve- terum studiosissimo cultori et admiratori, tam insanum consilium in mentem venisse, imo petiisse se potius in illorum gratiam 1nfi« cetos ac pessime moratos, omnino spüurios, qui suam aetatem de- decorarent, philosophiae professores: omnibus suffragiis houori- ficentissime absolvitur, mandatumque tandem accipit, ut, Elen- cho adjuvante, piscatoris instar hami ope inescet tentetque, qui- cunque philosophiae nomen profiteantur, singulos, probosque eorum corona oleaginea ormet, spiriis vero, detonsa prius barba, netam, inurat. PISCATOR SIVE REVIVISCENTES, 129 * ^ UDK.*) Das, βάλλε τὸν κατάρατον ἀφϑόνοις τοῖς P) p. gzo. λίϑοις᾽" ἐπίβαλλε τῶν βώλων. προςεπίβαλλε καὶ τῶν ὀστράκων. παῖε τοῖς ξύλοις τὸν ἀλιτήριον" ὅρα μὴ διαφύγῃ. καὶ σὺ, ὦ Πλάτων, βαλλε. καὶ σὺ, ὦ Χρύσιππε, καὶ σὺ δέ. καὶ 5) πᾶν- τες ἅμα δυφασπίσομεν ἐπ᾿ αὐτὸν, Ὡς πήρη πήρῃφιν ἀρήγῃ y βάκτρα δὲ βάκτροις. PA 1L. κοινὸς γὰρ RUE καὶ ovx ἔστιν ἡμῶν ὅντινα ap. οὐχ dao»! l» $65. xs 5). σὺ δὲ; ὦ Διύγενες, εἴ ποτε καὶ ἂμ ἄλλοτε, χρῶ τῷ ξύ- p. 571, λῳ, μηδὲ ἀνῆς hb) διδότω τὴν ἀξίαν, βράςφημος ὦν. τί τοῦ- a) ΣΩ K.] Persona Socratis additur in J, H. F]. et Amst. in nonnullis deest." Addita etiam in utraque Ald. e: sigiificata certe in B. 1. quippe primo loco nominata in philosopho rum hic praesentium catalogo. b) ἀφϑόνοις τοῖς »»αφϑό- γοις deest 3n Fl. αφϑόνοις τοῖς J.^ Sic et A. 2. adsentienti- bus Codd. 2954. 5011. Gorl. quos secutus est Schm, Vulg. τοῖς ἀφϑόνοις. ο) καὶ σὺ δέ. καὶ Addit ài P Uo qm 2954. ita, ut edidi, Olim fuerat καὶ σύ " πάντες ἅμα etc. omissis 83 et καί. d) ior y1) ,,Sic C. Fr. .B. 2. Par. ἀφήγει Ἐ, ἌΜΕ 1.7: S. etian B. 1. et à. 2. 6) ovx ἔστιν ἡμῶν ὅντινα} οὐμῶν Fl. male.* Sic et 5011. sed ante ὅντενα positum, non post, ut vulgo ἡμῶν. Heceptum ordinem exhibuit 2954. et bine reddidit Schm. f) v Borxs] Ita 2954. 5011. Gorl. EU pro vulg. ὕβρισε. Cf. Prom. s. Cauc. c. 15. Diall. Deor. 1: infra c.6.et 25. 56) καὶ] ,,Addit καὶ P.** ^ddunt dA: 5011. Gorl. Schm. quamquam non necessario requirebatur. Diall. Marr. XI, 2. καὶ εἴποϑε ἄλλοϑι, h) ἀνῇς] ἀνῆτε 2954. 5011, PISCATOR, SIVE REVIVISCENTES. ? Socr. Fai, feri exsecrabi- U: baculis baculus firmetur, lem saxis copiosissimis: ad- peraque peris. jice glebas: insuper adjice Communis enim hic hostis testas, Pulsa baculis im- est, neque quisquam no- pium, vide ne effugiat. Et strüm,. quem contumelia tv, Plato, feri, et tu, Chry- non adfecerit. Τὰ vero, sippe, et tu, Et omnes si- Diogenes, si unquam alias, mul facta testudine in illum clava nuncutere; necremit- irruamus, te quicquam. Jam dignas imaledico illo ore poenas ᾿ Lucian. Fol. £IF. , 180 LUCIANI .57:.70; κεχμήκατε, ὦ ᾿Επίκουρε καὶ ᾿Δρίστιππε 1); καὶ μὴν ovx . Per. Il. VI, 112- Ua a ἐχρῆν. "Aviosg F) ἔστε σοφοὶ, μνήσασϑε δὲ ϑούριδος ὀργῆς. οΑριστότελες, ἐπισπούδασον ἔτι 1) ϑᾶσσον. καλῶς ") ἔχει" ξάλωκε τὸ ϑηρίον᾽ εἰλήφαμέν σε, ὦ μιαρέ. εἴσῃ γοῦν αὐτίκα, e » € om , - , , 2x οὕςτινας ὄντας ἡμᾶς ἐκακηγόθεις. τῷ τρύπῳ δέ τις αὐτὸν καὶ μετέλϑῃ "); ποικίλον γὰρ τινὰ ἐπινοῶμεν ϑάνατον κατ αὐτοῦ, - » E , [5] , - ?, ὦ δ , p πᾶσιν ἡμῖν ἐξαρκέσαι 5) δυνάμενον" xat ἕκαστον énvaxig? ) γοῦν δίκαιός ἐστιν ἡμῖν ἀπολωλέναι. (Π44Τ. 1)) Ἐμοὶ μὲν, ἀνεσκολοπίσϑαι ") δοπεῖ, αὐὖ- i) ὦ ᾿Επίκουρε καὶ ᾿Αρἰστιππεῖ Sic iu G. P. et hinc in Reitz. et recentioribus. In veteribus plerisque omnibus omis- sum ᾿Επίκουρε. ΚΕ) 4véosc] Hanc vocem olim omissam et viris doctis ob loca Homerica desideratam servarunt 2954. et goii. et restituit adeo ScÁm. 1) ἔτε]) ὅτε 2954. Belino sine ratione probatum. m) καλῶς] εὖ 2954 τ μετέλϑη]ἅ Ita Sclunied. e 2934. 25011. ad quos accedit Gorl. quamquam nec vulgatum μετελϑον improbe dictum , quidquid contra ni- tatur Belinus, qui merum Optativum pro Soloecismo habens, et xol, cujus vim non ccpisset, sensu carere existimans, scribi vult: τῷ τρόπῳ δὲέ τις αὐτὸν ἂν μετέλϑοι; Ad eundem modum idem multa Luciani loca depravatum ivit, Quamquam om- nino fatendum, in haud paucis locis difficulter e Codd. quo- ue ipsis Auctoris manum erui posse, quia ἢ et o: a librariis s eandem utriusque pronuntiationem saepe sunt iuter se confusa. o) ἐξαρκέσαι] ἐπαρκέσαι 2054. p) ἑπτάκες] abesta Gorl. 4) [144 T.] ,,Ovx ἔστιν ἐν ἄλλοις τὸ Πλ. P. Sed habet Fl. Soían, Idem ϑοίαπ. conjicit IA. vel 444. AAA. Wielandius haec verba dissecta tribus philosophis tri- buit, priora usque ad πρότεσον Aristippo; quae sequuntur, τοὺς ὀφϑαλμοὺς ἐκκεκόφϑω Chrysippo, reliqua Pythagorae, Seyboldus vero, nomine P/atonis deleto, continuo haec quoque a Socrate dici censet. Vid. Adnot. x) ἀνεσκολοπέσϑαι} luat. Quid hoc? fessine estis, Epicure et Aristippe? Certe non decebat, Sapien- tes ( vir) estote, jam In pectus vobis calidae ve— tus impetus irae redeat. Aristoteles, magis accelera! Bene habet, Cap- ta est bestia. Cepimus te, impure, Mox igitur scies, quibus viris maledixeris, Quo vero modo illum trac- tabimnus? Variam enim cone tra ipsum mortem excogite- mus, quae sufficere nabis omnibus possit: dignus e— nim est, qui septies unicui- que nostrüm pereat. (Plat) Ego censeo flagel- lis caesum palo figi, oculos ͵ PISCATOR SVIE REVIVISCENTES. 131 τὸν, νὴ “ία, μαστιγωϑέντα γε πρότερον. τοὺς ὀφϑαλμοὺς Ρ-57ι:. ἐκκεκόφϑω, τὴν γλῶτταν αὐτὴν ἐπιπολὺ 5) πρύτερον ἀποτε- p. 572. τμήσϑω. σοὶ δὲ τί, ᾿Εμπεδόκλεις, δοκεῖ; ἘΜΠ. Ἐς τοὺς κρατῆρας ἐμπεσεῖν αὐτὸν, ὡς μάϑοι !) μὴ λοιδορεῖσϑαι τοῖς κρείττοσι. j ILAAT. Καὶ μὴν ἄριστον xv καϑόπερ τινὰ Πενϑέα, ἢ "Oggéa, “Δακιστὸν * ) ἐν πέτραισιν εὑρέσϑαι μόρον, Parod. Eurip. ἵνα ἂν καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ ἕκαστος ἔχων, ἀπαλλάττοιτο. AOTK. Μηδαμῶς" ἀλλὰ πρὸς ἱκεσίου φείσασϑέ μου. 8 ΣΩΚ, [άραρεν" ova ἂν ἀφεϑείης ἔτι. δρᾷς δὲ δὴ καὶ τὸν “Ὅμηρον ἃ λέγει, “Ὡς *) οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά; — lliad. XXIT, 202. AOTK. Καὶ μὴν καϑ' Ὅμηρον καὶ αὐτὸς ὑμᾶς Y) (az- ἀνασκολοπισϑῆναι 2954. quod sine idonea caussa praefert Be- Un. et ScÀunied. etiam recepit. At explica hoc Praeteritum, ut quae sequuntnr, ἐκκεκόφϑω, ἀποτεεμήσϑω, etDiall. Mortt. XXX, |. ἐμβεβλήσϑο. Nam dicuntur haec ita, quasi audias: Ἐμοὶ uiv οὕτως δοκεῖ, ἀνεσκολοπίσϑω — μαστιγωϑεὶς etc. Aliter paullo explicat .4bresch. Dilucc. Thuc. p. 298. s) ἐπι- πολὺ] ,, ἔτι πολὺ P. nil mutat FL*. t) μάϑοι] uó95 2954. 5011. Beí(in. Sclunied, At cf. Charon, c. 5. extr. et 2. ibi jue Varr. Lectt. alia paene innumera loca tacere placet^ u) 4a«- κιστὸν] κάκιστον conj. Brod. minime admittenda, x) '6] extra versum vulgo positum, ipso Z/omero duce, ei adjunxi. y) x«l αὐτὸς ὑμᾶς) Hunc verborum ordinem, a 2954. suppeditatum , cum eli». et Schmied. ut elegantiorem et gra- viorem praetuli vulgato ὑμᾶς καὶ αὐτός. Luc. Minime vero: sed per Jovem supplicum prae- sidem mihi pa'cite.- illi effodi, linguam ipsam multo prius praecidi: tibi quid videtur, IEEmpedocles ? Emp. In crateres dejici Aetnae, ut discat non ma- ledicere melioribus. Plat. Quin optimum fue- rit, eum instar Pentbei ali- cujus aut Orphei, lacerum invenire fatum per petras, ut etiam partem illius ha- bens quisque discedat. Socr. Decretum est. Non amplius potes dunitti. Vi- des vero, quid Homerus di- cat, ANunguam foedera fida feo- nibus atque viris sunt, Luc. Verumtamen ex Ho- mero et ego vobis &upplica. bo: reverebimini forte ver. 12 ^ 132 LUCIANI p. 572. τεύσω. αἰδέσεσϑε" γὰρ ἴσως τὰ ἔπη, καὶ οὐ παρόψεσϑε ῥαψῳ. δήσαντά ue. Par. Il. Ζωγρεῖτ᾽ οὐ χαπὸν débouy καὶ ἄξια δέχϑε ἄποινα, AN 57 XoÀxóv τε, χρυσύν ve " ), τὰ δὴ φιλέουσι σοφοί περ. , 25: Ῥ. 578. na4T "AM. οὐδὲ ἡμεῖς ἀπορήσομεν πρὸς σὲ Ὁμηφιπῆς, ἀντιλογίας *)- ἄκουε δὴ, Par, Il. Μὴ δή μον φύξιν γε κακηγόρε βάλλεο ϑυμῷ, X; 417: Χρουσύν περ λέξας, ἐπεὶ ἵκξο χεῖρας ἐς ἀμάς P). AO TK. Οἴμοι τῶν κακῶν ! ὃ μὲν “Ὅμηρος ἡμῖν ἄπρακ- 3 , , ΣΝ 2 , ΄ , τος, ἡ μεγίστη ἐλπίς. ἐπὶ rov Εὐριπίδην δὴ μου παταφευκτέον" τάχα γὰρ ἂν ἐκεῖνος σώσειέ με. Ἑωτ. Fr. Μὴ «vsivs *) τὸν ἱκέτην" οὐ γὰρ ϑέμις κτανεῖν. CLXXX, ILAAT. Τί δέ 3); οὐχὶ κἀκεῖνα Εὐρὶπίδου ἐστὶν, Eur.Or. Οὐ δεινὰ πάσχειν * ) δεινὰ τοὺς εἰργασμένους ; 415- 2) Χαλπόν TS, ἡρυσόν τε} Sic vulgo haec, ut in Homero. Aliter disposita lemuntur in 2954. Χρυσόν vs, χαλκὸν vt. per se nihil refert. à) ἀντιλογίας] ,WNihil mutant Fr. B. 2. H. Fl. J.* Notaverat scilicet Solan. in Fl. legi ἀπολογίας. Nec, quos ego consului, A. 1. 2. B. 1., quidquam mutant. b) &- posi Vitiosum, quod vulzatur, dug, emendavi ex textu Homerico. c) κτεῖνε} Vulg. κτεῖναι. Sed 2954. et Vatt. 87. et 9o. referente Bastio δὰ Grecor. Cor. p. 16. ed. Schaef. ex- hibent zrsivs, ut etiam Euripidis editores recentiores, et in Luciano jam Schmiederus, recte ediderunt. 4) Tí 82;] Se- junxi haec a sequentibus interrogandi signo posito, quod priores, ut saepe in talibus, satis negligenter omiserant. 6) z c σχεῖν] πράσσειν 2954. rejiciendum vel ob Euripidem, cujus verba ad literas proferuntur. sus, neque adspernabimini Luc. Vae mihi! Homerus consuentem carmina, destituit, spes. nostra ma- Quem capitis bonus est do- xima: ad Euripidem nem- nis redimendus opimis ,- pe confugiendum : forte il. ere, auro: nec enim sa— * le me servaverit. ;enies munera, spernunt, Pla. Sed neque iiobis de- Ne caede supplicem ; gusem erit Homerica responsio: jus veighamers. audi modo, ANe meditare fugam , olas phema, barbare, lingua, Üstentans | aurum, posi- Haud digna ferre, indig— quam mea. praeda fuisti, ! na qui patraverint. Plat. Quid vero? Nonne et illa sunt Euripidea ? PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 133 ὩΣ κερὰ νῷ Νῦν οὖν ἕκατι βημάτων κτενεῖτέ με !); HAAT. Νὴ δία. φησὶ γοῦν ἐκεῖνος αὐτὸς, ᾿Ζχαλίνων στομάτων ᾿ἀνόμου τ᾽ ἀφροσύνας; Τὸ τέλος δυοςτυχία. 2 i ι - ἘΞ EP ῷ yat, τεὰὶ οὐδεμία μηχανὴ τοῦ ἢ) διαφυγεῖν με, φέρετε, τοῦτὸ 2S E ^" , 3 γοῦν εἴπατέ pot, οἵτινες οντες, ἢ τί πεπονϑότες ἀνήκεστον p.574. ^ ΞῸ ΕῚ i 3 , 4 πιρὺς ἡμῶν ἀμείλικτα .) ὀργίζεσθε, καὶ ἐπὶ ϑανάτῳ συνειλή- guzi *) με; HLAAT. "A4uve uiv εἴργασαν ἡμᾶς τὰ δεινὰ, Y σεαυτον Es , * ' ἐρώτα, €) κάκιστε, καὶ τοὺς καλοὺς 1) ἐκείνους Gov λόγους " ), ? * A , ἂν οἷς φιλοσοφίαν vs αὐτὴν κακῶς ἠγόρενες, καὶ ἐς ἡμᾶς ὕβριξες, ὥςπερ ἐξ ἀγορᾶς ἀποκηρύττων ") σοφοὺς ἄνδρας d) κτενεῖτἐ με] Hanc Guyeti conjectnram praetuli Gesnerza- nae μὲ πτείνετε. φψετέ με. reliquae τὸ male. εἰείλικτα P. L. et Scholiast.: bent, et liinc edidit ScA;r. an Sh. ?*y ere: Vulzo legebatur contra: metri rationes ztsí— in Euripide : ipso Fragm. 181. jam, emendatum loeum dedit Ill. Beck. g) ἐπεεὸ ὴ 1 ἐπεὲ 2954. h) τοῦ] »9ie 5018. i) ἐμ εἰλικτα]) ,,ἀρήχεστα Edd. sed ἀ- Hoc eBam 2954. et Gorl. exhi- k) συνειϊλήφατε] ξυνξιλ. 5911. 1) καλοῦθ1 ,»μκακοὺς L.** ortum e praecedente χάπε- longe magis convenit h. 1. ironicus sermo. m) cov λόγους) »υλλόγους Mss. Angl. P. Edd. hihil mutant.*& Et- "jam 5011. habet συλλόγους; non omnino male: quamquam ni- hil videtur mutandum: iu fine capitis iidem redeunt οἱ λόγοι. minus elegauter, UOLuec. Sic verba propter er- go nos occiditis? ^ Plat. Sic per Jovem, Ait enim idem We, τ Effvenis oris Ucet Stüporis ifpiz' solet esse finis infortunium, * Luc. JVgitur cum stat sen- tentia, omnino $nterficere me, néc ulla arteJicet mi- thi effugerey agite hoc mi- hi dicite, "qui sitis, aut quain inidledieu bilan a mé n) ἐξ ἀγορᾶς izoxqngvccov| cz ἀγορᾶς κηρύττων 2954. injuriam. passi sine ullo re. medio mihi irascamini, et supplicii caussa ma compres henderitis, ! Plat. ; Quibus hos injuriis aüfeceris, ipsum te, scelus; interrofa,?et praeclaros il- los tàos libros, in quibuset philosophiae ipsi maledixi- sti, et contumelia nos adfe- cisfi, tanquam in foró ven- dens praeconio viros sapi- eptes ;' δὲ; quod maximum, p. 575- XEur.Fr. CLXXXI, Eurip. .. Bacch, 585: » » EX E. d P AOTK. Οὐκοῦν ἐπειδὴ 5) δέδοκται πάντως ἀποκτιννύ- 4 p.574 5 Hom.ll. , 4l, 57. 134 LUCIANI καὶ τὸ μέγιστον, ξλευϑέρουο. ἐφ᾽ olg ἀγανακτήσαντες ἄνελην λύϑαμεν ἐπὶ σὲ, παραιτησάμενοι πρὸς ὀλίγον τὸν ᾿4ϊδωνέα ?), ͵ r 4 LA) , «1.8 , p Li Χρύσιππος οὑτοσὶ, καὶ ᾿Επίκουρος, καὶ 0 Πλάτων δ) ἐγὼ, | ' ι - T «aV Δριστοτέλης ἐκεινοσὶ 1), καὶ ὁ σιωπῶν) ovrog Πυϑαγόρας, xol Διογένης, καὶ ἅπαντες, ὁπόσους *) διέσυρες ἐν τοῖς" λόγοις. 3 * e AOTK. ᾿Δἀνέπνευσα" oU γὰρ, ἁποκτενεῖτέ με, ἣν μάϑη-' t c ἊΣ ^ ιν Δ M ὦ , , er , » δ᾽ τὲ ὁποῖος ἐγὼ περὶ ) ὑμᾶς ἐγενόμην" ὥρτε ἀποῤῥίψατε, τοὺς λίϑους » μᾶλλον δὲ φυλάττετε. χρήσεσϑε γὰρ αὐτοῖς κατὰ τῶν ἀξίων. I1AAT. isis ci δὴ χϑὴ τήμερον *) ἀπολωλέναι. xol ἤδη γε “άϊνον Y) ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχ᾽ ὅσσα ἔοργας- AOTK. Kol μὴν, ἀ ἄριστοι, ὃν ἐχρῆν μόνον ἐξ ἁπᾶν- ^ - διὰ » e , τῶν ἐπαινεῖν, οἰκεῖόν ve ὑμῖν ὄντα, καὶ εὔνουν, καὶ OpOyvo- o) ᾿ϊδωνἐα] “Ἄιδὴν 5011. Gorl, At frequens apud Δίοϑήγτενε et ila magis poética forma, etiam ubi non tumor quidam orationis adfectatur. Cf, de Luct. c. 16. ubi paene eadem, quae hic, verba, et Diall. Mortt. XXIII, 1. p) ὁ Πλάτων] Ariticulum praefixi e 3011. et Belino probatum. q) ἐκεῖν ο- ei] Ita 5011. Belin, Schm. pro vulg. ἐκεῖνος. Τὺ σεωπῶν] προριτὸν 3011, mendose. s) ὁπόσους] οὕσους P. nil mutat Fl.** ὅσους etiam 5011, t) ἣν μάϑητεῖ] ,,1ta P. L. In aliis εἰ μάϑητε, vel εἰ uuQere. Sic Reitz. et Bip. At ἣν μάϑητε coslirmat non sclum A. 2., sed et Codd. 5011. et Gorl., et poscit linguae indoles. Unde et Sehz. recte recepit, Ὁ} πε- ei] πρὸς conj. Solan, temere. Χχ) σὲ δὴ χρὴ τήμερον σὲ δὲ τήμερον yo) 5011. minus bene. Ὑ) cd. Nihil umiutat H. et F^ ro ἕσσο A. 1. 2. ἔσσο. liberos. Propter haec in- vos me praebuerim. ltaque dignati, contra te ab infe- ris huc venimus, commea- τὰ brevi a Plutone impetra- ; Chrysippus hic, et E- be id et ego Plato, et Aristoteles ille, et hic taci- tus Pythagoras, et Dioge- nes, et omnes, quos in li- BetbduisTadebastt Luc. Respiravi; Nec e- nim interficietis me, ubi 'coguoveriitis, qualem erga abjicite lapides, quin ser- vate potius: uteminl enim iis contra dignos. Plat, Nugaris : hodie e- nim periisse te oportet. Quin saxea adest toga tantorum tibi poena malorum, Luc. Enimvero scitote, viri optimi, vos interfec- turos 0886 eum, quem u- num omnium leudare 0- PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 135 μονα, xol, εἰ μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, κηδεμόνα τῶν ἐπιτηδευ- Ρ- 574. μάτων, εὖ ἴστε, ἀποκτενοῦντες, ἣν ἐμὲ ἀποκτείνητε, τοςαῦ- τα ὑπὲρ 5) ὑμῶν πεπονηκότα. ὁρᾶτε γοῦν μὴ τὸ ^) τῶν νῦν p.575. φιλοσόφων αὐτὸ ποιῆτε, ἀχάριστοι, καὶ ὀργίλοι, καὶ ἀγνώ- μονὲς φαινόμενοι πρὸς ἄνδρα εὐεργέτην. ILAAT. Ὦ, τῆς ἀναισχυντίας! καὶ χάριν σοι τῆς κακη- γορίας " ) προςοφείλομεν ; οὕτως ^) ἀνδραπόδοις ἀληϑῶς οἴει διαλέγεσϑαι; ἢ καὶ εὐεργεσίαν καταλογιῇ πρὸς ἡμᾶς ἐπὶ τῇ ξοφαύτῃ ὕβρει παὶ παροινίᾳ τῶν λόγων; AOTK. Ποῦ γὰρ ἐγὼ ὑμᾶς, ἢ πότε ὕβρικα; ὃς ἀεὶ φι- G λοσοφίαν τε ϑαυμάζων διατετέλεκα, καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ὑπερ- ἐπαινῶν, “αἱ τοῖς λόγοις, οὕς καταλελοίπατε ^), ὁμιλῶν; ΝΣ 2) ὑπὲρ] ,,περὶ Coll. Vulgatam servant H. οἱ Fl.4 Post ἀπο- Ἀτενοῦντες ión Heitz., Dip. et Seybold. positum erat interroga- tionis signum, quo plana loci structura impeditur. Vetu- stiores Edd, et Sc/umied. recte. interpungunt: et secuudum hauc normam mutare placuit versionem quoque Latinam, minus illam concinnam. 8) có] ,»γκατὰ τοὺς πολλοὺς P. Angl. Edd. vuigatam tuentur.^ b) καπηγορίας] ,,5ic Par. 4tíd. H. B. 2. Fr. A. $. ΕἸ, Sed κατηγορίας J. et Angl". Genui- nam etiam Α. 2. et B. 1. exüibent. c) οὕτως] νηνούτος S. male. Sed H. et Fl. vulgatam servant; ovrog ὡς ἀνδραπό--: δοις 5011. unde Belinus scribi vult: οὗτος, ὡς ἀνδραπόδους olt, διαλέγεσθαι; pessime. Gorl. quoque exhibet οὕτως og etc. ut 5011. Vid. Adnot. d) xeazeAsloímozs] ,»γκαταλε- λείπ. ,* Sic et B. 1. A. 1, 2. Sed jam 8. restituerat unice rectam formam, portebat, familiarem ve- strum et benevolum, et ea- rundem sententiarum, et nisi dictu grave est, vestro- rum studiorum curatorerm quendamtutoremque, si me interficiatis, qui tantum pro vobis laboris suscepe- rim, Videte igitur, ne i- dem faciatis, quod qui nunc sunt philosophi, ingratique, iracundi, et parum officii memores videamini adver- $us virum bene de vobis me- ritum. Flat, Impudentiam homi- " Versarer, nis videte! Insuper gratiam tibi maledicentiae illius caussa debemus? usque ad- eone cum mancipiis te pu- tas disputare veris? etiam- ne in beneficio nobis impu- tabis contumeliam tautam, et ebriam verborum in nos petulantiam ? "Luc. Ubiergo vosegoaut quando adfeci contumelia? qui semperita vixerim, phi- losophiam ut admirarer, et vos ipsos laudibus tollerem, et in libris, quos reliquistis, Haec enim ipsa , 158 x U;09FW NI p.575. τὰ γοῦν ἅ φημι ταῦτα, πόϑεν ἄλλοϑεν ἢ παρ᾽ ὑμῶν παραλιι-. Nie api V ' ' , 3 , 2 , fav *), καὶ κατὰ τὴν ᾿μέλιτταν. ἁπανϑισάμενος , ἐπιδείκνυμαν " Ἂς d ΄ ^v 3 w M 2 dep f τοῖς ἀνϑρώποις; ot δὲ ἐπαινοῦσι, καὶ γνωρίζουσιν ἑκαστοι ) 7 e ' 2 c 8 A 0/ , e, τὸ ἄνϑος; ὅϑεν, καὶ παρ΄ ὅτου É), καὶ ὅπως. ἀνελεξάμην, καὶ - - 7 3 - λόγῳ μὲν ἐμὲ ζηλοῦσι. τῆς ἀνθολογίας" τὸ δὲ ἀληϑὲς, ὑμᾶς; - ^ e E p , xil vov λευμῶνα τὸν ὑμέτερον, oi τοιαῦτα ἐξηνϑήπατε ποικίλα, » * 3 t καὶ πολυειδῆ τὰς βαφὰς, ct vig ἀνωλέξασϑαΐ γε αὐτὰ ἐπίοσται- ^ 3 4 LI e , h ^ i] ? , PE 4 T0, καὶ ἀναπλέξαι, καὶ ἄρμοσαι ^), ὡς μη απαδειῦ ϑατεροῦ ϑατέρου. ἔσϑ᾽ 0 ὖν ταῦτα εὖ ὃς παρ᾽ ὑμῶ ; ατέρου. ςτις οὖν ταῦτα εὖ πτεπονϑὼς παρ ὑμῶν, πα- cà Ἢ , - , ᾽ 7 κῶς ἂν εἰπεῖν. ἐπιχειρήσειεν. εὐεργέτας ἄνδρας, ἀφ᾽ ὧν εἶναί vu; 1) ἔδοξεν; ἐχτὸς εἰ μὴ κατὰ τὸν Θάμυριν, ἢ τὸν Ὁ) Ev- » ' , c - , D. ou Eo VUE ipte mint Puis ὡς ταῖς Μούσαις ιἀνταῦειν, πὰρ ὧν εἴληφε 1) τὴν ὠδὴν, ἢ τῷ xolÀovi ἐριδαίνειν, ἐναντία το- ξεύων, καὶ ταῦτα, δοτῆρι Ove τῆς τοξιιοῆρ:. * e? παραλαβὼν ἡλαβὼν P.* etiam zov1. ^f) ἕκαάστδυ] £- "o Ἀαῦτορ 5011. ἑκάστῳ conj. Sc, qua facile caretur. παρ᾽ ὅτου) »παρά τοὺ Ex, Fl/^ h) ἀνὰπλέξαι καὶ ἀρμό- σαι} [τὰ resc xipsi e 5011. et .Gorl. pro vulgatis ὀναπλέξασϑαε χαὶ ἁρμόσασθαι, quas formas h, l vix ferendas haud dubie ineptum studium haec ad praecedens ἀναλέξασθαε conforman- di genuit, Belinus'tamen Media praeferenda censuit, 1) ἀφ᾽ ὧν tivot τις] ;,.ἤδη τις εἶναι ἔδ. P. Angl. "εἰδέναι Marcil, Edd. vulgatam servant.^ Pro ἀφ᾽ ὧν in 2954. est ὑφ᾽ ov. Uk) ἢ τὸν οδκεῖνον pro variante motatur, non vero uude. 4 ^ 1) εἴληφε] ᾿εἰλήφει Gorl. quod minus eongruit, quae dico, unde alias, quam a vobis siens, et apum instar delibans flores vestros, ostendo hominibus?2.at illi laudant, et florem unum- quemque. agnoscunt,. unde, 'etaquo;et quomodolegerim: et verbis quidem me sectan- tu; propter florum legendo- 'rumsolertiam, re autem ipsa -vós et:vestcum illud pratum, qui: tfales- protuleritis, tam .varios. specie δὲ coloribus; [81 quidem legere ; illos, sciat - aliquis, et nectere, et con- ὌΝ. "eb 2.1 oq cinnare, ne alter ab altero dissideat. Estne igitur, qui his bonis vestris. usus, ma- le,audeat. dicere viris beue de se meritis, a, quibüs hoc habet, utesse aliquis videa- tur? j^ Eon forte:eo sit inge- Aio, quo "DThamyris quon- :dam aut Eurytus, ut; occi- nat ipsis Musis, a quibus canendi. artem acceperit, .autcum Apolliae contendat, jaculari ;ausus,contra ipsum muneris hujvs et Att QH- tandi auctofomes! κοὐ PISCATOR SIYE REVIYISCENTES. 137 ὦ γενναῖε, κατὼ τοὺς ῥήτορας εἴρη- p. 5767 ἐναντιώτατον γοῦν ἐστι. τῷ πράγματι, xe χαλεπωτέ- ραν σου ἐπιδείενυσι τὴν τόλμαν, εἴγε τῇ ἀδικίᾳ καὶ ἀχαριστία πρόρεστιν; ὃς παρ᾽ ἡμῶν τὰ τοξεύματα, ὡς φὴς» λαβὼν, καϑ' ἡμῶν ἐτόξευες, ἕνα τοῦτον ὑποϑέμενος τὸν σκοπὸν, ἅπαντος is ὥς ἀγορεύειν κακῶς" τοιαῦτα παρὰ σοῦ ἀπειλήφαμεν, ἀν᾽ ὧν doi τὸν. λειμῶνα ἐκεῖνον ἀναπετάσαντες, οὐ» bibi op. "n. δρέπεσϑαι, καὶ τὸ προκόλπιον ἐμπλησάμενον ἀπελϑεῖν" ὥςτε διά γε τοῦτο μάλιστα δίκαιος ἂν εἴης ἀποθανεῖν, AO TK. Ὁρᾶτε ") 5 πρὸς ὀργὴν ἀκούετε; aol οὐδὲν τῶν δικαίων προςίεσϑε. καίτοι οὐκ ἂν ὠήϑην ποτὲ ὡς ὀργὴ. Πλά- zovog, ἢ Χρυσίππου, ἢ "Αφιστοτέλους, ἢ τῶν ἄλλων ὑμῶν 9) καϑίκοιτο ἄν. ἀλλά μοι ἐδοκεῖτε “μύνοι δὴ, πόῤῥω εἶναι τοῦ τοιούτου. πλὴν ἀλλὰ μὴ ὄνριτόν yt» ὦ ϑαυμάσιοι;, XLAAT. Τοῦτο μὲν, ταί σοι" μηδὲ πρὸ p- 577: δίκης. ἀπρητείνητέ μὲ. ὑμέτερον γοῦν καὶ τοῦτο av, μὴ βία, m) in. σαμεν} ,Ita P. Angl. Vulgatum servant Edd. retinuit ftciz. et quae secntae sunt, Jp. et Seyb, Sed La. , et.Gorl. habent ἐκωλύσαμεν, quod CY M recte recepit, quam- ^ quàm et vulgata aliquo modo defendi possit n)^ Ὁρᾶτε; luterrogaiionis signum e vetustis Edd. resiitui: colo distinxe- rant Reitz. et fecejtt, in his etiam Secun. , quamquam ab hoec in Addend. ad Tom. l1. Qe XXXVII. nota;um, ὁρᾶτε; inter— pungendum esse, 0) ὑμῶν] ,»ἡ μῶν J. ὑμῶν recte H. B. 2. Fl** vuow A. a. et B. 1. sed cum Junt. facit A. 2. -^ fPlat..;Ista , quidem, vir fortis, ex rhetorum arte de- .clamasti: maxime enim re- bus ipsis sunt contraria, et eo imporiuniorem . osten- dunt-audaciam tuam, quan- doqnidem i i )juriae baie in- gratus etiam animus accedit, qui acceptis a nobis, quod -fatere,: telis, contra nos ja- «ulatus.sis, hoc uno tibi $copo proposito, de omni— Jbus;nebis male uti diceres. Haée a te praemia: babemus, quod :aperto. tibi. do prato mostro , - non» prohibuimus , - quo miuus mteres, et:pic- . no sinu abires. Ttaque. vel propter ipsum boc mori di- gnus eras. Luc. Videtisne? irae au- scultatis, neque justum quic- quam admittitis: : quamquam non putabam fieri unquam posse, ut ad Platonem, ad "Chrysippum, aut Aristote- :lémg aut ad alium: quem- quam vestrüm ira perveniat; verum soli vos.db éjusmodi rehus videbamini 'esse remo- -tissimi. Sed quicquid sit, -eerte non indemnatum, Mi- vy aümürabiles, nec ante ju- dicium me odtidositis) Ve- 158 N L'UCIXUNX Es μηδὲ κατὰ τὸ ἰσχυρότερον nsMiplespup δίκῃ δὲ τὰ διάφορα διαλύεσϑαι P) διδόντας λύγους 1), καὶ δεχομένουρ ἐν τῷ dite Qi" ὥςτε δικαστὴν ἑλόμενοι κατηγορήσατε uiv ὑμεῖς ἢ ἅμα στάντες, ἢ ὄντενα ἂν χειροτονήσητε ὑπὲρ ἁπάντων. ἐγὼ δὲ ἀπο- λογήσομαι 905 τὰ ἐγκλήματα. korea ἣν uiv") τι ἀδικῶν ipat- νώμαι ὃ )» καὶ τοῦτο περὶ ἐμοῦ γνῷ τὸ δικαστήριον, ὑφέξω δὴν λαδὴ τὴν ἀξίαν. ὑμεῖς δὲ βίαιον οὐδὲν τολμήσετε. ἣν δὲ τὰς εὐθύνας ὑποσχὼν, καϑαρὸς ὑμῖν καὶ ἀνεπίληπτος εὑρίσκωμαι, ἀφήσουσί με *) οἵ δικασταί" ὑμεῖς δὲ, εἰς τοὺς ἐξαπατήσαντας ὑμᾶς καὶ παροξύναντας καϑ᾿ ἡμῶν τὴν ὀργὴν τρέψετε "). ILA4AT. Τοῦτο ἐκεῖνο, ἐς πεδίον τὸν ἵππον, ὡς mete προυσάμενος τοὺς δικαστὰς, ἀπέλϑοις *). φασὶ γοῦν ῥήτορά σε, nol δικανικόν τινα εἶναι, παὶ πανοῦργον ἐν τοῖς λόγοις. τίνα δὲ καὶ δικαστὴν ἐθέλεις γενέσϑαι, ὅντινα μὴ σὺ δωροδο- p) διαλύεσθαι] »»λυεσίραι ex FI. r) 3v μέν] ,,Ita P. εἰ uiv ΕἸ.“ Re- λόγους λόγον 5011. Vulgatam tuetur P.«* Linuermnt Kei, δὲ recenti. εἰ. Sed praeter P. etiam 5011. 2954. et Gorl. servarunt genninum 7». nec recipere adeo du- biiavit SceAm. probavit et 7: F. Benedictus, 916 P..B. ». et Jens. rant. e 8) φαίνωμαι} Reliqui vitiose φαίνομαι olim edide- Eüam 5011, 2954. et. Gorl. praebent φαένωμαι. 1) E 8} 5Ita Angl. Rel. Edd. uév.** quod servavit Heitz. Verum et 2954. exhibet με, unde non dubitabam, Sel. praeeunte, et probante Benedicto , id recipere. X) ἀπέλϑοις]) &zxéA) nc 2954. 5011. Bel. Schm. Bened. 2954. strum enim quoque hoc fue- yit, non vi, nec prout quis robustior est, rem gerere; sed. jure lites dirimi , red- ditis invicem auditisque ra- tionibus. ltaque judice ca- pto adcusate me vos aut si- mul omnes, aut quemcun- que pro universis dicturum suífragiis vestris elegeritis : ego vero criminibus respon- debo;Si deinde areat, me fecisse injuriam , idque de me statuerit judicium, sus- tinebo nimirum justam poe- nam; vos vero nihil per vim audebitis, Sà vero, u) τρέψετε! τρέψατε cognitione facta, purus vo- bis ét reprehensione indig- nus inveniar, absolvent me scilicet judices; vos vero in eos iram vertetis, qui deceperunt vos, et contra nos incitarunt, Plat, Hoc vero illud fue. rit, Equum ih campum , ut tu impulsis in fraudem ju- dicibus abeas. Ajunt enim te rhetorem esse, et caussi- dicum, et versutum in di- cendo veteratorem, Quem vero judicem vis fieri, quem tu non muneribus corrup- tum; ut multa injuste faci- PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 159 κήσας, οἷα πολλὰ ποιεῖτε ἄδικα, πείσεις ὑπὲρ σοῦ ψηφί- p.577. σασϑαυ; AOTK. Oedósiv: Y) τούτου γε ἕνεκα" οὐδένα τοιοῦτον p- 578. διαιτητὴν ὕποπτον, ἢ ἀμφίβολον ἀξιώσαιμ᾽ ἂν γενέσϑαι, καὶ ὅςτις ἀποδώσεταί μοι τὴν ψῆφον. ὁρῶτε γοῦν, τὴν φιλοσοφίαν αὐτὴν uz0^ ὑμῶν ποιοῦμαι δικάστῥιαν ἔγωγε. ILA4AT. Καὶ τίς ἂν κατηγορήσειεν, εἴγε ἡμεῖς δικά- σομὲν; AO TK. Οἱ αὐτοὶ κατηγορεῖτε, καὶ δικάξετε" οὐδὲν οὐδὲ τοῦτο δέδια. τοςοῦτον ὑπερφέρω τοῖς δικαίοις, καὶ ἐκ περιου- σίας ἀπολογήσασϑαι ὑπολαμβάνω. sUHAAT. Τί ποιοῦμεν ^), ὦ Πυϑαγύρα, καὶ Σώκρατες; ἔοικε γὰρ ἀνὴρ οὐκ ἄλογα προκαλεῖσϑαι, δικάζεσϑαν *) ἀξιῶν. ΣΩΚ. Τί δὲ Ὁ) ἄλλο, ἢ βαδίξωμεν ἐπὶ τὸ διναστήριον, «ol τὴν φιλοσοφίαν παραλοβόντες, ἀκούσωμεν O, τι καὶ ἀπο- λογήσεται. τὸ πρὸ δίκης γὰρ ^) οὐχ ἡμέτερον, ἀλλὰ δεινῶς ἐδιωτικὸν, ὀργίλων τινῶν ἀνθρώπων, καὶ τὸ δίκαιον ἐν τῇ 10 At vide infra c. 11. duo exempla contrarium probantia, y) Oacóósirs] ϑαῤῥεῖ 2954. ut tradit Belinus: Scluniederus hinc xefert ϑάῤῥει" uirum vere in Cod. legatur, nihil refert exqui- yere. 2) Τί ποιοῦμεν] τί ποιῶμεν 5011. Vid. Adnot, a) διχάξεσϑαι] abest a 40:1. probante £elino,. Sed vid. Ad- uot. b) Τί δὲ] τί δ΄ 5011. τί δαὶ couj. Be. c) τὸ πρὸ δίκης γὰρ] »Ἐοκὲ haec verba τεμωρησασῆαι inserit Peil.:* tis, inducas, ut secundum tum justitia caussaesupero, te ferat sententiam ? Luc. Hac quidem cura vos libero: suspectum id geuus judicem, aut ambi. guum, quique calculum mi- bi suum vendat, esse velim neminem. Videte enim, ip- sam vobiscum Philosophiam judicem vobis ipse fero, Plat, Quis igituradcuset, siquidem nos judicaturi su- mus? í Luc. Vos iidem et adcu- saie, et judicate. Neque hoc quicquam metuo; tan- et ex abundanti caussam me dicturum confido. Pat. Quid agimus, Py. thagora et Socrates? vide- tur enim virnon praeter ra- tionem provocare, dum ju. dicari postulat, . Socr. Quid vero aliud, quam eamus ad tribunal, et adsumta Philosophia au- diamus, quid caussae dic- turus sit. lndicta enim cans- sa damnare nostrum non est, sed valde idioticum, ira- cundorum hominum, otjus 140 LUCIAWNIY Ῥ. 578. χειοὺ τιϑεμένων. παρέξομεν d) γοῦν ἀφορμὰς τοῖς aet dee P: 579. 11 ἐθέλουσι, καταλεύσαντες ἄνδρα μηδὲ ἀπολογησόμενον ὑπὲρ ξαυτοῦ᾽ καὶ ταῦτα, δικαιοσύνῃ χαίρειν αὐτοὶ λέγοντες. ἢ τί ἂν εἴποιμεν "dvorov καὶ Miàirov *) πέρι, τῶν ἐμοῦ κατήγο- φησάντων, 1) τῶν τότε δικαστῶν, εἰ οὗτος τεϑνήξεται, dori T) τοπαράπον ὕδατος μεταλαβών; JLAAT. “ἄριστα παραινεῖς, ὦ Σώκρατες “" ὥςτε amio μεν 8) ἐπὶ τὴν Φιλοσοφίαν. ἡ δὲ, δικωσάτω, καὶ ἡμεῖς ἀγα- πήσομεν οἷς ἂν ἐκείνη, διαγνε AOTK. Εὖγε, ὦ σοφώτατοι, ἀμείνω ταῦτα, καὶ νομῖ- prega). τοὺς μέντοι λίϑους φυλάττετε, ὡς ἔφην" δεήσει γὰρ αὐτῶν μικρὸν ὕστερον ἐν τῷ 'διπαστηρίῳ. ποῦ δὲ 1) τὴν Φιλο- σοφίαν εὕροι τις ἄν; οὐ γὰρ οἴδω ἔνϑα οἰκεῖ, καίτον πάνυ πο- λὺν ἐπλανήϑην χθόνον ἀναξητῶν τὴν οἰκίαν, ὡς AM a da αὐτῇ. εἶτα ἐντυγχάνων ἄν τεἰδιὶ τριβώνια περιβεβλημένον; καὶ “«ὦγωνας βαθεῖς πὸ )ειμένοις., παρ, αὐτῆς ἐκείνης ἥκειν gág- "d παρέξομεν] »»πορέξωμεν J. Sed vulgatam tuentur reliquae. Etiam A. 2. habet παρέ "EOUUEV. e) Μελίτου Δ Sic H, B. 2. Fl. recte. alio loco "Mz EUR mendose scribitur, ut in De- monact. c. 11.'*. B. 1. A. 1. 2. babent MeAírov. 7) μη δὲ] οομῇ δὲ 1. S, μηδὲ B. 5. et Par»etc.** prj δὲ A. 1.2, B. 1. scrip- iura in vett. Edd. haud infrequens. g) ἀπίωμεν] βαδίζω- μεν 2054. ut paullo superius. Ah) v 0 jLt ju zs0o] νομιμότε- ρα Βιι. i) ποῦ δὲ] ποῦ δαὶ 5011. Bel, Schm. : ὃς δι» in manu ponentium. Ῥγδθ- Luc. Euge, viri sapien- bebimus enim ' occasiones tissimi, meliora ista et ma- volentibus maledenobis di: gis legitima. Verum lapi- cere, si indicta: caussd vi- xum lapidemus, idque ho- mines gaudere nos justitia professi: aut de AÁnyto 'ac Melito quid dicemus, meis adcusatoribus', aut' de his; qui tum erant judices, si hic neaqua quidem attribiüta [εἰ elepsydra 1 moriatur? Plat. Optime mones, 80- crates. ltaque abeamus àd Philosophiam. llla judicet, et nos sententia illius sta- bimus, . 3 LRUAW des servate, uti dixi: opus enim pacllo post illis erit apud" tribunal. Ubi: vero Philosophiam. inveniat' ali; quis? nec enim, ubi habi- tet, novi, quamquam'lon- go tempore obetravi domo ejus quaerenda, ut illius cón- suétudine uterer., Deinde eum/inciderem in quosdam palliolis axnictos, et proli -»as'^barbas suübmlittentes, "jfi ab ila se veniie dice- rent, putans hos scire, in PISCATOR. S)VE REVIVISCENTES, 141 χουσιν, olónzvoc εἰδέναι αὐτοὺς, ἀνηρώτων. οἵ δὲ πολὺ μᾶλ- Ῥ. 579. , TE] - Ἂ 2.2) ὦ 2 D ^k c λον ἐμοῦ ἀγνοοῦντες, ἢ οὐδ᾽ ὅλως ἀπεκρίνοντό ^) μοι, ὡς μὴ ἐλέγχοιντο οὐκ εἰδύτες, ἢ ἄλλην ϑύραν ἀντ᾽ ἄλλης ἀπε- , - , e - , ι δείχνυον. οὐδέπω γοῦν καὶ τήμερον 1) ἐξευρεῖν δεδύνημαι τὴν i$ 2 9. . 7, pov IloÀlézig δὲ ἢ αὐτὸς ") εἰκάσας, ἢ ξεναγήσαντός z 3 , / - τινος, ἤκον ἂν ἢ) ἐπί τινας ϑύρας, βεβαίως ἐλπίσας τότε γοῦν [d L2 “ἢ - , εὐρηπέναν' τεκμαιρόμενος τῷ πλήϑει τῶν ἐςιόντων τε παὶ ἐξιόν- TOV, ἁπάντων σπυϑρωπῶν, καὶ τὰ σχήματα εὐσταλῶν, καὶ τ clem τὴν πρόςοψιν. μετὰ τούτων: οὖν ϑυμαναφάβος- ϑεὶς 5), xoi αὐτὸς ἐοῆλϑον ἄν Ὁ)" εἶτα ἑώρων γύναιόν τι οὐχ 5 “ , Y 3 ἁπλοϊκὸν, εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἐς τὸ ἀφελὲς 1) xol ἀκόσμητον ^f 2 ' ΄ 3 , ξαυτὴν ἐπεῤῥύθμιζεν, ἀλλὰ κατεφάνη μοι αὐτίκα οὐδὲ τὸ &vc- k) οὐδ᾽ ὅλως ἀπεκρίνοντοΊἝ] οὐδὲν δλῶς ἀπεκρίναντο 2954. Belin, Schm. At Imperfectum cum a legibus linguae, tum a sequenti ἀπεδείκνυον necessario flagitabatur: et οὐδ᾽ ὅλως, si recte sentio, elegantius dicitur, quam οὐδὲν ὃ ὅλως, quam- quam nec hoc omnino damn iandum. ,,3ic etiam H. Fr. Fl. et Pav,* 1) καὶ τήμερον m) ἢ αὐτὸς} Priorem vocem, fü prioribus Edd. desideratam, cum Ze, et Schm. restitui e 2954. Post τινος in unam teizz. per imprudentiam irrepserat interrogationis nota. n) dv] ejici valt Bl. femere. Melio- ra edocere potuit, si non sequens ἐφῆλθον ἂν, saltem quod praecesser at: mendose. p) ev] εἶτα ἐντυγχάνων ἄν τισι — οὐ των! no vid. Adnot. ad Diall. Deor. X, 2. T. II. p. 518. παραβυσϑεὶς} ξυμπαραβησϑεὶς A. Omni- o) $vg- 2. et, nt' videtür, J. abest a 4011. et immerito quidem, quam- vis Belinus ejiciendum censuerit, Cf. superiorem notulam n). et. Ly M AS vere ejecerit, [5d]. οασφαλὲ ὃς vulgo edebatur in Edd. novis et amtiqd. Sed dgeiis recte P. L. et J. Et recte conjecit Graevius.* Et A. 2. ἀφελές. terrogabam. — At ill, qui -multo quam ego magis ig- 'norarunt, aut plane nonre- spondere mihi, ne ignoran- tiae suae convincerentur, aut aliam pro alia januam mihi demonstrare. Itaque ad hodiernum diem nondum invenire domum potui. Sae- pe vero vel mea conjectura, vel aliquo deducente ad ja- nuas quasdam delatus sum, firma cum spe tandem ali- quando me invenisse; id- que colligebam ex multitu. dine intrantium et exceune tium, qui severi omnes vi- dereutur, habitu compo- sito, et vultu acriorem cogitationem prae se fereu- te. Cum his igitur clancu- ]jum ie inferciens et ipse intrabam, Deinde vidi mu- lierculam minime candidam, quantumvis ad simplicita- tem quandam cultus exper- tem se concinnaret. Sed mox mihi adparuit scilicet, 12 Ρ. 580. 142 LUCIANIX * -p» 680. cov ") δοκοῦν τῆς κόμης ἀκαλλώπιστον ἐῶσα, οὐδὲ τοῦ (ua- τίου τὴν ἀναβολὴν ἀνεπιτηδεύτως στεριστέλλουσα. πρόδηλος δὲ ἦν κοσμουμένη αὐτοῖς καὶ πρὸς εὐπρέπειαν τῷ ἀϑέραπεύτῳ δοκοῦντι προῤχρωμένη. ὑπεφοαίνετο δέ τι καὶ ψιμύϑιον, καὶ φῦκος ^). καὶ τὰ δήματα ) πάνυ ἕταιρικά. καὶ ἐπαινουμένη ὑπὸ τῶν ἐραστῶν ἐς v0 ") κάλλος, ἔχαιρε. καὶ εἰ δοίη τις, προχείρως ἐδέχετο. καὶ τοὺς πλουσιωτέρους ἂν πορακαϑισαμέ- p.581. νη *) πλησίον, τοὺς πένητας τῶν ἐραστῶν οὐδὲ προςέβλεπε. πολλάκις δὲ καὶ γυμμωϑείσης αὐτῆς κατὰ τὸ ἀκούσιον, ἑώρων περιδέμαια χρυσᾶ, τῶν ἐγχέλεων Y) παχύτερα. ταῦτα ἰδὼν ἐπὶ πόδας αὖ 4) εὐθὺς ἀνέστρεφον, οἰκτείρας δηλαδὴ τοὺς πακο- *? r) ἄνετον Sic scripsi e 5011. probante Belino. "4viévos de coma soluta solenne est, neque vero, quod sciam, ἀφιέναι. ἘΠῚ alibi hae voces inter se confusae, ut Timon. c. 57. ἀνῆς et ἀφῇς. 5) καὶ pUxog] ,deestin ΕἸ. Habent autem H. et P. καὶ qvxíov 2954. Olim scribebatur gvxog, ut et de Merc. Cond. c. 55. quam falsam scrip:uram corrigere placuit. Produci priorem syllabam, videbis apud ZJomer, W. IX, 7. XXIII, 695: Unde et Grammatici plerique recte scripseru;t φῦπος. Suidas tamen qvxog. De re adeas Polluc. V. 101. Vil, 95. Schol. ad llidd. IX , 9. et Stepham. Thes. T. IV. p. 226. t) óruaze].Gronov. χρώματα. Pell. δύμμοτα.. Sed nihil inutant Edd. Pro zzv male 3011. σσᾶντα. τι) r0] abest aFl. Nihilmutat H. Par * x) παραπαϑιεσαμένη)ὔ μπαρα- καϑιξζομένη Fl. Sed cum vulgata facit H. Par.** y) ἐγχέλεων] ,4ot.9v A. G. P. L. Edd. ἐγχέλεων.“ πλοιῶν 5011. sed dam- nat Belinus ut plossema vulgatae. 2) «0 ] ,75v J. Sed αὖ P.L. Et Edd. antiqq. omnes.** c» 2954. quod ἢ. 1. jure im- probat Bel. ἐπὶ πόδας ev εὐϑὺς reliquis omissis Goxl., ut re- fert Schm. Sed quae sint illa reliqua, et quousque pertinean'!, iign patet. ribus pulchritudinis nomi- ne gaudebat, et, si quis quid daret, accipiebat cu— pide, et, cum ditioribus prope adsideret, pauperes amatorum suorum ne respi- ciebat quidem. Saepe vero eam neque comas, quas ne- gligenter solutas videri vo- lebat, inornatas reliquisse, neque vestis amictvm sine adfectatione composuisse. IVManifesto autem iis se re- bus exornaverat, et ad de- centiam, adsimilato ilio cul. tus neplectu, usa fuerat. Sublucebat vero etiam ali- quantum cerussae et fuci; verbaque omnino meretri- cia; laudarique se ab amato. etiam 81 imprudens nudare- tur, videbam monilia illius aurea anguillis crassiora. Haec videns mea per vesti- gia mox recessi, miseratus nempe infelices illos, qui eg CN PISCATOR SIVE REVIVISCENTES., 143 1 3 “τὰ VO Ms . . δαίμονας ἐκείνους ἑλκομένους πρὸς αὐτῆς) ov τῆς δινὸς, ἀλ- p. 581. λὰ τοῦ πώγωνος, καὶ κατὰ τὸν ᾿Ιξίονα, εἰδώλῳ ") ἀντὶ τῆς e D , Ἥρας ξυνοντας. ILAAT. Τοῦτο μὲν ὀρθῶς ἔλεξας " δὲ πᾶσι γνώριμος ἡ ϑύρα᾽ πλὴν ἀλλ᾽ οὐδὲν δεήσει βαδίζειν ἐπὶ - PEN Η 7 τὴν οἰκίαν ἐνταῦϑα γὰρ ἐν Κεραμεικῷ ὑπομενοῦμεν αὐτήν" c - -.2 ἡ δὲ ἤδη που ἀφίξεται, ἐπανιοῦσα P) ἐξ AxcÓnulac, ὡς πε-- ριπατήσειε καὶ ἐν τῇ Ποικίλῃ. τοῦτο γὰρ ὁσημέραι ἔϑος ποι- εἴν ^) αὐτῇ " μᾶλλον δὲ ἤδη πρόςεισιν ^). ὁρᾷς τὴν κόσμιον p. 582. τὴν '*) ἀπὸ τοῦ σχήματος, τὴν προρηνῆ τὸ βλέμμα, τὴν ἐπὶ συννοία ἠρέμα βαδίζουσαν; ZLOTK. Πολλὰς ὁμοία; ὁρῶ τό γε σχῆμα, καὶ τὸ βάδις-- p.c8s. - οὐ γὰρ πρόδηλος οὐ-- 18 μα, καὶ τὴν ἀναβολήν. καίτοι μία πάντως *) ἢ ye ἀληϑὴς Φι-- p. 58a. 3 - λοσοφία καὶ f) ἐν αὐταῖς. ILAAT. Εὖ λέγεις. ἀλλὰ δηλώσειν ἥτις ἐστὶ, φϑεγξαμέ-- vy μόνον. QIA4. Παπαί" a) εἰδώλῳ] εἰδύλῳ A. 1. 2. mendose, οὔσα Fl. vulgatam servant H. P.** ἀνιοῦσα etiam 2954. £905 ποιεῖν] ποιεῖν ἔϑος 2954. Nihil mutant Edd.** προφέρχεται etiam 5011. ἔρχεται P. Angl. τί Πλάτων, xoi Χρύσιππος ἄνω, καὶ b) ἐπανιοῦσα) ,,ívi- c) d) πρύςεισιν] ,,790g- ")z5v] deleri vult 7. Fr. Benedictus ut inconcinnum,;, quod equidem non penitus perspicio. vid. notas, πάντως confirmat 2954. et prae- πάντων, male. tulerunt recentt. quoque Edd, lin. Schm. | Sed vid. Adnot. se ab illa non naso quidem, sed barba duci paterentur, et, Ixionis exemplo, ina- nem speciem amplecterentur pro Junone. Plat. Yud quidem recte: neque enim in propatulo ja- nua, neque nota omuibus. Ceterum ne opus quidem est domum ad illam ire. Hic enim illam in Ceramico op- periemur , mox huc ventu- ram iu reditu ab Academia, ut in Poecile inambulet, e) πάντω ς] Fl. Reliquae 1) καὶ] écriv 5011, Gorl. Be- quod facere solet quotidie. Quin jam accedit. Viden' illam decenti habitu, ad- spectu propitio, quae co- gitabunda placide incedit? Luc. Multas video simi- les habitu, incessu, atque amictu: et tamen inter has quoque "una tantum est ve- ra quidem Philosophia. Plat. Recte. sed cum lo- qui incipiet, satis se ipsa indicabit. Phil. Vah, quid Plato et Chrysippus apud superos, 14 144 ^ LUCIANIL p.584. ᾿Αριοτοτέλης, καὶ o£ λουποὶ ἅπαντες 8), αὐτὰ δὴ τὰ sime μου τῶν μαϑημάτων ; τί αὖϑις ἐς τὸν βίον; coc τις Ὁ) ὑμᾶς ἐλύπει τῶν κάτω; ὀργιζομένοις γοῦν ἐξοίκατε. καὶ τίνα τοῦτον P , . » 3 ΠΧ CAE , ξυλλαβόντες ἄγετε; ἢ που λωποδυτὴς ') τις, ἡ ανδοοφύνος, 3] ἱερύσυλος ἔστι; IAAT, Νὴ Δία, ὦ Φιλοσοφία, πάντων ys ἱεροσύλον . ὁ ' " , Α - , , 2 P: 585- ἀσεβέστατος 0c τὴν πράξη σὲ, κακῶς ἀγοθεύειν ἐπεχείρη- σε, xol ἡμᾶς ἅποντας, ὑπόσοι τὶ παρὰ σοῦ μηϑόμτερς τοῖς μιιεϑ᾽ ἡμᾶς dipl oor qu E). "m Q 14, Εἶτα ἠγανακτήσατε λοιδορησαμένοῦ τινὸς, καὶ ταῦτα, εἰδότες ἐμὲ, οἷα πρὸς τῆς Κωμῳδίας ἀκούουσα ἐν Ζιονυσίοις, T : 5 ^ er ^M , , " ^ , : ὅμως φίλην τε αὐτὴν ἥγημαι, καὶ οὔτε ἐδικαδάμῃν, οὔτε ῃτιασά- μὴν προςελϑοῦσα" ἐφίημι δὲ παίζειν τὰ εἴκοτα, καὶ τὰ ξυνήϑη τῇ e . ^ E c d ξορτῇ; οἷδα γὰρ ὡς οὐκ ἄν τι ὑπὸ σκώμματος χεῖρον γένοιτο, 3 ^ s. ei A ἀλλὰ τοὐναντίον ὅπερ ἂν ἡ καλὸν, ὥςπερ τὸ χρυσίον, ἀπο-- Ὁ. 589. σμώμενον 1) τοῖς κόμμασι, λαμπρότερον ἀποστίλβει, καὶ φα- 5) καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες καὶ οἱ ἄλλοι πᾶντες. 5011. h) 7.9] tt P. et Angl. Edd. zig. τὸ habent etiam 5011. Gorl. et probarunt Bel, et Schm. sine idonea caussa. i) λωποδὺύ- τὴς} πτυμβωρύχος P. Angl. L. vel zvpfloovzgog. Sed Edd. vnlgatam. servant.** τυμβωρύχος etiam 5011. ΚΕ) καταλε- Ania enbn] »Nihil mutant H. B. 2. Fr. ΕἸ. 1) ézocpuo- et Aristoteles, et reliqui —— Phil Et vosindignati es- oinnes,ipsa disciplinae meae 'tis maledicente nobis quo— capita? Quid vos rursus in. dam, idque cum me sciatis, vitam? num quid adversi qualia a Comoedia audiens vobis(a quoguam) apud in- Dionysiis, tamen amicam feros accidit? Iratà enim illam putem, nec in jus vo- videmini, Et quis est, quem cárim unquam, neque ac- captum hic ducitis ἢ ? furne cedens cum ilia expostula- vestium est, an homicida, verim, sed patiar illam lu- au sacrilegus? — - dere, quae convenire viden- Pla:, Et quidem, Philo- tur e: solennia sunt illis fe- sophia, sacrilegorum om- riis? quippe cum noverim, nium scelestissimus, qui. nibil a dicto fieri deterius, sanctissimam te maledictis sed contra ea, quod pul- laedere ausus sit, et nos chrumsit, ut aurum ipsa per- omnes, quotquot aliquid cussione detersum clarius eorum, quae apud te didice- exsplendesce:e, et fieri ma- ramus, posteris reliquimus, nifestius. Yos vero noscio PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 145 , (E LI 3 - e ? , 4 Ἢ νερώτερον γίνεται. υμεῖς δὲ, ova οἶδα ὁπὼς ὀργίλοι καὶ ἀγαν- p.586, αχτιπκοὶ γεγόνατε. τί δ᾽ οὖν αὐτὸν ἄγχετε; ILAAT. Μίαν ἡμέραν ταύτην παραιτησάμενοι, ἥκομεν Β * ἴω τ , * D 7 37 m. ") αὐτὸν, ὡς ὑπόσχῃ τὴν ἀξίαν ὧν ues φῆμαι γὰρ ἡμῖν διήγγελλον ^) οἷα ἔλεγεν, ἐπιὼν 5) ἐς τὰ πλήϑη, καϑ᾽ ἡμῶν. 3 M ? 5 ΦΙΖ. Εἶτα πρὸ δίκης οὐδὲ ἀπολογησάμενον P) ἀποκῖε- γεῖτε; δῆλος γοῦν ἐστιν εἰπεῖν τι ϑέλων. ILAAT. Οὔκ᾽ ἀλλ᾽ ἐπὶ σὲ τὸ πᾶν ἀνεβαλλόμεϑα 4). καὶ b i! -r 7 " Ὁ S σοὶ ὃ, τι ἂν δοκῇ ^), τοῦτο ποιήσει τέλος τῆς δίκης, OIA. Τί φὴς σύ; -" 215 τ AO TK. Τοῦτο αὐτὸ, ὦ δέσποινα Φιλοσοφία, ἥπερ xol , *, 1 ^ δ ὦ 5 , L * A eor μόνῃ ταληϑὲς «v evgiiv^) δύναιο. μόγις ^) γοῦν sUgOujv πολλὰ ἱπμετεύσας, τὸ σοὶ φυλαχϑῆναι τὴν δίκην. μὲν ον] Restitui hanc Ms. Gr.lectionem, consentientibus Grae« vio, Solano, Hemsterhusio , Gesnero Interprete, Seyboldo et Jacobsio. Vulg. ἀποσπώμενον. ΕΣ ἀποσκπόμενον. Vid. Adnot; m) ἐπ᾿] map 29544 m) Pes uniqnr 1 »δεήγελον. ΒΕ H.-Par, Sed J. δεηγγελλον.“ς δὶς et A. . B. 1. 0) Ézi Ov] ,,deest in Fl. - Sed nihil mutat H. et p. « εἰπῶν conj. J. Seaper. Vid, Adnot. p) ἀπολογησάμενον γ)816 0. Par. H. Sed ἀπο- λογησόμενον P. Vulga:am servat F].* q) ἀνεβαλλ ύμεϑ α] ἀνελόμεϑα 2954- mendose. r) καὶ σοὶ 0,vt ἂν δοκῇ ,ó σοι ἂν δοχῇ Angl.P. Nihil mutant. Edd. nisi quod δοκεῖ ΕἸ.“ καὶ ὅσον ἂν δοκῇ Α, s) ἂν εὐρεῖν] ,,316 P. et Μϑ.. Gr. Nihil mutant Edd. d ἀνευρεῖν L.** Gorreximus cum eu quod hue usque vulgatum erat, ἐξευρεῖν. Vid. Adnot. t) uó- y1$6j Sic scripsimus, auctoritatem Codd. 29£4. et 5011. et SceAmn, quomodo iracundi facti es- tis et irritabiles, Quid ve- ro collum obtorquetis ho- mini ? "Plat. Commeatu unius hujus diei sumto, contra illum venimus, ut dignam cta caussa interficietis ? Ap- paret enim, dicere illum velie aliquid, Píat. Nons ad te enim rejecimus omnia: tua sen» tentia litem finiet, — factis suis poenam Sui oc at, lama enim ad nos per- latum est, qualia in concio- nem progressus de nobis di« xerit. Phil. Deinde ( Ergone, vos ilum ante judicium, indi- Lucian, Fol. 117. Phi. Tu quid ais? Luc. ldem hoc, Philoso- phia domina, quae sola nempe invenire verum pose $15; Itaque vix multis pre» cibus hoc impetravi, tibiut cognitio caussae servaretur, 146 LUCIAN ἃ ^ 5 3 ^ IlAAT. Νῦν, ὦ κατάρατε, δέσποιναν αὐτὴν καλεῖς, 3 πρώην δὲ τὸ ἀτιμότατον ") Φιλοσοφίαν ἀπέφαινες, ἐν rogov- , , , 3 A , n2 » e τῷ ἀποκηρύττων O:6r9o "), κατὰ μέρη δύ᾽ ὀβολῶν ἕκαστον 2d ác ri , εἶδος αὐτῆς τῶν Aoyov. ΦΙΛ. “Ορᾶτε. μὴ οὐ Φιλοσοφίαν οὗτό Ad yore . "Ορᾶτε. μὴ οὐ Φιλοσοφίαν οὗτός ys, ἀλλὰ γοήῆτας - e ^? ín iJ , ! ὄνδρας ἐπὶ τῷ ἡμετέρῳ ὀνόματι πολλὰ au μιαρὼ πράττοντας, p. 596. ἠγόρευε καχῶς. AOTK. Ele αὐτίκα, ἣν ἐϑέλῃς 7) ἀπολογουμένου ἀκούειν. μόνον ἀπίωμεν ἐπ᾿ ^) ἴἥρειον πάγον" μᾶλλον δὲ εἷς ^) τὴν ἀκρόπολιν αὐτὴν "), ὡς ἂν ἐκ περιωπῆς ἅμα κα- ταφανείη πάντα “) τὰ ἐν τῇ πόλει. Ῥ- 587: ΦΙΑ. “Ὑμεῖς δὲ, ὦ φίλαι, ἐν τῇ Ποικίλῃ τέως περιπα- o τήσατε" ἥξω γὰρ ^) ὑμῖν, ἐκδικάσασα τὴν δίπην. AOTK. Τίνες δέ εἶσιν, ὦ Φιλοσοφία; πάνυ γὰρ πὖς- pio, καὶ αὗτοι δοκοῦσιν. ; QLA. ᾿᾽Δρετὴ μὲν ἡ ἀνδρώδης αὕτη, Σωφροσύνη δὲ ἐκεί- exemplum secuti, pro vulgata forma μόλες. Vid. Adnot. ad Judic. Vocal. c. 4.1. I. p. 228. 54. u) có &ctpóverovi Articulüm ornittit 2954. haud improbantibus Beíi;so et T. 3", Bened. x) ἀποκηρύττων ϑεάτρῳ) ϑεάτρῳ ἀποκηρύττων 2954. y) ἐθέλῃς] ,,ἐϑέλεις ΤΕ]... ἐθέλης recentt. sinejota sub- scripto, et mox c. 17. ἐϑέλης. vett. rite£9é1gc. 2) ἐπ᾿] ἐξ Gorl. a) εἰς] ec2624.5011. Belin. Schn. b) αὐτὴν ταύτην conj. Seyb. sine idonea ratione. c) x«zegevsíng πάντα) κατα- φανῆ πάντα εἴη 5011. Gorl. Belin. Schm. At non erat, quod mutaretur vulgata. Cf. Necyom. c. 10. d) ydo] δὲ 2954- Piet Nunc, secetrrime, dominam vocas, paullo an- te vero contemtisslmaim re- rum pronuntiabas Philoso- .phiam, , in tanto theatro praeconio vendens, et duo- bus unumquodque illius dispu- tationum. Phil. Videte, ne iste non Philosophiam, sed imposto- res quosdam, nostri sub nominis obtentu turpia mul- ta patrantes, traduxerit. Luc. Hoc statim scies, si quidem obolis, genus. caussam dicturo operam da- re volueris, Solum abea-: mus in Áreopagum : potius vero in ipsam arcem, ut ex ila quasi specula simul in couspectu sint res urbanae Ommes. (Phil. Vos vero, amicae, in Poecile interim inambu- late: veniam enim vobis, hac lite judicata. Luc. Quae vero sunt, o Philosophia? videntur enim et ipsae decentissimae, Phil, Virtus est illa vira- PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 147 : δ - r rs yx, καὶ Δικαιοσύνη παρ᾽ αὐτὴν, ἢ προηγουμένη δὲ, IToi- δεία “) ἡ ἀμυδρὰ δὲ f) αὕτη, καὶ ἀσαφὴς τὸ χρῶμα, ἡ ia ϑειὰ ἐστιν. AOTK. Οὐχ ὁρῶ ἥντινα καὶ λέγεις. M , , 2 "x A ΦΙΖ. Τὴν ἀκαλλώπιοτον ἐκείνην ovy ὁρᾷς, τὴν γυμνὴν, ΄ x) τὴν ὑποφεύγουσαν ἀεὶ, καὶ διολισϑαίνουσαν ; AOTK. “Ορῶ νῦν μύγις 8). ἀλλὰ τί οὐχὶ καὶ ταύτας ἄγεις, ὡς πλῆρες P) γένοιτο καὶ ἐντελὲς τὸ συνέδριον : τὴν ᾿Δλήϑειαν δέ γε, καὶ ξυνήγορον ἀναβιβάσασϑαι πρὸς τὴν δίκην βούλομαι. , - 5 1 IA. Νὴ Δία, ἀκολουϑήσατε καὶ ὑμεῖς. ov βαρὺ 1) γὰρ μίαν δικάσαι δίκην" καὶ ταῦτα, περὶ τῶν ἡμετέρων ἐσομένην. AAHO. "Anis ὑμεῖς. ἐγὼ γὰρ οὐδὲν δέομαι ἀλούειν, ἃ πάλαι οἶδα ὁποῖά ἐστιν. | DIA.) AM ἡμῖν, ὦ ᾿4λήϑεια, ἐν δέοντι 1) ξυνδικἄ- ξοις ἂν, ὡς "^ ) καὶ καταάμηνύοις ἕκαστα. e) Παιδεία] ,παιδία male Fl. Sed H.et Par. etc. recte; f) ἡ ἀμυδρὰ δὲ] καὶ ἡ ἀμυδρὰ δὲ 2954. alterutram parti- cularum καὶ et δὲ retinendam, alteram abjiciendam, statuit Belinus, Scilicet utraque simul certe ἢ. 1l. non opus fuit. g) μόγις] lta 5011. Bel. Schm, ut supra c. 15. pro vulg. q9À:g. h) ὡς πλῆρες] os dv πλῆρες conj. Belin. dudum haec; nec semel, refutata. i) οὐ βαρὺ] ,,οὐ χαλεπὸν L.. Nihil mutat ΕἸ.“ ov χαλεπὸν etiam 5011. quc d pro glossemate habet £Zeln. k) $14. 1 3Im'Par.- £l aliisque persona AOT. erat , male. nam recte 674. P. L.* 1) ἐν óéovr:) separatim scripsi, ut in B. 1., vulgo minus bene ἐνδέοντι junctim. Traug. Frid. Benedictus conj. ἐνδέον τοῦ ξυνδιπάξειν ὧν — m) 66] go, '"lemperantia ila, cet fiat? Veritatem vero etiam prope ilam Justitia, prae- advocatam mihi adducere in cedens vero Eruditio: sed jus volo. obscura illa et tenui colore, Phil. Nempe sequimini Veritas est, . etiam vos: nec enim mole- Luc. Non video, quam stum erit, unam judicare dicas. caussam, eamque de rebus Phil. Nonne vides fuci nostris futuram. illam expertem, nudam, Ver. Yte vos: ego enim subducentem se semper ét non opus habeo audire, elabentem ? quae olim ( dudum). sciam, Luc. Nunc tandem vix uti se res habeat, video. Sed quidni has et- Phil. Verum nostra inter- iam adducis, ut plenus per- est, Veritas, te adessc in fectusque nobis conscessus judicio, at indices omnia, HK P. 537. 17 p. 587: p. 583. 148 LUCIAIN I AAHO.?) Οὐκοῦν ἐπάγωμαι καὶ τὼ ϑεραπαινιδίω vov- τῷ, εὐνοϊκωτάτω μοι ὄντε; ΦΙΑ͂. 5) Καὶ μάλα ὅπόσας ἂν ξϑέλης. AAHO. V) Ἕπεσϑον, ὦ ᾿Ελευϑερία καὶ Παῤξησία, μεϑ᾽ ἡμῶν, ὡς τὸν δείλαιον τοῦτον ἀνϑρωπίσκον ἐραστὴν ἡμέτερον ὄντα, καὶ κινδυνεύοντα ἐπὶ μηδεμιᾷ προφάσει δικαίο,, σῶ- σαν 5) δυνηθῶμεν" σὺ δ᾽, Ἔλεγχε, αὐτοῦ περίμεινον "). AOTK. Matigndies d ) ὦ δέσποινα. ἠκέτω δὲ καὶ. οὗτος» καὶ εἴ τις ἄλλος. οὐ γὰρ τοῖς τυχοῦσι ϑηοίοις προρπολεμ Wn δεήσει μοι), ἀλλ᾽ ἀλαζύσιν ') ἀνθρώποις, καὶ δυςελέγ- ατοῖς *), ἀεί τινας ἀποφυγὰς εὑρισκομένοις. ὥςτε ἀναγκαῖος ὁ Ἔλεγχος. QLA. ᾿Δναγκαιότατος μὲν οὖν" ἄμεινον δὲ, sb καὶ τὴν. "Anoüséw παραλάβοις. AAHO. Ἕπεσϑε πάντες, ἐπείπερ ἀναγκαῖοι δοκεῖτε πρὸς σὴν δίκην. ,,deest in F1.* Deinde καταμηνύεις 5011. vitiose, Sic P. L. Edd.- male $14. οἰ edere placuit, ut et Courierium video censere ad Asin. p. . 0) $14.] Recte sic L. Edd. male A407.'* οἷα P. et L. Edd, rursus maie $1 4.* q) 6d cci) ἄν γε σῶσαι Gorl. mipoipt|vov) qoíueve Á. 2. t) ἀλαξόσιν] ἀλλαξόσιν Reitz, ope- rarum errore, quem recentt. xationibus vid. Adnot. ut recie judiczt Βείζη. n) 44H0] F'eritatis verba interrogative 251. p) 4A H O.] De his personarum r) 8) uo t] us 5011. minus bene, emendarunt, u) óvgeàsy- κτοις] οδυφελέγκτους Solan.** Ver. Ergone adducam et- iam duas ancillulas meas, amicissimas mihi ? PAil Duc.sane, quot volueris. Fer. δ squimini, Libertas, et tu Teqaendi Fiducia, ut formidolc: am hunc Lomhitod quot- cionem, ainatorem nostr um, in pericsiojusta nulla caus- sa vereantem, servare pos- simus. "Tu vero, Élenche; [ €onvicitio ] hic mane. Luc. Minime vero, Do- mina: quin hic etiam, (e/) si quis alius, veniat, Neque enim cum vulgaribus bestiis depugnandum mihi erit, sed cum insolentibus homi- nibus, et convictioni repug- nantibus, et effugia sem- per Snbeiientitide: Itaque necessarius est Elenchus. Phil. Maxime ille quidem. Rectius vero feceris, si De- monstrationem etiam assue mas, Per. Sequimini omnes, quandoquidem necessarii ad judicium. videmini, l 149 7. 588. 18 PISCATOR. SIVE nEVIVISCENTES. APIZT.*) “Ορᾷς; προςεταιρίξεταν Y) xo9^ ἡμῶν, Φιλοσοφία, τὴν ᾿Δλήϑειαν. QIA. Εἶτα δεδίατε ^), ὦ Πλάτων, καὶ Χρύσιππε, καὶ ᾿Αριστότελες, μήτι ψεύσηται ὑπὲρ αὐτοῦ ᾿4λήϑεια οὖσα: ILAAT. Οὐ τοῦτο, ἀλλὰ δεινῶς πανοῦργός ^) ἐστι, καὶ Ρ. 589. πολακικός" ὥςτε παραπείδει αὐτήν. — QA.) Θαῤῥεῖτε' οὐδὲν οὐ μὴ γένηται ἄδικον, Δικαιο- σύνης ταύτης ^) συμπαρούσης, ἀπίωμεν 5) οὖν. ᾿Δ4λλ᾽ εἰπέ 19 (or σὺ, τί σοι *) τοὔνομα; AOTK. Ἐμοὶ Παῤδῥησιάδης, ᾿Δληϑίωνος τοῦ Ἔλεγξι- φλέους, ΦΙΖ. Πατρὶς δέ; x) APIZXT.] Vid. nott. Solan,** Post ood, Schmiedero sua- dente, et praeeunte jam Pirckheymero , interrogationis notam reposui pro commiate vulgato. y) mooesteloífsso:] Hanc Codicis Gorl. lectionem expresserunt interpretes Latini, et reperi eandem in utraque Z//d. In D.!1. Fieit-. et recentt. legitur προρεταιρίσεται, minus graviter. z) δεδέατε] δέδε- τε 2954. vitiose. a) πανοῦργος] πανουργός, omisso cir- cumilexo, eizz, quam vw eg secutae sunt recentt, Recte vetustae, b) $14.] ,,Ita L. Sed nihil inutat Fl. et reliquae. Faciunt cum L. ex antiquioribus PirclAeym. e re- centt. J/'iel. , Belin. in not., non item in versione, ubi vetus ratio retenta, et Schm., qui sio edidit. Olim nempe, etiam in Τοῖς, 9 2 ἴρ. οἵ Seybold. fuerat. 44H O, Vid. Adnot, c) ταὐτης] ταυτῇ 5011., nt refert Ζοἰζι. , probatum huic, et receptum. (ita scilicet, ut exarari debebat, ταύτῃ) a Schm., sed temere. Mox in eodem Cod, ξυμπαρούσης ; quod non at- tendisse credo Sc/iniederum, quum vulgarem scripturam con- ira morem suum servavit — d) ἀπίωμεν] ἀνίωμεν Gorl, ézíousv B. 1. operarum errore, €) 404] δοῦ 2954. minus eleganter, ut recte judicat Zen, Phil. Bono animo estote, nihil profecto injustum fiet, ZList. Viden'? ad suas par- tes allicit, o Philosophia, contra nos Veritatein, Phi, Xt vos metuitis, Plato, Chrysippe, Aristo- tcles, ne quid inentiatur ro ipso, cum sit Veritas? Ῥίαι. Non istuc quide. Sed terribiliquadam astutia est, et adulandi facultate. Itaque persuasione a via il- jam abducet, hnàc vna praesente Justitia. Eamus igitur. Sed age, dic, quod tibi nomen est? Luc. Parrhesiades, Ale- thionis, Elenxiclis. [ Con- fi dentius, Veri P. Convincentii N.] Phil. Sed patria? 150 p. 589’ L:;Uv2C41: A UN Μὰ » - ν 5 AOTK. Σύρος, ὦ Φιλοσοφία, τῶν ᾿Επευφρατιδίων *). $424 , ἊΣ « Yo , ' 3 Μ᾿ , , ἀλλὰ τί τοῦτο; καὶ γὰρ * ) rovrov τινὰς. οἶδα τῶν ἀντιδί- E] τε » xov μου δ᾽. οὐχ ἧττον ἐμυῦ βαρβάρους τὸ γένος" ὃ τρύπος ^ A E ^ δὲ, καὶ ἡ παιδεία οὐ κατὰ Σολέας, ἢ Κυπρίους, ἢ Βαβυλω- víovc, ἢ Σταγειρίτας. καίτοι πρός γε σὲ, οὐδὲν ἂν γένοιτο h 9." ' ' , , ἔλαττον "), οὐδ᾽ εἰ τὴν φωνὴν βάρβαρος εἴη τις, εἴπερ ἡ γνώ- ι 5 μη ὀρϑὴ καὶ δικαία φαίνουτο οὐσα, 90 QIA. Εὖ λέγεις. ἄλλως 1) γοῦν τοῦτο ἠρύμην *). 'H P- 599. γέχνη δέ σοι τίς; ἄξιον γὰρ ἐπίστασϑαι τοῦτό γε. : AOTK. Μιραλαξών εἶμι, καὶ μισογόης, καὶ pucowsv- f) ᾿Ἐπευφρατιδέων]) Sic una voce Gronov. et Fl, Reli- quae male disjungunt ἐπ᾽ Εὐφρατιδίων.““ *) καὶ γὰρ] Post γὰρ excidisse videtur alterum xol, quae vox, si quae alia, maxime librariorum negligentiam experta est, Non tamen in- secere sum ausus, etsi id feci Char, c. 21. Cf, ad Vit. Auct. Varr, Lectt. not. x) p. 195. g) gov] abesta 5011. et omissum propterea etiam a ScAm., quod Belini auves nimis fastidio- sas oftenderat sonus vocum μου. et deinceps redeuntis ἐμοῦ. Sed hanc judicandi'normam admodum e:se lubricam et fal- lacem, sciunt omnes, qui ad veterum elegantias rite aesti- mandas aliquid sapiunt. — H. 1. μον nonnisi ex imprudentia Yibrarii videtur praetermissum — 7. F. Benedictus tamen ex- punugi vult. h) γένοιτο £Aozrov] ἔλαττον γένοιτο 2954. $011. Belin, Schi. quae structura non adeo vide'ur elegan- tior esse vulgata, ut hane relinqui necesse sit, Ceterum 7, J. Benedictus non male conjicit ἐλάττων, qnamquam sic vox sequens τὸς prius foret collocanda. i) &A4cg] ἄλλος D. 1. operarum culpa. Cf. Adnot. Κ) ἠρόμην] ,,Ed. H. male ηρώμην.““ Idem mendum in eandem Ed, illatum Diall. Deor. XX, 5. εἰρόμην 5011, i Luc. Syrus sum, o Philo- sophia, eorum qui Euphra- tem colunt. Sed quid hoc ad rem ? Nam horum ctiam adversariorum meorum no- vi, non minus, quam ego sum, gezere barbaros: mo- res vero et eruditio, non qualis Solensium, aut Cy- priorum, aut Dabyloniorum, aut Stagiritarum. Quam- quam apud te quidem nihil quidquam deteriore caussa quis fuerit, neque si voce sit barbarus; modo seuten- tia justa esse appareat, Phil. Recte narras. "le- mere enim illud quaerebam. Ars vero qvaetibiest? uam istud quidem scire refert. Luc. Osorsuperbiaesum; et praestigiarum, et maa- 151 PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. M , » - ' - ^ δὴς» «ol μισότυφος, καὶ μισῶ πᾶν. τὸ τοιουτῶδες εἶδος τῶν p. 590. μιαρῶν ἀνθρώπων" πάνυ δὲ πολλοί εἰσιν, ὡς οἶσϑα. QIA. ᾿Ηράκλεις, πολυμισῆ τινὰ μέτει τὴν τέχνην. 15 Ic zv. UN np e E AOTK. Ev λέγεις" ὁρᾷς γοῦν ὁπόσοις !) ἀπεχϑάνομαε, , 1 € , ? SE 3 Y , Y LI AN ? , «ei ὡς κινδυνεύω δι΄ αὐτὴν; ov μὴν αλλὰ καὶ τὴν ἐναντίαν adir , 3 LJ ió λέ ὃ 'un M , 1 - - ' αὐτῇ πάνυ ἀκριβῶς οἶδα. λέγω δὴ "^ ) τὴν ἀπὸ τοῦ φιλῶ τὴν 3, * 2! , ' * , * ἀρχὴν ἔχουσαν. φιλαληϑὴς yog, καὶ φιλόκαλος, καὶ φιλα- S25 X ^ νὼ - mÀoixóc, καὶ ὅσα τῷ φιλεῖσϑαι συγγενῆ. πλὴν ἀλλ᾿ ὀλίγοι πά- gv ταύτης ἄξιοι τῆς τέχνης. οἵ δὲ ὑπὸ τῇ ἐναντίᾳ ") ταττόμενοι, καὶ τῷ μίσει οἰκειότεροι, πεντωκιςμύριοι. κινδυνεύω τοιγαροῦν 4 ^ 2-u , o , - ΕΣ Ρ LI r , 2 τὴν μὲν, vm ἀργίας 5) ἀπομαϑεῖν ἤδη τὴν δὲ, movv ἠλρι- βωπέναι. - , ^ - ^ QIA4. Koi μὴν ovx ἐχρῆν. τοῦ γὰρ αὐτοῦ καὶ τάδε, φα- M ' , "d M " ' , pie , H , M οἱ, καὶ τάδε᾽ ὥςτε μὴ διαίρου τῶ τέχνα P )* μία γὰρ ἔστον, δύ᾽ εἶναι δοκοῦσαι. P. 591. AO TK. "Auswov σὺ οἶσϑα ταῦτα, c Φιλοσοφία. τὸ μέν- 1) οπόσοις ἐφ᾽ ὅσοις 2954. minus bene, judice Zelino. m) 07] δὲ 5954. Mox φίλου conj, T. F. Bened. admodum infeli- citer, Vid. Adnot. mn) τῇ ἐναντίᾳ} τῆς ἐναντίας 5011. nale, Belino recte judicante. | 0) ὠργέας) ἀργίρας A. 2. p)ro τέχνα] ,9ic Edd. Par. S. H. B. 2. Fr. et P. Sed ἢ et Fl. τὰ τέχνα.“ Sic etiam Cod. 2954, $ed Edd. B. 1. Ald. utraque và τέχνα. Verum pauci ad. modum digni, in quibus hac arte utar, Contra alte- ri illi, oppositae, arti sub- odio aptiores, mille: quare ne alteram daciorum, et tumoris ina- ]ia sunt. nis; . odi igitur omne hoc genus impurorum hominum, Admodum vero multi sunt, uod nosti. Phil Odii, Hercule, inul-. ject , ct quinquagies ti artem facis. " Luc. Bene dicis, vides e- nim, apud quam multos in odio sim, et in quae peri- cula propter eam venerii. Verum tamen etiam ópposi- tam illi artem accurate no- vi: illam puto, quae amo- re constat. Sum enim veri, amicus, et honesti ac pul- chri, tum simplicitatis, et quaecunque natura amabi- peuculum est, quidem, cujus exercendae ita rara offeratur occasio, dediscam; alteram autem nimis etiam calleam. ῬΑ "At non oportebat: ejusdem eniin et hoc est, a. junt, et illud, Noli itaquear- tes dirimere, quae duae cum videantur esse, una suut. Luc. Melius tu ea nosti, Philosophia, Mea igitur p. gi. τοὺ ἐμὸν, 21 22 152 Lh uw ἢ TOLOUTOV ἐστιν, οἷον τοὺς μὲν πονηροὺς μισεῖγ', ἐπαινεῖν δὲ τοὺς γφηστοὺς, καὶ φιλεῖν. - ΦΙΖ. "Aye δὴ» πάρεσμεν γὰρ ἔνϑα ἐχρῆν" ἐνταῦϑά που ἐν τῷ ἀρονάῳ τῆς Πολιάδος δικάσωμεν. 4). ἡ “Ιξρεια, διάϑες ἡμιν τὰ βάϑρα, ἡμεῖς δὲγ ἐν τοςούτῳ πρφορκυνήσωμεν τὴν ϑεύν, ᾿ AOTK. ἾΩ, Πολιὰς "), ἐλϑέ μοι isto τῶν ἀλαζόνων GÜu- μαᾶχος ὅ), ἀναμνησϑεῖσα ὁπόσα ἐπιορκούντων ὁσημέραν ἀκούεις αὐτῶν" καὶ ἃ πράττουσι δὲ, μόνη *) ὁρᾷς, ἅτε δὴ ἐπίσκυπος νῦν καιρὸς ἀμύνασϑαι αὐτούς. ἐμὰ δὲνῆν TOV XQ&- τούμενον ἴδῃς, καὶ “) πλείους ὦσιν αἱ μέλαιναν, αὺ προρϑεῖς, co τὴν σεαυτῆς, σῶζε“). ᾿ ΦΙΖ. Εἶεν. ἡμεῖς μὲν ὑμῖν καὶ δὴ Y) καϑήμεϑα ἕτοιμοι ἀκούειν τῶν λόγων" ὑμεῖς δὲ, προελύμενοί τινα ἐξ ἁπάντων, ὕςτιξ ἄριστα κατηγορῆσαν ὧν δοκῇ ^), ξυνείρετε τὴν κατηγο- - oUca *). q) δικάσωμεν] Sic e 5οιι. et Gorl. pro vulg. δικάζωμεν. A. 2. δικάξομεν. rr) IloAícc] Πολλεὰς A. 2. s) σύμμαχος ξύμμαχος 5οι11. Bel. Schm. 1) δὲ, μόνη] δαιμονίη conj. Jacobs. in Animadv. ad Eurip. Tragg. p. 45. Vid. Adnot. *) ἐπίσκοπος οὖσα] ,,Al. ἐπὶ σκοπῆς οἰκοῦσα. Vid. Nott, Sed Edd. constanter vulgatam servant.^ Praetulerunt ἐπὶ σχοπῆς οἰκοῦσα Belin. T. P. Bened. et Schm. e 2954. u) καὶ »»αὶν L.nil vero a vulgata abit FL* χ) σώῶξε) σώζέμε 2954- etzoii. y) καὶ δὴ] ἤδη Marcil. conj. Vid. Aduot. 12) πας TM. ἂν 60x79] »»κατηγορήσειν δοκεῖ Ms. Gr, et L, a ματηγορήσειν δοκῇ 5911, haec ratio est, odisse ma- los, bonos autem amare at- ue laudare. Phil. Jam ege, adsumus enim nunc, "id oportebat : hic alicubi in templo urbi- tidie audias, Quae faciunt, sola vides, qnae inspectio- nem habeas; nunc tempus est illos ulcisci. Me vero 81 qua succumbere videas, et plures sint nigri calculi, cae Palladisjudicemus. Dis- pon: nobis, Antistes, jube subsellia; nosinterea Deam adorabimus, Luc. Custos urbis, prae- sidio mihi venicontra inso- lentes homines, rxecordata, quot illorum perjuria quo- tuo tu adjecto me serva. Phil Age, jam sedemus vobis, paratae vestras au— dire rationes, Vos autem electo uno ex omnibus, qui optime accusaturus videa- tur, actionem componite, et reum convineite; neque PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 153 "ρίαν, καὶ διελέγχετε. οὐ γὰρ οἷόν τε sapin *) ἅμα λέγειν.» σὺ δὲ, ὦ Παῤῥησιάδη, ἀπολογήσῃ τὸ P) μετὰ ποῦτο. 4Ν48. 5) Τίς οὖν 0 ἐπιτηδειύτατος ἐξ ἡμῶν ἂν γένοιτο πρὸς τὴν Mmi , XPTZ.9*) Zo), à Πλάτων, ἣ τε μεγαλύνοια ϑαυμαστὴ, καὶ καλλιφωνία *) δεινῶς "Arzunj, καὶ “τὸ κεχαρισμένον, καὶ πειδοῦς μεστόν" ἢ ve σύνεσις ! ) , καὶ τὸ ἀκριβὲς, καὶ τὸ ἐπα. γωγὸν ἐν καιρῷ τῶν ἀποδείξεων" πάντα ταῦτά σοι ἀϑρύα πρός- ἐστιν. ὥςτε τὴν προηγσρίαν 8) δέχου, καὶ ὑπὲρ ἁπάντων εἰ- “τὲ τὰ εἰκότα. νῦν ἀναμνήσϑητι πάντων ἐκείνων, καὶ συμφό- ρει εἰς ὃ) τὸ αὐτὸ, εἴ τί σοι πρὸς Γοργίαν, 7 llààiovw, ἢ Iloó- δικον, ἢ “Ἱππίαν εἴρηται" δεινότερος οὗτός ἐστιν. ἐπίπαττε a) oy γὰρ οἷόν τεπάντας ,.oU πάντας γὼρ οἷόν τὲ inver- 50 ordine P. Sed vulgatam habet etiam FL** πάντας γὰρ euo λέγειν μήχανον 5011. probante Belino ob Atticam quidem νο- cem ἀμήχανον. Β) ἀἄπολογήσῃ τὸ] »» ἀπολογήσητο uno yerbo J, alii τὶ pro zó. ἀπολογήσῃτο itidem A. 2. jota sub altero ἢ subscripto. €) AN AB.| Wis AAT. P. L. .Sed cum vulgata stat Fl. Variant etiam in persona proxime sequ. Vid, not, Solan,* d) XP T Σ.} ,,Aberat haec persona a Par. J. H. etc. sed hahet E. σὺ vero pro σοῦ habet P.* σὺ etiam ha- bet 2954, et deinde ἥτε γὰρ, probante Belino, quem secutus est Schmied, ἥτε γὰρ e'iam 1n Gorl. est et 5011. an vero etiam σύ; — 9) καλλιφωνία ἢ καλλ. 5011. Belin. Schm. f) σύνεσις} ξύνεσις 5011. Belin. Schm. 8) προηγορίαν] ,Sic J. sed προρηγορίαν Par. Fr. οἱ ΕἸ. zgemyooíav vero ei- iam E. Coll et Thom. Mag.** hoc etiam habent 3011. 3954: Goxl. Bel. Schm. exhibent denique etiam À.1;' 2. et D. 1. Ta. men retinuit Heitz, προοηγορίαν, h) συμῳύρει εἰ 2] Évu- φόρει ἐς 3011, Eelin. Schm, enim fieri potest, ut simul quisitum illud artificium, et omnes dicáiis: tu vero post illae, ubi demonstranduin e- haec caussam dices, Par- rat, verborum illecebrae: rhesiade. omnia haec copiose tibi ad- Hev. Quis igitur nostrüm — sunt. Jtaque orandi suscie huic judicio aptissimus fue- pe provinciam, et pro om- rit? nibus ea, quibus opus est, Chrys. Tua, Plato, co- profer. Nune recótdare om- ip admirabilis sublimi- nium illorum, et in eun- tas, et mere Attica vocis dem locum confer, si quid suavitas,etgratia illa, quae — tibi ad Gorgiam, aut Polum, tantum in persuadendo va- aut Prodicum, aut Hippiam let; tum prudentia, et ex- dictum est: hie enim illis P- 592- 154 £f U^C y A^N x Ρ. 592. οὖν καὶ τῆς εἰρωνείας 1), καὶ τὰ κομψὰ ἐκεῖνα καὶ συνεχῆ *) ἐρώτα" πᾷν cot δοκῇ; κἀκεῖνό που ποράβυσον, ὡς ὃ μέγας ᾿) Ζεὺς πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνων, ἀγανακτήσειεν ἄν, εἰ μὴ οὗτος ὑπόσχῃ *) τὴν δίκην. | ILAAT. ") Μηδαμῶς. ἀλλά vive τῶν σφοδροτέρων προ- χειρισώμεϑα, Διογένην ") τοῦτον, ἢ ᾿Αντισϑένην, ἢ Κράτη- Ρ.595.τα, 1) καὶ σὲ, ὦ Χρύσιππε. οὐ γὰρ δὴ κάλλους ἐν τῷ παρόντι, καὶ δεινύτητος συγγραφικῆς ὁ καιρὸς, ἀλλά τινος ἐλεγκτικῆςν καὶ δικανυκῆς παρασκευῆς" ῥήτωρ δὲ ὁ Παῤῥησιάδης ἐστίν. ΖΊΟΤ. AL ἐγὼ αὐτοῦ κατηγορήσω. καὶ γὰρ οὐδὲ πάνυ μακρῶν οἶμαί τῶν λόγων ^) δεήσεσϑαν" καὶ ἄλλως δὲ, ὑπὲρ ἅπαντας ὕβρισμαι, δύ᾽ ὀβολῶν πρώην ἀποκεκηρυγμένος. ILAAT.?) Ὃ Διογένης, ὦ Φιλοσοφία, ἐρεῖ τὸν λύγον 28 i) τῆς εἰρωνείας} ,,SicJ. et H.* Reliquae, in his Reitz. et posteriores τὸς εἰρωνείας. Sed τῆς habent etiam Ald. τ, et 2. Vid. Adnot. kj) cvvsz7],taexS.etJ. dedimus. Edd. H. Par. male συνεχεῖ.“ Sic etiam B. 1. sed συνεχῆ edunt A. 1.et2. 1l) 0 μέγας] ἐν οὐρανῷ addunt e Platone 2954. Bel. Schm. Vid. Adnot. *) óz 06535] Conjecerim scripsisse au- ctorem ὑποσχοέη. m) IIA4 T.) ,,ANAB. P. Sed nihil mu- datL. etFl.* n) Z:0jy v4] ,,S1c Edd. J. Par. H. etc. zto- γένη ΕἸ.“ Mox τοῦτον ἂν 2954. unde rovrovi vult Belin. 0) τῶν λόγων] αὐτοῦ addit 2954. e priorj versu haud dubie iterum descriptum, misi forte librarius voluit κατ΄ avrov. Ῥχο δεήσεσϑαι τη O. δεῖσθαι, p) ILA4AT.] ,,4NAB. P. Exc. tudinem, aut in scribendo vim quandam praesens tem- pus desiderat; sed appara- tum convincendi et judicia- lem. Orator autem est Par rhesiades. Diog. Ego vero accusabo magis formidandus est. Tta- que adsperge etiam aliquid de ironia, et lepidas illas perpetuasque interrogatio - nes profer: et, si videbi- tur, illud etiam alicubi in- ferci, ut magnus ipse ille Jupiter volucrem currum a- gens, indignaturus sit, ni- si supplicio iste afficiatur, Plat. Nequaquam. Sed ve- bemeuntiorum aliquem deli- gamus, Diogenem hune, vel Antisthenem, vel Cratetem, vel te adeo, Chrysippe. Neque enim sane pulchri- ilum : nec enim puto lon- ga oratione opus futurum, Et alioquin ego supra om- nes contumeliose tractatus sum, quem duobus ille obo- 115 nuper sub praecone ven- diderit. Plat. Diogenes, o Phi- josophia, aget pro omnibus, PISCATOR SIVE REVIVISCENTES, 155 ὦ γενναῖε, μὴ τὰ σεαυτοῦ p- 593- μύνον πρεσβεύειν ἐν τῇ κατηγορίᾳ, τὰ κοινὰ δὲ ὁρᾷν. εἰ yc 4L χαὶ πρὸς ἀλλήλους διαφερύμεϑα iv τοῖς λόγοις "), σὺ δὲ - * ^ 25:2 PNIS » ἘΣ , ᾿ τοῦτο μὲν μὴ ἐξέταζε, μηδ᾽ ὁςτις ἐστὶν ὁ ἀληϑέστερος, νῦν , n e SN C. X , Si. 32 , λέγε)" ὅλως δὲ, ὑπὲρ ') φιλοσοφίας αὐτῆς ἀγανάκτει πε- - 5 , τὸν 1) ὑπὲρ ἁπάντων. μέμνησο δὲ, οιυβοισμένης. καὶ καπῶς ἀκουούσης ἐν τοῖς Παῤῥησιάδον λόγοις. καὶ τὰς προαιρέσεις ἀφεὶς, ἐν αἷς διαλλάττομεν, ὃ ' er E - u δ , er * , κοινὸν ἅπαντες ἔχομεν, τοῦτο ") ὑπερμάχει. ὅρα, σὲ μό-- [NDS . : vov *) προεστησάμεϑα, καὶ ἐν σοὺ τὰ πάντα ἡμῶν νῦν πιν- d , , * ἘΞ «ὦ δυνεύεται, ἢ σεμνότατα δόξαι, ἢ τοιαῦτα πιστευϑῆναι, οἷα οὗτος 7) ἀπέφηνε. rte , AIO. Θαῤῥεῖτε ἣν οὐδὲν ἐλλείψομεν), ὑπὲρ ἁπάν-- DT d) τὸν] ,abest ab O. P.' τὸν λόγον ἐρεῖ 2954. cujus quidem structurae majorem, quam vult Belinus , elegantiam equidem non capio. Secutus tamen ScAmiederus. — r) λόγοις] δόγ- μασι 2954. Belin. Schmied. At ,glossema hoc est, neque con- venit a genere cum se "quenti ὅςτις. Plus semel "per hunc li- bellum φιλοσόφων οἱ λόγοι, 1. 6. propria cujusque placita et decreta. lnuferius c. 52. librariorum oscitantia mtulit ψόγους pro λόγους. Et c. 55.idem glossema δογμάτων pro λόγων in quodam codice legitur. s) νῦν Ac ἐγ 8] » Desunt haec duo verba in O.* Modo μηδὲ 2954. et ἐστὶ B. τ. t) ὑπὲρ] ztol 2954. u) τοῦτο} ,(Bud. αὐτοῦ) 1. zovró. nil mutant Edd. εἰ ita notaverat Soían. Sed si hic per ὅ, ut solet Juntinam de- signat, erravit; illa enim τοῦτο habet, * «S16 'et A19: 7x). 0- Qc, σὲ μόνον] οὐρᾶς, δὲ μόνον σὲ O.'* Ita etiam 5011. Gorl. Bel. Schm. ΜΙΝ quidem, cur haec vulgatis praeferen- da sint, nonliquet. y) οὗτος] ,0fzog 1. οὗτος Brod. Et sic habent H. B. 2. Fr. Fl.* nec non A. 3, et B. 1. Sed A. 2. ovrog. 2) Θαῤῥεῖτε) ,»νϑαῤῥεῖται O. male.^ — a) ἐλλεί- Memento autem, vir gene- rose, ne tuum modo in ac- cusatione negotium agas, sed communezn caussam spe- ctes. Si quid enim inter nos non convenit de nostris dis- putationibus, tu in praesen- tia quidem noli quaerere, aut utra sit verior ratio de- finire; sed in universum .modo pro philosophia ipsa indignationem ostende, con- tumeliis obruta, et maleau- diente in Parrhesiadae ser- monibuss relictisque sectis, quibus dissidemus, quod commune habemus omnes, pro 60 propugna. Vide, solum te praefecimus, inte nostra jam omnia pericli- tantur, ut aut houestissima videantur, aut talia credan- tur esse, qualia hic propo- suit. Dios. Bono estote animo, nulla in re deficiemus; di- ^ 156 Ug, Uoc YAN ΝΣ p.594. vOv ἐρῶ. κἂν ἡ Φιλοσοφία δὲ πρὸς τοὺς λόγους ἐπικλασϑεῖσα (φύσει γὰρ ἥμερος, καὶ πρᾷός ἐστιν) ἀφεῖναι διωβουλεύηται αὐτὸν, ἀλλ᾽ οὐ τὰ ἐμὰ ἐνδεήσει. δείξω γὼρ αὐτῷ ὅτι μὴ μάτην ξυλοφοροῦμεν. - OIA4. Τοῦτο ") μὲν μηδαμῶς. ἀλλὰ τῷ λόγῳ μᾶλλον, (ἄριστον yàg,) ἤπερ ^) τῷ ξύλῳ. μὴ μέλλε δ᾽ οὖν !). ἤδη γὰρ ἐγκέχυται 5) τὸ ὕδωρ, καὶ πρὸς σὲ τὸ δικαστήριον ἀπο- βλέπει. t jt AOTK. Οἱ λοιποὶ καϑιξέσϑωσαν, ὦ Φιλοσοφία, καὶ quipogegstimHn f) μεϑ᾽ ὑμῶν" Διογένης δὲ πατηγορείτω 8) (ύνος. ΦΙΔ. Οὐ δέδιας οὖν μή σου IAM *4OTK. Οὐδαμῶς. πλείοσι γοῦν κρατῆσαι βούλομαι, QIA. Γενναῖώ σου ταῦτα᾽ καϑίσατε δ᾽ οὖν, σὺ δ᾽, ὦ Διόγενες, λέγε. ὅ- -:AIOI. Οἷον μὲν ἡμεῖς ἔνδρες ἐγενόμεϑα παρὰ ") τὸν 3 , 5 - - : £3 , βίον, à Φιλοσοφία, πάνυ ἀκριβῶς οἶσϑα, καὶ οὐδὲν δεῖ λύ- φομεν] »»ξλλείψομαι OX b) Toó$ το] τούτῳ eonj. Jens. Yid. Adnot. c) mto] »1 O.* Verba ἄριστον γὰρ absunt eb Gor. d) δ᾽ οὖν] 700» O. Sed nihil mutant Edd.« e) ἐγκέχυται Sic recte Forst. πκέχυται J Par. B a. M. Fr. ΕἸ. “6. Sicetiam B. 1. A. 1.2, 1) ψηφοφορείτωσαν] »"ψηφοφορήτωσαν O. Reliqui stant pro vulgata. 8) κατη- γορδέτξω) ,»κματηγοηρεῖταν O.'* ἢ) παρὰ] ,,καρὰ P. L, Q. cam pro omnibus. Et, si Luc. Adsideant vobiscum forte Philosophia sermoni- reliqui, o Philosophia, et bus istius fracta, ut est in- ferant suffragia. Diogenes ge nio mansueto b miti, di- vero accuset solus. inittere illum cogitet ; at e- Phil. Non metuis igitur, go certe caussae non doro: : me contra te ferant suílrae ostendam enim homini nos gia? Aon frustra clavam gerere. Luc. Minime. pluribus Phil. Istuc quidem mini- enim volo vincere. je; sed oratione potius, Phil. Generose tu quidem. quod optimum, quam cla- 4Adsidete igitur: tu vero va, res gerenda est: sed po- dic, Diogenes. H cunctari diutius, Jam e- Diog. Qui viri nos in vi. nim infusa est in clepsydram ἴα fuerimus, o Pbilosophia, aqua, et inte consilium in» accurate nosti, nec oratio- tustur, ne opus est, De me enim c PISCATOR SIVE REVIVISCENTES. 457 γῶν, ἵνα yàg τὸ κατ᾽ ἐμὲ σιωπήσω, ἀλλὰ Ἰυϑαγόραν τοῦτον, p. soa. καὶ Πλάτωνα, καὶ ᾿Φριστοτέλην, καὶ Χρύσιππον, καὶ τοὺς p, 595; ἄλλους, τίς οὐκ οἶδεν ὅσα ἐς τὸν βίον καλὰ ἐςεκομίσαντο; ἃ δὲ τοιούτους ὄντας ἡμᾶς, ὁ τριςκατάρατος οὑτοσὶ 1). Παῤῥησιά- δης ὕβροικεν, ἤδη ἐρῶ. δήτωρ γάρ τις *), ὥς φασιν, dv, ἀπολιπὼν τὰ δικαστήρια, καὶ τὰς ἐν ἐκείνοις εὐδοκιμήσεις, ὁπύσον ἢ) δεινύτητος, ἢ ἀκμῆς ἐπεπόριστο ἐν τοῖς λύγοις, τοῦτο πᾶν ἐφ᾽ ἡμᾶς συσκευασάμενος, οὐ παύεταν μὲν ἀγορεύ- QV κακῶς" γόητας, καὶ ἀπατεῶνας ἀποκαλῶν, τὰ πλήϑη δὲ ἀναπείϑων καταγελᾷν ἡμῶν καὶ καταφρονεῖν, ὡς τὸ μηδὲν ὄντων. μᾶλλον δὲ καὶ μισεῖσϑαι πρὸς !) τῶν πολλῶν ἤδη πε- πιοίηκεν αὐτούς τε ἡμᾶς, “καὶ σὲ τὴν Φιλοσοφίαν 3), φληνά- φους, καὶ λήρους ἀποκαλῶν τὼ σὰ, καὶ τὰ σπουδαιότατα, ὧν ") ἡμᾶς ἐπαίδευσας , “ἐπὶ χλευασμι * ) διεξιὼν, ὥςτε αὖ- τὸν 5) μὲν προτεῖσϑαι, καὶ ἐπαινεῖσθαι πρὸς τῶν ϑεατῶν, Sed cum vulgata facit FL At παρὰ etiam in 2954. δὲ zo11. et Edd. A. 1, 2. Unde recte etiam in Schm. 1) ov9coci] οοοῦτος O. k) τες] εἴτις 2954. sed εἴ postea inductum. Deinceps ὥς φησιν Gorl. 1) πρὸς] ,,Sic P. L. Em. S. FI. Sed male πρὸ Par. J. H. Fr. B. 2.** Sic et A. 1. 2. B. αὶ m) τὴν Φιλοσοφίαν͵ otiosa videntur Seyboldo: minime vero sunt: id enim potissimum agit JVoszer, ut ipse Accusator vel imprudens in Rei usum accurate Philosophiam a Philosophis disiinguat, atque adeo secernat. n) οὖν ἅπερ 2954. ,,tour- nuxe Attiqne, qu'il faut restituer à Lucien.** Be». Recte morem non gessit Schm. *) zàsvecud] χλεύῃ 2954. 0) αὐτὸν) ,Sic O. Fl. Sed cum vulgata faciunt J. Par. H ut taceam, ecquis vero hunc Pythagoram , et Platonem, et Aristotelem, et reliquos ignorat, quanta in vitam bona intulerint? quibus ve- lo instrumento, ac dicendi copiis contra nos collectis, male loqui denobis non de- sinit, cum praestigiatores atque impostores appellet, ro nos, tales cum simus, exsecrabilis ter et amplius iste Parrhesiades contume- lis adfecerit, jam dicam. Cum enim orator, ajunt, esset, relictis judiciis, et secunda in illis fama, quan- tum vel vehementiae vel ma- turitatis in dicendo ipsi sup- peteret, omni, inquam, il- ac persuadeat multitudini, ut irrideat nos, et, tanquam nihili simus, contemnat. Quin et in odium jam et nos ipsos, et te Philosophi- am, adduxit, nugas ac de- liria cum appellet res tuas, et, quae maxime seria nos docuisti, per risum et ludi- brium enarret, ut ipse, qvi- 158 LUCIANI A : , Y tm f e! p.595. ἡμῶς δὲ ὑβρίζεσθαι. φύσει yag) τοιοῦτον ἐστιν ὁ πολὺς λεὼς, χαίρουσι τοῖς *) ἀποσκώπτουσι,. καὶ λοιδορουμένοις, καὶ μά- λισϑ᾽ ὕταν τὰ GtpvOvoro εἶναν δοκοῦντα διασύρηται" ὥςπερ ἀμέλει καὶ πάλαι ἔχαιρον ᾿Δριστοφάνει, καὶ Εὐπόλιδι, Σωκρά- r ' " »n*s , 1 ' ' p. 598. τὴν ") τουτονὶ ἐπὶ χλευασίῳᾳ ^) παράγουσιν ἐπὶ τὴν σκηνὴν, - A - ; καὶ κωμῳδοῦσιν ἀλλοκότους τινὰς περὶ αὐτοῦ κωμῳδίας. καί- , - ^ 2 Nx 3 A 3 t - ι 7 του ἐκεῖνοι μὲν καϑ' £vog ἄνδρος ἐτόλμων τὰ ^) τοιαῦτα, καὶ ἐν 2 lou *), à fvov αὐτὸ δρᾷν. καὶ τὸ σχῶ E τονυσίοις ^) , ἐφειμένον αὐτὸ δρᾷν. καὶ τὸ σκῶμμα, μέρος Χχ RE JM SPINE αὶ nis παν € v Hu , í "wm , ι 2) ἐδόκεν τῆς ξορτῆς καὶ ὁ ϑεὸς ἴσως χαίρει, ᾿φιλόγελως σ6 τις ὦν. Ὃ δὲ, τοὺς ἀρίστους ξυγκαλῶν, ἐκ πολλοῦ φροντί- σας, καὶ παρασκευασάμενος Y), καὶ βλαςφημίας τινὰς ἐς πα- 'z M 2 , a ξ 7! τῇ - ὃ , E" 42^) βιβλίον ἐγγρὰψ θ᾽ μεγάλῃ τῇ φωνῇ διαγορεῦεν κακῶς ^ , - - Ff Τλάτωνα, Πυϑαγόραν,, ᾿Αριστοτέλην τοῦτον *), Χρύδιππον . -“ e, ^ ἐχεῖνον, ἐμὲ, καὶ ὕλως ἅπαντας, ors ἑορτῆς ἐφιείσης P), οὔ- τε ἰδίᾳ τι πρὸς ἡμῶν παϑών. εἶχε γὰρ ἄν τινα συγγνώμην av- B. 2.4 Vulg. ἑαυτὸν retinuit Reitz. Sed αὐτὸν habent etiam 2954- 5011. et hinc $cÀm. Ed. probatum etiam 7. F, Bened. p) γὰρ] xoi O.* q) τοῖς] ,,deest in O. * rj Σωκράτην] Σωκράτη 2954. 5) ἐπὶ χλενασίᾳ) ἐπιχλεύῃ una voce 2954. 1) τὰ] ,, deest in Ὁ. * etin Gorl. ἃ} Zziovvcíorts] ,zvt- σίου Fl. Sed nihil mutant H. et Par.^ x) τι] ,,Deest vocula zL,inO.*. y) πὰ G Qux ἀσάμενος] συμπαρασν. 2954. non male. 2) παχὺ] "ταχὺ P. Sed nihil mutat Fl.* Mox συγ- a) τοῦτον] »abest i in. Q.** γράψας Ed. Seyó. nescio unde. 510 et in 2954. et in Gorl. b) égusícoms] ,2zovogg O.* dem plausus ferat ac laudes erat hoc facere, cum pars à spectatoribus, nobis vero quaedam ea solemnitatis vi- insultetur. Tale enim inge- deretur. Ac Deus ille forte nium est vulgi, gaudent ir- risoribus et maledicis, prae- sertim cum ea traducuntur, quae videntur augustissima ; ut nimirum et olim quoque Aristophane gaudebant, et Eupolhde, Socratem hunc nostrum risus caussa lu sce- nam producentibus, et ab- surdas quasdam dello agen- tibus fabulas. quamquam il- li quidem unum contra vi- rum audebant talia, idque Dionysiis, ubi permissum gaudet ludis talibus, qui ri- sus amans sit. At iste, con- vocatis. optimatibus, diu multumque commentatus et paratus, cooscripto 1n male. dictis quibusdam libro cras- so, magna voce male differt Platonem, Pythagoram, A- ristotelem hunc, Chrysip- pum illum, me, et in u. niversum ἰδ 6n nec solems nitate permittente,: neque ulla privatim a nobis laesss; injuria. Haberet-enim sa- 159 PISCATOR SIVE RKEVIVISCENTES. τῷ τὸ πρᾶγμα, εἰ ἀμυνόμενος , ἀλλὰ μὴ ἄρχων αὐτὸς ^) ἔδρα- p. 773 EL ^ a , , e - - νέαν * σε. καὶ TO “) πάντων δεινότατον, ὑτι ταῦτα ποιῶν, καὶ ὑπὸ E c X [ul , δ á . τὸ σὸν ὑνομα, ὦ Φιλοσοφία, ὑποδύεται" καὶ ὑπελθὼν τὸν , ῬΑ ἢ NET e pd , - 1 διάλογον ἡμέτερον οἰκεῖον ") οντα, τούτῳ ξυναγωνιστῇ xol Li - z Ι. 9 c E on di 1 Mé 2, , ὑποκριτῇ χρῆται καϑ' ἡμῶν" ἔτι καὶ IMeéviwrzov ἀναπεῖσας. L4 - ec - E d p » Ψ - A] γε. τὰ , ἑταῖρον ἡμῶν ἄνδρα ξυγκωμῳδεῖν αὐτῷ τὰ πολλά" ὃς μόνος 5 , 5€ - ΘΙ e -» οὐ πάρεστιν, οὐδὲ κατηγορεῖ μεθ΄ ἡμῶν, προδοὺς τὸ κοινόν. y 2 δ , ΕΣ , , ? ν᾿ r P ^dv9? ὧν ἁπάντων ἄξιόν ἐστιν αὐτὸν ὑποσχεῖν τὴν δίκην. ἢ τί. ki] P ' , , o γὰρ ἂν εἰπεῖν ἔχοι τὰ τὰ σεμνότατα διασύρας 9) ἐπὶ τορούτων , - ' ^ - μαρτύρων; χρήσιμον γοῦν καὶ πρὸς ἐκείνους TO τοιοῦτον, si AM etm NEC , δ m E Ve«ccivrO αὐτὸν κολασϑέντα, ὡς μηδὲ ἄλλος τις Cv καταφρο- » ἣν ψοίη φιλοσοφίας. ἐπεὶ τόγετὴν ἡσυχίαν ἄγειν, καὶ ὑβριζόμενον 39 2 3 27,3 3 ἀνέχεσϑαι, οὐ μετριότητος, ἀλλ᾽ ἀνανδρίας, xol εὐηϑείας ἢ) ^ i x εἰκότως ἂν νομίζοιτο. τὰ μὲν 1) γὰρ τελευταῖα, τίνε φορητά; e , 2 , k M £& ie 2.78 M] , ὃς χκαϑάπερ ἀνδράποδα 5) παραγαγὼν ἡμᾶς ἐπὶ τὸ πωλητη- c) αὐτὸς] ,,αὐτὸ O.^ d) καὶ τὸ] ὃ δὲ 2954. e) oixsiov] »»υἐκεῖον O. forsan οἴκοθεν Solan.* οἰκεῖον pro sd οἰκέτην habent etiam 5011. et Gorl. et edidit hinc Schm. Vid. Adnot. f) ἔχοι] ,,Sic habet O. ἔχῃ J. et reliquae.* g) διασύρας] Sic e Gorl. et O. rescripsinus pro vulg. διασύρων. h) οὐ μετριότητος, ἀλλ᾽ ἀνανδρίας, καὶ εὐηθείας οὐ μετριότης, ἀλλ᾽ ἀνανδρία, καὶ εὐήϑεια 2954- guiad recte im- probat Belin. i) τὰ uiv] ,, Abest μὲν in O.*- zd δὲ omisso γὰρ Gorl. k) ἀνδράποδα] τὼ praefigunt 2954. 5011. De- Lino probante. ne ea res veniam, si defen- sae proditor. Pro quibus dens injurias, non ultro lae- dens hoc faceret. Omnium vero indignum maxime il- lud ést, quod haec cum a- gat, tuum tamen, Philoso- phia, nomen subit; et con- ciliato sibi dialogo, fami- liari nostro, certaminis ad- jutore actoreque contra nos utitur; qui insuper Menip- po persuaserit, nostro so- dali, ut comoedias frequen-